Mahābhārata · Adhyāya 3.252
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.252.1
प्रायोपविष्टं राजानं दुर्योधनममर्षणम् ।
उवाच सान्त्वयन्राजञ्शकुनिः सौबलस्तदा ॥ ३.२५२.१ ॥
Então Śakuni, filho de Subala, falou consolando o rei Duryodhana, que se sentara em jejum até a morte, implacável e ressentido: «Ó rei...».
3.252.2
सम्यगुक्तं हि कर्णेन तच्छ्रुतं कौरव त्वया ।
मया हृतां श्रियं स्फीतां तां मोहादपहासि किम् ॥ ३.२५२.२ ॥
Karṇa falou com acerto, e tu ouviste, ó Kaurava. Por que, por ilusão, zombas daquela vasta prosperidade que eu arrebatei?
3.252.3
त्वमबुद्ध्या नृपवर प्राणानुत्स्रष्टुमिच्छसि ।
अद्य वाऽप्यवगन्छामि न वृद्धाः सेवितास्त्वया ॥ ३.२५२.३ ॥
Ó melhor dos reis, por insensatez queres abandonar a vida. Hoje percebo que não serviste os anciãos.
3.252.4
यः समुत्पतितं हर्षं दैन्यं वा न नियच्छति ।
स नश्यति श्रियं प्राप्य पात्रमाममिवाम्भसि ॥ ३.२५२.४ ॥
Quem não contém a alegria ou o abatimento que surgem perece mesmo após obter a fortuna, como um vaso cru na água.
3.252.5
अतिभीरुं मृदुं क्लीबं दीर्घसूत्रं प्रमादिनम् ।
व्यसनाद्विषयाक्रान्तं न भजन्ति नृपं श्रिताः ॥ ३.२५२.५ ॥
Os que se abrigam num rei extremamente temeroso, brando, sem virilidade, procrastinador, negligente e vencido pela calamidade e pelos objetos dos sentidos, não o servem.
3.252.6
सत्कृतस्य हि ते शोको विपरीते कथं भवेत् ।
मा कृतं शोभनं पार्थैः शोकमालम्ब्य नाशय ॥ ३.२५२.६ ॥
Foste honrado; como então te viria a dor na reversão da fortuna? Não destruas, apegando-te à dor, o bem feito pelos filhos de Pṛthā.
3.252.7
यत्र हर्षस्त्वया कार्यः सत्कर्तव्याश्च पाण्डवाः ।
तत्र शोचसि राजेन्द्रविपरीतमिदं तव ॥ ३.२५२.७ ॥
Onde deverias alegrar-te e honrar os Pāṇḍavas, aí, ó senhor dos reis, tu lamentas; isto é inverso para ti.
3.252.8
प्रसीदमा त्यजात्मानं तुष्टश्च सुकृतं स्मर ।
कप्रयच्छ राज्यं पार्थानां यशो धर्ममवाप्नुहि।
क्रियामेतां समाज्ञाय कृतघ्नो न भविष्यसि ॥ ३.२५२.८ ॥
Sê benévolo, não te abandones; sê contente e lembra-te das tuas boas ações. Dá o reino aos filhos de Pṛthā, obtém fama e dharma. Compreendendo este ato, não serás ingrato.
3.252.9
सौभ्रात्रं पाण्डवैः कृत्वा समवस्ताप्य चैव तान् ।
पित्र्यं राज्यं प्रयच्छैषां ततः सुखमवाप्स्यसि ॥ ३.२५२.९ ॥
Tendo estabelecido harmonia fraterna com os Pāṇḍavas e aliviado a sua aflição, dá-lhes o reino paterno; então obterás a felicidade.
3.252.10
शकुनेस्तु वचः श्रुत्वा दुःशासनमवेक्ष्य च ।
पादयोः पतितं वीरं विकृतं भ्रातृसौहृदात् ॥ ३.२५२.१० ॥
Tendo ouvido as palavras de Śakuni e visto Duḥśāsana, o herói caído a seus pés, desfigurado pelo afeto fraterno.
3.252.11
बाहुभ्यां साधुजाताभ्यां दुःशासनमरिंदमम् ।
उत्थाप्य संपरिष्वज्य प्रीत्याऽजिघ्रत मूर्धनि ॥ ३.२५२.११ ॥
Levantando com os seus braços bem formados Duḥśāsana, o domador de inimigos, abraçou-o e, com afeto, beijou-lhe a cabeça.
3.252.12
कर्णसौबलयोश्चापि संश्रुत्य वचनान्यसौ ।
निर्वेदं परमं गत्वा राजा दुर्योधनस्तदा।
व्रीडयाऽभिपरीतात्मा नैराश्यमगमत्परम् ॥ ३.२५२.१२ ॥
Tendo ouvido as palavras de Karṇa e de Saubala, o rei Duryodhana caiu então na maior desolação; com o espírito tomado pela vergonha, mergulhou no mais profundo desespero.
3.252.13
सुहृदां चैव तच्छ्रुत्वा समन्युरिदमब्रवीत् ।
न धर्मधनसौख्येन नैश्वर्येण न चाज्ञया ॥ ३.२५२.१३ ॥
Ao ouvir isso de seus amigos, ele falou com ira: «Nem pelo dharma, nem pela riqueza, nem pelo prazer, nem pelo domínio, nem por uma ordem.»
3.252.14
नैव भोगैश्च मे कार्यं मा विहन्यत गच्छत ।
निश्चितेयं मम मतिः स्थिता प्रायोपवेशने ॥ ३.२५२.१४ ॥
Não tenho necessidade de prazeres. Não vos percais; ide. Minha decisão firme é permanecer no jejum até a morte.
3.252.15
गच्छध्वं नगरं सर्वे पूज्याश्च गुरवो मम ।
त एवमुक्ताः प्रत्यूच् राजानमरिमर्दनम् ॥ ३.२५२.१५ ॥
«Ide todos para a cidade; meus venerados anciãos também estão lá.» Assim interpelados, responderam ao rei, o aniquilador de inimigos.
3.252.16
या गतिस्तव राजेन्द्र साऽस्माकमपि भारत ।
कथं वा संप्रवेक्ष्यामस्त्वद्विहीनाः पुरं वयम् ॥ ३.२५२.१६ ॥
«Qualquer que seja o teu caminho, também será o nosso, ó senhor dos reis, ó Bhārata. Como entraríamos na cidade privados de ti?»
3.252.17
स सुहृद्भिरमात्यैश्च भातृभिः स्वजनेन च ।
बहुप्रकारमप्युक्तो निश्चयान्न व्यचाल्यत ॥ ३.२५२.१७ ॥
Embora exortado de muitas maneiras por amigos, ministros, irmãos e parentes, não se afastou de sua resolução.
3.252.18
दर्भास्तरणमास्तीर्य निश्चयाद्धृतराष्ट्रजः ।
संस्पृश्यापः शुचिर्भूत्वा भूतले समुपस्थितः ॥ ३.२५२.१८ ॥
Resoluto, o filho de Dhṛtarāṣṭra estendeu um leito de capim kuśa, tocou a água, purificou-se e sentou-se no chão.
3.252.19
कुशचीराम्बरधरः परं नियममास्थितः ।
वाग्यतो राजशार्दूलः स स्वर्गगतिकाम्यया ॥ ३.२५२.१९ ॥
Vestido com roupas de capim kuśa e casca, mantendo o voto supremo, a fala contida, aquele tigre entre os reis, desejando o caminho do céu.
3.252.20
मनसोपचितिं कृत्वा निरस् च बहिःक्रियाः ।
तस्थौप्रायोपवेशेऽथमतिं कृत्वा सुनिश्चयाम् ॥ ३.२५२.२० ॥
Tendo acumulado mérito na mente e abandonado os ritos externos, permaneceu na resolução de jejuar até a morte, com firme decisão.
3.252.21
अथ तं निश्चयं तस्य बुद्ध्वा दैतेयदानवाः ।
पातालवासिनो रौद्राः पूर्वं देवैर्विनिर्जिताः ॥ ३.२५२.२१ ॥
Então, ao saber sua resolução, os Daityas e Dānavas que habitam o submundo, ferozes, outrora derrotados pelos deuses.
3.252.22
ते स्वपक्षक्षयं तं तु ज्ञात्वा दुर्योधनस्य वै ।
आह्वानाय तदा चक्रुः कर्म वैतानसंभवम् ॥ ३.२५२.२२ ॥
Sabendo da destruição de seu lado por Duryodhana, realizaram então o rito nascido do fogo sagrado para convocá-lo.
3.252.23
बृहस्पत्युशनोक्तैश्च मन्त्रैर्मन्त्रविशारदाः ।
अथर्ववेदप्रोक्तैश्च याश्चौपनिषदाः क्रियाः।
मन्त्रजप्यसमायुक्तास्तास्तदा समवर्तयन् ॥ ३.२५२.२३ ॥
Com os mantras ensinados por Bṛhaspati e Uśanas, os mestres dos mantras, e com os ritos do Atharva Veda e dos Upaniṣads, unidos à recitação de mantras, realizaram-nos então.
3.252.24
जुह्वत्यग्नौ हविः क्षीरं मन्त्रवत्सुसमाहिताः ।
ब्राह्मणा वेदवेदाङ्गपारगाः सुदृढव्रताः ॥ ३.२५२.२४ ॥
Brâmanes versados nos Vedas e Vedāṅgas, firmes em seus votos, bem recolhidos, oferecendo ao fogo oblações de leite segundo os mantras.
3.252.25
अध्वर्यवो दानवानां कर्म प्रावर्तयंस्ततः ॥ ३.२५२.२५ ॥
Então os sacerdotes adhvaryu puseram em marcha o rito dos Dānavas.
3.252.26
कर्मसिद्धौ तदा तत्र जृम्भमाणा महाद्भुता ।
कृत्या समुत्थिता राजन्किं करोमीति चाब्रवीत् ॥ ३.२५२.२६ ॥
Quando o rito foi concluído, levantou-se ali uma kṛtyā, criatura feminina prodigiosa, bocejando, ó rei, e disse: "Que devo fazer?"
3.252.27
आहुर्दैत्याश्च तां तत्र सुप्रीतेनान्तरात्मना ।
प्रायोपविष्टं राजानं धार्तराष्ट्रमिहानय ॥ ३.२५२.२७ ॥
Então os Daitya, muito satisfeitos em seu íntimo, disseram-lhe: "Traze aqui o rei, filho de Dhṛtarāṣṭra, que está sentado em jejum até a morte."
3.252.28
तथेति च प्रतिश्रुत्य सा कृत्या प्रययौ तदा ।
निमेषादगमच्चापि यत्र राजा सुयोधनः ॥ ३.२५२.२८ ॥
Dizendo "Assim seja" e tendo dado sua palavra, a kṛtyā então partiu, e num instante chegou onde estava o rei Suyodhana.
3.252.29
समादाय च राजानं प्रविवेश रसातलम् ।
दानवानां मुहूर्ताच्च पुरतस्तं न्यवेदयत् ॥ ३.२५२.२९ ॥
Levando o rei, entrou em Rasātala, o mundo inferior, e num instante apresentou-o diante dos Dānava.
3.252.30
तमानीतं नृपं दृष्ट्वा रात्रौ संगत्य दानवाः ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे किंचिदुत्फुल्ललोचनाः ॥ ३.२५२.३० ॥
Reunidos à noite, todos os Dānava, vendo o rei trazido ali, tinham o espírito alegre e os olhos um tanto arregalados.
3.252.31
दृढमेनं परिष्यज्य दृष्ट्वा च कुशलं तदा ।
साभिमानमिदं वाक्यं दुर्योधनमथाब्रुवन् ॥ ३.२५२.३१ ॥
Abraçando-o firmemente e vendo que estava bem, disseram então estas palavras a Duryodhana com orgulho.