Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.253

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

3.253.1

भोः सुयोधन राजेन्द्र भरतानां कुलोद्वह ।
शूरैः परिवृतो नित्यं तथैव च महात्मभिः ॥ ३.२५३.१ ॥

ഓ സുയോധനാ, രാജാധിരാജാ, ഭരതകുലത്തെ താങ്ങുന്നവനേ, എപ്പോഴും ശൂരന്മാരാലും മഹാത്മാക്കളാലും ചുറ്റപ്പെട്ടവനേ!

3.253.2

अकार्षीः साहसमिदं कस्मात्प्रायोपवेशनम् ।
आत्मत्यागी ह्यधो याति वाच्यतां चायशस्करीम् ॥ ३.२५३.२ ॥

എന്തുകൊണ്ട് നീ ഈ സാഹസം ചെയ്തു, മരണം വരെയുള്ള ഉപവാസം? ആത്മത്യാഗി അധോഗതിയിലേക്ക് പോകുന്നു; നിന്ദയ്ക്കും അപകീർത്തിക്കും പാത്രമാകുന്നു.

3.253.3

न हि कार्यविरुद्धेषु बहुपापेषु कर्मसु ।
मूलघातिषु सज्जन्ते बुद्धिमन्तो भवद्विधाः ॥ ३.२५३.३ ॥

നിന്നെപ്പോലുള്ള ബുദ്ധിമാന്മാർ കടമയ്ക്ക് വിരുദ്ധവും മഹാപാപം നിറഞ്ഞതും വേരറുക്കുന്നതുമായ കർമ്മങ്ങളിൽ ആസക്തരാകാറില്ല.

3.253.4

नियच्छैनां मतिं राजन्धर्मार्थसुखनाशिनीम् ।
यशःप्रतापवीर्यघ्नीं शत्रूणां हर्षवर्धनीम् ॥ ३.२५३.४ ॥

രാജാവേ! ധർമ്മം, അർത്ഥം, സുഖം എന്നിവ നശിപ്പിക്കുന്നതും യശസ്സ്, പ്രതാപം, വീര്യം എന്നിവ നശിപ്പിക്കുന്നതും ശത്രുക്കളുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുമായ ഈ ബുദ്ധിയെ അടക്കുക.

3.253.5

श्रूयतां तु प्रभो तत्त्वं दिव्यतां चात्मनो नृप ।
निर्माणं च रशरीरस्य ततो धैर्यमवाप्नुहि ॥ ३.२५३.५ ॥

പ്രഭോ, രാജാവേ! നിന്റെ ദിവ്യത്വത്തിന്റെ തത്ത്വവും നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയും കേൾക്കുക; അതിനുശേഷം ധൈര്യം നേടുക.

3.253.6

पुरा त्व तपसाऽस्माभिर्लब्धो राजन्महेश्वरात् ।
पूर्वकायश्च ते सर्वो निर्मितो वज्रसंचयैः ॥ ३.२५३.६ ॥

മുൻപ് ഞങ്ങൾ തപസ്സിനാൽ മഹേശ്വരനിൽ നിന്ന് ഇത് നേടി, രാജാവേ; നിന്റെ മുൻശരീരം മുഴുവൻ വജ്രസമൂഹങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമാണ്.

3.253.7

अस्त्रैरभेद्यः शस्त्रैश्चाप्यधःकायश्च तेऽनघ ।
कृतः पुष्पमयो देव्या रूपतस्त्रीमनोहरः ॥ ३.२५३.७ ॥

നിഷ്കളങ്കനേ, നിന്റെ അധോശരീരം അസ്ത്രങ്ങൾക്കും ശസ്ത്രങ്ങൾക്കും ഭേദിക്കാനാകാത്തതാക്കി; ദേവി അത് പുഷ്പമയമായി നിർമ്മിച്ചു, അതിന്റെ രൂപം സ്ത്രീമനസ്സുകളെ കവരുന്നതാണ്.

3.253.8

एवमीश्वरसंयुक्तस्तव देहो नृपोत्तम ।
देव्या च राजशार्दूल दिव्यस्त्वं हि न मानुषः ॥ ३.२५३.८ ॥

നൃപോത്തമാ, ഈശ്വരനോടും ദേവിയോടും ചേർന്ന നിന്റെ ദേഹം ഇപ്രകാരമാണ്; രാജശാർദൂലാ, നീ ദിവ്യനാണ്, മനുഷ്യനല്ല.

3.253.9

क्षत्रियाश्च महावीर्या भगदत्तपुरोगमाः ।
दिव्यास्त्रविदुषः शूराः क्षपयिष्यन्ति ते रिपून् ॥ ३.२५३.९ ॥

ഭഗദത്തൻ മുൻനിരയിലുള്ള മഹാവീര്യരായ ക്ഷത്രിയരും ദിവ്യാസ്ത്രവിദഗ്ധരായ ശൂരന്മാരും നിന്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കും.

3.253.10

तदलं ते विषादेन भयं तव न विद्यते ।
सहायार्थं च ते वीराः संभूता बुवि दानवाः ॥ ३.२५३.१० ॥

അതിനാൽ ദുഃഖം വേണ്ട; നിനക്കു ഭയമില്ല. നിനക്കു സഹായമായി ഭൂമിയിൽ വീരന്മാരായ ദാനവർ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു.

3.253.11

भीष्मद्रोणकृपादींश्च प्रवेक्ष्यन्त्यपरेऽसुराः ।
यैराविष्टा घृणां त्यक्त्वा योत्स्यन्ते तव वैरिभिः ॥ ३.२५३.११ ॥

ഭീഷ്മനിലും ദ്രോണനിലും കൃപനിലുമുള്ള മറ്റ് അസുരന്മാർ പ്രവേശിക്കും; അവരാൽ ആവിഷ്ടരായി കരുണ വെടിഞ്ഞ് നിന്റെ ശത്രുക്കളോട് പോരാടും.

3.253.12

नैव पुत्रान्न च भ्रातॄन्न पितॄन्न च बान्धवान् ।
नैव शिष्यान्न च ज्ञातीन्न बालान्त्यविरान्न च।
युधि संप्रहरिष्यन्तो मोक्ष्यन्ति कुरुसत्तम ॥ ३.२५३.१२ ॥

പുത്രന്മാരെയോ സഹോദരന്മാരെയോ പിതാക്കന്മാരെയോ ബന്ധുക്കളെയോ ശിഷ്യന്മാരെയോ ജ്ഞാതികളെയോ ബാലന്മാരെയോ വൃദ്ധന്മാരെയോ അവർ വിടില്ല; യുദ്ധത്തിൽ പ്രഹരിക്കുമ്പോൾ, കുരുശ്രേഷ്ഠാ.

3.253.13

निःस्नेहा दानवाविष्टाः समाक्रान्तेऽन्तरात्मनि ।
प्रहरिष्यन्ति बन्धुभ्यः स्नेहमुत्सृज्य दूरतः ॥ ३.२५३.१३ ॥

ദാനവരാൽ ബാധിതരായി, അന്തരാത്മാവ് കീഴടക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, സ്നേഹമില്ലാതെ ദൂരെ നിന്നുതന്നെ സ്നേഹം ഉപേക്ഷിച്ച് ബന്ധുക്കളെ പ്രഹരിക്കും.

3.253.14

हृष्टाः पुरुषशार्दूलाः कलुषीकृतमानसाः ।
अनभिज्ञातमूलाश्च दैवाच्च विधिनिर्मितात्।
व्याभाषमाणाश्चान्योन्यं न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ॥ ३.२५३.१४ ॥

സന്തോഷിച്ചവരായ, മനുഷ്യരിൽ വ്യാഘ്രങ്ങളായ, കലുഷിത മനസ്കരായ, മൂലം അറിയാത്തവരായ, ദൈവത്താലും വിധിയാലും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരായ, പരസ്പരം സംസാരിക്കുന്നവർ—എന്നാൽ എന്നാൽ എന്നിൽനിന്ന് ജീവനോടെ നീ മോചിതനാവില്ല.

3.253.15

सर्वे शस्त्रास्त्रमोक्षेण पौरुषे समवस्थिताः ।
श्लाघमानाः कुरुश्रेष्ठ करिष्यन्ति जनक्षयम् ॥ ३.२५३.१५ ॥

എല്ലാവരും ആയുധാസ്ത്രങ്ങൾ എയ്ത്, പൗരുഷത്തിൽ നിലകൊണ്ട്, പുകഴ്ത്തിപ്പറഞ്ഞ്, കുരുശ്രേഷ്ഠാ, ജനക്ഷയം വരുത്തും.

3.253.16

तेपि पञ्च महात्मानः प्रतियोत्सन्ति पाण्डवाः ।
वधं चैषां करिष्यन्ति दैवयुक्ता महाबलाः ॥ ३.२५३.१६ ॥

ആ അഞ്ചു മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവരും എതിർത്തുപൊരുതും; ദൈവയുക്തരായ മഹാബലന്മാർ ഇവരെ വധിക്കും.

3.253.17

दैत्यरक्षोगणाश्चैव संभूताः क्षत्रयोनिषु ।
योत्स्यन्ति युधि विक्रम्य शत्रुभिस्तव पार्थिव ॥ ३.२५३.१७ ॥

ദൈത്യരും രാക്ഷസഗണങ്ങളും ക്ഷത്രിയ ഗർഭങ്ങളിൽ ജനിച്ച്, യുദ്ധത്തിൽ പരാക്രമത്തോടെ, രാജാവേ, നിന്റെ ശത്രുക്കളോട് പൊരുതും.

3.253.18

गदाभिर्मुसलैः शूलैः शस्त्रैरुच्चावचैस्तथा ।
प्रहरिष्यनति ते वीरास्तवारिषु महाबलाः ॥ ३.२५३.१८ ॥

ഗദകൊണ്ടും മുസലംകൊണ്ടും ശൂലങ്ങൾകൊണ്ടും പലതരം ആയുധങ്ങൾകൊണ്ടും ആ മഹാബലരായ വീരന്മാർ നിന്റെ ശത്രുക്കളെ പ്രഹരിക്കും.

3.253.19

यच्च तेऽन्तर्गतं वीर भयमर्जुनसंभवम् ।
तत्रापि विहितोऽस्माभिर्वधोपायोऽर्जुनस्य वै ॥ ३.२५३.१९ ॥

ഓ വീരാ, നിന്നിലുള്ള അർജുനനിൽ നിന്നുണ്ടായ ഭയത്തിനും ഞങ്ങൾ അർജുനനെ വധിക്കാനുള്ള ഉപായം ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്.

3.253.20

हतस्य नरकस्यात्मा कर्णमूर्तिमुपाश्रितः ।
तद्वैरं संस्मरन्वीर योत्स्यते केशवार्जुनौ ॥ ३.२५३.२० ॥

കൊല്ലപ്പെട്ട നരകന്റെ ആത്മാവ് കർണന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; വീരാ, ആ വൈരം ഓർത്ത് അവൻ കേശവനോടും അർജുനനോടും യുദ്ധം ചെയ്യും.

3.253.21

स ते विक्रमशौण्डीरो रणे पार्थं विजेष्यति ।
कर्णः प्रहरतांश्रेष्ठः सर्वांश्चारीन्महारथः ॥ ३.२५३.२१ ॥

നിന്റെ വിക്രമശാലിയായ കർണൻ, യോദ്ധാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും മഹാരഥനുമായി, യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥനെയും എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിക്കും.

3.253.22

ज्ञात्वैतच्छद्मना वज्री रक्षार्थं सव्यसाचिनः ।
कुण्डले कवचं चैव कर्णस्यापहरिष्यति ॥ ३.२५३.२२ ॥

ഇത് അറിഞ്ഞ വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രൻ, സവ്യസാചിയായ അർജുനനെ രക്ഷിക്കാൻ, വഞ്ചനയാൽ കർണന്റെ കുണ്ഡലങ്ങളും കവചവും അപഹരിക്കും.

3.253.23

तस्मादस्माभिरप्यत्र दैत्याः शतसहस्रशः ।
नियुक्ता राक्षसाश्चैव ये ते संशप्तका इति।
प्रख्यातास्तेऽर्जुनं वीरं युधि हिंस्यन्ति मा शुचः ॥ ३.२५३.२३ ॥

അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളും ഇവിടെ ലക്ഷക്കണക്കിന് ദൈത്യരെയും രാക്ഷസരെയും നിയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്; സംശപ്തകർ എന്നറിയപ്പെടുന്നവർ യുദ്ധത്തിൽ വീരനായ അർജുനനെ വധിക്കും; ദുഃഖിക്കേണ്ട.

3.253.24

असपत्ना त्वया हीयं भोक्तव्या वसुधा नृप ।
मा विषादं गमस्तस्मान्नैतत्त्वय्युपपद्यते ॥ ३.२५३.२४ ॥

രാജാവേ, നീ ഈ ഭൂമിയെ ശത്രുക്കളില്ലാതെ ഭോഗിക്കേണ്ടതാണ്; അതിനാൽ വിഷാദിക്കരുത്; അത് നിനക്ക് യോജിച്ചതല്ല.

3.253.25

विनष्टे त्वयि चास्माकं पक्षो हीयेत कौरव ।
गच्छ वीर न ते बुद्धिरन्या कार्या कथंचन।
त्वमस्माकं गतिर्नित्यं देवतानां च पाण्डवाः ॥ ३.२५३.२५ ॥

നീ നശിച്ചാൽ ഞങ്ങളുടെ പക്ഷവും ക്ഷയിക്കും, കൗരവാ. വീരാ, പോകൂ; നിന്റെ മനസ്സ് ഒരു വിധത്തിലും മറ്റൊന്നാകരുത്. നീയാണ് എപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ ആശ്രയം, ദേവന്മാർക്കും.

3.253.26

एवमुक्त्वा परिष्वज्य दैत्यास्तं राजकुञ्जरम् ।
समाश्वास्य च दुर्धर्षं पुत्रवद्दानवर्षभाः ॥ ३.२५३.२६ ॥

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ രാജഗജേന്ദ്രനെ ആലിംഗനം ചെയ്ത്, ആ ദുർദ്ധർഷനെ പുത്രനെപ്പോലെ ദാനവശ്രേഷ്ഠന്മാർ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

3.253.27

स्थिरां कृत्वा बुद्धिमस्य प्रियाण्युक्त्वा च भारत ।
गम्यतामित्यनुज्ञाय जयमाप्नुहि चेत्यथ ॥ ३.२५३.२७ ॥

അവന്റെ മനസ്സിനെ ദൃഢമാക്കി, പ്രിയവാക്കുകൾ പറഞ്ഞ്, ഭാരതാ, 'പോകൂ' എന്ന് അനുമതി നൽകി, 'വിജയം നേടൂ' എന്നും പറഞ്ഞു.

3.253.28

तैर्विसृष्टं महाबाहुं कृत्या सैवानयत्पुरः ।
तमेव देशं यत्रासौ तदा प्रायमुपाविशत् ॥ ३.२५३.२८ ॥

അവർ അയച്ച ആ മഹാബാഹുവിനെ കൃത്യ മുന്നിൽ കൊണ്ടുപോയി, അവൻ അപ്പോൾ പ്രായോപവേശത്തിനായി ഇരുന്ന അതേ സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തിച്ചു.

3.253.29

प्रतिनिक्षिप्यतं वीरं कृत्या समभिपूज्य च ।
अनुज्ञाता च राज्ञा सा तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.२५३.२९ ॥

വീരനെ അവിടെ വെച്ച്, ആദരിച്ച്, രാജാവിന്റെ അനുമതി വാങ്ങി, ആ കൃത്യ അവിടെത്തന്നെ അന്തർധാനം ചെയ്തു.

3.253.30

गतायामथ तस्यां तु राजा दुर्योधनस्तदा ।
स्वप्नभूतमिदं सर्वमचिन्तयत भारत ॥ ३.२५३.३० ॥

അവൾ പോയശേഷം, അപ്പോൾ രാജാവായ ദുര്യോധനൻ, ഭാരതാ, ഇതെല്ലാം സ്വപ്നം പോലെ ചിന്തിച്ചു.

3.253.31

संमृश्य तानि वाक्यानि दानवोक्तानि दुर्मतेः ।
विजेष्यामि रणे पाण्डूनिति चास्याभवनमतिः ॥ ३.२५३.३१ ॥

ദാനവൻ പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ ആലോചിച്ച ദുർമതിയായ ദുര്യോധനന്, യുദ്ധത്തിൽ പാണ്ഡവരെ ജയിക്കുമെന്ന് മനസ്സിൽ ഉറച്ചു.

3.253.32

कर्णं संशप्तकांश्चैव पार्थस्यामित्रघातिनः ।
अमन्यत वधे युक्तान्समर्थांश्च सुयोधनः ॥ ३.२५३.३२ ॥

സുയോധനൻ കർണനെയും പാർത്ഥന്റെ ശത്രുഘാതകരായ സംശപ്തകരെയും വധിക്കാൻ യോഗ്യരും സമർഥരും എന്ന് കരുതി.

3.253.33

एवमाशा दृढा तस् धार्तराष्ट्रस् दुर्मतेः ।
विनिर्जये पाण्डवानामभवद्भरतर्षभ ॥ ३.२५३.३३ ॥

ഭരതശ്രേഷ്ഠാ! ഇങ്ങനെ ദുർമതിയായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ പാണ്ഡവരെ ജയിക്കാനുള്ള ആശ ദൃഢമായി.

3.253.34

कर्णोऽप्याविष्टचित्तात्मा नरकस्यान्तरात्मना ।
अर्जुनस्य वधे क्रूरां करोति स्म तदा मतिम् ॥ ३.२५३.३४ ॥

നരകന്റെ അന്തരാത്മാവിനാൽ ബാധിച്ച മനസ്സും ആത്മാവുമുള്ള കർണനും അപ്പോൾ അർജുനനെ വധിക്കാൻ ക്രൂരമായ തീരുമാനമെടുത്തു.

3.253.35

संशप्तकाश्च ते वीरा राक्षसाविष्टचेतसः ।
रजस्तमोभ्यामाक्रान्ताः फाल्गुनस्य वधैषिणः ॥ ३.२५३.३५ ॥

രാക്ഷസാവിഷ്ടമായ മനസ്സുള്ള ആ സംശപ്തക വീരന്മാർ രജസ്സും തമസ്സും ആക്രമിച്ചവരായി ഫല്ഗുനന്റെ വധം ആഗ്രഹിച്ചു.

3.253.36

भीष्मद्रोणकृपाद्याश्च दानवाक्रान्तचेतसः ।
न तथा पाण्डुपुत्राणां स्नेहवन्तोऽभवंस्तदा ॥ ३.२५३.३६ ॥

ഭീഷ്മർ, ദ്രോണർ, കൃപർ തുടങ്ങിയവരും, ദാനവരാൽ ആക്രമിക്കപ്പെട്ട മനസ്സുള്ളവരായി, അപ്പോൾ പാണ്ഡുപുത്രന്മാരോട് അത്രയും സ്നേഹമുള്ളവരായിരുന്നില്ല.

3.253.37

न चाचचक्षे कस्मैचिदेतद्राजा सुयोधनः ।
कृत्ययाऽऽनाय्यकथितं यदस्य निशि दानवैः ॥ ३.२५३.३७ ॥

രാജാവായ സുയോധനൻ ഇത് ആരോടും പറഞ്ഞില്ല; രാത്രിയിൽ ദാനവർ ആനായ്യ വിധിയാൽ കൃത്യയെ പ്രയോഗിച്ചതായിരുന്നു ഇത്.

3.253.38

दुर्योधनं निशन्ते च कर्णो वैकर्तनोऽब्रवीत् ।
स्मयन्निवाञ्जलिं कृत्वा पार्थिवं हेतुमद्वचः ॥ ३.२५३.३८ ॥

രാത്രിയുടെ അവസാനം വൈകർത്തനനായ കർണൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, കൈകൂപ്പി, രാജാവായ ദുര്യോധനനോട് യുക്തിയുള്ള വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

3.253.39

न मृतो जयते शत्रूञ्जीवन्भद्राणि पश्यति ।
मृतस्य भद्राणि कुतः कौरवेय कुतो जयः ॥ ३.२५३.३९ ॥

മരിച്ചവൻ ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നില്ല; ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവനാണ് നന്മകൾ കാണുന്നത്. കൗരവേയാ, മരിച്ചവനു നന്മയെവിടെ, ജയമെവിടെ?

3.253.40

न कालाऽद्य विषादस्य भयस्य मरणस्य वा ।
परिष्वज्याब्रवीच्चैवनं भुजाभ्यां स महाभुजः ॥ ३.२५३.४० ॥

ഇപ്പോൾ വിഷാദത്തിനോ ഭയത്തിനോ മരണത്തിനോ സമയമല്ല. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ മഹാബാഹു അവനെ ഇരു കൈകൾകൊണ്ടും ആലിംഗനം ചെയ്തു.

3.253.41

उत्तिष्ठ राजन्किं शेषे कस्माच्छोचसि शत्रुहन् ।
शत्रून्प्रताप्य वीर्येण स कथं मर्तुमर्हसि ॥ ३.२५३.४१ ॥

എഴുന്നേൽക്കൂ രാജാവേ! എന്തിനു കിടക്കുന്നു? ശത്രുഹന്താവേ, എന്തിനു ദുഃഖിക്കുന്നു? വീര്യത്താൽ ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിച്ച നീ എങ്ങനെ മരിക്കാൻ യോഗ്യനാകും?

3.253.42

अथवा ते भयं जातं दृष्ट्वाऽर्जुनपराक्रमम् ।
सत्यंते प्रतिजानामि वधिष्यामि रणेऽर्जुनम् ॥ ३.२५३.४२ ॥

അതല്ല, അർജുനന്റെ വീര്യം കണ്ട് നിനക്ക് ഭയമുണ്ടായോ? നിന്നോട് സത്യമായി പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്നു: യുദ്ധത്തിൽ അർജുനനെ ഞാൻ വധിക്കും.

3.253.43

गते त्रयोदशे वर्षे सत्येनायुधमालभे ।
आनयिष्याम्यहं पार्तान्वशं तव जनाधिप ॥ ३.२५३.४३ ॥

പതിമൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ സത്യത്തിന്റെ പേരിൽ ആയുധത്തെ തൊട്ടു സത്യം ചെയ്യുന്നു. ജനാധിപാ, പാണ്ഡവരെ നിന്റെ വശത്തിലേക്ക് ഞാൻ കൊണ്ടുവരും.

3.253.44

एवमुक्तस्तु कर्णेन दैत्यानां वचनात्तथा ।
प्रणिपातेन चाप्येषामुदतिष्ठत्सुयोधनः ॥ ३.२५३.४४ ॥

കർണ്ണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദൈത്യരുടെ വാക്കനുസരിച്ച്, അവർക്കു പ്രണാമം ചെയ്ത് സുയോധനൻ എഴുന്നേറ്റു.

3.253.45

दैत्यानां तद्वचः श्रुत्वा हृदि कृत्वा स्थिरां मतिम् ।
ततो मनुजशार्दूलो योजयामास वाहिनीम्।
रथनागाश्वफलिलां पदातिजनसंकुलाम् ॥ ३.२५३.४५ ॥

ദൈത്യരുടെ ആ വാക്ക് കേട്ട്, ഹൃദയത്തിൽ ഉറച്ച തീരുമാനമെടുത്ത്, മനുഷ്യരിൽ സിംഹമായ അവൻ രഥങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളും കാലാളുകളും നിറഞ്ഞ സേനയെ അണിനിരത്തി.

3.253.46

गङ्गौघप्रतिमा चास्य प्रयाणे शुशुभे चमूः ॥ ३.२५३.४६ ॥

ഗംഗാപ്രവാഹം പോലെയുള്ള അവന്റെ സേന പ്രയാണത്തിൽ തിളങ്ങി.

3.253.47

श्वेतच्छत्रैः पताकाभिश्चामरैश्च सुपाण्डुरैः ।
रथैर्नागैः पदातैश्च शुशुभेऽतीव संकुला ॥ ३.२५३.४७ ॥

വെൺകുടകളും കൊടികളും അതിവെളുത്ത ചാമരങ്ങളും രഥങ്ങളും ആനകളും കാലാളുകളും നിറഞ്ഞ് അത് അതിമനോഹരമായി തിളങ്ങി.

3.253.48

व्यपेताभ्रघने काले द्यौरिवासीत्तु शारदी ।
हंसपङ्क्तिसमाकीर्णा भ्रमत्सारसशोभिता ॥ ३.२५३.४८ ॥

ഇടതൂർന്ന മേഘങ്ങൾ നീങ്ങിയ കാലത്ത് ശരത്കാല ആകാശം പോലെയായിരുന്നു, അത് ഹംസനിരകളാൽ നിറഞ്ഞ് ചുറ്റിത്തിരിയുന്ന സാരസപ്പക്ഷികളാൽ ശോഭിച്ചു.

3.253.49

जयाशीर्भिर्द्विजेन्द्रैः स स्तूयमानोऽधिराजवत् ।
गृह्णन्नञ्जलिमालाश्च धार्तराष्ट्रो जनाधिपः ॥ ३.२५३.४९ ॥

വിജയാശീർവാദങ്ങളോടെ ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, ചക്രവർത്തിയെപ്പോലെ അഞ്ജലിമാലകൾ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനായ ജനാധിപൻ യാത്രയായി.

3.253.50

सुयोधनो ययावग्रे श्रिया परमया ज्वलम् ।
कर्णेन सार्धं राजेन्द्र सौबलेन च देविना ॥ ३.२५३.५० ॥

രാജേന്ദ്രാ, പരമമായ ശ്രീയാൽ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട് സുയോധനൻ കർണനോടും സൗബലനോടും ആ ദ്യൂതപ്രിയനോടുമൊപ്പം മുന്നിൽ നടന്നു.

3.253.51

दुःशासनादयश्चास्य भ्रातरः सर्व एव ते ।
भूरिश्रवाः सोमदत्तो माराजश्च बाह्लिकः ॥ ३.२५३.५१ ॥

ദുഃശാസനൻ മുതലായ അവന്റെ സഹോദരന്മാരെല്ലാവരും, ഭൂരിശ്രവസ്സും സോമദത്തനും, മാ-രാജനും (പാഠം അനിശ്ചിതം), ബാഹ്ലീകനും.

3.253.52

रथैर्नानाविधाकारैर्हयैर्गजवरैस्तथा ।
प्रयान्तं नृपसिंहं तमनुजग्मुः कुरूद्वहाः ॥ ३.२५३.५२ ॥

നാനാവിധ രൂപങ്ങളുള്ള രഥങ്ങളോടും കുതിരകളോടും ശ്രേഷ്ഠ ഗജങ്ങളോടും കൂടി പുറപ്പെട്ടുപോകുന്ന ആ നൃപസിംഹനെ കുരുശ്രേഷ്ഠന്മാർ പിന്തുടർന്നു.

3.253.53

प्रहृष्टमनसः सर्वे दुर्योधनपुरोगमाः ।
कालेनाल्पेन राजेन्द्र स्वपुरं विविशुस्तदा ॥ ३.२५३.५३ ॥

സന്തുഷ്ടമനസ്കരായി ദുര്യോധനനെ മുൻനിർത്തിയ എല്ലാവരും, രാജേന്ദ്രാ, അല്പകാലത്തിനകം അപ്പോൾ സ്വന്തം നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.