ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.253
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.253.1
भोः सुयोधन राजेन्द्र भरतानां कुलोद्वह ।
शूरैः परिवृतो नित्यं तथैव च महात्मभिः ॥ ३.२५३.१ ॥
ହେ ସୁଯୋଧନ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଭରତକୁଳର ଭାରବାହୀ, ସର୍ବଦା ଶୂରବୀର ଓ ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବୃତ!
3.253.2
अकार्षीः साहसमिदं कस्मात्प्रायोपवेशनम् ।
आत्मत्यागी ह्यधो याति वाच्यतां चायशस्करीम् ॥ ३.२५३.२ ॥
ତୁମେ ଏହି ସାହସିକ କର୍ମ କାହିଁକି କଲ, ପ୍ରାୟୋପବେଶନ (ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପବାସ)? ଆତ୍ମତ୍ୟାଗୀ ଅଧୋଗତି ପାଏ, ନିନ୍ଦା ଓ ଅପଯଶର ପାତ୍ର ହୁଏ।
3.253.3
न हि कार्यविरुद्धेषु बहुपापेषु कर्मसु ।
मूलघातिषु सज्जन्ते बुद्धिमन्तो भवद्विधाः ॥ ३.२५३.३ ॥
ତୁମ ପରି ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟବିରୋଧୀ, ଅତ୍ୟଧିକ ପାପମୟ, ମୂଳ ନାଶକାରୀ କର୍ମରେ ଆସକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
3.253.4
नियच्छैनां मतिं राजन्धर्मार्थसुखनाशिनीम् ।
यशःप्रतापवीर्यघ्नीं शत्रूणां हर्षवर्धनीम् ॥ ३.२५३.४ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, ସୁଖ ନାଶକାରିଣୀ, ଯଶ ପ୍ରତାପ ବୀର୍ଯ୍ୟ ନାଶକାରିଣୀ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ହର୍ଷ ବୃଦ୍ଧିକାରିଣୀ ଏହି ମତିକୁ ସଂଯତ କର।
3.253.5
श्रूयतां तु प्रभो तत्त्वं दिव्यतां चात्मनो नृप ।
निर्माणं च रशरीरस्य ततो धैर्यमवाप्नुहि ॥ ३.२५३.५ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ରାଜନ୍! ଏବେ ତୁମ ଦିବ୍ୟତାର ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ତୁମ ଶରୀରର ନିର୍ମାଣ ଶୁଣ; ତା'ପରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ପାଅ।
3.253.6
पुरा त्व तपसाऽस्माभिर्लब्धो राजन्महेश्वरात् ।
पूर्वकायश्च ते सर्वो निर्मितो वज्रसंचयैः ॥ ३.२५३.६ ॥
ପୂର୍ବେ ଆମେ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମହେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଏହା ପାଇଥିଲୁ, ରାଜନ୍; ତୁମ ସମଗ୍ର ପୂର୍ବକାୟ ବଜ୍ରର ରାଶିରେ ନିର୍ମିତ।
3.253.7
अस्त्रैरभेद्यः शस्त्रैश्चाप्यधःकायश्च तेऽनघ ।
कृतः पुष्पमयो देव्या रूपतस्त्रीमनोहरः ॥ ३.२५३.७ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ତୁମ ନିମ୍ନ ଶରୀର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ରରେ ଅଭେଦ୍ୟ କରାଯାଇଛି; ଦେବୀ ତାହାକୁ ପୁଷ୍ପମୟ କରିଛନ୍ତି, ଯାହାର ରୂପ ନାରୀମାନଙ୍କ ମନ ହରଣ କରେ।
3.253.8
एवमीश्वरसंयुक्तस्तव देहो नृपोत्तम ।
देव्या च राजशार्दूल दिव्यस्त्वं हि न मानुषः ॥ ३.२५३.८ ॥
ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଈଶ୍ୱର ଓ ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ତୁମ ଦେହ ଏପରି; ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ତୁମେ ଦିବ୍ୟ, ମନୁଷ୍ୟ ନୁହଁ।
3.253.9
क्षत्रियाश्च महावीर्या भगदत्तपुरोगमाः ।
दिव्यास्त्रविदुषः शूराः क्षपयिष्यन्ति ते रिपून् ॥ ३.२५३.९ ॥
ଭଗଦତ୍ତ ଅଗ୍ରଣୀ ଥିବା ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ରବିଦ୍ ଶୂରମାନେ ତୁମ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବେ।
3.253.10
तदलं ते विषादेन भयं तव न विद्यते ।
सहायार्थं च ते वीराः संभूता बुवि दानवाः ॥ ३.२५३.१० ॥
ଅତଏବ ବିଷାଦ ଅନାବଶ୍ୟକ; ତୁମକୁ ଭୟ ନାହିଁ। ତୁମ ସହାୟତା ପାଇଁ ପୃଥିବୀରେ ବୀର ଦାନବମାନେ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି।
3.253.11
भीष्मद्रोणकृपादींश्च प्रवेक्ष्यन्त्यपरेऽसुराः ।
यैराविष्टा घृणां त्यक्त्वा योत्स्यन्ते तव वैरिभिः ॥ ३.२५३.११ ॥
ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ, କୃପ ପ୍ରଭୃତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟ ଅସୁରମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ; ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆବିଷ୍ଟ ହୋଇ ଦୟା ତ୍ୟାଗ କରି ତୁମ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ।
3.253.12
नैव पुत्रान्न च भ्रातॄन्न पितॄन्न च बान्धवान् ।
नैव शिष्यान्न च ज्ञातीन्न बालान्त्यविरान्न च।
युधि संप्रहरिष्यन्तो मोक्ष्यन्ति कुरुसत्तम ॥ ३.२५३.१२ ॥
ପୁତ୍ର, ଭାଇ, ପିତା, ବନ୍ଧୁ, ଶିଷ୍ୟ, ଜ୍ଞାତି, ବାଳକ କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଛାଡ଼ିବେ ନାହିଁ; ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରହାର କରିବାବେଳେ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ।
3.253.13
निःस्नेहा दानवाविष्टाः समाक्रान्तेऽन्तरात्मनि ।
प्रहरिष्यन्ति बन्धुभ्यः स्नेहमुत्सृज्य दूरतः ॥ ३.२५३.१३ ॥
ଦାନବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆବିଷ୍ଟ, ଅନ୍ତରାତ୍ମା ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ, ସ୍ନେହରହିତ ହୋଇ ଦୂରରୁ ହିଁ ସ୍ନେହ ତ୍ୟାଗ କରି ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରହାର କରିବେ।
3.253.14
हृष्टाः पुरुषशार्दूलाः कलुषीकृतमानसाः ।
अनभिज्ञातमूलाश्च दैवाच्च विधिनिर्मितात्।
व्याभाषमाणाश्चान्योन्यं न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ॥ ३.२५३.१४ ॥
ହର୍ଷିତ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାଘ୍ର, କଲୁଷିତ ମନବିଶିଷ୍ଟ, ମୂଳ ନଜାଣିବା, ଦୈବ ଓ ବିଧି ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ, ପରସ୍ପର ସହ କଥା କହୁଥିବା—ମୋ ଦ୍ୱାରା ଜୀବିତ ତୁମେ ମୁକ୍ତି ପାଇବ ନାହିଁ।
3.253.15
सर्वे शस्त्रास्त्रमोक्षेण पौरुषे समवस्थिताः ।
श्लाघमानाः कुरुश्रेष्ठ करिष्यन्ति जनक्षयम् ॥ ३.२५३.१५ ॥
ସମସ୍ତେ ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କରି, ପୌରୁଷରେ ସ୍ଥିର ହୋଇ, ଆତ୍ମପ୍ରଶଂସା କରି, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜନକ୍ଷୟ କରିବେ।
3.253.16
तेपि पञ्च महात्मानः प्रतियोत्सन्ति पाण्डवाः ।
वधं चैषां करिष्यन्ति दैवयुक्ता महाबलाः ॥ ३.२५३.१६ ॥
ସେହି ପାଞ୍ଚ ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବେ; ଦୈବଯୁକ୍ତ ମହାବଳଶାଳୀମାନେ ଏମାନଙ୍କ ବଧ କରିବେ।
3.253.17
दैत्यरक्षोगणाश्चैव संभूताः क्षत्रयोनिषु ।
योत्स्यन्ति युधि विक्रम्य शत्रुभिस्तव पार्थिव ॥ ३.२५३.१७ ॥
ଦୈତ୍ୟ ଓ ରାକ୍ଷସଗଣ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାକ୍ରମରେ, ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସହ ଲଢ଼ିବେ।
3.253.18
गदाभिर्मुसलैः शूलैः शस्त्रैरुच्चावचैस्तथा ।
प्रहरिष्यनति ते वीरास्तवारिषु महाबलाः ॥ ३.२५३.१८ ॥
ଗଦା, ମୁଷଳ, ଶୂଳ ଓ ନାନାଦି ଶସ୍ତ୍ରରେ ସେହି ମହାବଳ ବୀରମାନେ ତୁମ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରହାର କରିବେ।
3.253.19
यच्च तेऽन्तर्गतं वीर भयमर्जुनसंभवम् ।
तत्रापि विहितोऽस्माभिर्वधोपायोऽर्जुनस्य वै ॥ ३.२५३.१९ ॥
ହେ ବୀର, ତୁମ ଭିତରେ ଅର୍ଜୁନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଯେଉଁ ଭୟ ଅଛି, ତା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଆମେ ଅର୍ଜୁନ ବଧର ଉପାୟ ସ୍ଥିର କରିଛୁ।
3.253.20
हतस्य नरकस्यात्मा कर्णमूर्तिमुपाश्रितः ।
तद्वैरं संस्मरन्वीर योत्स्यते केशवार्जुनौ ॥ ३.२५३.२० ॥
ହତ ନରକର ଆତ୍ମା କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛି; ହେ ବୀର, ସେହି ଶତ୍ରୁତା ସ୍ମରଣ କରି ସେ କେଶବ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବ।
3.253.21
स ते विक्रमशौण्डीरो रणे पार्थं विजेष्यति ।
कर्णः प्रहरतांश्रेष्ठः सर्वांश्चारीन्महारथः ॥ ३.२५३.२१ ॥
ତୁମର ପରାକ୍ରମୀ କର୍ଣ୍ଣ, ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ମହାରଥୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥ ଓ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିବ।
3.253.22
ज्ञात्वैतच्छद्मना वज्री रक्षार्थं सव्यसाचिनः ।
कुण्डले कवचं चैव कर्णस्यापहरिष्यति ॥ ३.२५३.२२ ॥
ଏହା ଜାଣି ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ସବ୍ୟସାଚୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଛଳରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ କୁଣ୍ଡଳ ଓ କବଚ ହରଣ କରିବ।
3.253.23
तस्मादस्माभिरप्यत्र दैत्याः शतसहस्रशः ।
नियुक्ता राक्षसाश्चैव ये ते संशप्तका इति।
प्रख्यातास्तेऽर्जुनं वीरं युधि हिंस्यन्ति मा शुचः ॥ ३.२५३.२३ ॥
ତେଣୁ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଦୈତ୍ୟ ଓ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛୁ; ସଂଶପ୍ତକ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବୀର ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ; ଶୋକ କର ନାହିଁ।
3.253.24
असपत्ना त्वया हीयं भोक्तव्या वसुधा नृप ।
मा विषादं गमस्तस्मान्नैतत्त्वय्युपपद्यते ॥ ३.२५३.२४ ॥
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଶତ୍ରୁହୀନ ଭାବେ ଭୋଗ କରିବ; ତେଣୁ ବିଷାଦ କର ନାହିଁ; ତାହା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ।
3.253.25
विनष्टे त्वयि चास्माकं पक्षो हीयेत कौरव ।
गच्छ वीर न ते बुद्धिरन्या कार्या कथंचन।
त्वमस्माकं गतिर्नित्यं देवतानां च पाण्डवाः ॥ ३.२५३.२५ ॥
ତୁମେ ବିନଷ୍ଟ ହେଲେ ଆମ ପକ୍ଷ ମଧ୍ୟ କ୍ଷୀଣ ହେବ, ହେ କୌରବ। ହେ ବୀର, ଯାଅ; ତୁମର ବୁଦ୍ଧି କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଅନ୍ୟ ନ ହେଉ। ତୁମେ ସର୍ବଦା ଆମର ଆଶ୍ରୟ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ।
3.253.26
एवमुक्त्वा परिष्वज्य दैत्यास्तं राजकुञ्जरम् ।
समाश्वास्य च दुर्धर्षं पुत्रवद्दानवर्षभाः ॥ ३.२५३.२६ ॥
ଏହିପରି କହି, ସେଇ ରାଜଗଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ସେଇ ଦୁର୍ଧର୍ଷଙ୍କୁ ପୁତ୍ର ପରି ଦାନବଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ।
3.253.27
स्थिरां कृत्वा बुद्धिमस्य प्रियाण्युक्त्वा च भारत ।
गम्यतामित्यनुज्ञाय जयमाप्नुहि चेत्यथ ॥ ३.२५३.२७ ॥
ତାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିକୁ ସ୍ଥିର କରି, ପ୍ରିୟ ବାକ୍ୟ କହି, ହେ ଭାରତ, 'ଯାଅ' ବୋଲି ଅନୁମତି ଦେଇ, 'ବିଜୟ ପ୍ରାପ୍ତ କର' ବୋଲି କହିଲେ।
3.253.28
तैर्विसृष्टं महाबाहुं कृत्या सैवानयत्पुरः ।
तमेव देशं यत्रासौ तदा प्रायमुपाविशत् ॥ ३.२५३.२८ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା ସେହି ମହାବାହୁଙ୍କୁ କୃତ୍ୟା ଆଗକୁ ନେଇ ଯାଇ, ସେ ସେତେବେଳେ ପ୍ରାୟୋପବେଶନ ପାଇଁ ବସିଥିବା ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚାଇଲା।
3.253.29
प्रतिनिक्षिप्यतं वीरं कृत्या समभिपूज्य च ।
अनुज्ञाता च राज्ञा सा तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.२५३.२९ ॥
ବୀରଙ୍କୁ ସେଠାରେ ରଖି, ସମ୍ମାନ କରି, ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ସେ କୃତ୍ୟା ସେଠାରେ ହିଁ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲା।
3.253.30
गतायामथ तस्यां तु राजा दुर्योधनस्तदा ।
स्वप्नभूतमिदं सर्वमचिन्तयत भारत ॥ ३.२५३.३० ॥
ସେ ଚାଲିଗଲା ପରେ, ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ହେ ଭାରତ, ଏ ସବୁକୁ ସ୍ୱପ୍ନ ପରି ଭାବିଲେ।
3.253.31
संमृश्य तानि वाक्यानि दानवोक्तानि दुर्मतेः ।
विजेष्यामि रणे पाण्डूनिति चास्याभवनमतिः ॥ ३.२५३.३१ ॥
ଦାନବଙ୍କ କହିଥିବା ସେହି ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ବିଚାରି ଦୁର୍ମତି ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ମନରେ ସ୍ଥିର ହେଲା ଯେ ସେ ରଣରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଜିତିବେ।
3.253.32
कर्णं संशप्तकांश्चैव पार्थस्यामित्रघातिनः ।
अमन्यत वधे युक्तान्समर्थांश्च सुयोधनः ॥ ३.२५३.३२ ॥
ସୁଯୋଧନ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ପାର୍ଥଙ୍କ ଶତ୍ରୁଘାତୀ ସଂଶପ୍ତକମାନଙ୍କୁ ବଧ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ସମର୍ଥ ବୋଲି ଭାବିଲେ।
3.253.33
एवमाशा दृढा तस् धार्तराष्ट्रस् दुर्मतेः ।
विनिर्जये पाण्डवानामभवद्भरतर्षभ ॥ ३.२५३.३३ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଏହିପରି ଦୁର୍ମତି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଜିତିବାର ଆଶା ଦୃଢ଼ ହେଲା।
3.253.34
कर्णोऽप्याविष्टचित्तात्मा नरकस्यान्तरात्मना ।
अर्जुनस्य वधे क्रूरां करोति स्म तदा मतिम् ॥ ३.२५३.३४ ॥
ନରକଙ୍କ ଅନ୍ତରାତ୍ମାରେ ଆବିଷ୍ଟ ମନ ଓ ଆତ୍ମାବିଶିଷ୍ଟ କର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ ସେତେବେଳେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର କ୍ରୂର ସଂକଳ୍ପ କଲେ।
3.253.35
संशप्तकाश्च ते वीरा राक्षसाविष्टचेतसः ।
रजस्तमोभ्यामाक्रान्ताः फाल्गुनस्य वधैषिणः ॥ ३.२५३.३५ ॥
ରାକ୍ଷସାବିଷ୍ଟ ମନ ଥିବା ସେହି ସଂଶପ୍ତକ ବୀରମାନେ ରଜ ଓ ତମୋଗୁଣରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କ ବଧ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
3.253.36
भीष्मद्रोणकृपाद्याश्च दानवाक्रान्तचेतसः ।
न तथा पाण्डुपुत्राणां स्नेहवन्तोऽभवंस्तदा ॥ ३.२५३.३६ ॥
ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ, କୃପ ପ୍ରଭୃତି ମଧ୍ୟ, ଦାନବାକ୍ରାନ୍ତ ମନ ବିଶିଷ୍ଟ ହୋଇ ସେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେତେ ସ୍ନେହଶୀଳ ରହିଲେ ନାହିଁ।
3.253.37
न चाचचक्षे कस्मैचिदेतद्राजा सुयोधनः ।
कृत्ययाऽऽनाय्यकथितं यदस्य निशि दानवैः ॥ ३.२५३.३७ ॥
ରାଜା ସୁଯୋଧନ ଏହା କାହାକୁ କହିଲେ ନାହିଁ; ରାତ୍ରିରେ ଦାନବମାନେ ଆନାୟ୍ୟ ବିଧିରେ କୃତ୍ୟା ପ୍ରୟୋଗ କରିଥିଲେ।
3.253.38
दुर्योधनं निशन्ते च कर्णो वैकर्तनोऽब्रवीत् ।
स्मयन्निवाञ्जलिं कृत्वा पार्थिवं हेतुमद्वचः ॥ ३.२५३.३८ ॥
ରାତ୍ରିର ଶେଷରେ ବୈକର୍ତନ କର୍ଣ୍ଣ ହସି ହସି, ଅଞ୍ଜଳି ବାନ୍ଧି, ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଯୁକ୍ତିସଙ୍ଗତ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
3.253.39
न मृतो जयते शत्रूञ्जीवन्भद्राणि पश्यति ।
मृतस्य भद्राणि कुतः कौरवेय कुतो जयः ॥ ३.२५३.३९ ॥
ମୃତ ଲୋକ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିଣେ ନାହିଁ; ଜୀବିତ ଲୋକ ହିଁ କଲ୍ୟାଣ ଦେଖେ। ହେ କୌରବେୟ, ମୃତର କଲ୍ୟାଣ କେଉଁଠି, ଜୟ କେଉଁଠି?
3.253.40
न कालाऽद्य विषादस्य भयस्य मरणस्य वा ।
परिष्वज्याब्रवीच्चैवनं भुजाभ्यां स महाभुजः ॥ ३.२५३.४० ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ବିଷାଦ, ଭୟ କିମ୍ବା ମରଣର ସମୟ ନୁହେଁ। ଏହା କହି ସେହି ମହାବାହୁ ତାଙ୍କୁ ଦୁଇ ବାହୁରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
3.253.41
उत्तिष्ठ राजन्किं शेषे कस्माच्छोचसि शत्रुहन् ।
शत्रून्प्रताप्य वीर्येण स कथं मर्तुमर्हसि ॥ ३.२५३.४१ ॥
ଉଠ ରାଜନ୍! କାହିଁକି ଶୋଇଛ? ହେ ଶତ୍ରୁହନ୍ତା, କାହିଁକି ଶୋକ କରୁଛ? ପରାକ୍ରମରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ତପାଇଥିବା ତୁମେ କିପରି ମରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ?
3.253.42
अथवा ते भयं जातं दृष्ट्वाऽर्जुनपराक्रमम् ।
सत्यंते प्रतिजानामि वधिष्यामि रणेऽर्जुनम् ॥ ३.२५३.४२ ॥
ଅଥବା ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଦେଖି ତୁମର ଭୟ ହୋଇଛି କି? ତୁମକୁ ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରୁଛି: ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ବଧ କରିବି।
3.253.43
गते त्रयोदशे वर्षे सत्येनायुधमालभे ।
आनयिष्याम्यहं पार्तान्वशं तव जनाधिप ॥ ३.२५३.४३ ॥
ତେର ବର୍ଷ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ ସତ୍ୟର ନାମରେ ଅସ୍ତ୍ର ସ୍ପର୍ଶ କରି କହୁଛି। ହେ ଜନାଧିପ, ମୁଁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ତୁମ ବଶକୁ ଆଣିବି।
3.253.44
एवमुक्तस्तु कर्णेन दैत्यानां वचनात्तथा ।
प्रणिपातेन चाप्येषामुदतिष्ठत्सुयोधनः ॥ ३.२५३.४४ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ଏହିପରି କହିବାରୁ, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ କଥାରେ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ସୁଯୋଧନ ଉଠିଲେ।
3.253.45
दैत्यानां तद्वचः श्रुत्वा हृदि कृत्वा स्थिरां मतिम् ।
ततो मनुजशार्दूलो योजयामास वाहिनीम्।
रथनागाश्वफलिलां पदातिजनसंकुलाम् ॥ ३.२५३.४५ ॥
ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ହୃଦୟରେ ସ୍ଥିର ସଂକଳ୍ପ କରି, ତା'ପରେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ପଦାତିକ ସୈନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାହିନୀକୁ ସଜ୍ଜିତ କଲେ।
3.253.46
गङ्गौघप्रतिमा चास्य प्रयाणे शुशुभे चमूः ॥ ३.२५३.४६ ॥
ଗଙ୍ଗା ପ୍ରବାହ ସଦୃଶ ତାଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ପ୍ରୟାଣରେ ଶୋଭିତ ହେଲା।
3.253.47
श्वेतच्छत्रैः पताकाभिश्चामरैश्च सुपाण्डुरैः ।
रथैर्नागैः पदातैश्च शुशुभेऽतीव संकुला ॥ ३.२५३.४७ ॥
ଧଳା ଛତ୍ର, ପତାକା ଓ ଅତି ଧଳା ଚାମରରେ, ଏବଂ ରଥ, ହାତୀ ଓ ପଦାତିକରେ ସେ ସୈନ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଂକୁଳ ହୋଇ ଶୋଭିଲା।
3.253.48
व्यपेताभ्रघने काले द्यौरिवासीत्तु शारदी ।
हंसपङ्क्तिसमाकीर्णा भ्रमत्सारसशोभिता ॥ ३.२५३.४८ ॥
ଘନ ମେଘ ଅପସାରିତ ସମୟରେ ଶରତ ଋତୁର ଆକାଶ ପରି ଥିଲା, ଯାହା ହଂସ ପଙ୍କ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଘୂରୁଥିବା ସାରସରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
3.253.49
जयाशीर्भिर्द्विजेन्द्रैः स स्तूयमानोऽधिराजवत् ।
गृह्णन्नञ्जलिमालाश्च धार्तराष्ट्रो जनाधिपः ॥ ३.२५३.४९ ॥
ବିଜୟାଶୀର୍ବାଦରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୋଇ, ସମ୍ରାଟ ପରି ଅଞ୍ଜଳି ମାଳା ଗ୍ରହଣ କରି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜନାଧିପ ଗଲେ।
3.253.50
सुयोधनो ययावग्रे श्रिया परमया ज्वलम् ।
कर्णेन सार्धं राजेन्द्र सौबलेन च देविना ॥ ३.२५३.५० ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପରମ ଶୋଭାରେ ଝଲସୁ ଥିବା ସୁଯୋଧନ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ସୌବଳ (ଶକୁନି) ସହିତ, ସେହି ଦ୍ୟୂତପ୍ରିୟ ସହିତ ଆଗେ ଗଲେ।
3.253.51
दुःशासनादयश्चास्य भ्रातरः सर्व एव ते ।
भूरिश्रवाः सोमदत्तो माराजश्च बाह्लिकः ॥ ३.२५३.५१ ॥
ଦୁଃଶାସନ ଆଦି ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଭାଇ, ଏବଂ ଭୂରିଶ୍ରବା, ସୋମଦତ୍ତ, ମା-ରାଜ (ପାଠ ଅନିଶ୍ଚିତ) ଓ ବାହ୍ଲୀକ।
3.253.52
रथैर्नानाविधाकारैर्हयैर्गजवरैस्तथा ।
प्रयान्तं नृपसिंहं तमनुजग्मुः कुरूद्वहाः ॥ ३.२५३.५२ ॥
ନାନା ଆକାରର ରଥ, ଘୋଡା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ ସହ ଗମନ କରୁଥିବା ସେହି ନୃପସିଂହଙ୍କ ପଛେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଗଲେ।
3.253.53
प्रहृष्टमनसः सर्वे दुर्योधनपुरोगमाः ।
कालेनाल्पेन राजेन्द्र स्वपुरं विविशुस्तदा ॥ ३.२५३.५३ ॥
ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସମସ୍ତେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଅଳ୍ପ ସମୟରେ ସେତେବେଳେ ନିଜ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।