மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.253
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.253.1
भोः सुयोधन राजेन्द्र भरतानां कुलोद्वह ।
शूरैः परिवृतो नित्यं तथैव च महात्मभिः ॥ ३.२५३.१ ॥
ஓ சுயோதனா, மன்னர்களின் மன்னனே, பரதர் குலத்தைத் தாங்குபவனே, எப்போதும் வீரர்களாலும் மகாத்மாக்களாலும் சூழப்பட்டவனே!
3.253.2
अकार्षीः साहसमिदं कस्मात्प्रायोपवेशनम् ।
आत्मत्यागी ह्यधो याति वाच्यतां चायशस्करीम् ॥ ३.२५३.२ ॥
ஏன் இந்தத் துணிச்சலான செயலைச் செய்தாய், உயிர்விடும் வரை உண்ணாநோன்பு இருப்பதை? தன்னையே துறப்பவன் கீழ்நிலைக்குச் செல்கிறான்; பழிக்கும் அவமானத்துக்கும் ஆளாகிறான்.
3.253.3
न हि कार्यविरुद्धेषु बहुपापेषु कर्मसु ।
मूलघातिषु सज्जन्ते बुद्धिमन्तो भवद्विधाः ॥ ३.२५३.३ ॥
உன்னைப் போன்ற அறிவாளிகள் கடமைக்கு எதிரான, மிகுந்த பாவமுள்ள, வேரையே அழிக்கும் செயல்களில் ஈடுபடமாட்டார்கள்.
3.253.4
नियच्छैनां मतिं राजन्धर्मार्थसुखनाशिनीम् ।
यशःप्रतापवीर्यघ्नीं शत्रूणां हर्षवर्धनीम् ॥ ३.२५३.४ ॥
அரசே! தர்மம், பொருள், இன்பம் ஆகியவற்றை அழிப்பதும், புகழ், வலிமை, வீரியத்தை நசுக்குவதும், எதிரிகளின் மகிழ்ச்சியைப் பெருக்குவதுமான இந்த எண்ணத்தை அடக்கு.
3.253.5
श्रूयतां तु प्रभो तत्त्वं दिव्यतां चात्मनो नृप ।
निर्माणं च रशरीरस्य ततो धैर्यमवाप्नुहि ॥ ३.२५३.५ ॥
ஓ பிரபுவே, அரசே! உன் தெய்வத்தன்மையின் உண்மையையும் உன் உடலின் படைப்பையும் கேள்; அதன்பின் துணிவை அடைவாய்.
3.253.6
पुरा त्व तपसाऽस्माभिर्लब्धो राजन्महेश्वरात् ।
पूर्वकायश्च ते सर्वो निर्मितो वज्रसंचयैः ॥ ३.२५३.६ ॥
முன்பொரு காலத்தில் நாங்கள் தவத்தால் மகேஸ்வரனிடமிருந்து இதைப் பெற்றோம், அரசே; உன் முன்னுடல் முழுவதும் வஜ்ரங்களின் குவியலால் படைக்கப்பட்டது.
3.253.7
अस्त्रैरभेद्यः शस्त्रैश्चाप्यधःकायश्च तेऽनघ ।
कृतः पुष्पमयो देव्या रूपतस्त्रीमनोहरः ॥ ३.२५३.७ ॥
பாவமற்றவனே, உன் கீழ் உடல் அம்புகளாலும் ஆயுதங்களாலும் ஊடுருவ முடியாததாக ஆக்கப்பட்டது; தேவி அதை மலர்களால் செய்தாள், அதன் அழகு பெண்களின் மனதைக் கவர்வது.
3.253.8
एवमीश्वरसंयुक्तस्तव देहो नृपोत्तम ।
देव्या च राजशार्दूल दिव्यस्त्वं हि न मानुषः ॥ ३.२५३.८ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, இவ்வாறு உன் உடல் ஈசுவரனோடும் தேவியோடும் இணைந்தது; அரசப் புலியே, நீ தெய்வீகமானவன், மனிதனல்ல.
3.253.9
क्षत्रियाश्च महावीर्या भगदत्तपुरोगमाः ।
दिव्यास्त्रविदुषः शूराः क्षपयिष्यन्ति ते रिपून् ॥ ३.२५३.९ ॥
பகதத்தனைத் தலைவனாகக் கொண்ட மகாவீரியமுள்ள க்ஷத்திரியர்களும், தெய்வீக அஸ்திரங்களை அறிந்த வீரர்களும் உன் எதிரிகளை அழிப்பார்கள்.
3.253.10
तदलं ते विषादेन भयं तव न विद्यते ।
सहायार्थं च ते वीराः संभूता बुवि दानवाः ॥ ३.२५३.१० ॥
ஆகவே துயரம் வேண்டாம்; உனக்கு பயம் இல்லை. உனக்கு உதவுவதற்காக பூமியில் வீரர்களான தானவர்கள் பிறந்துள்ளனர்.
3.253.11
भीष्मद्रोणकृपादींश्च प्रवेक्ष्यन्त्यपरेऽसुराः ।
यैराविष्टा घृणां त्यक्त्वा योत्स्यन्ते तव वैरिभिः ॥ ३.२५३.११ ॥
பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் முதலியோரில் மற்ற அசுரர்கள் புகுவார்கள்; அவர்களால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு இரக்கத்தை விட்டு உன் எதிரிகளுடன் போரிடுவார்கள்.
3.253.12
नैव पुत्रान्न च भ्रातॄन्न पितॄन्न च बान्धवान् ।
नैव शिष्यान्न च ज्ञातीन्न बालान्त्यविरान्न च।
युधि संप्रहरिष्यन्तो मोक्ष्यन्ति कुरुसत्तम ॥ ३.२५३.१२ ॥
மகன்களையோ, சகோதரர்களையோ, தந்தையரையோ, உறவினர்களையோ, சீடர்களையோ, சுற்றத்தாரையோ, சிறுவர்களையோ, முதியோரையோ விடமாட்டார்கள்; போரில் தாக்கும்போது, குருசிறந்தவனே.
3.253.13
निःस्नेहा दानवाविष्टाः समाक्रान्तेऽन्तरात्मनि ।
प्रहरिष्यन्ति बन्धुभ्यः स्नेहमुत्सृज्य दूरतः ॥ ३.२५३.१३ ॥
தானவர்களால் பீடிக்கப்பட்டு, உள்ளத்தில் பற்றப்பட்டவர்கள் பாசமின்றி, பாசத்தைக் கைவிட்டு தொலைவிலிருந்தே உறவினர்மீது தாக்குவார்கள்.
3.253.14
हृष्टाः पुरुषशार्दूलाः कलुषीकृतमानसाः ।
अनभिज्ञातमूलाश्च दैवाच्च विधिनिर्मितात्।
व्याभाषमाणाश्चान्योन्यं न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ॥ ३.२५३.१४ ॥
மகிழ்ந்த, மனிதரில் புலிகளான, கலங்கிய மனமுடையவர்கள், வேரை அறியாதவர்கள், ஊழாலும் விதியாலும் படைக்கப்பட்டவர்கள், ஒருவரோடொருவர் பேசிக்கொண்டு—என்னால் உயிரோடு நீ விடுபடமாட்டாய்.
3.253.15
सर्वे शस्त्रास्त्रमोक्षेण पौरुषे समवस्थिताः ।
श्लाघमानाः कुरुश्रेष्ठ करिष्यन्ति जनक्षयम् ॥ ३.२५३.१५ ॥
அனைவரும் ஆயுதங்களையும் அஸ்திரங்களையும் எய்து, ஆண்மையில் நிலைபெற்று, பெருமை பேசி, குருகுலச்சிறந்தவனே, மக்களின் அழிவை உண்டாக்குவார்கள்.
3.253.16
तेपि पञ्च महात्मानः प्रतियोत्सन्ति पाण्डवाः ।
वधं चैषां करिष्यन्ति दैवयुक्ता महाबलाः ॥ ३.२५३.१६ ॥
அந்த ஐந்து மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களும் எதிர்த்துப் போரிடுவார்கள்; தெய்வத்தால் கூடிய மகாபலசாலிகள் இவர்களைக் கொல்வார்கள்.
3.253.17
दैत्यरक्षोगणाश्चैव संभूताः क्षत्रयोनिषु ।
योत्स्यन्ति युधि विक्रम्य शत्रुभिस्तव पार्थिव ॥ ३.२५३.१७ ॥
அசுரர்களும் ராட்சசக் கூட்டங்களும் க்ஷத்திரிய குலங்களில் பிறந்து, போரில் வீரத்துடன் உன் பகைவர்களோடு போரிடுவார்கள், அரசே.
3.253.18
गदाभिर्मुसलैः शूलैः शस्त्रैरुच्चावचैस्तथा ।
प्रहरिष्यनति ते वीरास्तवारिषु महाबलाः ॥ ३.२५३.१८ ॥
கதைகள், உலக்கைகள், சூலங்கள் மற்றும் பலவகை ஆயுதங்களால் அந்த மகாபலசாலி வீரர்கள் உன் பகைவர்மீது தாக்குவார்கள்.
3.253.19
यच्च तेऽन्तर्गतं वीर भयमर्जुनसंभवम् ।
तत्रापि विहितोऽस्माभिर्वधोपायोऽर्जुनस्य वै ॥ ३.२५३.१९ ॥
வீரனே, உன் உள்ளத்தில் அர்ஜுனனிடமிருந்து எழுந்த அச்சம் உள்ளது; அதற்கும் அர்ஜுனனைக் கொல்லும் வழியை நாங்கள் ஏற்கனவே வகுத்துள்ளோம்.
3.253.20
हतस्य नरकस्यात्मा कर्णमूर्तिमुपाश्रितः ।
तद्वैरं संस्मरन्वीर योत्स्यते केशवार्जुनौ ॥ ३.२५३.२० ॥
கொல்லப்பட்ட நரகனின் ஆன்மா கர்ணனின் உருவத்தை ஏற்றுள்ளது; வீரனே, அந்தப் பகையை நினைவுகூர்ந்து அவன் கேசவனுடனும் அர்ஜுனனுடனும் போரிடுவான்.
3.253.21
स ते विक्रमशौण्डीरो रणे पार्थं विजेष्यति ।
कर्णः प्रहरतांश्रेष्ठः सर्वांश्चारीन्महारथः ॥ ३.२५३.२१ ॥
உன் வீரம் நிறைந்த கர்ணன், போர் வீரர்களில் சிறந்தவனும் மகாரதனுமானவன், போரில் பார்த்தனையும் அனைத்து எதிரிகளையும் வெல்வான்.
3.253.22
ज्ञात्वैतच्छद्मना वज्री रक्षार्थं सव्यसाचिनः ।
कुण्डले कवचं चैव कर्णस्यापहरिष्यति ॥ ३.२५३.२२ ॥
இதை அறிந்த வஜ்ரதாரி இந்திரன், சவ்யசாசியான அர்ஜுனனைக் காக்க, வஞ்சகமாக கர்ணனின் குண்டலங்களையும் கவசத்தையும் கவர்வான்.
3.253.23
तस्मादस्माभिरप्यत्र दैत्याः शतसहस्रशः ।
नियुक्ता राक्षसाश्चैव ये ते संशप्तका इति।
प्रख्यातास्तेऽर्जुनं वीरं युधि हिंस्यन्ति मा शुचः ॥ ३.२५३.२३ ॥
ஆகவே நாங்களும் இங்கே நூறாயிரக்கணக்கான தைத்தியர்களையும் ராட்சசர்களையும் நியமித்துள்ளோம்; சம்சப்தகர்கள் என்று புகழ்பெற்றவர்கள் போரில் வீரனான அர்ஜுனனைக் கொல்வார்கள்; துயரப்படாதே.
3.253.24
असपत्ना त्वया हीयं भोक्तव्या वसुधा नृप ।
मा विषादं गमस्तस्मान्नैतत्त्वय्युपपद्यते ॥ ३.२५३.२४ ॥
அரசே, இந்த பூமியை நீ எதிரியின்றி அனுபவிக்க வேண்டும்; ஆகவே விஷாதம் கொள்ளாதே; அது உனக்குப் பொருந்தாது.
3.253.25
विनष्टे त्वयि चास्माकं पक्षो हीयेत कौरव ।
गच्छ वीर न ते बुद्धिरन्या कार्या कथंचन।
त्वमस्माकं गतिर्नित्यं देवतानां च पाण्डवाः ॥ ३.२५३.२५ ॥
உன் அழிவில் எங்கள் பக்கமும் குறையும், கௌரவா. வீரனே, செல். உன் மனம் எந்த வகையிலும் வேறாக இருக்கக்கூடாது. நீயே எப்போதும் எங்கள் புகலிடம்; தேவர்களுக்கும் நீயே.
3.253.26
एवमुक्त्वा परिष्वज्य दैत्यास्तं राजकुञ्जरम् ।
समाश्वास्य च दुर्धर्षं पुत्रवद्दानवर्षभाः ॥ ३.२५३.२६ ॥
இவ்வாறு கூறி, அந்த அரசர்களில் யானையை தழுவி, அடங்காத அவனை மகனைப் போல ஆறுதல்படுத்தினர், தானவத் தலைவர்களே.
3.253.27
स्थिरां कृत्वा बुद्धिमस्य प्रियाण्युक्त्वा च भारत ।
गम्यतामित्यनुज्ञाय जयमाप्नुहि चेत्यथ ॥ ३.२५३.२७ ॥
அவனுடைய மனதை உறுதிப்படுத்தி, இனிய சொற்களைக் கூறி, பாரதா, 'செல்' என்று அனுமதி அளித்து, 'வெற்றி பெறு' என்றனர்.
3.253.28
तैर्विसृष्टं महाबाहुं कृत्या सैवानयत्पुरः ।
तमेव देशं यत्रासौ तदा प्रायमुपाविशत् ॥ ३.२५३.२८ ॥
அவர்களால் அனுப்பப்பட்ட அந்த மகாபாகுவை கிருத்யை முன்னே கொண்டு சென்று, அவன் அப்போது உண்ணாநோன்பிருக்க அமர்ந்த அதே இடத்திற்குக் கொண்டு சேர்த்தாள்.
3.253.29
प्रतिनिक्षिप्यतं वीरं कृत्या समभिपूज्य च ।
अनुज्ञाता च राज्ञा सा तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.२५३.२९ ॥
அந்த வீரனை அங்கேயே இறக்கிவைத்து, வணங்கி, அரசனின் அனுமதி பெற்று, அந்த கிருத்யை அங்கேயே மறைந்தாள்.
3.253.30
गतायामथ तस्यां तु राजा दुर्योधनस्तदा ।
स्वप्नभूतमिदं सर्वमचिन्तयत भारत ॥ ३.२५३.३० ॥
அவள் சென்ற பின், அப்போது அரசன் துரியோதனன், பாரதா, இவை அனைத்தையும் கனவு போலக் கருதினான்.
3.253.31
संमृश्य तानि वाक्यानि दानवोक्तानि दुर्मतेः ।
विजेष्यामि रणे पाण्डूनिति चास्याभवनमतिः ॥ ३.२५३.३१ ॥
தானவன் சொன்ன அந்த வார்த்தைகளை ஆராய்ந்த தீயமதியான துரியோதனனுக்கு, போரில் பாண்டவர்களை வெல்வேன் என்ற எண்ணம் உண்டானது.
3.253.32
कर्णं संशप्तकांश्चैव पार्थस्यामित्रघातिनः ।
अमन्यत वधे युक्तान्समर्थांश्च सुयोधनः ॥ ३.२५३.३२ ॥
சுயோதனன், கர்ணனையும் பார்த்தனின் பகைவரைக் கொல்லும் சம்சப்தகர்களையும் கொல்வதற்குத் தகுதியுள்ளவர்களாகவும் வல்லவர்களாகவும் கருதினான்.
3.253.33
एवमाशा दृढा तस् धार्तराष्ट्रस् दुर्मतेः ।
विनिर्जये पाण्डवानामभवद्भरतर्षभ ॥ ३.२५३.३३ ॥
பரத சிறந்தவனே! இவ்வாறு தீயமதியான திருதராட்டிரன் மகனின் பாண்டவர்களை வெல்லும் நம்பிக்கை உறுதியானது.
3.253.34
कर्णोऽप्याविष्टचित्तात्मा नरकस्यान्तरात्मना ।
अर्जुनस्य वधे क्रूरां करोति स्म तदा मतिम् ॥ ३.२५३.३४ ॥
நரகனின் உள்ளுணர்வால் பீடிக்கப்பட்ட மனமும் ஆன்மாவும் கொண்ட கர்ணனும், அப்போது அர்ஜுனனைக் கொல்லும் கொடிய எண்ணத்தை எண்ணினான்.
3.253.35
संशप्तकाश्च ते वीरा राक्षसाविष्टचेतसः ।
रजस्तमोभ्यामाक्रान्ताः फाल्गुनस्य वधैषिणः ॥ ३.२५३.३५ ॥
அந்த சம்சப்தகர் வீரர்கள், அரக்கர்களால் பீடிக்கப்பட்ட மனமுடையவர்களாய், ரஜஸ் தமஸ் குணங்களால் ஆக்ரமிக்கப்பட்டு, பல்குனனின் மரணத்தை நாடினர்.
3.253.36
भीष्मद्रोणकृपाद्याश्च दानवाक्रान्तचेतसः ।
न तथा पाण्डुपुत्राणां स्नेहवन्तोऽभवंस्तदा ॥ ३.२५३.३६ ॥
பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் முதலானோரும், தானவர்களால் ஆக்ரமிக்கப்பட்ட மனமுடையவர்களாய், அப்போது பாண்டுவின் மக்கள்மீது அத்தகைய அன்புடையவர்களாக இருக்கவில்லை.
3.253.37
न चाचचक्षे कस्मैचिदेतद्राजा सुयोधनः ।
कृत्ययाऽऽनाय्यकथितं यदस्य निशि दानवैः ॥ ३.२५३.३७ ॥
அரசன் சுயோதனன் இதை யாரிடமும் சொல்லவில்லை; இரவில் தானவர்கள் இவனுக்கு எதிராக ஆனாய்ய சடங்கால் கிருத்யையை ஏவியிருந்தனர்.
3.253.38
दुर्योधनं निशन्ते च कर्णो वैकर्तनोऽब्रवीत् ।
स्मयन्निवाञ्जलिं कृत्वा पार्थिवं हेतुमद्वचः ॥ ३.२५३.३८ ॥
இரவின் முடிவில் வைகர்தனன் கர்ணன் புன்னகைத்து, கைகூப்பி, அரசன் துரியோதனனிடம் காரணத்துடன் இவ்வாறு சொன்னான்.
3.253.39
न मृतो जयते शत्रूञ्जीवन्भद्राणि पश्यति ।
मृतस्य भद्राणि कुतः कौरवेय कुतो जयः ॥ ३.२५३.३९ ॥
இறந்தவன் எதிரிகளை வெல்வதில்லை; உயிருடன் இருப்பவனே நலன்களைக் காண்கிறான். குருவின் வழித்தோன்றலே, இறந்தவனுக்கு நலன் ஏது, வெற்றி ஏது?
3.253.40
न कालाऽद्य विषादस्य भयस्य मरणस्य वा ।
परिष्वज्याब्रवीच्चैवनं भुजाभ्यां स महाभुजः ॥ ३.२५३.४० ॥
இப்போது துயரத்திற்கோ, பயத்திற்கோ, மரணத்திற்கோ காலம் அல்ல. இவ்வாறு சொல்லி அந்த மகாபாகு அவனைக் இரு கரங்களாலும் தழுவினான்.
3.253.41
उत्तिष्ठ राजन्किं शेषे कस्माच्छोचसि शत्रुहन् ।
शत्रून्प्रताप्य वीर्येण स कथं मर्तुमर्हसि ॥ ३.२५३.४१ ॥
எழுந்திரு, அரசே! ஏன் கிடக்கிறாய்? எதிரிகளைக் கொல்பவனே, ஏன் வருந்துகிறாய்? வீரியத்தால் பகைவரைச் சுட்டெரித்த நீ எப்படி இறக்கத் தகுந்தவன்?
3.253.42
अथवा ते भयं जातं दृष्ट्वाऽर्जुनपराक्रमम् ।
सत्यंते प्रतिजानामि वधिष्यामि रणेऽर्जुनम् ॥ ३.२५३.४२ ॥
அல்லது அர்ஜுனனின் வீரத்தைக் கண்டு உனக்கு அச்சம் வந்ததோ? உன்னிடம் உண்மையாக சபதம் செய்கிறேன்: போரில் அர்ஜுனனை நான் கொல்வேன்.
3.253.43
गते त्रयोदशे वर्षे सत्येनायुधमालभे ।
आनयिष्याम्यहं पार्तान्वशं तव जनाधिप ॥ ३.२५३.४३ ॥
பதின்மூன்று ஆண்டுகள் கழிந்ததும், உண்மையின் பெயரில் ஆயுதத்தைத் தொடுகிறேன். ஓ மக்களின் அதிபதியே, பாண்டவர்களை உன் வசத்தில் கொண்டு வருவேன்.
3.253.44
एवमुक्तस्तु कर्णेन दैत्यानां वचनात्तथा ।
प्रणिपातेन चाप्येषामुदतिष्ठत्सुयोधनः ॥ ३.२५३.४४ ॥
கர்ணன் இவ்வாறு கூறியதும், தைத்தியர்களின் சொல்லின்படி, அவர்களுக்கு வணக்கம் செலுத்தி சுயோதனன் எழுந்தான்.
3.253.45
दैत्यानां तद्वचः श्रुत्वा हृदि कृत्वा स्थिरां मतिम् ।
ततो मनुजशार्दूलो योजयामास वाहिनीम्।
रथनागाश्वफलिलां पदातिजनसंकुलाम् ॥ ३.२५३.४५ ॥
தைத்தியர்களின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, மனதில் உறுதியான நோக்கம் கொண்டு, மனிதர்களில் புலியான அவன் தேர்கள், யானைகள், குதிரைகள் நிறைந்ததும் காலாட்படையால் நெருங்கியதுமான படையை அணிவகுத்தான்.
3.253.46
गङ्गौघप्रतिमा चास्य प्रयाणे शुशुभे चमूः ॥ ३.२५३.४६ ॥
கங்கையின் வெள்ளம் போன்ற அவனது படை புறப்படும்போது ஒளிர்ந்தது.
3.253.47
श्वेतच्छत्रैः पताकाभिश्चामरैश्च सुपाण्डुरैः ।
रथैर्नागैः पदातैश्च शुशुभेऽतीव संकुला ॥ ३.२५३.४७ ॥
வெண்குடைகளும், கொடிகளும், மிகவும் வெண்மையான சாமரங்களும், தேர்களும், யானைகளும், காலாட்களும் நிறைந்து அது மிகவும் ஒளிர்ந்தது.
3.253.48
व्यपेताभ्रघने काले द्यौरिवासीत्तु शारदी ।
हंसपङ्क्तिसमाकीर्णा भ्रमत्सारसशोभिता ॥ ३.२५३.४८ ॥
அடர்ந்த மேகங்கள் நீங்கிய காலத்தில் வானம் போல இருந்தது, அது அன்ன வரிசைகளால் நிறைந்து சுற்றித் திரியும் கொக்குகளால் அழகுற்றிருந்தது.
3.253.49
जयाशीर्भिर्द्विजेन्द्रैः स स्तूयमानोऽधिराजवत् ।
गृह्णन्नञ्जलिमालाश्च धार्तराष्ट्रो जनाधिपः ॥ ३.२५३.४९ ॥
வெற்றி ஆசிகளுடன் சிறந்த அந்தணர்களால் போற்றப்பட்டவனாய், அரசனைப் போல் கைகூப்பிய மாலைகளை ஏற்றுக்கொண்டவனாய், திருதராஷ்டிரனின் மகன் மக்களின் தலைவன் சென்றான்.
3.253.50
सुयोधनो ययावग्रे श्रिया परमया ज्वलम् ।
कर्णेन सार्धं राजेन्द्र सौबलेन च देविना ॥ ३.२५३.५० ॥
ஓ மன்னர்களின் மன்னா, மிகுந்த செல்வத்துடன் ஒளிர்ந்த சுயோதனன் கர்ணனோடும், சௌபலனோடும், சூதாடியோடும் முன்னே சென்றான்.
3.253.51
दुःशासनादयश्चास्य भ्रातरः सर्व एव ते ।
भूरिश्रवाः सोमदत्तो माराजश्च बाह्लिकः ॥ ३.२५३.५१ ॥
துச்சாசனன் முதலான அவனது எல்லா சகோதரர்களும், பூரிசிரவஸ், சோமதத்தன், மா-ராஜன் (பாடம் ஐயத்திற்குரியது), பாஹ்லீகனும் சென்றனர்.
3.253.52
रथैर्नानाविधाकारैर्हयैर्गजवरैस्तथा ।
प्रयान्तं नृपसिंहं तमनुजग्मुः कुरूद्वहाः ॥ ३.२५३.५२ ॥
பல வடிவங்களிலான தேர்களோடும், குதிரைகளோடும், சிறந்த யானைகளோடும், புறப்பட்டுச் செல்லும் அந்த மன்னர்களில் சிங்கத்தை குருக்களின் தலைவர்கள் பின்தொடர்ந்தனர்.
3.253.53
प्रहृष्टमनसः सर्वे दुर्योधनपुरोगमाः ।
कालेनाल्पेन राजेन्द्र स्वपुरं विविशुस्तदा ॥ ३.२५३.५३ ॥
மகிழ்ந்த மனத்தினராய், துரியோதனனைத் தலைமையாகக் கொண்ட அனைவரும், ஓ மன்னர்களின் மன்னா, சிறிது நேரத்தில் தங்கள் நகரில் அப்போது நுழைந்தனர்.