Mahābhārata · Adhyāya 3.258
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.258.1
प्रविशन्तं महाराज सूतास्तुष्टुवुरच्युतम् ।
जनाश्चापि महेष्वासं तुष्टुवू राजसत्तमम् ॥ ३.२५८.१ ॥
O großer König, als der Acyuta eintrat, priesen ihn die Sūtas, und auch das Volk pries jenen großen Bogenschützen, den besten der Könige.
3.258.2
लाजैश्चन्दनचूर्णैश्च विकीर्य च जनास्ततः ।
ऊटुर्दिष्ट्या नृपाविघ्नः समाप्तोयं क्रतुस्तव ॥ ३.२५८.२ ॥
Dann, Puffreis und Sandelholzpulver verstreuend, sagte das Volk: »Durch glückliches Geschick, o König, ist dieses dein Opfer ohne Hindernis vollendet worden.«
3.258.3
अपरे त्वब्रुवंस्तत्रवादिकास्तं महीपतिम् ।
यौधिष्ठिरस्य यज्ञस्य न समो ह्येष ते क्रतुः ॥ ३.२५८.३ ॥
Doch einige Streitredner sagten dort zu jenem Herrscher der Erde: »Dieses dein Opfer ist dem Opfer Yudhiṣṭhiras nicht gleich.«
3.258.4
नैव तस्य क्रतोरेष कलामर्हति षोडशीम् ।
एवं तत्राब्रुवन्केचिद्वातिकास्तं जनेश्वरम् ॥ ३.२५८.४ ॥
»Dies verdient nicht einmal den sechzehnten Teil jenes Opfers.« So sprachen dort einige Tadler zu jenem Herrn der Menschen.
3.258.5
सुहृदस्त्वब्रुवंस्तत्र अति सर्वानयं क्रतुः ।
प्रवर्तितो ह्ययं राज्ञा धार्तराष्ट्रेण धीमता ॥ ३.२५८.५ ॥
Doch die Freunde dort sagten: »Dieses Opfer übertrifft alle, denn es wurde vom weisen König, dem Sohn Dhṛtarāṣṭras, in Gang gesetzt.«
3.258.6
ययातिर्नहुषश्चापि मान्धाता भरतस्तथा ।
क्रतुमेनं समाहृत्य पूताः सर्वे दिवं गताः ॥ ३.२५८.६ ॥
Auch Yayāti, Nahuṣa, Māndhātā und Bharata haben, nachdem sie dieses Opfer vollzogen hatten, sich gereinigt und sind alle zum Himmel gegangen.
3.258.7
एता वाचः शुभाः शृण्वन्सुहृदां भरतर्षभ ।
प्रविवेश पुरं हृष्टः स्ववेश्म च नराधिपः ॥ ३.२५८.७ ॥
Als er diese heilvollen Worte seiner Freunde hörte, o Stier der Bharatas, betrat der König erfreut die Stadt und seinen eigenen Palast.
3.258.8
अभिवाद्य ततः पादान्मतापित्रोर्विशांपते ।
भीष्मद्रोणकृपादीनां विदुरस्य च धीमतः ॥ ३.२५८.८ ॥
Dann, o Herr der Menschen, nachdem er die Füße von Mutter und Vater, von Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa und den anderen und des weisen Vidura gegrüßt hatte.
3.258.9
अभिवादितः कनीयोभिर्भ्रातृभिर्भ्रातृनन्दनः ।
निषसादासने मुख्ये भ्रातृभिः परिवारितः ॥ ३.२५८.९ ॥
Von seinen jüngeren Brüdern begrüßt, setzte sich der Neffe seiner Brüder auf den vornehmsten Sitz, umgeben von seinen Brüdern.
3.258.10
तमुत्थाय महाराजं सूतपुत्रोऽब्रवीद्वचः ।
दिष्ट्या ते भरतश्रेष्ठ समाप्तोऽयं महाक्रतुः ॥ ३.२५८.१० ॥
Als der große König sich erhob, sprach der Wagenlenkersohn diese Worte: O Bester der Bharatas, durch Glück ist dein großes Opfer vollendet.
3.258.11
हतेषु युधि पार्थेषु राजसूये तथा त्वया ।
आहृतेऽहं नरश्रेष्ठ त्वां सभाजयिता पुनः ॥ ३.२५८.११ ॥
Wenn die Söhne Pṛthās im Kampf erschlagen sind, und wie du sie beim Rājasūya herbeigebracht hast, o Bester der Menschen, werde ich dich wieder ehren.
3.258.12
तमब्रवीन्महाराजो धार्तराष्ट्रो महायशाः। ॥ ३.२५८.१२ ॥
Zu ihm sprach der große König, Dhṛtarāṣṭras Sohn von großem Ruhm.
3.258.13
सत्यमेतत्त्वयोक्तं हि पाण्डवेषु दुरात्मसु ।
निहतेषु नरश्रेष्ठ प्राप्ते चापि महाक्रतौ।
राजसूये पुनर्वीर त्वमेवं वर्धयिष्यसि ॥ ३.२५८.१३ ॥
Wahr ist, was du über die Pāṇḍavas und jene bösen Männer gesagt hast; o bester der Männer, wenn sie erschlagen sind und das große Opfer, das Rājasūya, erlangt ist, o Held, wirst du es wieder so mehren.
3.258.14
एवमुक्त्वा महाराज कर्णमाश्लिष्य भारत ।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं चिन्तयामास कौरवः ॥ ३.२५८.१४ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, o großer König, o Nachfahre Bharatas, umarmte der Kaurava Karṇa und begann, über das Rājasūya, das beste aller Opfer, nachzudenken.
3.258.15
सोऽब्रवीत्कौरवांश्चापि पार्श्वस्थान्नृपसत्तमः ।
राधेयसौबलादीन्वै धार्तराष्ट्रो महीपतिः ॥ ३.२५८.१५ ॥
Jener beste der Könige, der Sohn Dhṛtarāṣṭras, Herr der Erde, sprach auch zu den Kauravas, die neben ihm standen, sowie zu Rādheya, Saubala und den anderen.
3.258.16
कदा तु तं क्रतुवरं राजसूयं महाधनम् ।
निहत्य पाण्डवान्सर्वानाहरिष्यामि कौरवाः ॥ ३.२५८.१६ ॥
O Kauravas, wann werde ich, nachdem ich alle Pāṇḍavas erschlagen habe, jenes beste Opfer, das Rājasūya von großem Reichtum, herbeiführen?
3.258.17
तमब्रवीत्तदा कर्णः शृणु मे राजकुञ्जर ।
पादौ न धावये तावद्यावन्न निहतोऽर्जुनः ॥ ३.२५८.१७ ॥
Da sprach Karṇa zu ihm: Höre mich, o Elefant unter den Königen. Ich werde meine Füße nicht waschen, bis Arjuna erschlagen ist.
3.258.18
कीलालजं न खादेयं करिष्ये चासुरव्रतम् ।
नास्तीति नैव वक्ष्यामि याचितो येन केचनित् ॥ ३.२५८.१८ ॥
Ich werde keine aus dem Wasser stammende Speise essen und das Gelübde der Asuras halten; wer mich um etwas bittet, dem werde ich niemals sagen: »Es gibt nicht.«
3.258.19
अथोत्क्रुष्टं महेष्वासैर्धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
प्रतिज्ञाते फल्गुनस्य वधे कर्णेन संयुगे ॥ ३.२५८.१९ ॥
Da erhoben die großen Bogenschützen, die Söhne Dhṛtarāṣṭras, und die großen Wagenkämpfer ein lautes Geschrei, als Karṇa im Kampf gelobte, Phalguna (Arjuna) zu erschlagen.
3.258.20
विजितांश्चाप्यमन्यन्त पाण्डवान्धृतराष्ट्रजाः ।
तदा प्रतिज्ञामारुह्य सूतपुत्रेण भाषिते ॥ ३.२५८.२० ॥
Da hielten die Söhne Dhṛtarāṣṭras, sich auf das von dem Sohn des Wagenlenkers (Karṇa) gesprochene Gelübde verlassend, die Pāṇḍavas bereits für besiegt.
3.258.21
दूर्योधनोऽपि राजेन्द्र विसृज्यनरपुङ्गवान् ।
प्रविवेश गृहंश्रीमान्यथा चैत्ररथं प्रभुः ॥ ३.२५८.२१ ॥
O Herr der Könige, auch Duryodhana entließ die Stiere unter den Männern und trat in seinen prächtigen Palast ein, wie der Herr (Kubera) in den Caitraratha-Hain eintritt.
3.258.22
तेऽपिसर्वे महेष्वासा जग्मुर्वेश्मानि भारत ।
स्वानिस्वनि महाराज भीष्मद्रोणादयो नृपा ॥ ३.२५८.२२ ॥
O Nachkomme des Bharata, großer König, alle diese großen Bogenschützen gingen in ihre jeweiligen Wohnungen: Bhīṣma, Droṇa und die anderen Könige.
3.258.23
पाण्डवाश्च महेष्वासा दूतवाक्यप्रचोदिताः ।
चिन्तयन्तस्तमेवार्थं नालभन्त सुखं क्वचित् ॥ ३.२५८.२३ ॥
Und die Pāṇḍavas, große Bogenschützen, angetrieben von den Worten des Boten, fanden, indem sie nur an jene Sache dachten, nirgends Glück.
3.258.24
भूयश्च चारै राजेन्द्र प्रवृत्तिरुपपादिता ।
प्रतिज्ञा सूतपुतर्स्य विजयस्य वधं प्रति ॥ ३.२५८.२४ ॥
O Herr der Könige, und wiederum wurde durch Kundschafter die Nachricht vom Gelübde des Sohnes des Wagenlenkers über die Tötung Vijayas (Arjunas) überbracht.
3.258.25
एतच्छ्रुत्वा धर्मसुतः समुद्विग्नो नराधिप ।
अधोमुखश्चिरं तस्थौ किं कार्यमिति चिन्तयन् ॥ ३.२५८.२५ ॥
Als Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma, dies hörte, stand er, tief erschüttert, o Herr der Menschen, lange mit gesenktem Haupt da und überlegte: Was ist zu tun?
3.258.26
अभेद्यकवचं मत्वा कर्णमद्भुतविक्रमम् ।
अनुस्मरंश् संक्लेशान्न शान्तिमुपजग्मिवान् ॥ ३.२५८.२६ ॥
Da er Karṇa bedachte, dessen Rüstung undurchdringlich und dessen Tapferkeit wunderbar ist, und jene Qualen unablässig erinnerte, fand er keinen Frieden.
3.258.27
तस्य चिन्तापरीतस्य बुद्धिर्जज्ञे महात्मनः ।
बहुव्यालमृगाकीर्णं त्यक्तुं द्वैतवनं वनम् ॥ ३.२५८.२७ ॥
In der Seele jenes Großgesinnten, von Sorge umfangen, entstand der Entschluss, den Dvaita-Wald, voller Schlangen und wilder Tiere, zu verlassen.
3.258.28
धार्तराष्ट्रोऽपि नृपतिः प्रशशास वसुंधराम् ।
भ्रातृभिः सहितो वीरैर्भीष्मद्रोणकृपैस्तथा ॥ ३.२५८.२८ ॥
Auch der König, Dhṛtarāṣṭras Sohn, herrschte über die Erde, zusammen mit seinen heldenhaften Brüdern sowie mit Bhīṣma, Droṇa und Kṛpa.
3.258.29
संगम्य सूतपुत्रेण कर्णेनाहवशोभिना ।
सततं प्रीयमाणो वै देविना सौबलेन च ॥ ३.२५८.२९ ॥
Mit Karṇa, dem Sohn des Wagenlenkers, der im Kampf glänzt, und mit Śakuni, dem Sohn Subalas, stets erfreut,
3.258.30
दुर्योधनः प्रिये नित्यं वर्तमानो महीभृताम् ।
पूजयामास विप्रेन्द्रान्क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ॥ ३.२५८.३० ॥
Duryodhana, stets unter den Königen in Vergnügungen lebend, ehrte die vornehmsten Brahmanen mit Opfern, die reiche Gaben einbrachten.
3.258.31
भ्रातॄणां च प्रियं राजन्स चकार परंतपः ।
निश्चित्य मनसा वीरो दत्तभुक्तफलं धनम् ॥ ३.२५८.३१ ॥
O König, jener Held, der die Feinde versengt, entschied in seinem Geist und tat, was den Brüdern lieb war. Die Frucht des Reichtums ist, was gegeben und genossen wurde.