Mahābhārata · Adhyāya 3.254
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.254.1
एवं गतेषु पार्थेषु वने तस्मिन्महात्मसु ।
धार्तराष्ट्रा महेष्वासाः किमकुर्वत सत्तमाः ॥ ३.२५४.१ ॥
Als die Pārthas so in jenen großen Wald gegangen waren, was taten da die Söhne Dhṛtarāṣṭras, die großen Bogenschützen, o Beste der Menschen?
3.254.2
कर्णो वैकर्तनश्चैव शकुनिश्च महाबलः ।
भीष्मद्रोणकृपाश्चैव तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ ३.२५४.२ ॥
Karṇa, der Sohn des Vikartana, und der mächtige Śakuni, und Bhīṣma, Droṇa und Kṛpa — es geziemt dir, mir von ihnen zu erzählen.
3.254.3
एवं गतेषु पार्थेषु विसृष्टे च सुयोधने ।
आगते हास्तिनपुरं मोक्षिते पाण्डुनन्दनैः।
भीष्मोऽब्रवीन्महाराज धार्तराष्ट्रमिदं वच ॥ ३.२५४.३ ॥
Als die Pārthas so fortgegangen waren und Suyodhana, von den Söhnen Pāṇḍus befreit, nach Hāstinapura zurückgekehrt war, sprach Bhīṣma, o großer König, diese Worte zum Sohn Dhṛtarāṣṭras.
3.254.4
उक्तं तात मया पूर्वं गच्छतस्ते तपोवनम् ।
वचनं ते न रुचितं मम तन्न कृतं च ते ॥ ३.२५४.४ ॥
Mein Kind, ich sagte es dir schon früher, als du zum Asketenwald gehen wolltest: Dein Wort gefiel mir nicht, und du hast es auch nicht befolgt.
3.254.5
ततः प्राप्तं त्वया वीर ग्रहणं शत्रुभिर्बलात् ।
मोक्षितश्चासि धर्मज्ञैः पाण्डवैर्न च लज्जसे ॥ ३.२५४.५ ॥
Dann, o Held, wurdest du von deinen Feinden mit Gewalt ergriffen, und du wurdest von den Pāṇḍavas befreit, die das Dharma kennen — und doch schämst du dich nicht.
3.254.6
प्रत्यक्षं तव गान्धारे ससैन्यस् विशांपते ।
सूतपुत्रोऽपयाद्भीतो गन्धर्वाणां तदा रणात् ॥ ३.२५४.६ ॥
Vor deinen eigenen Augen, o Sohn der Gāndhārī, Herr der Menschen, floh mit deinem Heer der Wagenlenkersohn Karṇa in Furcht aus jener Schlacht gegen die Gandharvas.
3.254.7
क्रोशतस्तव राजेन्द्र ससैन्यस्य नृपात्मज ।
व्यपायात्पृष्ठतस्तस्मात्प्रेक्षमाणः पुनःपुनः ॥ ३.२५४.७ ॥
O Herr der Könige, o Prinz, unter Geschrei mit deinem Heer zog er sich von dort zurück und blickte immer wieder zurück.
3.254.8
दृष्टस्ते विक्रमश्चैव पाण्डवानां महात्मनाम् ।
कर्णस्य च महाबाहो सूतपुत्रस्य दुर्मते ॥ ३.२५४.८ ॥
O Starkarmiger, du Verblendeter, du hast die Tapferkeit der großherzigen Pāṇḍavas und Karṇas, des Wagenlenkersohnes, gesehen.
3.254.9
न चापि पादभाक्कर्णः पाण्डवानां महात्मनाम् ।
धनुर्वेदे च शौर्ये च धर्मे वा धर्मवत्सल ॥ ३.२५४.९ ॥
O Liebhaber des Dharma, weder in der Bogenkunst noch in Tapferkeit oder im Dharma reicht Karṇa an ein Viertel der großherzigen Pāṇḍavas heran.
3.254.10
तस्मादहं क्षमं मन्ये पाण्डवैस्तैर्महात्मभिः ।
रसन्धिं सन्धिविदांश्रेष्ठ कुलस्यास्य विवृद्धये ॥ ३.२५४.१० ॥
Darum halte ich es für angemessen, mit jenen großherzigen Pāṇḍavas Frieden zu schließen, o Bester der Vertragskundigen, zum Gedeihen dieser Familie.
3.254.11
एवमुक्तश्च भीष्मेण धार्तराष्ट्रो जनेश्वरः ।
प्रहस्य सहसा राजन्विप्रतस्थे ससौबलः ॥ ३.२५४.११ ॥
Von Bhīṣma so angesprochen, brach der Sohn Dhṛtarāṣṭras, der Herr der Menschen, lachend und plötzlich auf, o König, zusammen mit Saubala.
3.254.12
तं तु प्रस्थितमाज्ञाय कर्णदुःशासनादयः ।
अनुजग्मुर्महेष्वासा धार्तराष्ट्रं महाबलम् ॥ ३.२५४.१२ ॥
Als sie erfuhren, dass er aufbrach, folgten Karṇa, Duḥśāsana und die anderen großen Bogenschützen dem mächtigen Sohn Dhṛtarāṣṭras.
3.254.13
तांस्तु संप्रस्थितान्दृष्ट्वा भीष्मः कुरुपितामहः ।
लज्जया व्रीडितो राजञ्जगाम स्वं निवेशनम् ॥ ३.२५४.१३ ॥
Als er sie aufbrechen sah, ging Bhīṣma, der Ahnherr der Kurus, beschämt, o König, in seine eigene Wohnung.
3.254.14
गते भीष्मे महाराज धार्तराष्ट्रो जनेश्वरः ।
पुनरागम्य तं देशममन्त्रयत मन्त्रिभिः ॥ ३.२५४.१४ ॥
O großer König, als Bhīṣma gegangen war, kehrte der Sohn Dhṛtarāṣṭras, Herr der Völker, an jenen Ort zurück und beriet sich mit seinen Ministern.
3.254.15
किमस्माकं भवेच्छ्रेयः किं कार्यमवशिष्यते ।
कथं च सुकृतं तत्स्यान्मन्त्रयामास भारत ॥ ३.२५४.१५ ॥
Was wäre gut für uns, welche Aufgabe bleibt noch, und wie könnte sie gut vollbracht werden? So beriet er, o Bhārata.
3.254.16
दुर्योधन निबोधेदं यत्त्वां वक्ष्यामि कौरव ।
भीष्मोस्मान्निन्दति सदा पाण्डवांश्च प्रशंसति ॥ ३.२५४.१६ ॥
Höre, Duryodhana, o Kaurava, was ich dir sagen werde: Bhīṣma tadelt uns stets und preist die Pāṇḍavas.
3.254.17
त्वद्वेषाच्च महाबाहो मामपि द्वेष्टुमर्हति ।
विगर्हते च मां नित्यं त्वत्समीपे नरेश्वर ॥ ३.२५४.१७ ॥
O Starkarmiger, aus Hass gegen dich neigt er sogar dazu, mich zu hassen. O Herr der Menschen, in deiner Gegenwart tadelt er mich unablässig.
3.254.18
सोऽहं भीष्मवचस्तद्वै न मृष्यामीह भारत ।
त्वत्समं यदुक्तं च भीष्मेणामित्रकर्शन ॥ ३.२५४.१८ ॥
Darum, o Bhārata, werde ich die Worte Bhīṣmas hier nicht ertragen, die mich dir gleichstellten, o Bezwinger der Feinde.
3.254.19
पाण्डवानां यशो राजंस्तव निन्दां च भारत ।
अनुजानीहि मां राजन्सभृत्यबलवाहनम् ॥ ३.२५४.१९ ॥
O König, o Bhārata, gewähre mir die Erlaubnis, den Ruhm der Pāṇḍavas und deinen Tadel zu tilgen; o König, gewähre mir die Erlaubnis mit meinem Gefolge, Heer und meinen Fahrzeugen.
3.254.20
जेष्यामि पृथिवीं राजन्सशैलवनकाननाम् ।
जिता च पाण्डवैर्भूमिश्चतुर्भिर्बलशालिभिः ॥ ३.२५४.२० ॥
O König, ich werde die Erde mit ihren Bergen, Wäldern und Hainen erobern, die Erde, die von den vier mächtigen Pāṇḍavas erobert wurde.
3.254.21
तामहं ते विजेष्यामि एक एव न संशयः ।
संपश्यतु सुदुर्बुद्धिर्भीष्मः कुरुकुलाधमः ॥ ३.२५४.२१ ॥
Diese Erde werde ich für dich allein erobern, ohne Zweifel; der törichte Bhīṣma, der Niedrigste des Kuru-Geschlechts, soll es sehen.
3.254.22
अनिन्द्यं निन्दते यो हि अप्रशंस्यं प्रशंसति ।
स पश्यतु बलं मेऽद्य आत्मानं तु विगर्हतु ॥ ३.२५४.२२ ॥
Wer den Tadellosen tadelt und den Unlobenswerten lobt, der möge heute meine Stärke sehen und sich selbst tadeln.
3.254.23
अनुजानीहि मां राजन्ध्रुवो हि विजयस्तव ।
प्रतिजानामि ते सत्यं राजन्नायुधमालभे ॥ ३.२५४.२३ ॥
O König, gewähre mir die Erlaubnis; dein Sieg ist gewiss. O König, ich gelobe dir in Wahrheit, meine Waffe berührend.
3.254.24
तच्छ्रुत्वा तु वचो राजन्कर्णस्य भरतर्षभ ।
प्रीत्या परमया युक्तः कर्णमाह नराधिपः ॥ ३.२५४.२४ ॥
O Stier der Bharatas, o König, als er diese Worte Karṇas hörte, sprach der Herrscher der Menschen, von höchster Freude erfüllt, zu Karṇa.
3.254.25
धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि यस्य मे त्वं महाबलः ।
हितेषु वर्तसे नित्यं सफलंजन्म चाद्य मे ॥ ३.२५४.२५ ॥
Ich bin gesegnet und begünstigt, o Mächtiger, dass du stets meinem Wohl ergeben bist; heute hat meine Geburt Frucht getragen.
3.254.26
यदा च मन्यसे वीर सर्वशत्रुनिबर्हणम् ।
तदा निर्गच्छ भद्रं ते ह्यनुशाधि च मामिति ॥ ३.२५४.२६ ॥
O Held, wenn du meinst, es sei die Zeit, alle deine Feinde zu vernichten, so brich auf; möge dir Glück beschieden sein, und befiehl mir.
3.254.27
एवमुक्तस्तदा कर्णो धार्तराष्ट्रेण धीमता ।
सर्वमज्ञापयामास प्रायात्रिकमरिंदम ॥ ३.२५४.२७ ॥
Als der weise Sohn Dhṛtarāṣṭras so gesprochen hatte, ließ Karṇa alle Vorbereitungen zur Abreise verkünden, o Bezwinger der Feinde.
3.254.28
प्रययौ च महेष्वासो नक्षत्रे शुभदैवते ।
शुभेतिथौ मुहूर्ते च पुज्यमानो द्विजातिभिः ॥ ३.२५४.२८ ॥
Und der große Bogenschütze brach auf unter einer Mondstation, deren Gottheit günstig ist, an einem günstigen Mondtag und in einem günstigen Augenblick, geehrt von den Zweimalgeborenen.
3.254.29
मङ्गलैश्च शुभैः स्नातो वाग्भिश्चापि प्रपूजितः ।
नादयन्रथघोषेण त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ ३.२५४.२९ ॥
Gebadet in glückverheißenden Riten, hoch geehrt mit guten Worten, ließ er die drei Welten mit allem, was sich bewegt und nicht bewegt, vom Dröhnen seines Wagens widerhallen.