மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.254
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.254.1
एवं गतेषु पार्थेषु वने तस्मिन्महात्मसु ।
धार्तराष्ट्रा महेष्वासाः किमकुर्वत सत्तमाः ॥ ३.२५४.१ ॥
இவ்வாறு பார்த்தர்கள் அந்தப் பெரிய வனத்திற்குச் சென்றபோது, பெரும் வில்லாளிகளான திருதராஷ்டிரரின் மக்கள் என்ன செய்தார்கள், ஓ சிறந்தவர்களே?
3.254.2
कर्णो वैकर्तनश्चैव शकुनिश्च महाबलः ।
भीष्मद्रोणकृपाश्चैव तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ ३.२५४.२ ॥
கர்ணன், வைகர்தனன், மகாபலசாலி சகுனி, பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் ஆகியோரைப் பற்றி எனக்குச் சொல்வது உமக்குத் தகும்.
3.254.3
एवं गतेषु पार्थेषु विसृष्टे च सुयोधने ।
आगते हास्तिनपुरं मोक्षिते पाण्डुनन्दनैः।
भीष्मोऽब्रवीन्महाराज धार्तराष्ट्रमिदं वच ॥ ३.२५४.३ ॥
இவ்வாறு பார்த்தர்கள் சென்றபின், சுயோதனன் விடுவிக்கப்பட்டு ஹஸ்தினாபுரத்திற்குத் திரும்பி வந்தான்; பாண்டுவின் மகன்களால் விடுவிக்கப்பட்டவனாய். ஓ மகாராஜா, பீஷ்மர் திருதராஷ்டிரரின் மகனிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.
3.254.4
उक्तं तात मया पूर्वं गच्छतस्ते तपोवनम् ।
वचनं ते न रुचितं मम तन्न कृतं च ते ॥ ३.२५४.४ ॥
மகனே, நீ தவவனத்திற்குப் போகும்போதே நான் முன்பு சொன்னேன் — உன் சொல் எனக்குப் பிடிக்கவில்லை, நீயும் அதைச் செய்யவில்லை.
3.254.5
ततः प्राप्तं त्वया वीर ग्रहणं शत्रुभिर्बलात् ।
मोक्षितश्चासि धर्मज्ञैः पाण्डवैर्न च लज्जसे ॥ ३.२५४.५ ॥
பின்னர், வீரனே, எதிரிகளால் வலுக்கட்டாயமாக நீ பிடிக்கப்பட்டாய்; தருமம் அறிந்த பாண்டவர்களால் நீ விடுவிக்கப்பட்டாய் — ஆயினும் நீ வெட்கப்படவில்லை.
3.254.6
प्रत्यक्षं तव गान्धारे ससैन्यस् विशांपते ।
सूतपुत्रोऽपयाद्भीतो गन्धर्वाणां तदा रणात् ॥ ३.२५४.६ ॥
காந்தாரியின் மகனே, மக்களின் தலைவனே, உன் கண்முன்னேயே, உன் படையுடன், கந்தர்வர்களின் அந்தப் போரிலிருந்து சூதபுத்திரன் (கர்ணன்) அஞ்சி ஓடினான்.
3.254.7
क्रोशतस्तव राजेन्द्र ससैन्यस्य नृपात्मज ।
व्यपायात्पृष्ठतस्तस्मात्प्रेक्षमाणः पुनःपुनः ॥ ३.२५४.७ ॥
ராஜேந்திரா, அரசகுமாரா, உன் படையுடன் கூச்சலிட்டபடி, அவன் அங்கிருந்து பின்வாங்கி, மீண்டும் மீண்டும் திரும்பிப் பார்த்தபடி சென்றான்.
3.254.8
दृष्टस्ते विक्रमश्चैव पाण्डवानां महात्मनाम् ।
कर्णस्य च महाबाहो सूतपुत्रस्य दुर्मते ॥ ३.२५४.८ ॥
மகாபாகுவே, துர்மதியே, மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களின் வீரத்தையும், சூதபுத்திரன் கர்ணனின் வீரத்தையும் நீ கண்டாய்.
3.254.9
न चापि पादभाक्कर्णः पाण्डवानां महात्मनाम् ।
धनुर्वेदे च शौर्ये च धर्मे वा धर्मवत्सल ॥ ३.२५४.९ ॥
தர்மவத்சலனே, வில்வித்தை, வீரம், அல்லது தர்மத்திலும்கூட கர்ணன் மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களின் நான்கில் ஒரு பங்குக்கும் சமமானவன் அல்ல.
3.254.10
तस्मादहं क्षमं मन्ये पाण्डवैस्तैर्महात्मभिः ।
रसन्धिं सन्धिविदांश्रेष्ठ कुलस्यास्य विवृद्धये ॥ ३.२५४.१० ॥
ஆகையால், சந்தி அறிந்தோரில் சிறந்தவனே, இந்தக் குலத்தின் வளர்ச்சிக்காக அந்த மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களுடன் சமாதானம் செய்வதே தகுதியானது என்று நான் கருதுகிறேன்.
3.254.11
एवमुक्तश्च भीष्मेण धार्तराष्ट्रो जनेश्वरः ।
प्रहस्य सहसा राजन्विप्रतस्थे ससौबलः ॥ ३.२५४.११ ॥
பீஷ்மரால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவுடன், மன்னனே, தார்தராஷ்டிரன், மனிதர்களின் தலைவன், சிரித்துக்கொண்டு திடீரென்று சௌபலனுடன் புறப்பட்டான்.
3.254.12
तं तु प्रस्थितमाज्ञाय कर्णदुःशासनादयः ।
अनुजग्मुर्महेष्वासा धार्तराष्ट्रं महाबलम् ॥ ३.२५४.१२ ॥
அவன் புறப்பட்டதை அறிந்ததும், கர்ணன், துச்சாசனன் முதலான மகாவில்லாளிகள் அந்த மகாபலசாலியான தார்தராஷ்டிரனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
3.254.13
तांस्तु संप्रस्थितान्दृष्ट्वा भीष्मः कुरुपितामहः ।
लज्जया व्रीडितो राजञ्जगाम स्वं निवेशनम् ॥ ३.२५४.१३ ॥
அவர்கள் புறப்பட்டுச் செல்வதைக் கண்ட குருக்களின் பாட்டனாகிய பீஷ்மர், வெட்கத்தால் கூசி, ஓ அரசே, தம் இல்லத்திற்குச் சென்றார்.
3.254.14
गते भीष्मे महाराज धार्तराष्ट्रो जनेश्वरः ।
पुनरागम्य तं देशममन्त्रयत मन्त्रिभिः ॥ ३.२५४.१४ ॥
ஓ மகாராஜா, பீஷ்மர் சென்ற பின், மக்களின் தலைவனான துரியோதனன் மீண்டும் அந்த இடத்திற்கு வந்து, தன் அமைச்சர்களுடன் ஆலோசனை செய்தான்.
3.254.15
किमस्माकं भवेच्छ्रेयः किं कार्यमवशिष्यते ।
कथं च सुकृतं तत्स्यान्मन्त्रयामास भारत ॥ ३.२५४.१५ ॥
நமக்கு எது நன்மையாக இருக்கும், எந்தச் செயல் இன்னும் எஞ்சியிருக்கிறது, அது எவ்வாறு நல்ல முறையில் நிறைவேறும் என்று, ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, அவன் ஆலோசித்தான்.
3.254.16
दुर्योधन निबोधेदं यत्त्वां वक्ष्यामि कौरव ।
भीष्मोस्मान्निन्दति सदा पाण्डवांश्च प्रशंसति ॥ ३.२५४.१६ ॥
துரியோதனா, ஓ கௌரவனே, நான் உன்னிடம் சொல்லப்போவதைக் கேள். பீஷ்மர் எப்போதும் நம்மைக் குறை கூறுகிறார், பாண்டவர்களைப் புகழ்கிறார்.
3.254.17
त्वद्वेषाच्च महाबाहो मामपि द्वेष्टुमर्हति ।
विगर्हते च मां नित्यं त्वत्समीपे नरेश्वर ॥ ३.२५४.१७ ॥
ஓ மகாபாகுவே, உன் மீதுள்ள வெறுப்பால் அவர் என்னையும் வெறுக்கிறார். ஓ நரேஸ்வரா, உன் முன்னிலையில் எப்போதும் அவர் என்னைக் குறை கூறுகிறார்.
3.254.18
सोऽहं भीष्मवचस्तद्वै न मृष्यामीह भारत ।
त्वत्समं यदुक्तं च भीष्मेणामित्रकर्शन ॥ ३.२५४.१८ ॥
ஓ பரதா, ஓ பகைவரை வாட்டுபவனே, பீஷ்மர் உன்னைப் போலவே என்னையும் கருதிக் கூறிய சொற்களை நான் இங்கே பொறுக்க மாட்டேன்.
3.254.19
पाण्डवानां यशो राजंस्तव निन्दां च भारत ।
अनुजानीहि मां राजन्सभृत्यबलवाहनम् ॥ ३.२५४.१९ ॥
அரசே, பாரதனே, பாண்டவர்களின் புகழையும் உமது நிந்தையையும் (அழிக்க) எனக்கு அனுமதி தாரும். அரசே, சேவகர், படை, வாகனங்களுடன் எனக்கு அனுமதி தாரும்.
3.254.20
जेष्यामि पृथिवीं राजन्सशैलवनकाननाम् ।
जिता च पाण्डवैर्भूमिश्चतुर्भिर्बलशालिभिः ॥ ३.२५४.२० ॥
அரசே, மலைகள், காடுகள், சோலைகளுடன் கூடிய இந்தப் பூமியை நான் வெல்வேன். வலிமை மிக்க நான்கு பாண்டவர்கள் வென்ற பூமியையும்.
3.254.21
तामहं ते विजेष्यामि एक एव न संशयः ।
संपश्यतु सुदुर्बुद्धिर्भीष्मः कुरुकुलाधमः ॥ ३.२५४.२१ ॥
அந்த பூமியை உங்களுக்காக நான் தனியாகவே வெல்வேன், ஐயமில்லை. குருகுலத்தின் கீழ்மகனான துர்புத்தி பீஷ்மர் இதைக் காணட்டும்.
3.254.22
अनिन्द्यं निन्दते यो हि अप्रशंस्यं प्रशंसति ।
स पश्यतु बलं मेऽद्य आत्मानं तु विगर्हतु ॥ ३.२५४.२२ ॥
குற்றமற்றவரை நிந்திப்பவனும், புகழத் தகாதவனைப் புகழ்பவனும் இன்று என் வலிமையைக் காணட்டும்; தன்னையே அவன் நிந்திக்கட்டும்.
3.254.23
अनुजानीहि मां राजन्ध्रुवो हि विजयस्तव ।
प्रतिजानामि ते सत्यं राजन्नायुधमालभे ॥ ३.२५४.२३ ॥
அரசே, எனக்கு அனுமதி தாரும்; உமக்கு வெற்றி நிச்சயம். அரசே, உமக்கு உண்மையாக உறுதி கூறுகிறேன்; ஆயுதத்தைத் தொட்டு சத்தியம் செய்கிறேன்.
3.254.24
तच्छ्रुत्वा तु वचो राजन्कर्णस्य भरतर्षभ ।
प्रीत्या परमया युक्तः कर्णमाह नराधिपः ॥ ३.२५४.२४ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அரசே, கர்ணனின் அந்தச் சொற்களைக் கேட்ட அரசன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் கர்ணனிடம் கூறினான்.
3.254.25
धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि यस्य मे त्वं महाबलः ।
हितेषु वर्तसे नित्यं सफलंजन्म चाद्य मे ॥ ३.२५४.२५ ॥
நான் பாக்கியவான்; நான் உனக்கு நன்றிக்கடன்பட்டவன், ஓ மஹாபலனே. எப்போதும் எனது நலனில் நீ ஈடுபடுகிறாய்; இன்று என் பிறப்பு பயனுள்ளதாயிற்று.
3.254.26
यदा च मन्यसे वीर सर्वशत्रुनिबर्हणम् ।
तदा निर्गच्छ भद्रं ते ह्यनुशाधि च मामिति ॥ ३.२५४.२६ ॥
ஓ வீரனே, எல்லா எதிரிகளையும் அழிக்கும் நேரம் வந்ததாக நீ கருதும்போது புறப்படு. உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; என்னைக் கட்டளையிடு என்று கூறினான்.
3.254.27
एवमुक्तस्तदा कर्णो धार्तराष्ट्रेण धीमता ।
सर्वमज्ञापयामास प्रायात्रिकमरिंदम ॥ ३.२५४.२७ ॥
அறிவுள்ள திருதராஷ்டிரன் மகனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், கர்ணன் புறப்பாட்டுக்கான அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் அறிவிக்கச் செய்தான். ஓ எதிரிகளை அடக்குபவனே!
3.254.28
प्रययौ च महेष्वासो नक्षत्रे शुभदैवते ।
शुभेतिथौ मुहूर्ते च पुज्यमानो द्विजातिभिः ॥ ३.२५४.२८ ॥
மஹாவில்லாளியான கர்ணன், சுப தெய்வமுடைய நட்சத்திரத்திலும், சுபமான திதியிலும், சுப முகூர்த்தத்திலும் புறப்பட்டான்; அந்தணர்களால் மதிக்கப்பட்டவனாக.
3.254.29
मङ्गलैश्च शुभैः स्नातो वाग्भिश्चापि प्रपूजितः ।
नादयन्रथघोषेण त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ ३.२५४.२९ ॥
மங்கல, சுபமான சடங்குகளால் நீராட்டப்பட்டு, நல்ல வாழ்த்துச் சொற்களாலும் நன்கு போற்றப்பட்டு, தேர் முழக்கத்தால் அசையும், அசையாத உயிர்களுடன் மூவுலகையும் ஒலிக்கச் செய்தவனாக.