مهابهاراتا · أدهيايا 3.253
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.253.1
भोः सुयोधन राजेन्द्र भरतानां कुलोद्वह ।
शूरैः परिवृतो नित्यं तथैव च महात्मभिः ॥ ३.२५३.१ ॥
يا سويودهانا، سيّد الملوك، حامل راية آل بهاراتا، المحاط دائمًا بالأبطال والنفوس العظيمة!
3.253.2
अकार्षीः साहसमिदं कस्मात्प्रायोपवेशनम् ।
आत्मत्यागी ह्यधो याति वाच्यतां चायशस्करीम् ॥ ३.२५३.२ ॥
لماذا ارتكبت هذا الفعل المتهور، صيام حتى الموت؟ إن من يتخلى عن نفسه يهوي إلى أسفل ويصير موضع اللوم والعار.
3.253.3
न हि कार्यविरुद्धेषु बहुपापेषु कर्मसु ।
मूलघातिषु सज्जन्ते बुद्धिमन्तो भवद्विधाः ॥ ३.२५३.३ ॥
إن الحكماء مثلك لا يتعلقون بأفعال مخالفة للواجب، مثقلة بالذنوب الكبيرة، مدمّرة للجذر.
3.253.4
नियच्छैनां मतिं राजन्धर्मार्थसुखनाशिनीम् ।
यशःप्रतापवीर्यघ्नीं शत्रूणां हर्षवर्धनीम् ॥ ३.२५३.४ ॥
أيها الملك، كبح هذه النية التي تهلك الدهرما والثروة والسعادة، وتبيد المجد والبأس والشجاعة، وتزيد فرح الأعداء.
3.253.5
श्रूयतां तु प्रभो तत्त्वं दिव्यतां चात्मनो नृप ।
निर्माणं च रशरीरस्य ततो धैर्यमवाप्नुहि ॥ ३.२५३.५ ॥
اسمع الآن أيها السيد الملك حقيقة ألوهيتك وتكوين جسدك، ثم استجلب الثبات.
3.253.6
पुरा त्व तपसाऽस्माभिर्लब्धो राजन्महेश्वरात् ।
पूर्वकायश्च ते सर्वो निर्मितो वज्रसंचयैः ॥ ३.२५३.६ ॥
أيها الملك، لقد نلنا ذلك قديمًا بالتقشف من ماهيشفرا، وقد صُنع جسدك الأمامي كله من أكداس الصواعق.
3.253.7
अस्त्रैरभेद्यः शस्त्रैश्चाप्यधःकायश्च तेऽनघ ।
कृतः पुष्पमयो देव्या रूपतस्त्रीमनोहरः ॥ ३.२५३.७ ॥
أيها البريء من الذنب، جُعل جسدك السفلي منيعًا على السهام والسلاح، وصنعته الإلهة من الزهور، وصورته تسحر قلوب النساء.
3.253.8
एवमीश्वरसंयुक्तस्तव देहो नृपोत्तम ।
देव्या च राजशार्दूल दिव्यस्त्वं हि न मानुषः ॥ ३.२५३.८ ॥
هكذا جسدك متحد بالرب والإلهة، يا أفضل الملوك؛ وأنت، يا نمر الملوك، إلهي لا بشري.
3.253.9
क्षत्रियाश्च महावीर्या भगदत्तपुरोगमाः ।
दिव्यास्त्रविदुषः शूराः क्षपयिष्यन्ति ते रिपून् ॥ ३.२५३.९ ॥
المحاربون ذوو الشجاعة العظيمة بقيادة بهاغاداتا، والأبطال المتمرسون في الأسلحة الإلهية، سيُبيدون أعداءك.
3.253.10
तदलं ते विषादेन भयं तव न विद्यते ।
सहायार्थं च ते वीराः संभूता बुवि दानवाः ॥ ३.२५३.१० ॥
فلا تحزن، فليس لك خوف؛ فقد وُلد على الأرض لنصرتك دانافا أبطال.
3.253.11
भीष्मद्रोणकृपादींश्च प्रवेक्ष्यन्त्यपरेऽसुराः ।
यैराविष्टा घृणां त्यक्त्वा योत्स्यन्ते तव वैरिभिः ॥ ३.२५३.११ ॥
وسيدخل أسورا آخرون في بهيشما ودرونا وكربا وغيرهم؛ فيتملكهم، فيتركون الرحمة ويقاتلون أعداءك.
3.253.12
नैव पुत्रान्न च भ्रातॄन्न पितॄन्न च बान्धवान् ।
नैव शिष्यान्न च ज्ञातीन्न बालान्त्यविरान्न च।
युधि संप्रहरिष्यन्तो मोक्ष्यन्ति कुरुसत्तम ॥ ३.२५३.१२ ॥
لن يُبقوا على الأبناء ولا الإخوة، ولا الآباء ولا الأقارب، ولا التلاميذ ولا ذوي القربى، ولا الصغار ولا الشيوخ، وهم يضربون في القتال، يا أفضل الكورو.
3.253.13
निःस्नेहा दानवाविष्टाः समाक्रान्तेऽन्तरात्मनि ।
प्रहरिष्यन्ति बन्धुभ्यः स्नेहमुत्सृज्य दूरतः ॥ ३.२५३.१३ ॥
مسكونون بالدانافا، وقد استولى على باطنهم، بلا مودة، يتركون المحبة ويضربون أقاربهم من بعيد.
3.253.14
हृष्टाः पुरुषशार्दूलाः कलुषीकृतमानसाः ।
अनभिज्ञातमूलाश्च दैवाच्च विधिनिर्मितात्।
व्याभाषमाणाश्चान्योन्यं न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ॥ ३.२५३.१४ ॥
فرحون، نمور بين الرجال، عقولهم مدنّسة، لا يعرفون الأصل، مصوغون بالقدر والتقدير، يتحدثون فيما بينهم: لن تنجو حيًا على يدي.
3.253.15
सर्वे शस्त्रास्त्रमोक्षेण पौरुषे समवस्थिताः ।
श्लाघमानाः कुरुश्रेष्ठ करिष्यन्ति जनक्षयम् ॥ ३.२५३.१५ ॥
كلهم، ثابتون في البسالة، يتفاخرون، بإطلاق السلاح والمقذوفات، سيُحدثون هلاك الناس، يا أفضل الكورو.
3.253.16
तेपि पञ्च महात्मानः प्रतियोत्सन्ति पाण्डवाः ।
वधं चैषां करिष्यन्ति दैवयुक्ता महाबलाः ॥ ३.२५३.१६ ॥
وأولئك الخمسة الأفاضل من البانداويين سيقاتلونهم أيضًا، والأقوياء المحفوفون بالقدر سيوقعون بهم الموت.
3.253.17
दैत्यरक्षोगणाश्चैव संभूताः क्षत्रयोनिषु ।
योत्स्यन्ति युधि विक्रम्य शत्रुभिस्तव पार्थिव ॥ ३.२५३.१७ ॥
جموع الدايتيا والراكشاسا، المولودون في أرحام الكشاتريا، سيقاتلون بشجاعة في المعركة ضد أعدائك أيها الملك.
3.253.18
गदाभिर्मुसलैः शूलैः शस्त्रैरुच्चावचैस्तथा ।
प्रहरिष्यनति ते वीरास्तवारिषु महाबलाः ॥ ३.२५३.१८ ॥
بالمقامع والهراوات والرماح وأسلحة شتى، سيضرب أولئك الأبطال الأقوياء أعداءك.
3.253.19
यच्च तेऽन्तर्गतं वीर भयमर्जुनसंभवम् ।
तत्रापि विहितोऽस्माभिर्वधोपायोऽर्जुनस्य वै ॥ ३.२५३.१९ ॥
أيها البطل، إن الخوف الكامن فيك الناشئ من أرجونا، قد دبّرنا له أيضًا وسيلة لقتل أرجونا.
3.253.20
हतस्य नरकस्यात्मा कर्णमूर्तिमुपाश्रितः ।
तद्वैरं संस्मरन्वीर योत्स्यते केशवार्जुनौ ॥ ३.२५३.२० ॥
لقد اتخذت روح ناراكا المقتول صورة كارنا؛ أيها البطل، سيقاتل كيشافا وأرجونا متذكرًا تلك العداوة.
3.253.21
स ते विक्रमशौण्डीरो रणे पार्थं विजेष्यति ।
कर्णः प्रहरतांश्रेष्ठः सर्वांश्चारीन्महारथः ॥ ३.२५३.२१ ॥
سيغلب كارنا، المفتخر ببأسه وأفضل المحاربين والمحارب العظيم على العربة، برثا وجميع الأعداء في المعركة.
3.253.22
ज्ञात्वैतच्छद्मना वज्री रक्षार्थं सव्यसाचिनः ।
कुण्डले कवचं चैव कर्णस्यापहरिष्यति ॥ ३.२५३.२२ ॥
وإذ يعلم ذلك، سيسلب إندرا حامل الصاعقة، بالحيلة، قرطي كارنا ودرعه لحماية سافياساتشين (أرجونا).
3.253.23
तस्मादस्माभिरप्यत्र दैत्याः शतसहस्रशः ।
नियुक्ता राक्षसाश्चैव ये ते संशप्तका इति।
प्रख्यातास्तेऽर्जुनं वीरं युधि हिंस्यन्ति मा शुचः ॥ ३.२५३.२३ ॥
ولذلك قد عيّنّا هنا مئات الألوف من الدايتيا والراكشاسا، المشهورين باسم السامشبتكا؛ سيقتلون البطل أرجونا في القتال. فلا تحزن.
3.253.24
असपत्ना त्वया हीयं भोक्तव्या वसुधा नृप ।
मा विषादं गमस्तस्मान्नैतत्त्वय्युपपद्यते ॥ ३.२५३.२४ ॥
أيها الملك، إن هذه الأرض ينبغي أن تتمتع بها أنت بلا منازع؛ فلا تقع في اليأس، فإن ذلك لا يليق بك.
3.253.25
विनष्टे त्वयि चास्माकं पक्षो हीयेत कौरव ।
गच्छ वीर न ते बुद्धिरन्या कार्या कथंचन।
त्वमस्माकं गतिर्नित्यं देवतानां च पाण्डवाः ॥ ३.२५३.२५ ॥
إن هلكت أنت، فسيضعف جانبنا أيضًا، يا كاوravaa. اذهب أيها البطل؛ ولا يكن عزمك على غير ذلك بأي حال. أنت دائمًا ملاذنا، وملاذ الآلهة كذلك.
3.253.26
एवमुक्त्वा परिष्वज्य दैत्यास्तं राजकुञ्जरम् ।
समाश्वास्य च दुर्धर्षं पुत्रवद्दानवर्षभाः ॥ ३.२५३.२६ ॥
وبعد أن قال ذلك واحتضن ذلك الفيل بين الملوك، واساه الدايتيا، ثيران الدانافا، ذلك الذي لا يُقهر كأنه ابنهم.
3.253.27
स्थिरां कृत्वा बुद्धिमस्य प्रियाण्युक्त्वा च भारत ।
गम्यतामित्यनुज्ञाय जयमाप्नुहि चेत्यथ ॥ ३.२५३.२७ ॥
وبعد أن ثبّتوا عزمه وقالوا كلامًا طيبًا، يا بهاراتا، وأذنوا له بقولهم: «اذهب»، قالوا: «أحرِز النصر».
3.253.28
तैर्विसृष्टं महाबाहुं कृत्या सैवानयत्पुरः ।
तमेव देशं यत्रासौ तदा प्रायमुपाविशत् ॥ ३.२५३.२८ ॥
أرسلوه، فقادته أمامها الكريتيا المرأة إلى المكان ذاته الذي جلس فيه حينئذٍ للصيام حتى الموت، ذلك الشديد الذراعين.
3.253.29
प्रतिनिक्षिप्यतं वीरं कृत्या समभिपूज्य च ।
अनुज्ञाता च राज्ञा सा तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.२५३.२९ ॥
وبعد أن أعادت البطل إلى مكانه وأكرمته، وأذن لها الملك، اختفت الكريتيا في الحال هناك.
3.253.30
गतायामथ तस्यां तु राजा दुर्योधनस्तदा ।
स्वप्नभूतमिदं सर्वमचिन्तयत भारत ॥ ३.२५३.३० ॥
ولما انصرفت، فكّر الملك دوريودهانا، يا بهاراتا، في كل هذا كأنه حلم.
3.253.31
संमृश्य तानि वाक्यानि दानवोक्तानि दुर्मतेः ।
विजेष्यामि रणे पाण्डूनिति चास्याभवनमतिः ॥ ३.२५३.३१ ॥
وبعد أن تأمل دُرْيودهانا الشرير في تلك الكلمات التي قالها الدانافا، عزم على أنه سينتصر على البانداڤا في المعركة.
3.253.32
कर्णं संशप्तकांश्चैव पार्थस्यामित्रघातिनः ।
अमन्यत वधे युक्तान्समर्थांश्च सुयोधनः ॥ ३.२५३.३२ ॥
وعدّ سُيودهانا كارنا والسامشبتكا، قاتلي أعداء بارثا، أهلاً وقادرين على القتل.
3.253.33
एवमाशा दृढा तस् धार्तराष्ट्रस् दुर्मतेः ।
विनिर्जये पाण्डवानामभवद्भरतर्षभ ॥ ३.२५३.३३ ॥
وهكذا، يا ثور البهاراتا، ترسخ أمل ابن دهريتاراشترا الشرير في هزيمة البانداڤا.
3.253.34
कर्णोऽप्याविष्टचित्तात्मा नरकस्यान्तरात्मना ।
अर्जुनस्य वधे क्रूरां करोति स्म तदा मतिम् ॥ ३.२५३.३४ ॥
وكذلك كارنا، الذي امتلك عقله ونفسه روح ناراكا الداخلية، عقد عندئذٍ العزم القاسي على قتل أرجونا.
3.253.35
संशप्तकाश्च ते वीरा राक्षसाविष्टचेतसः ।
रजस्तमोभ्यामाक्रान्ताः फाल्गुनस्य वधैषिणः ॥ ३.२५३.३५ ॥
وأولئك الأبطال السامشبتكا، وقد امتلكت الشياطين عقولهم، وغلبتهم الشهوة والظلمة، طلبوا موت فالغونا.
3.253.36
भीष्मद्रोणकृपाद्याश्च दानवाक्रान्तचेतसः ।
न तथा पाण्डुपुत्राणां स्नेहवन्तोऽभवंस्तदा ॥ ३.२५३.३६ ॥
وبهيشما ودرونا وكربا وغيرهم، وقد غلبت الدانافا عقولهم، لم يكونوا حينئذٍ محبين لأبناء بانڈو بمثل ذلك.
3.253.37
न चाचचक्षे कस्मैचिदेतद्राजा सुयोधनः ।
कृत्ययाऽऽनाय्यकथितं यदस्य निशि दानवैः ॥ ३.२५३.३७ ॥
لم يخبر الملك سويودهانا أحدًا بهذا: أن الداناڤا قد استعملوا ليلًا ضده كريتيا (سحرًا) أُحضرت بطقس الاستدعاء.
3.253.38
दुर्योधनं निशन्ते च कर्णो वैकर्तनोऽब्रवीत् ।
स्मयन्निवाञ्जलिं कृत्वा पार्थिवं हेतुमद्वचः ॥ ३.२५३.३८ ॥
في آخر الليل قال كارنا ابن فيكرتانا، مبتسمًا ومتعبّدًا بيدين مضمومتين، كلامًا مُعللًا للملك دوريودهانا.
3.253.39
न मृतो जयते शत्रूञ्जीवन्भद्राणि पश्यति ।
मृतस्य भद्राणि कुतः कौरवेय कुतो जयः ॥ ३.२५३.३९ ॥
الميت لا يغلب أعداءه، والحي هو الذي يرى الخير. يا ابن الكورو، من أين للميت الخير، ومن أين له النصر؟
3.253.40
न कालाऽद्य विषादस्य भयस्य मरणस्य वा ।
परिष्वज्याब्रवीच्चैवनं भुजाभ्यां स महाभुजः ॥ ३.२५३.४० ॥
ليس الآن وقت الحزن أو الخوف أو الموت. وقال هذا، فعانقه ذو الذراعين العظيمتين بكلتا ذراعيه.
3.253.41
उत्तिष्ठ राजन्किं शेषे कस्माच्छोचसि शत्रुहन् ।
शत्रून्प्रताप्य वीर्येण स कथं मर्तुमर्हसि ॥ ३.२५३.४१ ॥
انهض أيها الملك! لماذا ترقد؟ ولماذا تحزن يا قاتل الأعداء؟ أنت الذي أحرقت أعداءك بشجاعتك، كيف تستحق الموت؟
3.253.42
अथवा ते भयं जातं दृष्ट्वाऽर्जुनपराक्रमम् ।
सत्यंते प्रतिजानामि वधिष्यामि रणेऽर्जुनम् ॥ ३.२५३.४२ ॥
أم أن الخوف قد دخلك إذ رأيت بسالة أرجونا؟ إنني أعدك حقًا: في المعركة سأقتل أرجونا.
3.253.43
गते त्रयोदशे वर्षे सत्येनायुधमालभे ।
आनयिष्याम्यहं पार्तान्वशं तव जनाधिप ॥ ३.२५३.४३ ॥
عندما تنقضي السنة الثالثة عشرة، ألمس السلاح باسم الحق. أيها السيد على البشر، سأضع البنين بيدك.
3.253.44
एवमुक्तस्तु कर्णेन दैत्यानां वचनात्तथा ।
प्रणिपातेन चाप्येषामुदतिष्ठत्सुयोधनः ॥ ३.२५३.४४ ॥
وحين خاطبه كارنا هكذا، وبكلام الدايتيا، وبعد أن سجد لهم، نهض سويودهانا.
3.253.45
दैत्यानां तद्वचः श्रुत्वा हृदि कृत्वा स्थिरां मतिम् ।
ततो मनुजशार्दूलो योजयामास वाहिनीम्।
रथनागाश्वफलिलां पदातिजनसंकुलाम् ॥ ३.२५३.४५ ॥
فلما سمع كلام الدايتيا وثبّت في قلبه عزمًا راسخًا، رتّب النمر بين البشر جيشه، المزدحم بالعربات والفيلة والخيول، والمكتظ بالمشاة.
3.253.46
गङ्गौघप्रतिमा चास्य प्रयाणे शुशुभे चमूः ॥ ३.२५३.४६ ॥
وكان جيشه كتيار الغانج، يلمع في المسير.
3.253.47
श्वेतच्छत्रैः पताकाभिश्चामरैश्च सुपाण्डुरैः ।
रथैर्नागैः पदातैश्च शुशुभेऽतीव संकुला ॥ ३.२५३.४७ ॥
امتلأ الجيش بالمظلات البيضاء والرايات والمراوح المصنوعة من ذيل الياك البيضاء جدًا، مع العربات والفيلة والمشاة، فكان يتلألأ غاية التلألؤ.
3.253.48
व्यपेताभ्रघने काले द्यौरिवासीत्तु शारदी ।
हंसपङ्क्तिसमाकीर्णा भ्रमत्सारसशोभिता ॥ ३.२५३.४८ ॥
كأنها سماء الخريف في موسم خالٍ من الغيوم الكثيفة، مكتظة بصفوف البجع، ومزينة بالرافعات الدائرة.
3.253.49
जयाशीर्भिर्द्विजेन्द्रैः स स्तूयमानोऽधिराजवत् ।
गृह्णन्नञ्जलिमालाश्च धार्तराष्ट्रो जनाधिपः ॥ ३.२५३.४९ ॥
وكان يمدحه أفضل البراهمة بدعوات النصر، كملك، يتقبل أكاليل الزهور المقدمة بأيدٍ مضمومة، فمضى ابن دهرتاراشترا سيد الناس.
3.253.50
सुयोधनो ययावग्रे श्रिया परमया ज्वलम् ।
कर्णेन सार्धं राजेन्द्र सौबलेन च देविना ॥ ३.२५३.५० ॥
مضى سوياوهانا في المقدمة متوهجًا بأعلى البهاء، أيها سيد الملوك، مع كارنا، ومع ساوبالا (شاكوني)، ومع ذلك المقامر.
3.253.51
दुःशासनादयश्चास्य भ्रातरः सर्व एव ते ।
भूरिश्रवाः सोमदत्तो माराजश्च बाह्लिकः ॥ ३.२५३.५१ ॥
ودوهشاسانا وغيره، جميع إخوته، وكذلك بهوريشرافاس، وسوماداتا، وما-راجا (القراءة غير مؤكدة)، وباهليكا.
3.253.52
रथैर्नानाविधाकारैर्हयैर्गजवरैस्तथा ।
प्रयान्तं नृपसिंहं तमनुजग्मुः कुरूद्वहाः ॥ ३.२५३.५२ ॥
وبينما كان ذلك الأسد بين الملوك يمضي بعربات متنوعة الأشكال وخيول وفيلة مختارة، تبعه أفضل الكورو.
3.253.53
प्रहृष्टमनसः सर्वे दुर्योधनपुरोगमाः ।
कालेनाल्पेन राजेन्द्र स्वपुरं विविशुस्तदा ॥ ३.२५३.५३ ॥
فدخل جميعهم، بقلوب مسرورة يتقدمهم دوريودهانا، أيها سيد الملوك، مدينتهم في زمن قصير.