ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.258
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.258.1
प्रविशन्तं महाराज सूतास्तुष्टुवुरच्युतम् ।
जनाश्चापि महेष्वासं तुष्टुवू राजसत्तमम् ॥ ३.२५८.१ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ಸೂತರು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಜನರೂ ಮಹಾಧನುರ್ಧರನಾದ, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ರಾಜನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
3.258.2
लाजैश्चन्दनचूर्णैश्च विकीर्य च जनास्ततः ।
ऊटुर्दिष्ट्या नृपाविघ्नः समाप्तोयं क्रतुस्तव ॥ ३.२५८.२ ॥
ಲಾಜ ಮತ್ತು ಚಂದನ ಪುಡಿಯನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದ ಬಳಿಕ ಜನರು, 'ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಈ ಯಜ್ಞ ವಿಘ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಮುಗಿಯಿತು' ಎಂದರು.
3.258.3
अपरे त्वब्रुवंस्तत्रवादिकास्तं महीपतिम् ।
यौधिष्ठिरस्य यज्ञस्य न समो ह्येष ते क्रतुः ॥ ३.२५८.३ ॥
ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವರು ಆ ಭೂಪತಿಗೆ ಹೇಳಿದರು, 'ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಇದು ಸಮಾನವಲ್ಲ.'
3.258.4
नैव तस्य क्रतोरेष कलामर्हति षोडशीम् ।
एवं तत्राब्रुवन्केचिद्वातिकास्तं जनेश्वरम् ॥ ३.२५८.४ ॥
ಇದು ಆ ಯಜ್ಞದ ಹದಿನರಡನೆಯ ಅಂಶಕ್ಕೂ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ' ಎಂದು ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನಿಂದಕರು ಆ ಜನೇಶ್ವರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
3.258.5
सुहृदस्त्वब्रुवंस्तत्र अति सर्वानयं क्रतुः ।
प्रवर्तितो ह्ययं राज्ञा धार्तराष्ट्रेण धीमता ॥ ३.२५८.५ ॥
ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಹಿತೈಷಿಗಳು, 'ಈ ಯಜ್ಞ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರ ರಾಜನು ಇದನ್ನು ನಡೆಸಿದನು' ಎಂದರು.
3.258.6
ययातिर्नहुषश्चापि मान्धाता भरतस्तथा ।
क्रतुमेनं समाहृत्य पूताः सर्वे दिवं गताः ॥ ३.२५८.६ ॥
ಯಯಾತಿ, ನಹುಷ, ಮಾಂಧಾತ ಮತ್ತು ಭರತ ಕೂಡ ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಪವಿತ್ರರಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
3.258.7
एता वाचः शुभाः शृण्वन्सुहृदां भरतर्षभ ।
प्रविवेश पुरं हृष्टः स्ववेश्म च नराधिपः ॥ ३.२५८.७ ॥
ಸ್ನೇಹಿತರ ಈ ಶುಭವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭರತರ್ಷಭನೇ, ರಾಜನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಗರವನ್ನೂ ತನ್ನ ಅರಮನೆಯನ್ನೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
3.258.8
अभिवाद्य ततः पादान्मतापित्रोर्विशांपते ।
भीष्मद्रोणकृपादीनां विदुरस्य च धीमतः ॥ ३.२५८.८ ॥
ಆಮೇಲೆ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ತಾಯಿತಂದೆಯರ ಪಾದಗಳಿಗೆ, ಭೀಷ್ಮ ದ್ರೋಣ ಕೃಪಾದಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿದುರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ.
3.258.9
अभिवादितः कनीयोभिर्भ्रातृभिर्भ्रातृनन्दनः ।
निषसादासने मुख्ये भ्रातृभिः परिवारितः ॥ ३.२५८.९ ॥
ಕಿರಿಯ ಸೋದರರಿಂದ ವಂದಿತನಾದ ಆ ರಾಜನು, ಸೋದರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು.
3.258.10
तमुत्थाय महाराजं सूतपुत्रोऽब्रवीद्वचः ।
दिष्ट्या ते भरतश्रेष्ठ समाप्तोऽयं महाक्रतुः ॥ ३.२५८.१० ॥
ಆ ಮಹಾರಾಜನು ಎದ್ದಾಗ ಸೂತಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದೃಷ್ಟವಶದಿಂದ ನಿನ್ನ ಈ ಮಹಾಯಜ್ಞ ಮುಗಿಯಿತು.
3.258.11
हतेषु युधि पार्थेषु राजसूये तथा त्वया ।
आहृतेऽहं नरश्रेष्ठ त्वां सभाजयिता पुनः ॥ ३.२५८.११ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳು ಹತರಾದಾಗ, ರಾಜಸೂಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಅವರನ್ನು ತಂದಾಗ, ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸುವೆನು.
3.258.12
तमब्रवीन्महाराजो धार्तराष्ट्रो महायशाः। ॥ ३.२५८.१२ ॥
ಅವನಿಗೆ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಮಹಾರಾಜ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗ ಹೇಳಿದನು.
3.258.13
सत्यमेतत्त्वयोक्तं हि पाण्डवेषु दुरात्मसु ।
निहतेषु नरश्रेष्ठ प्राप्ते चापि महाक्रतौ।
राजसूये पुनर्वीर त्वमेवं वर्धयिष्यसि ॥ ३.२५८.१३ ॥
ಪಾಂಡವರ ಮತ್ತು ಆ ದುರಾತ್ಮರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯ; ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವರು ಹತರಾದ ಮೇಲೆ ಮಹಾಯಜ್ಞ ರಾಜಸೂಯ ಪ್ರಾಪ್ತವಾದಾಗ, ಓ ವೀರನೇ, ನೀನೇ ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆಸುವೆ.
3.258.14
एवमुक्त्वा महाराज कर्णमाश्लिष्य भारत ।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं चिन्तयामास कौरवः ॥ ३.२५८.१४ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಾರತ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಕೌರವನು ಕರ್ಣನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಜ್ಞವಾದ ರಾಜಸೂಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದನು.
3.258.15
सोऽब्रवीत्कौरवांश्चापि पार्श्वस्थान्नृपसत्तमः ।
राधेयसौबलादीन्वै धार्तराष्ट्रो महीपतिः ॥ ३.२५८.१५ ॥
ಆ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ, ಭೂಪತಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಕೌರವರಿಗೆ, ರಾಧೇಯ ಸೌಬಲ ಮೊದಲಾದವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.258.16
कदा तु तं क्रतुवरं राजसूयं महाधनम् ।
निहत्य पाण्डवान्सर्वानाहरिष्यामि कौरवाः ॥ ३.२५८.१६ ॥
ಓ ಕೌರವರೇ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಕೊಂದು, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಾಧನದ ರಾಜಸೂಯವನ್ನು ನಾನು ಯಾವಾಗ ತರುವೆನು?
3.258.17
तमब्रवीत्तदा कर्णः शृणु मे राजकुञ्जर ।
पादौ न धावये तावद्यावन्न निहतोऽर्जुनः ॥ ३.२५८.१७ ॥
ಆಗ ಕರ್ಣನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಓ ರಾಜಕುಂಜರ, ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳು; ಅರ್ಜುನನು ಹತನಾಗುವವರೆಗೂ ನಾನು ನನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
3.258.18
कीलालजं न खादेयं करिष्ये चासुरव्रतम् ।
नास्तीति नैव वक्ष्यामि याचितो येन केचनित् ॥ ३.२५८.१८ ॥
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ನಾನು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ; ಅಸುರ ವ್ರತವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತೇನೆ; ಯಾರಾದರೂ ಏನನ್ನಾದರೂ ಯಾಚಿಸಿದರೆ ನಾನು 'ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಎಂದಿಗೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
3.258.19
अथोत्क्रुष्टं महेष्वासैर्धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
प्रतिज्ञाते फल्गुनस्य वधे कर्णेन संयुगे ॥ ३.२५८.१९ ॥
ಆಗ ಮಹಾಧನುರ್ಧರರಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಮಹಾರಥರು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದರು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಫಲ್ಗುನನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಕೊಲ್ಲುವುದಾಗಿ ಕರ್ಣನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಹೀಗಾಯಿತು.
3.258.20
विजितांश्चाप्यमन्यन्त पाण्डवान्धृतराष्ट्रजाः ।
तदा प्रतिज्ञामारुह्य सूतपुत्रेण भाषिते ॥ ३.२५८.२० ॥
ಆಗ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರು, ಸೂತಪುತ್ರ (ಕರ್ಣ) ಹೇಳಿದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ನಂಬಿ, ಪಾಂಡವರನ್ನು ಗೆದ್ದಂತೆಯೇ ಭಾವಿಸಿದರು.
3.258.21
दूर्योधनोऽपि राजेन्द्र विसृज्यनरपुङ्गवान् ।
प्रविवेश गृहंश्रीमान्यथा चैत्ररथं प्रभुः ॥ ३.२५८.२१ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ದುರ್ಯೋಧನನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಚೈತ್ರರಥ ವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಪ್ರಭು (ಕುಬೇರ) ಹಾಗೆ ತನ್ನ ತೇಜಸ್ವಿ ಭವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
3.258.22
तेऽपिसर्वे महेष्वासा जग्मुर्वेश्मानि भारत ।
स्वानिस्वनि महाराज भीष्मद्रोणादयो नृपा ॥ ३.२५८.२२ ॥
ಓ ಭರತನೇ, ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆ ಮಹಾಧನುರ್ಧರರಾದ ರಾಜರೆಲ್ಲರೂ — ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ ಮೊದಲಾದವರು — ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಭವನಗಳಿಗೆ ಹೊರಟುಹೋದರು.
3.258.23
पाण्डवाश्च महेष्वासा दूतवाक्यप्रचोदिताः ।
चिन्तयन्तस्तमेवार्थं नालभन्त सुखं क्वचित् ॥ ३.२५८.२३ ॥
ದೂತನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾದ ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ಪಾಂಡವರು, ಅದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸುಖವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
3.258.24
भूयश्च चारै राजेन्द्र प्रवृत्तिरुपपादिता ।
प्रतिज्ञा सूतपुतर्स्य विजयस्य वधं प्रति ॥ ३.२५८.२४ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಮತ್ತೆ ಗೂಢಚಾರರ ಮೂಲಕ ಸೂತಪುತ್ರನು ವಿಜಯನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಕೊಲ್ಲುವ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯ ಸುದ್ದಿ ತಲುಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
3.258.25
एतच्छ्रुत्वा धर्मसुतः समुद्विग्नो नराधिप ।
अधोमुखश्चिरं तस्थौ किं कार्यमिति चिन्तयन् ॥ ३.२५८.२५ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಧರ್ಮಪುತ್ರನು, ಓ ನರಾಧಿಪ, ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಗೊಂಡು, ಮುಖ ತಗ್ಗಿಸಿ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ನಿಂತು, 'ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದನು.
3.258.26
अभेद्यकवचं मत्वा कर्णमद्भुतविक्रमम् ।
अनुस्मरंश् संक्लेशान्न शान्तिमुपजग्मिवान् ॥ ३.२५८.२६ ॥
ಭೇದಿಸಲಾಗದ ಕವಚವುಳ್ಳ, ಅದ್ಭುತ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಕರ್ಣನನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಆ ಕ್ಲೇಶಗಳನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.
3.258.27
तस्य चिन्तापरीतस्य बुद्धिर्जज्ञे महात्मनः ।
बहुव्यालमृगाकीर्णं त्यक्तुं द्वैतवनं वनम् ॥ ३.२५८.२७ ॥
ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಮನದಲ್ಲಿ, ಹಾವು ಮತ್ತು ಮೃಗಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ದ್ವೈತವನವನ್ನು ತೊರೆಯಬೇಕೆಂಬ ನಿಶ್ಚಯ ಉದಿಸಿತು.
3.258.28
धार्तराष्ट्रोऽपि नृपतिः प्रशशास वसुंधराम् ।
भ्रातृभिः सहितो वीरैर्भीष्मद्रोणकृपैस्तथा ॥ ३.२५८.२८ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಾದ ರಾಜನು ಕೂಡ ತನ್ನ ವೀರ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ, ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಕೃಪರೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿದನು.
3.258.29
संगम्य सूतपुत्रेण कर्णेनाहवशोभिना ।
सततं प्रीयमाणो वै देविना सौबलेन च ॥ ३.२५८.२९ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶೋಭಿಸುವ ಸೂತಪುತ್ರ ಕರ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಸೌಬಲನೊಂದಿಗೆ, ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ—
3.258.30
दुर्योधनः प्रिये नित्यं वर्तमानो महीभृताम् ।
पूजयामास विप्रेन्द्रान्क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ॥ ३.२५८.३० ॥
ದುರ್ಯೋಧನನು ರಾಜರ ನಡುವೆ ಸದಾ ಪ್ರಿಯವಾದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಅಧಿಕ ದಕ್ಷಿಣೆಯುಳ್ಳ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಪ್ರರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.
3.258.31
भ्रातॄणां च प्रियं राजन्स चकार परंतपः ।
निश्चित्य मनसा वीरो दत्तभुक्तफलं धनम् ॥ ३.२५८.३१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಆ ವೀರನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಸಹೋದರರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ದಾನಮಾಡಿದುದು ಮತ್ತು ಅನುಭವಿಸಿದುದೇ ಧನದ ಫಲ.