மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.258
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.258.1
प्रविशन्तं महाराज सूतास्तुष्टुवुरच्युतम् ।
जनाश्चापि महेष्वासं तुष्टुवू राजसत्तमम् ॥ ३.२५८.१ ॥
மகாராஜா, உள்ளே நுழைந்த அச்யுதனை சூதர்கள் புகழ்ந்தனர்; மக்களும் அந்த மகா வில்லாளியான, அரசர்களில் சிறந்தவனைப் புகழ்ந்தனர்.
3.258.2
लाजैश्चन्दनचूर्णैश्च विकीर्य च जनास्ततः ।
ऊटुर्दिष्ट्या नृपाविघ्नः समाप्तोयं क्रतुस्तव ॥ ३.२५८.२ ॥
நெல்பொரி மற்றும் சந்தனப் பொடியைத் தூவிய பின் மக்கள், 'அரசே, நல்லூழால் உமது இந்த யாகம் இடையூறின்றி முடிந்தது' என்றனர்.
3.258.3
अपरे त्वब्रुवंस्तत्रवादिकास्तं महीपतिम् ।
यौधिष्ठिरस्य यज्ञस्य न समो ह्येष ते क्रतुः ॥ ३.२५८.३ ॥
ஆனால் அங்கிருந்த வாதிடுவோரில் சிலர் அந்த மன்னனிடம், 'யுதிட்டிரரின் யாகத்திற்கு இந்த உமது யாகம் ஒப்பாகாது' என்றனர்.
3.258.4
नैव तस्य क्रतोरेष कलामर्हति षोडशीम् ।
एवं तत्राब्रुवन्केचिद्वातिकास्तं जनेश्वरम् ॥ ३.२५८.४ ॥
இது அந்த யாகத்தின் பதினாறில் ஒரு பங்கிற்குக்கூடத் தகுதியுடையது அல்ல' என்று அங்கு சிலர் அந்த மக்கள் தலைவனிடம் கூறினர்.
3.258.5
सुहृदस्त्वब्रुवंस्तत्र अति सर्वानयं क्रतुः ।
प्रवर्तितो ह्ययं राज्ञा धार्तराष्ट्रेण धीमता ॥ ३.२५८.५ ॥
ஆனால் அங்கிருந்த நண்பர்கள், 'இந்த யாகம் எல்லாவற்றையும் மிஞ்சியது; ஏனெனில் அறிவுள்ள திருதராஷ்டிரன் மகனான அரசனால் இது நடத்தப்பட்டது' என்றனர்.
3.258.6
ययातिर्नहुषश्चापि मान्धाता भरतस्तथा ।
क्रतुमेनं समाहृत्य पूताः सर्वे दिवं गताः ॥ ३.२५८.६ ॥
யயாதி, நகுஷன், மாந்தாதா, பரதன் ஆகியோரும் இந்த யாகத்தை நடத்தி, அனைவரும் தூய்மையடைந்து சொர்க்கம் சென்றனர்.
3.258.7
एता वाचः शुभाः शृण्वन्सुहृदां भरतर्षभ ।
प्रविवेश पुरं हृष्टः स्ववेश्म च नराधिपः ॥ ३.२५८.७ ॥
நண்பர்களின் இந்த நற்சொற்களைக் கேட்டு, பரதர்களில் சிறந்தவனே, மன்னன் மகிழ்ந்து நகரிலும் தன் அரண்மனையிலும் நுழைந்தான்.
3.258.8
अभिवाद्य ततः पादान्मतापित्रोर्विशांपते ।
भीष्मद्रोणकृपादीनां विदुरस्य च धीमतः ॥ ३.२५८.८ ॥
பின்னர், மக்களின் அரசே, அன்னை தந்தையரின் பாதங்களையும், பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் முதலானோரின் பாதங்களையும், அறிவுள்ள விதுரரின் பாதங்களையும் வணங்கி.
3.258.9
अभिवादितः कनीयोभिर्भ्रातृभिर्भ्रातृनन्दनः ।
निषसादासने मुख्ये भ्रातृभिः परिवारितः ॥ ३.२५८.९ ॥
இளைய சகோதரர்களால் வணங்கப்பட்ட, சகோதரர்களின் மகன் சகோதரர்களால் சூழப்பட்டு சிறந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்தான்.
3.258.10
तमुत्थाय महाराजं सूतपुत्रोऽब्रवीद्वचः ।
दिष्ट्या ते भरतश्रेष्ठ समाप्तोऽयं महाक्रतुः ॥ ३.२५८.१० ॥
அந்த மகாராஜாவை எழுந்து வணங்கி, சூதனின் மகன் சொன்னான்: பரதர்களில் சிறந்தவனே, நல்லூழால் உன் இந்த மகாயாகம் முடிந்தது.
3.258.11
हतेषु युधि पार्थेषु राजसूये तथा त्वया ।
आहृतेऽहं नरश्रेष्ठ त्वां सभाजयिता पुनः ॥ ३.२५८.११ ॥
போரில் பிருதையின் மக்கள் கொல்லப்பட்ட பின்னும், ராஜசூயத்திலும் நீ அவர்களைக் கொண்டுவந்தபோதும், நரர்களில் சிறந்தவனே, நான் மீண்டும் உன்னைக் கௌரவிப்பேன்.
3.258.12
तमब्रवीन्महाराजो धार्तराष्ट्रो महायशाः। ॥ ३.२५८.१२ ॥
அவனிடம் பெரும்புகழ் கொண்ட மகாராஜாவான திருதராஷ்டிரனின் மகன் சொன்னான்.
3.258.13
सत्यमेतत्त्वयोक्तं हि पाण्डवेषु दुरात्मसु ।
निहतेषु नरश्रेष्ठ प्राप्ते चापि महाक्रतौ।
राजसूये पुनर्वीर त्वमेवं वर्धयिष्यसि ॥ ३.२५८.१३ ॥
பாண்டவர்களையும் அந்த தீய மனம் கொண்டோரையும் பற்றி நீ சொன்னது உண்மையே; ஓ நரச்ரேஷ்டா, அவர்கள் கொல்லப்பட்டு மகாக்ரதுவான ராஜசூயம் கிடைக்கும்போது, ஓ வீரா, நீயே அதை மீண்டும் வளர்ப்பாய்.
3.258.14
एवमुक्त्वा महाराज कर्णमाश्लिष्य भारत ।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं चिन्तयामास कौरवः ॥ ३.२५८.१४ ॥
ஓ மகாராஜா, பாரதா, இவ்வாறு சொல்லி கௌரவன் கர்ணனை தழுவிக்கொண்டு, சிறந்த யாகமான ராஜசூயத்தைப் பற்றி சிந்திக்கலானான்.
3.258.15
सोऽब्रवीत्कौरवांश्चापि पार्श्वस्थान्नृपसत्तमः ।
राधेयसौबलादीन्वै धार्तराष्ट्रो महीपतिः ॥ ३.२५८.१५ ॥
அந்த மன்னர்களில் சிறந்தவனும், பூமியின் அதிபதியுமான துரியோதனன், அருகில் நின்ற கௌரவர்களிடமும், ராதேயன் மற்றும் சௌபலன் முதலானவர்களிடமும் கூறினான்.
3.258.16
कदा तु तं क्रतुवरं राजसूयं महाधनम् ।
निहत्य पाण्डवान्सर्वानाहरिष्यामि कौरवाः ॥ ३.२५८.१६ ॥
ஓ கௌரவர்களே, எல்லா பாண்டவர்களையும் கொன்று, அந்த சிறந்த யாகமான மகாதனம் கொண்ட ராஜசூயத்தை நான் எப்போது கொண்டுவருவேன்?
3.258.17
तमब्रवीत्तदा कर्णः शृणु मे राजकुञ्जर ।
पादौ न धावये तावद्यावन्न निहतोऽर्जुनः ॥ ३.२५८.१७ ॥
அப்போது கர்ணன் அவனிடம் சொன்னான்: ஓ ராஜகுஞ்சரா, நான் சொல்வதைக் கேள்; அர்ஜுனன் கொல்லப்படும்வரை நான் என் கால்களைக் கழுவ மாட்டேன்.
3.258.18
कीलालजं न खादेयं करिष्ये चासुरव्रतम् ।
नास्तीति नैव वक्ष्यामि याचितो येन केचनित् ॥ ३.२५८.१८ ॥
நீரில் பிறந்த உணவை நான் உண்ணமாட்டேன்; அசுர விரதத்தையே மேற்கொள்வேன்; யாராவது எதையாவது கேட்டால் 'இல்லை' என்று நான் சொல்லவே மாட்டேன்.
3.258.19
अथोत्क्रुष्टं महेष्वासैर्धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
प्रतिज्ञाते फल्गुनस्य वधे कर्णेन संयुगे ॥ ३.२५८.१९ ॥
அப்போது பெரும் வில்லாளிகளான திருதராஷ்டிரனின் மகன்களும் மகாரதர்களும் உரக்கக் கூச்சலிட்டனர்; போரில் பால்குனனை (அர்ஜுனனை) வதைப்பதாக கர்ணன் சபதம் செய்தபோது அவ்வாறு நிகழ்ந்தது.
3.258.20
विजितांश्चाप्यमन्यन्त पाण्डवान्धृतराष्ट्रजाः ।
तदा प्रतिज्ञामारुह्य सूतपुत्रेण भाषिते ॥ ३.२५८.२० ॥
அப்போது திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள், சூதபுத்திரன் (கர்ணன்) சொன்ன சபதத்தின் மீது நம்பிக்கை கொண்டு, பாண்டவர்கள் வென்றொழிக்கப்பட்டதாக எண்ணினர்.
3.258.21
दूर्योधनोऽपि राजेन्द्र विसृज्यनरपुङ्गवान् ।
प्रविवेश गृहंश्रीमान्यथा चैत्ररथं प्रभुः ॥ ३.२५८.२१ ॥
ஓ மன்னர்களின் தலைவரே, துரியோதனனும் சிறந்த வீரர்களை அனுப்பிவிட்டு, சைத்ரரத வனத்திற்குள் நுழையும் பிரபு (குபேரன்) போல, தன் ஒளிமிக்க அரண்மனைக்குள் நுழைந்தான்.
3.258.22
तेऽपिसर्वे महेष्वासा जग्मुर्वेश्मानि भारत ।
स्वानिस्वनि महाराज भीष्मद्रोणादयो नृपा ॥ ३.२५८.२२ ॥
ஓ பாரதா, ஓ மகாராஜா, அந்த மகா வில்லாளிகள் அனைவரும் — பீஷ்மர், துரோணர் முதலிய அரசர்கள் — தத்தம் இல்லங்களுக்குச் சென்றனர்.
3.258.23
पाण्डवाश्च महेष्वासा दूतवाक्यप्रचोदिताः ।
चिन्तयन्तस्तमेवार्थं नालभन्त सुखं क्वचित् ॥ ३.२५८.२३ ॥
தூதுவனின் சொற்களால் தூண்டப்பட்ட மகா வில்லாளிகளான பாண்டவர்கள், அதே விஷயத்தைப் பற்றி சிந்தித்துக்கொண்டு எங்கும் சுகத்தைக் காணவில்லை.
3.258.24
भूयश्च चारै राजेन्द्र प्रवृत्तिरुपपादिता ।
प्रतिज्ञा सूतपुतर्स्य विजयस्य वधं प्रति ॥ ३.२५८.२४ ॥
ஓ மன்னர்களின் தலைவரே, மேலும் ஒற்றர்கள் மூலம் சூதபுத்திரன் விஜயனை (அர்ஜுனனை) வதைப்பது குறித்த சபதத்தின் செய்தி கொண்டுவரப்பட்டது.
3.258.25
एतच्छ्रुत्वा धर्मसुतः समुद्विग्नो नराधिप ।
अधोमुखश्चिरं तस्थौ किं कार्यमिति चिन्तयन् ॥ ३.२५८.२५ ॥
இதைக் கேட்டு தர்மபுத்திரன், ஓ மன்னா, மிகவும் கலக்கமுற்று, முகம் தாழ்த்தி நீண்ட நேரம் நின்றான்; 'இனி என்ன செய்ய வேண்டும்' என்று சிந்தித்தான்.
3.258.26
अभेद्यकवचं मत्वा कर्णमद्भुतविक्रमम् ।
अनुस्मरंश् संक्लेशान्न शान्तिमुपजग्मिवान् ॥ ३.२५८.२६ ॥
கவசம் துளைக்கப்பட முடியாதவனும் அற்புத வீரியமுடையவனுமான கர்ணனை எண்ணி, அந்தத் துன்பங்களை நினைத்து நினைத்து அவன் அமைதி அடையவில்லை.
3.258.27
तस्य चिन्तापरीतस्य बुद्धिर्जज्ञे महात्मनः ।
बहुव्यालमृगाकीर्णं त्यक्तुं द्वैतवनं वनम् ॥ ३.२५८.२७ ॥
கவலையால் சூழப்பட்ட அந்த மகாத்மாவின் மனதில், பாம்புகளும் மிருகங்களும் நிறைந்த துவைத வனத்தை விட்டு நீங்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் எழுந்தது.
3.258.28
धार्तराष्ट्रोऽपि नृपतिः प्रशशास वसुंधराम् ।
भ्रातृभिः सहितो वीरैर्भीष्मद्रोणकृपैस्तथा ॥ ३.२५८.२८ ॥
திருதராஷ்டிரனின் மகனாகிய அரசனும் தன் வீர சகோதரர்களுடனும், பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் ஆகியோருடனும் பூமியை ஆண்டான்.
3.258.29
संगम्य सूतपुत्रेण कर्णेनाहवशोभिना ।
सततं प्रीयमाणो वै देविना सौबलेन च ॥ ३.२५८.२९ ॥
போரில் சிறப்புற்ற சூதபுத்திரன் கர்ணனுடனும், சௌபலனுடனும் கூடி, எப்போதும் மகிழ்ந்திருந்து—
3.258.30
दुर्योधनः प्रिये नित्यं वर्तमानो महीभृताम् ।
पूजयामास विप्रेन्द्रान्क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ॥ ३.२५८.३० ॥
துரியோதனன் அரசர்களிடையே எப்போதும் இன்பங்களில் ஈடுபட்டிருந்து, மிகுந்த தட்சிணையுடைய யாகங்களால் சிறந்த அந்தணர்களை வழிபட்டான்.
3.258.31
भ्रातॄणां च प्रियं राजन्स चकार परंतपः ।
निश्चित्य मनसा वीरो दत्तभुक्तफलं धनम् ॥ ३.२५८.३१ ॥
ஓ அரசே! எதிரிகளை வாட்டும் அந்த வீரன் மனதில் உறுதி செய்துகொண்டு சகோதரர்களுக்கு நன்மை செய்தான். கொடுத்ததும் அனுபவித்ததுமே செல்வத்தின் பயன்.