മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.252
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.252.1
प्रायोपविष्टं राजानं दुर्योधनममर्षणम् ।
उवाच सान्त्वयन्राजञ्शकुनिः सौबलस्तदा ॥ ३.२५२.१ ॥
ഉപവാസത്തിൽ ഇരുന്ന, ക്ഷമയില്ലാത്ത രാജാവായ ദുര്യോധനനോട്, ഹേ രാജാവേ, അപ്പോൾ സുബലപുത്രനായ ശകുനി ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
3.252.2
सम्यगुक्तं हि कर्णेन तच्छ्रुतं कौरव त्वया ।
मया हृतां श्रियं स्फीतां तां मोहादपहासि किम् ॥ ३.२५२.२ ॥
കർണൻ ശരിയായിത്തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്, ഹേ കൗരവാ, നീയും അത് കേട്ടു. പിന്നെ മോഹത്താൽ ഞാൻ കവർന്ന ആ വിസ്തൃത ഐശ്വര്യത്തെ നോക്കി നീ എന്തിനു പരിഹസിക്കുന്നു?
3.252.3
त्वमबुद्ध्या नृपवर प्राणानुत्स्रष्टुमिच्छसि ।
अद्य वाऽप्यवगन्छामि न वृद्धाः सेवितास्त्वया ॥ ३.२५२.३ ॥
ഹേ രാജശ്രേഷ്ഠാ, അവിവേകത്താൽ നീ പ്രാണൻ ത്യജിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു, നീ മുതിർന്നവരെ സേവിച്ചിട്ടില്ലെന്ന്.
3.252.4
यः समुत्पतितं हर्षं दैन्यं वा न नियच्छति ।
स नश्यति श्रियं प्राप्य पात्रमाममिवाम्भसि ॥ ३.२५२.४ ॥
ഉയർന്നുവരുന്ന ആനന്ദത്തെയോ ദൈന്യത്തെയോ അടക്കാത്തവൻ ഐശ്വര്യം നേടിയാലും നശിക്കുന്നു; വെള്ളത്തിൽ ചുട്ടെടുക്കാത്ത പാത്രംപോലെ.
3.252.5
अतिभीरुं मृदुं क्लीबं दीर्घसूत्रं प्रमादिनम् ।
व्यसनाद्विषयाक्रान्तं न भजन्ति नृपं श्रिताः ॥ ३.२५२.५ ॥
അതിഭീരുവും മൃദുവും ക്ലീബനും ദീർഘസൂത്രനും അശ്രദ്ധനും ദുരിതത്താലും വിഷയങ്ങളാലും ആക്രമിക്കപ്പെട്ടവനുമായ രാജാവിനെ ആശ്രിതർ സേവിക്കുന്നില്ല.
3.252.6
सत्कृतस्य हि ते शोको विपरीते कथं भवेत् ।
मा कृतं शोभनं पार्थैः शोकमालम्ब्य नाशय ॥ ३.२५२.६ ॥
നീ ആദരിക്കപ്പെട്ടവനാണ്; അങ്ങനെയിരിക്കെ വിപരീത സ്ഥിതിയിൽ നിനക്ക് ദുഃഖം എങ്ങനെ വരും? പാർത്ഥന്മാർ ചെയ്ത ശുഭത്തെ ദുഃഖത്തെ പിടിച്ച് നശിപ്പിക്കരുത്.
3.252.7
यत्र हर्षस्त्वया कार्यः सत्कर्तव्याश्च पाण्डवाः ।
तत्र शोचसि राजेन्द्रविपरीतमिदं तव ॥ ३.२५२.७ ॥
നീ സന്തോഷിക്കേണ്ടിടത്തും പാണ്ഡവരെ സത്കരിക്കേണ്ടിടത്തും, ഓ രാജേന്ദ്രാ, നീ ശോകിക്കുന്നു; ഇത് നിനക്ക് വിപരീതമാണ്.
3.252.8
प्रसीदमा त्यजात्मानं तुष्टश्च सुकृतं स्मर ।
कप्रयच्छ राज्यं पार्थानां यशो धर्ममवाप्नुहि।
क्रियामेतां समाज्ञाय कृतघ्नो न भविष्यसि ॥ ३.२५२.८ ॥
പ്രസന്നനാകൂ, നിന്നെത്തന്നെ കൈവിടരുത്; സംതൃപ്തനായി നിന്റെ സൽകർമ്മങ്ങൾ ഓർക്കുക. പൃഥയുടെ പുത്രന്മാർക്ക് രാജ്യം നൽകൂ, യശസ്സും ധർമ്മവും നേടൂ. ഈ പ്രവൃത്തി മനസ്സിലാക്കി നീ നന്ദികെട്ടവനാവില്ല.
3.252.9
सौभ्रात्रं पाण्डवैः कृत्वा समवस्ताप्य चैव तान् ।
पित्र्यं राज्यं प्रयच्छैषां ततः सुखमवाप्स्यसि ॥ ३.२५२.९ ॥
പാണ്ഡവരുമായി സഹോദരഭാവം സ്ഥാപിച്ച്, അവരുടെ ദുഃഖം ശമിപ്പിച്ച്, അവർക്ക് പിതൃരാജ്യം നൽകൂ; അപ്പോൾ നീ സുഖം നേടും.
3.252.10
शकुनेस्तु वचः श्रुत्वा दुःशासनमवेक्ष्य च ।
पादयोः पतितं वीरं विकृतं भ्रातृसौहृदात् ॥ ३.२५२.१० ॥
ശകുനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദുഃശാസനനെ നോക്കി, സഹോദരസ്നേഹത്താൽ വികലനായി കാലുകളിൽ വീണ വീരനെ.
3.252.11
बाहुभ्यां साधुजाताभ्यां दुःशासनमरिंदमम् ।
उत्थाप्य संपरिष्वज्य प्रीत्याऽजिघ्रत मूर्धनि ॥ ३.२५२.११ ॥
നന്നായി രൂപപ്പെട്ട തന്റെ ഭുജങ്ങളാൽ ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്ന ദുഃശാസനനെ ഉയർത്തി, ആലിംഗനം ചെയ്ത്, സ്നേഹത്തോടെ അവന്റെ ശിരസ്സ് മണത്തു.
3.252.12
कर्णसौबलयोश्चापि संश्रुत्य वचनान्यसौ ।
निर्वेदं परमं गत्वा राजा दुर्योधनस्तदा।
व्रीडयाऽभिपरीतात्मा नैराश्यमगमत्परम् ॥ ३.२५२.१२ ॥
കർണ്ണന്റെയും സൗബലന്റെയും (ശകുനി) വാക്കുകൾ കേട്ട് ആ രാജാവായ ദുര്യോധനൻ അത്യന്തം ഖിന്നനായി; ലജ്ജകൊണ്ട് നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ അവൻ പരമമായ നിരാശയിലായി.
3.252.13
सुहृदां चैव तच्छ्रुत्वा समन्युरिदमब्रवीत् ।
न धर्मधनसौख्येन नैश्वर्येण न चाज्ञया ॥ ३.२५२.१३ ॥
സുഹൃത്തുക്കളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് കോപിച്ച് അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ധർമ്മംകൊണ്ടോ ധനംകൊണ്ടോ സുഖംകൊണ്ടോ ഐശ്വര്യംകൊണ്ടോ ആജ്ഞകൊണ്ടോ അല്ല.
3.252.14
नैव भोगैश्च मे कार्यं मा विहन्यत गच्छत ।
निश्चितेयं मम मतिः स्थिता प्रायोपवेशने ॥ ३.२५२.१४ ॥
എനിക്ക് ഭോഗങ്ങൾകൊണ്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല. നിങ്ങൾ നശിക്കരുത്, പോകൂ. പ്രായോപവേശനത്തിൽ നിൽക്കുകയാണ് എന്റെ ഉറച്ച തീരുമാനം.
3.252.15
गच्छध्वं नगरं सर्वे पूज्याश्च गुरवो मम ।
त एवमुक्ताः प्रत्यूच् राजानमरिमर्दनम् ॥ ३.२५२.१५ ॥
നിങ്ങളെല്ലാവരും നഗരത്തിലേക്ക് പോകൂ; എന്റെ ആദരണീയരായ ഗുരുജനങ്ങളും അവിടെയുണ്ട്. ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ അവർ ശത്രുമർദ്ദകനായ രാജാവിനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
3.252.16
या गतिस्तव राजेन्द्र साऽस्माकमपि भारत ।
कथं वा संप्रवेक्ष्यामस्त्वद्विहीनाः पुरं वयम् ॥ ३.२५२.१६ ॥
രാജേന്ദ്രാ, ഭരതവംശജാ, നിന്റെ ഗതി തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾക്കും. നിന്നെ വിട്ട് ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിക്കും?
3.252.17
स सुहृद्भिरमात्यैश्च भातृभिः स्वजनेन च ।
बहुप्रकारमप्युक्तो निश्चयान्न व्यचाल्यत ॥ ३.२५२.१७ ॥
സുഹൃത്തുക്കളും മന്ത്രിമാരും സഹോദരന്മാരും ബന്ധുക്കളും പലവിധത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടും അവൻ തന്റെ തീരുമാനത്തിൽനിന്ന് ഇളകിയില്ല.
3.252.18
दर्भास्तरणमास्तीर्य निश्चयाद्धृतराष्ट्रजः ।
संस्पृश्यापः शुचिर्भूत्वा भूतले समुपस्थितः ॥ ३.२५२.१८ ॥
തന്റെ നിശ്ചയപ്രകാരം ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ ദർഭപ്പായ വിരിച്ച്, വെള്ളം തൊട്ട് ശുദ്ധനായി, നിലത്ത് ഇരുന്നു.
3.252.19
कुशचीराम्बरधरः परं नियममास्थितः ।
वाग्यतो राजशार्दूलः स स्वर्गगतिकाम्यया ॥ ३.२५२.१९ ॥
ദർഭപ്പുല്ലും മരവുരിയും ധരിച്ച്, പരമനിയമത്തിൽ നിലകൊണ്ട്, വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച ആ രാജശാർദൂലൻ സ്വർഗഗതിയെ കാംക്ഷിച്ച്.
3.252.20
मनसोपचितिं कृत्वा निरस् च बहिःक्रियाः ।
तस्थौप्रायोपवेशेऽथमतिं कृत्वा सुनिश्चयाम् ॥ ३.२५२.२० ॥
മനസ്സാൽ പുണ്യസഞ്ചയം ചെയ്ത്, ബാഹ്യകർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ അവൻ പ്രായോപവേശത്തിൽ നിലകൊണ്ടു.
3.252.21
अथ तं निश्चयं तस्य बुद्ध्वा दैतेयदानवाः ।
पातालवासिनो रौद्राः पूर्वं देवैर्विनिर्जिताः ॥ ३.२५२.२१ ॥
അപ്പോൾ അവന്റെ ആ നിശ്ചയം അറിഞ്ഞ്, പാതാളവാസികളായ, മുൻപ് ദേവന്മാരാൽ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ട ഭയങ്കര ദൈത്യ-ദാനവന്മാർ.
3.252.22
ते स्वपक्षक्षयं तं तु ज्ञात्वा दुर्योधनस्य वै ।
आह्वानाय तदा चक्रुः कर्म वैतानसंभवम् ॥ ३.२५२.२२ ॥
ദുര്യോധനന്റെ ആ സ്വപക്ഷക്ഷയം അറിഞ്ഞ്, അവർ അപ്പോൾ അവനെ വിളിക്കുന്നതിനായി വൈതാനാഗ്നിയിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന കർമ്മം ചെയ്തു.
3.252.23
बृहस्पत्युशनोक्तैश्च मन्त्रैर्मन्त्रविशारदाः ।
अथर्ववेदप्रोक्तैश्च याश्चौपनिषदाः क्रियाः।
मन्त्रजप्यसमायुक्तास्तास्तदा समवर्तयन् ॥ ३.२५२.२३ ॥
ബൃഹസ്പതിയും ഉശനസ്സും പറഞ്ഞ മന്ത്രങ്ങളാലും, മന്ത്രവിശാരദന്മാർ, അഥർവവേദത്തിൽ പറഞ്ഞ, ഔപനിഷദ കർമ്മങ്ങളെയും മന്ത്രജപത്തോടെ അവർ അപ്പോൾ നടത്തി.
3.252.24
जुह्वत्यग्नौ हविः क्षीरं मन्त्रवत्सुसमाहिताः ।
ब्राह्मणा वेदवेदाङ्गपारगाः सुदृढव्रताः ॥ ३.२५२.२४ ॥
മന്ത്രപൂർവ്വം അഗ്നിയിൽ ഹവിസ്സും പാലും ഹോമിച്ച, സുസമാഹിതരായ, വേദവേദാംഗ പാരംഗതരായ, സുദൃഢവ്രതരായ ബ്രാഹ്മണർ.
3.252.25
अध्वर्यवो दानवानां कर्म प्रावर्तयंस्ततः ॥ ३.२५२.२५ ॥
അപ്പോൾ അധ്വര്യുക്കൾ ദാനവന്മാരുടെ കർമ്മം ആരംഭിച്ചു.
3.252.26
कर्मसिद्धौ तदा तत्र जृम्भमाणा महाद्भुता ।
कृत्या समुत्थिता राजन्किं करोमीति चाब्रवीत् ॥ ३.२५२.२६ ॥
കർമ്മം സിദ്ധിച്ചപ്പോൾ, അവിടെ ഒട്ടും അദ്ഭുതമായ ഒരു കൃത്യ കോട്ടുവായിട്ടുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു, "രാജാവേ, ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?" എന്നു ചോദിച്ചു.
3.252.27
आहुर्दैत्याश्च तां तत्र सुप्रीतेनान्तरात्मना ।
प्रायोपविष्टं राजानं धार्तराष्ट्रमिहानय ॥ ३.२५२.२७ ॥
അവിടെ ദൈത്യന്മാർ അതീവ സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ അവളോട്, "പ്രായോപവേശത്തിലിരിക്കുന്ന ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനായ രാജാവിനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക" എന്നു പറഞ്ഞു.
3.252.28
तथेति च प्रतिश्रुत्य सा कृत्या प्रययौ तदा ।
निमेषादगमच्चापि यत्र राजा सुयोधनः ॥ ३.२५२.२८ ॥
"അങ്ങനെയാകട്ടെ" എന്നു വാക്കു നൽകി ആ കൃത്യ പുറപ്പെട്ടു; ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ രാജാവ് സുയോധനൻ ഇരുന്നിടത്ത് എത്തി.
3.252.29
समादाय च राजानं प्रविवेश रसातलम् ।
दानवानां मुहूर्ताच्च पुरतस्तं न्यवेदयत् ॥ ३.२५२.२९ ॥
രാജാവിനെ എടുത്തുകൊണ്ട് അവൾ രസാതലത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ഒരു മുഹൂർത്തത്തിനകം ദാനവന്മാരുടെ മുമ്പിൽ അവനെ അവതരിപ്പിച്ചു.
3.252.30
तमानीतं नृपं दृष्ट्वा रात्रौ संगत्य दानवाः ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे किंचिदुत्फुल्ललोचनाः ॥ ३.२५२.३० ॥
രാത്രിയിൽ ഒത്തുകൂടിയ ദാനവന്മാരെല്ലാം കൊണ്ടുവരപ്പെട്ട ആ രാജാവിനെ കണ്ട്, സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ, അല്പം വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ നിന്നു.
3.252.31
दृढमेनं परिष्यज्य दृष्ट्वा च कुशलं तदा ।
साभिमानमिदं वाक्यं दुर्योधनमथाब्रुवन् ॥ ३.२५२.३१ ॥
അവനെ ദൃഢമായി ആലിംഗനം ചെയ്ത്, ക്ഷേമം കണ്ട്, അപ്പോൾ അഭിമാനത്തോടെ ദുര്യോധനനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.