مهابهاراتا · أدهيايا 3.252
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.252.1
प्रायोपविष्टं राजानं दुर्योधनममर्षणम् ।
उवाच सान्त्वयन्राजञ्शकुनिः सौबलस्तदा ॥ ३.२५२.१ ॥
ثم تكلم شاكوني ابن سوبالا مواسياً الملك دوريودهانا، الجالس في صيام حتى الموت، الحاقد الذي لا يغفر: «أيها الملك...»
3.252.2
सम्यगुक्तं हि कर्णेन तच्छ्रुतं कौरव त्वया ।
मया हृतां श्रियं स्फीतां तां मोहादपहासि किम् ॥ ३.२५२.२ ॥
لقد قال كارنا الحق، وقد سمعته أيها الكوروي. فلماذا تضحك بسبب الوهم على تلك الثروة الواسعة التي انتزعتها؟
3.252.3
त्वमबुद्ध्या नृपवर प्राणानुत्स्रष्टुमिच्छसि ।
अद्य वाऽप्यवगन्छामि न वृद्धाः सेवितास्त्वया ॥ ३.२५२.३ ॥
أيها الأفضل بين الملوك، بسبب الجهل تريد أن تتخلى عن حياتك. واليوم أدركت أنك لم تخدم الشيوخ.
3.252.4
यः समुत्पतितं हर्षं दैन्यं वा न नियच्छति ।
स नश्यति श्रियं प्राप्य पात्रमाममिवाम्भसि ॥ ३.२५२.४ ॥
من لا يضبط الفرح المتصاعد أو الكآبة يهلك حتى بعد أن ينال الثروة، كإناء غير مشوي في الماء.
3.252.5
अतिभीरुं मृदुं क्लीबं दीर्घसूत्रं प्रमादिनम् ।
व्यसनाद्विषयाक्रान्तं न भजन्ति नृपं श्रिताः ॥ ३.२५२.५ ॥
لا يخدم الملكَ الذي يخضع له المحتمون به، وهو شديد الجبن، لين، خنثى، مماطل، مهمل، ومغلوب بالنكبات وبملذات الحواس.
3.252.6
सत्कृतस्य हि ते शोको विपरीते कथं भवेत् ।
मा कृतं शोभनं पार्थैः शोकमालम्ब्य नाशय ॥ ३.२५२.६ ॥
لقد كنت مكرّماً، فكيف يأتيك الحزن في انقلاب الحال؟ لا تُفسد بالتعلق بالحزن ما صنعه أبناء بريثا من خير.
3.252.7
यत्र हर्षस्त्वया कार्यः सत्कर्तव्याश्च पाण्डवाः ।
तत्र शोचसि राजेन्द्रविपरीतमिदं तव ॥ ३.२५२.७ ॥
حيث ينبغي أن تفرح وتكرم البانداڤا، هناك، يا سيد الملوك، تحزن؛ وهذا منقلب عليك.
3.252.8
प्रसीदमा त्यजात्मानं तुष्टश्च सुकृतं स्मर ।
कप्रयच्छ राज्यं पार्थानां यशो धर्ममवाप्नुहि।
क्रियामेतां समाज्ञाय कृतघ्नो न भविष्यसि ॥ ३.२५२.८ ॥
كن راضيًا ولا تهجر نفسك؛ وتذكر أعمالك الصالحة. أعطِ المملكة لأبناء بريثا، فتنال المجد والدارما. وإذ تدرك هذا الفعل، لن تكون جاحدًا.
3.252.9
सौभ्रात्रं पाण्डवैः कृत्वा समवस्ताप्य चैव तान् ।
पित्र्यं राज्यं प्रयच्छैषां ततः सुखमवाप्स्यसि ॥ ३.२५२.९ ॥
بعد أن تقيم الوئام الأخوي مع البانداڤا وتهدئ حزنهم، أعطهم المملكة الموروثة عن أبيهم؛ حينئذ ستنال السعادة.
3.252.10
शकुनेस्तु वचः श्रुत्वा दुःशासनमवेक्ष्य च ।
पादयोः पतितं वीरं विकृतं भ्रातृसौहृदात् ॥ ३.२५२.१० ॥
وبعد أن سمع كلام شكوني ونظر إلى دُشاسانا، البطل الساقط عند قدميه، المشوّه من محبة الأخ.
3.252.11
बाहुभ्यां साधुजाताभ्यां दुःशासनमरिंदमम् ।
उत्थाप्य संपरिष्वज्य प्रीत्याऽजिघ्रत मूर्धनि ॥ ३.२५२.११ ॥
رفع دُشاسانا، قاهر الأعداء، بذراعيه المتناسقتين، وعانقه وقبّل رأسه بمودة.
3.252.12
कर्णसौबलयोश्चापि संश्रुत्य वचनान्यसौ ।
निर्वेदं परमं गत्वा राजा दुर्योधनस्तदा।
व्रीडयाऽभिपरीतात्मा नैराश्यमगमत्परम् ॥ ३.२५२.१२ ॥
وبعد أن سمع كلام كارنا وساوبالا، سقط الملك دُريودهانا حينئذ في أعمق الكآبة؛ وقد غمرت الحشمة نفسه، فغرق في أشد اليأس.
3.252.13
सुहृदां चैव तच्छ्रुत्वा समन्युरिदमब्रवीत् ।
न धर्मधनसौख्येन नैश्वर्येण न चाज्ञया ॥ ३.२५२.१३ ॥
ولما سمع ذلك من أصدقائه قال بغضب: «لا بالدارما ولا بالثروة ولا باللذة ولا بالسلطان ولا بالأمر.»
3.252.14
नैव भोगैश्च मे कार्यं मा विहन्यत गच्छत ।
निश्चितेयं मम मतिः स्थिता प्रायोपवेशने ॥ ३.२५२.१४ ॥
لا حاجة لي بالملذات. لا تهلكوا، اذهبوا. عزمي الراسخ أن أثبت في صيام الموت.
3.252.15
गच्छध्वं नगरं सर्वे पूज्याश्च गुरवो मम ।
त एवमुक्ताः प्रत्यूच् राजानमरिमर्दनम् ॥ ३.२५२.१५ ॥
«اذهبوا جميعاً إلى المدينة؛ فإن كبرائي الموقرين هناك.» فلما قال لهم ذلك، أجابوا الملك مُهلِك الأعداء.
3.252.16
या गतिस्तव राजेन्द्र साऽस्माकमपि भारत ।
कथं वा संप्रवेक्ष्यामस्त्वद्विहीनाः पुरं वयम् ॥ ३.२५२.१६ ॥
«أيّ مصيرٍ لك فهو لنا أيضاً، يا سيّد الملوك، يا بهاراتا. فكيف ندخل المدينة وقد فقدناك؟»
3.252.17
स सुहृद्भिरमात्यैश्च भातृभिः स्वजनेन च ।
बहुप्रकारमप्युक्तो निश्चयान्न व्यचाल्यत ॥ ३.२५२.१७ ॥
ومع أنّ الأصدقاء والوزراء والإخوة والأقارب حاجّوه بوجوه شتى، لم يتزحزح عن عزمه.
3.252.18
दर्भास्तरणमास्तीर्य निश्चयाद्धृतराष्ट्रजः ।
संस्पृश्यापः शुचिर्भूत्वा भूतले समुपस्थितः ॥ ३.२५२.१८ ॥
فامتثل ابن دهريتاراشترا لعزمه، فبسط فراشاً من عشب الكوشا، ولمس الماء، وتطهّر، ثم جلس على الأرض.
3.252.19
कुशचीराम्बरधरः परं नियममास्थितः ।
वाग्यतो राजशार्दूलः स स्वर्गगतिकाम्यया ॥ ३.२५२.१९ ॥
لابسًا ثياب عشب الكوشا واللحاء، ثابتًا على النذر الأسمى، ضابطًا كلامه، ذلك النمر بين الملوك، راغبًا في طريق السماء.
3.252.20
मनसोपचितिं कृत्वा निरस् च बहिःक्रियाः ।
तस्थौप्रायोपवेशेऽथमतिं कृत्वा सुनिश्चयाम् ॥ ३.२५२.२० ॥
بعد أن جمع الفضل بقلبه وترك الشعائر الظاهرة، وقف عازمًا على صيام الموت بعزم راسخ.
3.252.21
अथ तं निश्चयं तस्य बुद्ध्वा दैतेयदानवाः ।
पातालवासिनो रौद्राः पूर्वं देवैर्विनिर्जिताः ॥ ३.२५२.२१ ॥
فلما علم الدايتيا والدانافا عزمه، وهم القاطنون في العالم السفلي، الشرسون الذين هزمتهم الآلهة من قبل،
3.252.22
ते स्वपक्षक्षयं तं तु ज्ञात्वा दुर्योधनस्य वै ।
आह्वानाय तदा चक्रुः कर्म वैतानसंभवम् ॥ ३.२५२.२२ ॥
فلما علموا بفناء جانبهم بسبب دوريودهانا، أقاموا عندئذ الشعيرة المنبثقة عن النار المقدسة لاستدعائه.
3.252.23
बृहस्पत्युशनोक्तैश्च मन्त्रैर्मन्त्रविशारदाः ।
अथर्ववेदप्रोक्तैश्च याश्चौपनिषदाः क्रियाः।
मन्त्रजप्यसमायुक्तास्तास्तदा समवर्तयन् ॥ ३.२५२.२३ ॥
بالتعاويذ التي علّمها بريهاسباتي وأوشانا، وكان الخبراء بالتعاويذ، وبالشعائر المذكورة في الأثرفافيدا والأوبنيشاد، مقرونة بترديد التعاويذ، فأقاموها حينئذ.
3.252.24
जुह्वत्यग्नौ हविः क्षीरं मन्त्रवत्सुसमाहिताः ।
ब्राह्मणा वेदवेदाङ्गपारगाः सुदृढव्रताः ॥ ३.२५२.२४ ॥
كان البراهمة العارفون بالفيدا وفيدانغاتها، الثابتون على نذورهم، المتمركزون، يقدمون في النار قرابين الحليب وفق التعاويذ.
3.252.25
अध्वर्यवो दानवानां कर्म प्रावर्तयंस्ततः ॥ ३.२५२.२५ ॥
ثم بدأ الأدهفريو طقس الدانافا.
3.252.26
कर्मसिद्धौ तदा तत्र जृम्भमाणा महाद्भुता ।
कृत्या समुत्थिता राजन्किं करोमीति चाब्रवीत् ॥ ३.२५२.२६ ॥
فلما اكتمل الطقس نهضت هناك، وهي تتثاءب، كريتيا عجيبة للغاية، أيها الملك، وقالت: «ماذا أفعل؟»
3.252.27
आहुर्दैत्याश्च तां तत्र सुप्रीतेनान्तरात्मना ।
प्रायोपविष्टं राजानं धार्तराष्ट्रमिहानय ॥ ३.२५२.२७ ॥
فقال لها الدايتيون، وقد سرّت قلوبهم كثيرًا: «أحضري إلى هنا الملك ابن دهريتاراشترا، الجالس في صيام حتى الموت.»
3.252.28
तथेति च प्रतिश्रुत्य सा कृत्या प्रययौ तदा ।
निमेषादगमच्चापि यत्र राजा सुयोधनः ॥ ३.२५२.२८ ॥
فقالت: «ليكن ذلك»، وأعطت وعدها، ثم انطلقت الكريتيا، وفي لمح البصر وصلت إلى حيث كان الملك سويودهانا.
3.252.29
समादाय च राजानं प्रविवेश रसातलम् ।
दानवानां मुहूर्ताच्च पुरतस्तं न्यवेदयत् ॥ ३.२५२.२९ ॥
فأخذت الملك ودخلت راساتالا، العالم السفلي، وفي لحظة قدّمته أمام الدانافا.
3.252.30
तमानीतं नृपं दृष्ट्वा रात्रौ संगत्य दानवाः ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे किंचिदुत्फुल्ललोचनाः ॥ ३.२५२.३० ॥
اجتمع الدانافا جميعًا ليلاً، ولما رأوا الملك قد أُحضر، امتلأت قلوبهم سرورًا وانفرجت أعينهم قليلًا.
3.252.31
दृढमेनं परिष्यज्य दृष्ट्वा च कुशलं तदा ।
साभिमानमिदं वाक्यं दुर्योधनमथाब्रुवन् ॥ ३.२५२.३१ ॥
وبعد أن عانقوه بقوة ورأوه بخير، قالوا حينئذ بكبرياء لدُريودهانا هذه الكلمات.