Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 3.253

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

3.253.1

भोः सुयोधन राजेन्द्र भरतानां कुलोद्वह ।
शूरैः परिवृतो नित्यं तथैव च महात्मभिः ॥ ३.२५३.१ ॥

ข้าแต่สุยोधนะ ผู้เป็นจอมกษัตริย์ ผู้นำวงศ์ภรตะ ผู้ที่มีวีรบุรุษและผู้ยิ่งใหญ่ในจิตใจล้อมรอบอยู่เสมอ

3.253.2

अकार्षीः साहसमिदं कस्मात्प्रायोपवेशनम् ।
आत्मत्यागी ह्यधो याति वाच्यतां चायशस्करीम् ॥ ३.२५३.२ ॥

เหตุใดท่านจึงกระทำการอันบุ่มบ่ามนี้ คือการอดอาหารจนตาย ผู้ที่สละชีวิตของตนย่อมตกต่ำลง และกลายเป็นที่ตำหนิและเป็นที่อัปยศ

3.253.3

न हि कार्यविरुद्धेषु बहुपापेषु कर्मसु ।
मूलघातिषु सज्जन्ते बुद्धिमन्तो भवद्विधाः ॥ ३.२५३.३ ॥

บัณฑิตอย่างท่านย่อมไม่ยึดติดกับการกระทำอันขัดต่อหน้าที่ เต็มไปด้วยบาปใหญ่ และทำลายรากเหง้า

3.253.4

नियच्छैनां मतिं राजन्धर्मार्थसुखनाशिनीम् ।
यशःप्रतापवीर्यघ्नीं शत्रूणां हर्षवर्धनीम् ॥ ३.२५३.४ ॥

ข้าแต่พระราชา จงระงับความคิดนี้เสีย ความคิดที่ทำลายธรรม ทรัพย์ และความสุข ทำลายชื่อเสียง ความกล้าหาญ และอำนาจ และเพิ่มความยินดีให้แก่ศัตรู

3.253.5

श्रूयतां तु प्रभो तत्त्वं दिव्यतां चात्मनो नृप ।
निर्माणं च रशरीरस्य ततो धैर्यमवाप्नुहि ॥ ३.२५३.५ ॥

ข้าแต่ท้าวเจ้า ข้าแต่พระราชา บัดนี้จงฟังความจริงเกี่ยวกับความเป็นทิพย์ของพระองค์ และการสร้างกายของพระองค์ แล้วจงได้ความมั่นคงไว้

3.253.6

पुरा त्व तपसाऽस्माभिर्लब्धो राजन्महेश्वरात् ।
पूर्वकायश्च ते सर्वो निर्मितो वज्रसंचयैः ॥ ३.२५३.६ ॥

แต่ก่อนนั้น ข้าแต่พระราชา พวกเราได้รับสิ่งนี้มาจากพระมเหศวร ด้วยการบำเพ็ญตบะ และทั้งกายส่วนบนของพระองค์ทั้งหมดถูกสร้างขึ้นด้วยกองสายฟ้า

3.253.7

अस्त्रैरभेद्यः शस्त्रैश्चाप्यधःकायश्च तेऽनघ ।
कृतः पुष्पमयो देव्या रूपतस्त्रीमनोहरः ॥ ३.२५३.७ ॥

ข้าแต่ผู้ไร้บาป กายส่วนล่างของพระองค์ถูกสร้างให้ไม่อาจถูกอาวุธและศัสตราทำลายได้ เทวีทรงสร้างด้วยดอกไม้ รูปลักษณ์ของพระองค์ชวนให้สตรีหลงใหล

3.253.8

एवमीश्वरसंयुक्तस्तव देहो नृपोत्तम ।
देव्या च राजशार्दूल दिव्यस्त्वं हि न मानुषः ॥ ३.२५३.८ ॥

กายของพระองค์ผูกพันกับพระผู้เป็นเจ้าและเทวีดังนี้ ข้าแต่จอมกษัตริย์ผู้ประเสริฐ และข้าแต่ราชสีห์แห่งกษัตริย์ พระองค์เป็นทิพย์ มิใช่มนุษย์

3.253.9

क्षत्रियाश्च महावीर्या भगदत्तपुरोगमाः ।
दिव्यास्त्रविदुषः शूराः क्षपयिष्यन्ति ते रिपून् ॥ ३.२५३.९ ॥

บรรดากษัตริย์ผู้มีความกล้าหาญยิ่ง มีภคทัตต์เป็นผู้นำ และวีรบุรุษผู้ชำนาญในทิพยาวุธ จะทำลายศัตรูของพระองค์

3.253.10

तदलं ते विषादेन भयं तव न विद्यते ।
सहायार्थं च ते वीराः संभूता बुवि दानवाः ॥ ३.२५३.१० ॥

เพราะฉะนั้น จงหยุดความโศกเศร้าเสียเถิด พระองค์ไม่มีความกลัว เพื่อช่วยเหลือพระองค์ บรรดาทานพผู้กล้าหาญได้เกิดขึ้นบนแผ่นดินแล้ว

3.253.11

भीष्मद्रोणकृपादींश्च प्रवेक्ष्यन्त्यपरेऽसुराः ।
यैराविष्टा घृणां त्यक्त्वा योत्स्यन्ते तव वैरिभिः ॥ ३.२५३.११ ॥

อสูรอื่นๆ จะเข้าสิงภีษมะ โทรณะ กฤปะ และคนอื่นๆ และเมื่อถูกอสูรเหล่านั้นครอบงำ พวกเขาจะละทิ้งความกรุณาและต่อสู้กับศัตรูของพระองค์

3.253.12

नैव पुत्रान्न च भ्रातॄन्न पितॄन्न च बान्धवान् ।
नैव शिष्यान्न च ज्ञातीन्न बालान्त्यविरान्न च।
युधि संप्रहरिष्यन्तो मोक्ष्यन्ति कुरुसत्तम ॥ ३.२५३.१२ ॥

พวกเขาจะไม่ละเว้นทั้งบุตร พี่น้อง บิดา หรือญาติพี่น้อง ทั้งศิษย์และผู้ที่เกี่ยวดอง ทั้งเด็กและผู้แก่ ขณะโจมตีกันในการรบ ข้าแต่ผู้ประเสริฐสุดแห่งกุรุ

3.253.13

निःस्नेहा दानवाविष्टाः समाक्रान्तेऽन्तरात्मनि ।
प्रहरिष्यन्ति बन्धुभ्यः स्नेहमुत्सृज्य दूरतः ॥ ३.२५३.१३ ॥

ทานพผู้ถูกครอบงำจะปราศจากความรัก เมื่อจิตใจภายในถูกยึดครอง พวกเขาจะโจมตีญาติของตนจากระยะไกล ละทิ้งความรักเสีย

3.253.14

हृष्टाः पुरुषशार्दूलाः कलुषीकृतमानसाः ।
अनभिज्ञातमूलाश्च दैवाच्च विधिनिर्मितात्।
व्याभाषमाणाश्चान्योन्यं न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ॥ ३.२५३.१४ ॥

ข้าแต่ราชสีห์แห่งมนุษย์ พวกเขาจะยินดี มีจิตใจถูกทำให้มัวหมอง ไม่รู้รากเหง้า ถูกกำหนดโดยโชคชะตาและพิธีการอันถูกสร้างขึ้น พูดกันว่า ท่านจะไม่รอดชีวิตไปจากข้า

3.253.15

सर्वे शस्त्रास्त्रमोक्षेण पौरुषे समवस्थिताः ।
श्लाघमानाः कुरुश्रेष्ठ करिष्यन्ति जनक्षयम् ॥ ३.२५३.१५ ॥

ทุกคนจะยืนหยัดในความกล้าหาญของบุรุษ ด้วยการปล่อยอาวุธและศัสตรา ทั้งคุยโวโอ้อวด ข้าแต่ผู้เป็นเลิศแห่งกุรุ จะก่อให้เกิดการทำลายล้างผู้คน

3.253.16

तेपि पञ्च महात्मानः प्रतियोत्सन्ति पाण्डवाः ।
वधं चैषां करिष्यन्ति दैवयुक्ता महाबलाः ॥ ३.२५३.१६ ॥

แม้ปาณฑพทั้งห้าผู้ยิ่งใหญ่นั้น ก็จะต่อสู้กับพวกเขา และผู้มีกำลังมหาศาลที่มีโชคชะตาคุ้มครองจะทำให้พวกเขาตาย

3.253.17

दैत्यरक्षोगणाश्चैव संभूताः क्षत्रयोनिषु ।
योत्स्यन्ति युधि विक्रम्य शत्रुभिस्तव पार्थिव ॥ ३.२५३.१७ ॥

หมู่ไทตยะและรากษสที่เกิดในครรภ์กษัตริย์ จะต่อสู้ในการรบด้วยความกล้าหาญต่อศัตรูของพระองค์ ข้าแต่พระราชา

3.253.18

गदाभिर्मुसलैः शूलैः शस्त्रैरुच्चावचैस्तथा ।
प्रहरिष्यनति ते वीरास्तवारिषु महाबलाः ॥ ३.२५३.१८ ॥

วีรบุรุษผู้มีกำลังมหาศาลเหล่านั้น จะโจมตีศัตรูของพระองค์ด้วยคทา ค้อน หอก และอาวุธนานาชนิด

3.253.19

यच्च तेऽन्तर्गतं वीर भयमर्जुनसंभवम् ।
तत्रापि विहितोऽस्माभिर्वधोपायोऽर्जुनस्य वै ॥ ३.२५३.१९ ॥

ข้าแต่วีรบุรุษ ส่วนความกลัวที่ซ่อนอยู่ภายในพระองค์ ซึ่งเกิดจากอรชุน บัดนี้พวกเราได้วางอุบายสังหารอรชุนไว้แล้ว

3.253.20

हतस्य नरकस्यात्मा कर्णमूर्तिमुपाश्रितः ।
तद्वैरं संस्मरन्वीर योत्स्यते केशवार्जुनौ ॥ ३.२५३.२० ॥

วิญญาณของนรกะผู้ถูกสังหาร ได้เข้าอาศัยรูปลักษณ์ของกรรณะ ข้าแต่วีรบุรุษ เขาจะระลึกถึงความเป็นศัตรูนั้น แล้วต่อสู้กับเกศวะและอรชุน

3.253.21

स ते विक्रमशौण्डीरो रणे पार्थं विजेष्यति ।
कर्णः प्रहरतांश्रेष्ठः सर्वांश्चारीन्महारथः ॥ ३.२५३.२१ ॥

กรรณะผู้ภาคภูมิในวิกรม ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่นักรบ และเป็นมหารถีของท่าน จะชนะปารถและศัตรูทั้งปวงในสนามรบ

3.253.22

ज्ञात्वैतच्छद्मना वज्री रक्षार्थं सव्यसाचिनः ।
कुण्डले कवचं चैव कर्णस्यापहरिष्यति ॥ ३.२५३.२२ ॥

พระอินทร์ผู้ทรงสายฟ้า ทรงรู้เรื่องนี้ จึงจะใช้กลอุบายลักเอาต่างหูและเกราะของกรรณะไป เพื่อคุ้มครองสัวยสาจิน (อรชุน)

3.253.23

तस्मादस्माभिरप्यत्र दैत्याः शतसहस्रशः ।
नियुक्ता राक्षसाश्चैव ये ते संशप्तका इति।
प्रख्यातास्तेऽर्जुनं वीरं युधि हिंस्यन्ति मा शुचः ॥ ३.२५३.२३ ॥

เพราะฉะนั้น พวกเราก็ได้ส่งไดตยะและรากษสนับแสนตนมาที่นี่ ผู้มีชื่อว่าสังศัปตกะ พวกมันจะสังหารวีรบุรุษอรชุนในการรบ อย่าเศร้าโศกเลย

3.253.24

असपत्ना त्वया हीयं भोक्तव्या वसुधा नृप ।
मा विषादं गमस्तस्मान्नैतत्त्वय्युपपद्यते ॥ ३.२५३.२४ ॥

ข้าแต่พระราชา แผ่นดินนี้ท่านจะปกครองโดยไม่มีคู่แข่ง เพราะฉะนั้นอย่าได้ท้อใจ เรื่องเช่นนี้ไม่เหมาะสมกับท่าน

3.253.25

विनष्टे त्वयि चास्माकं पक्षो हीयेत कौरव ।
गच्छ वीर न ते बुद्धिरन्या कार्या कथंचन।
त्वमस्माकं गतिर्नित्यं देवतानां च पाण्डवाः ॥ ३.२५३.२५ ॥

ข้าแต่ชาวกุรุ หากท่านพินาศ ฝ่ายของพวกเราก็จะอ่อนแอลงด้วย จงไปเถิด วีรบุรุษ อย่าได้คิดเป็นอย่างอื่นเลยไม่ว่าด้วยเหตุใด ท่านเป็นที่พึ่งของพวกเราเสมอ และเป็นที่พึ่งของเหล่าเทพด้วย

3.253.26

एवमुक्त्वा परिष्वज्य दैत्यास्तं राजकुञ्जरम् ।
समाश्वास्य च दुर्धर्षं पुत्रवद्दानवर्षभाः ॥ ३.२५३.२६ ॥

ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว ไดตยะเหล่านั้น ซึ่งเป็นผู้ประเสริฐในหมู่ทานพ ได้กอดราชาผู้ประเสริฐดุจช้างนั้น และปลอบประโลมผู้ที่ยากจะข่มได้ดุจบุตรของตน

3.253.27

स्थिरां कृत्वा बुद्धिमस्य प्रियाण्युक्त्वा च भारत ।
गम्यतामित्यनुज्ञाय जयमाप्नुहि चेत्यथ ॥ ३.२५३.२७ ॥

ข้าแต่ภารตะ ครั้นทำให้ความตั้งใจของเขาแน่วแน่ และกล่าวถ้อยคำอันน่าชื่นใจแล้ว พวกเขาก็อนุญาตให้ไปพร้อมกล่าวว่า “ไปเถิด ขอให้ท่านได้ชัยชนะ”

3.253.28

तैर्विसृष्टं महाबाहुं कृत्या सैवानयत्पुरः ।
तमेव देशं यत्रासौ तदा प्रायमुपाविशत् ॥ ३.२५३.२८ ॥

ผู้มีแขนใหญ่ที่ถูกส่งมาโดยพวกเขา ถูกนางกฤตยานำไปข้างหน้า และพามายังสถานที่ที่เขานั่งลงเพื่ออดอาหารจนตาย

3.253.29

प्रतिनिक्षिप्यतं वीरं कृत्या समभिपूज्य च ।
अनुज्ञाता च राज्ञा सा तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.२५३.२९ ॥

นางกฤตยาวางวีรบุรุษลงที่นั้นอีกครั้ง และบูชาเขา เมื่อได้รับพระอนุญาตจากพระราชาแล้ว นางก็อันตรธานหายไปในที่นั้นเอง

3.253.30

गतायामथ तस्यां तु राजा दुर्योधनस्तदा ।
स्वप्नभूतमिदं सर्वमचिन्तयत भारत ॥ ३.२५३.३० ॥

เมื่อนางจากไปแล้ว ข้าแต่ภารตะ พระราชาทุรโยธน์จึงคิดทบทวนเรื่องทั้งหมดนี้ ราวกับเป็นความฝัน

3.253.31

संमृश्य तानि वाक्यानि दानवोक्तानि दुर्मतेः ।
विजेष्यामि रणे पाण्डूनिति चास्याभवनमतिः ॥ ३.२५३.३१ ॥

ทุรโยธน์ผู้มีจิตชั่วร้าย ครั้นพิจารณาถ้อยคำที่ทานพกล่าวไว้แล้ว ก็ตัดสินใจว่า “เราจะชนะปาณฑพในการรบ”

3.253.32

कर्णं संशप्तकांश्चैव पार्थस्यामित्रघातिनः ।
अमन्यत वधे युक्तान्समर्थांश्च सुयोधनः ॥ ३.२५३.३२ ॥

สุโยธนะเห็นว่า กรรณะและสังศัปตกะทั้งหลาย ผู้ทำลายศัตรูของปารถ เหมาะสมและสามารถที่จะสังหารได้

3.253.33

एवमाशा दृढा तस् धार्तराष्ट्रस् दुर्मतेः ।
विनिर्जये पाण्डवानामभवद्भरतर्षभ ॥ ३.२५३.३३ ॥

ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งภรตะ ความหวังที่จะชนะปาณฑพของบุตรผู้มีจิตชั่วร้ายแห่งธฤตราษฎร์ จึงมั่นคงขึ้นดังนี้

3.253.34

कर्णोऽप्याविष्टचित्तात्मा नरकस्यान्तरात्मना ।
अर्जुनस्य वधे क्रूरां करोति स्म तदा मतिम् ॥ ३.२५३.३४ ॥

แม้กรรณะ จิตและตัวตนของเขาก็ถูกวิญญาณภายในของนรกเข้าครอบงำ เขาจึงคิดปลงใจอันโหดร้ายที่จะฆ่าอรชุนในครั้งนั้น

3.253.35

संशप्तकाश्च ते वीरा राक्षसाविष्टचेतसः ।
रजस्तमोभ्यामाक्रान्ताः फाल्गुनस्य वधैषिणः ॥ ३.२५३.३५ ॥

ส่วนวีรบุรุษสังศัปตกะเหล่านั้น จิตใจถูกรากษสครอบงำ ถูกราคะและตมัสครอบงำ และปรารถนาความตายของผู้เกิดในตระกูลผัลคุนะ

3.253.36

भीष्मद्रोणकृपाद्याश्च दानवाक्रान्तचेतसः ।
न तथा पाण्डुपुत्राणां स्नेहवन्तोऽभवंस्तदा ॥ ३.२५३.३६ ॥

ภีษมะ โทรณะ กฤปะ และคนอื่น ๆ จิตใจถูกทานพครอบงำ ในเวลานั้นจึงไม่มีความรักใคร่ต่อบุตรของปาณฑุเช่นเดิม

3.253.37

न चाचचक्षे कस्मैचिदेतद्राजा सुयोधनः ।
कृत्ययाऽऽनाय्यकथितं यदस्य निशि दानवैः ॥ ३.२५३.३७ ॥

พระราชาสุโยธนะไม่ได้บอกเรื่องนี้แก่ผู้ใดเลย คือเรื่องที่ในเวลากลางคืน พวกทานพได้ใช้มนตร์ดำกฤตยาซึ่งเกิดจากพิธีอาวาหนะเรียกมาต่อสู้กับเขา

3.253.38

दुर्योधनं निशन्ते च कर्णो वैकर्तनोऽब्रवीत् ।
स्मयन्निवाञ्जलिं कृत्वा पार्थिवं हेतुमद्वचः ॥ ३.२५३.३८ ॥

เมื่อใกล้รุ่ง กรรณะบุตรของวิกรรตนะ ยิ้มพลางประนมมือ แล้วกล่าวถ้อยคำมีเหตุผลกับพระราชาทุรโยธน์

3.253.39

न मृतो जयते शत्रूञ्जीवन्भद्राणि पश्यति ।
मृतस्य भद्राणि कुतः कौरवेय कुतो जयः ॥ ३.२५३.३९ ॥

ผู้ตายแล้วไม่อาจชนะศัตรู ผู้ที่ยังมีชีวิตย่อมได้เห็นสิ่งดีงาม ข้าแต่ชาวเการพ ผู้ตายแล้วจะได้สิ่งดีงามจากที่ไหน และจะได้ชัยชนะจากที่ไหน

3.253.40

न कालाऽद्य विषादस्य भयस्य मरणस्य वा ।
परिष्वज्याब्रवीच्चैवनं भुजाभ्यां स महाभुजः ॥ ३.२५३.४० ॥

วันนี้ไม่ใช่เวลาของความท้อถอย ความกลัว หรือความตาย ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว ผู้มีแขนใหญ่นั้นก็กอดทุรโยธน์ด้วยสองแขน

3.253.41

उत्तिष्ठ राजन्किं शेषे कस्माच्छोचसि शत्रुहन् ।
शत्रून्प्रताप्य वीर्येण स कथं मर्तुमर्हसि ॥ ३.२५३.४१ ॥

ลุกขึ้นเถิด ท่านกษัตริย์ เหตุใดจึงนอนอยู่ที่นี่ เหตุใดจึงโศกเศร้า โอ ผู้ทำลายศัตรู ท่านผู้เผาศัตรูด้วยพลังวีรภาพ จะสมควรตายได้อย่างไร

3.253.42

अथवा ते भयं जातं दृष्ट्वाऽर्जुनपराक्रमम् ।
सत्यंते प्रतिजानामि वधिष्यामि रणेऽर्जुनम् ॥ ३.२५३.४२ ॥

หรือความกลัวได้เกิดขึ้นแก่ท่าน เมื่อเห็นความกล้าหาญของอรชุน เราขอปฏิญาณแก่ท่านด้วยความจริง ว่าเราจะสังหารอรชุนในสนามรบ

3.253.43

गते त्रयोदशे वर्षे सत्येनायुधमालभे ।
आनयिष्याम्यहं पार्तान्वशं तव जनाधिप ॥ ३.२५३.४३ ॥

เมื่อครบสิบสามปีแล้ว เราจะจับอาวุธด้วยนามแห่งความจริง โอ ผู้เป็นใหญ่แห่งมนุษย์ เราจะนำพวกปาณฑพมาอยู่ใต้อำนาจของท่าน

3.253.44

एवमुक्तस्तु कर्णेन दैत्यानां वचनात्तथा ।
प्रणिपातेन चाप्येषामुदतिष्ठत्सुयोधनः ॥ ३.२५३.४४ ॥

เมื่อกรรณะกล่าวเช่นนั้น และตามคำของพวกไทตยะ สุยोधนะจึงลุกขึ้น หลังจากก้มกราบลงต่อหน้าพวกเขา

3.253.45

दैत्यानां तद्वचः श्रुत्वा हृदि कृत्वा स्थिरां मतिम् ।
ततो मनुजशार्दूलो योजयामास वाहिनीम्।
रथनागाश्वफलिलां पदातिजनसंकुलाम् ॥ ३.२५३.४५ ॥

เมื่อได้ฟังถ้อยคำของพวกไทตยะ และตั้งความคิดให้มั่นคงในใจแล้ว ราชาผู้เป็นเสือในหมู่มนุษย์จึงจัดกองทัพให้พร้อม กองทัพคับคั่งด้วยรถ ช้าง และม้า และเต็มไปด้วยทหารราบ

3.253.46

गङ्गौघप्रतिमा चास्य प्रयाणे शुशुभे चमूः ॥ ३.२५३.४६ ॥

และกองทัพของเขาในยามออกเดินทาง งดงามดุจกระแสน้ำแห่งแม่น้ำคงคา

3.253.47

श्वेतच्छत्रैः पताकाभिश्चामरैश्च सुपाण्डुरैः ।
रथैर्नागैः पदातैश्च शुशुभेऽतीव संकुला ॥ ३.२५३.४७ ॥

กองทัพคับคั่งด้วยฉัตรขาว ธงทิว และพัดขนจามรีสีขาวนวล ทั้งรถ ช้าง และทหารเดินเท้า ส่องแสงงดงามยิ่งนัก

3.253.48

व्यपेताभ्रघने काले द्यौरिवासीत्तु शारदी ।
हंसपङ्क्तिसमाकीर्णा भ्रमत्सारसशोभिता ॥ ३.२५३.४८ ॥

ดุจท้องฟ้าในฤดูสารทเมื่อปราศจากเมฆหนาทึบ เต็มไปด้วยแถวของหงส์ และงดงามด้วยนกกระเรียนที่บินวนไปมา

3.253.49

जयाशीर्भिर्द्विजेन्द्रैः स स्तूयमानोऽधिराजवत् ।
गृह्णन्नञ्जलिमालाश्च धार्तराष्ट्रो जनाधिपः ॥ ३.२५३.४९ ॥

ท่านได้รับการสรรเสริญจากพราหมณ์ผู้ประเสริฐที่กล่าวคำอวยพรให้ได้ชัยชนะ ดุจพระจักรพรรดิ และรับพวงมาลัยที่ถวายด้วยมือประนม พระโอรสของธฤตราษฎร์ ผู้เป็นใหญ่แห่งมนุษย์ จึงเสด็จต่อไป

3.253.50

सुयोधनो ययावग्रे श्रिया परमया ज्वलम् ।
कर्णेन सार्धं राजेन्द्र सौबलेन च देविना ॥ ३.२५३.५० ॥

สุยोधนะเสด็จนำหน้า รุ่งเรืองด้วยสิริอันสูงสุด โอ จอมกษัตริย์ พร้อมด้วยกรรณะ พร้อมด้วยเจ้าชายสีพละ (ศกุนิ) และพร้อมด้วยนักพนันผู้นั้น

3.253.51

दुःशासनादयश्चास्य भ्रातरः सर्व एव ते ।
भूरिश्रवाः सोमदत्तो माराजश्च बाह्लिकः ॥ ३.२५३.५१ ॥

ทุศศาสนะกับพี่น้องทั้งหมดของเขา และภูริศรวัส โสมทัตตะ มารชะ (การอ่านยังไม่แน่นอน) และพาห์ลิกะ

3.253.52

रथैर्नानाविधाकारैर्हयैर्गजवरैस्तथा ।
प्रयान्तं नृपसिंहं तमनुजग्मुः कुरूद्वहाः ॥ ३.२५३.५२ ॥

เมื่อเจ้าแห่งกษัตริย์ผู้เปรียบดังราชสีห์เสด็จไป ด้วยรถที่มีรูปร่างต่างๆ นานา ม้า และช้างชั้นเลิศ บรรดาผู้เลิศแห่งกุรุจึงติดตามไป

3.253.53

प्रहृष्टमनसः सर्वे दुर्योधनपुरोगमाः ।
कालेनाल्पेन राजेन्द्र स्वपुरं विविशुस्तदा ॥ ३.२५३.५३ ॥

โอ จอมกษัตริย์ ทุกผู้ทุกนาม มีใจปีติ มีทุรโยธนะนำหน้า ไม่นานนัก ก็เสด็จเข้าสู่นครของตน