Mahābhārata · Adhyāya 3.251
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.251.1
राजन्नद्यावगच्छामि तवैव लघुसत्वताम् ।
अल्पत्वं च तथा बुद्धेः कार्याणामविवेकिताम् ॥ ३.२५१.१ ॥
Ó rei, agora percebo a tua própria falta de firmeza, a pequenez do teu intelecto e a tua falta de discernimento nos assuntos.
3.251.2
किमत्र चित्रं धर्मज्ञ मोक्षितः पाण्डवैरसि ।
सद्यो वशं समापन्नः शत्रूणां शत्रुकर्शन ॥ ३.२५१.२ ॥
Ó conhecedor do dharma, o que há de surpreendente em os Pāṇḍavas terem te libertado? Ó destruidor de inimigos, caíste de imediato sob o poder dos teus inimigos.
3.251.3
सेनाजीवैश्च कौरव्य तथा विषयवासिभिः ।
अज्ञातैर्यदि वा ज्ञातैः कर्तव्यं नृपतेः प्रियम् ॥ ३.२५१.३ ॥
Ó descendente dos Kurus, os que vivem do exército e os habitantes do reino, sejam desconhecidos ou conhecidos, devem fazer o que agrada ao rei.
3.251.4
प्रायः प्रधानाः पुरुषाः क्षोभयित्वाऽरिवाहिनीम् ।
निगृह्यन्ते चयुद्धेषु मोक्ष्यन्ते च स्वसैनिकैः ॥ ३.२५१.४ ॥
Geralmente, os homens principais, após lançarem o exército inimigo em confusão, são capturados nas batalhas e libertados pelos seus próprios soldados.
3.251.5
सेनाजीवाश्च ये राज्ञां विषये सन्ति मानवाः ।
तैः संगम्य नृपार्थाय यतितव्यं यथातथम् ॥ ३.२५१.५ ॥
Os homens no reino dos reis que vivem do exército devem unir-se a eles e esforçar-se devidamente pelo bem do rei.
3.251.6
यद्येवं पाण्डवै राजन्भवद्विषयवासिभिः ।
यदृच्छया मोक्षितोऽसि कतत्रका परिदेवना ॥ ३.२५१.६ ॥
Ó rei, se os Pāṇḍavas e os habitantes do teu próprio reino te libertaram apenas por acaso, então de que serve a lamentação?
3.251.7
न चैतत्साधु यद्राजन्पाण्डवास्त्वां नृपोत्तमम् ।
स्वसेनया संप्रयान्तं नानुयान्ति स्म पृष्ठतः ॥ ३.२५१.७ ॥
Ó rei, não é correto que os Pāṇḍavas não te seguissem por trás, a ti, o melhor dos reis, ao partires com o teu exército.
3.251.8
शूराश्च बलवन्तश्च संयुगेष्वपलायिनः ।
भवतस्ते सभायां वै प्रेष्यतां पूर्वमागताः ॥ ३.२५१.८ ॥
São heróis e fortes, não fogem nas batalhas; outrora vieram à assembleia como teus servidores.
3.251.9
पाण्डवेयानि रत्नानि त्वमद्याप्युपभुञ्जसे ।
सत्वस्थान्पाण्डवान्पश्य न ते प्रायमुपाविशन् ॥ ३.२५१.९ ॥
Ainda hoje desfrutas das joias dos Pāṇḍava; olha para os Pāṇḍava firmes, que não se sentaram em jejum até a morte por ti.
3.251.10
तदलं ते महाबाहो विषादं कर्तुमीदृशम् ।
उत्तिष्ठ रराजन्भद्रं ते न चिन्तां कर्तुमर्हसि ॥ ३.२५१.१० ॥
Portanto, ó de braços poderosos, baste-te esse abatimento; levanta-te, ó rei, que a boa fortuna esteja contigo; não deves ficar inquieto.
3.251.11
अवश्यमेव नृपते राज्ञो विषयवासिभिः ।
प्रियाण्याचरितव्यानि तत्र का परिदेवना ॥ ३.२५१.११ ॥
Ó senhor dos homens, os que habitam o reino devem certamente fazer o que agrada ao rei; que lamento há nisso?
3.251.12
मद्वाक्यमेतद्राजेन्द्र यद्येवं न करिष्यसि ।
स्थास्यामीह भवत्पादौ शुश्रूषन्नरिमर्दन ॥ ३.२५१.१२ ॥
Ó rei dos reis, se não fizeres estas minhas palavras, ó destruidor de inimigos, ficarei aqui servindo os teus pés.
3.251.13
नोत्सहे जीवितुमहं त्वद्विहीनो नरर्षभः ।
प्रायोपविष्टस्तु तथा राज्ञां हास्यो भविष्यसि ॥ ३.२५१.१३ ॥
Não posso viver sem ti, touro entre os homens. Se te sentares em jejum até a morte, tornar-te-ás motivo de zombaria dos reis.
3.251.14
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजा दुर्योधनस्तदा ।
नैवोत्थातुं मनश्चक्रे स्वर्गाय कृतनिश्चयः ॥ ३.२५१.१४ ॥
Quando Karṇa assim falou, o rei Duryodhana não se resolveu a levantar; já havia decidido seguir para o céu.