મહાભારત · અધ્યાય 3.259
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.259.1
दुर्योधनं मोक्षयित्वा पाण्डुपुत्रा महाबलाः ।
किमकार्षुर्वने तस्मिंस्तन्ममाख्यातुमर्हसि ॥ ३.२५९.१ ॥
દુર્યોધનને છોડાવ્યા પછી મહાબલી પાંડુપુત્રોએ એ વનમાં શું કર્યું, તે મને કહેવું જોઈએ.
3.259.2
ततः शयानं कौन्तेयं रात्रौ द्वैतवन मृगाः ।
स्वप्नान्ते दर्शयामासुर्बाष्पकण्ठा युधिष्ठिरम् ॥ ३.२५९.२ ॥
પછી રાત્રે દ્વૈતવનમાં સૂતેલા કૌંતેય યુધિષ્ઠિરને સ્વપ્નના અંતે, રૂંધાયેલા કંઠવાળા મૃગોએ દર્શન આપ્યાં.
3.259.3
तानब्रवीत्स राजेन्द्रो वेपमानान्कृताञ्जलीन् ।
ब्रूत यद्वक्तुकामाः स्थ के भवन्तः किमिष्यते ॥ ३.२५९.३ ॥
તે રાજેન્દ્રે ધ્રૂજતા, હાથ જોડીને ઊભેલા તેમને કહ્યું, 'તમારે જે કહેવું હોય તે કહો. તમે કોણ છો અને શું ઇચ્છો છો?'
3.259.4
एवमुक्ताः पाण्डवेन कौन्तेयेन यशस्विना ।
प्रत्यब्रुवन्मृगास्तत्रहतशेषा युधिष्ठिरम् ॥ ३.२५९.४ ॥
યશસ્વી કૌંતેય પાંડવે એમ કહ્યા પછી, ત્યાં હણાતાં બચેલા મૃગોએ યુધિષ્ઠિરને ઉત્તર આપ્યો.
3.259.5
वयं मृगा द्वैतवने हतशिष्टास्तु भारत ।
नोत्सीदेम महाराज क्रियतां वासपर्ययः ॥ ३.२५९.५ ॥
અમે દ્વૈતવનના મૃગો છીએ, જે હણાતાં બચ્યા છીએ, હે ભારત. હે મહારાજ, અમે નાશ પામવા ઇચ્છતા નથી; અમારું રહેઠાણ બદલો.
3.259.6
भवन्तो भ्रातरः शूराः सर्व एवास्त्रकोविदाः ।
कुलान्यल्पावशिष्टानि कृतवन्तो वनौकसाम् ॥ ३.२५९.६ ॥
તમે બધા શૂર ભાઈઓ છો, સૌ શસ્ત્રવિદ્યામાં નિપુણ છો; પણ વનવાસી અમારાં કુળોને બહુ થોડાં બાકી રાખ્યાં છે.
3.259.7
बीजभूता वयं केचिदवशिष्टा महामते ।
विवर्धेमहि राजेन्द्र प्रसादात्ते युधिष्ठिर ॥ ३.२५९.७ ॥
હે મહામતિ, અમે કેટલાક બીજરૂપે બચેલા છીએ. હે રાજેન્દ્ર યુધિષ્ઠિર, તમારી કૃપાથી અમે વધી શકીએ.
3.259.8
तान्वेपमानान्वित्रस्तान्बीजमात्रावशेषितान् ।
मृगान्दृष्ट्वा सुदुःखार्तो धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ३.२५९.८ ॥
ધ્રૂજતા, ભયભીત અને માત્ર બીજરૂપે બચેલા તે મૃગોને જોઈને અતિ દુઃખથી પીડિત ધર્મરાજ યુધિષ્ઠિર.
3.259.9
तांस्तथेत्यब्रवीद्राजा सर्वभूतहिते रतः ।
यथा भवन्तो ब्रुवते करिष्यामि च तत्तथा ॥ ३.२५९.९ ॥
સર્વ પ્રાણીઓના હિતમાં રત તે રાજાએ તેમને કહ્યું, "તમે કહો છો તેમ હું કરીશ."
3.259.10
इत्येवं प्रतिबुद्धः स रात्र्यन्ते राजसत्तमः ।
अब्रवीत्सहितान्भ्रातॄन्दयापन्नो मृगान्प्रति ॥ ३.२५९.१० ॥
આ રીતે રાત્રિના અંતે જાગીને, કરુણાથી દ્રવિત થયેલા તે શ્રેષ્ઠ રાજાએ ભાઈઓને ભેગા કરીને મૃગો વિશે કહ્યું.
3.259.11
उक्तो रात्रौ मृगैरस्मि स्वप्नान्ते हतशेषितैः ।
तनुभूताः स्म भद्रं ते दया नः क्रियतामिति ॥ ३.२५९.११ ॥
"રાત્રે, સ્વપ્નના અંતે, હત્યામાંથી બચેલા મૃગોએ મને કહ્યું છે. અમે ક્ષીણ થઈને બચ્યા છીએ. તમારું કલ્યાણ થાઓ, અમારા પર દયા કરો."
3.259.12
ते सत्यमाहुः कर्तव्या दयाऽस्माभिर्वनौकसाम् ।
साष्टमासं हि नो वर्षं यदेनानुपयुंक्ष्महे ॥ ३.२५९.१२ ॥
તેમણે સત્ય કહ્યું: "વનવાસીઓ પર આપણે દયા કરવી જોઈએ. આઠ મહિના જ અમારું વર્ષ છે, તે સમયમાં અમે આમનો ઉપયોગ કરીએ છીએ."
3.259.13
पुनर्वहुमृगं रम्यं काम्यकं काननोत्तमम् ।
तत्रेमां वसतिं शिष्टां विहरन्तो रमेमहि ॥ ३.२५९.१३ ॥
ફરી ઘણાં હરણોથી ભરેલું રમણીય કામ્યક, વનોમાં ઉત્તમ વન. ત્યાં આ બાકી રહેલા વાસમાં વિહરતાં આપણે આનંદ લઈએ.
3.259.14
ततस्ते पाण्डवाः शीघ्रं प्रययुर्धर्मकोविदाः ॥ ३.२५९.१४ ॥
પછી ધર્મજ્ઞ એ પાંડવો તરત જ પ્રસ્થાન કરી ગયા.
3.259.15
ब्राह्मणैः सहिता राजन्ये च तत्रसहोषिताः ।
इन्द्रसेनादिभिश्चैव प्रेष्यैरनुगतास्तदा ॥ ३.२५९.१५ ॥
બ્રાહ્મણો સાથે, ત્યાં સાથે રહેલા ક્ષત્રિયો સાથે, ઇન્દ્રસેન વગેરે સાથે અને સેવકો સાથે ત્યારે તેઓ અનુસરાયા.
3.259.16
ते यात्वा सुसुखैर्मार्गैः स्वन्नैः शुचिजलान्वितैः ।
ददृशुः काम्यकं पुण्यमाश्रमं तापसान्वितम् ॥ ३.२५९.१६ ॥
અત્યંત સુખદ માર્ગોથી, અન્ન અને શુદ્ધ જળથી ભરેલા રસ્તાઓ પર ચાલીને તેમણે તપસ્વીઓથી ભરેલો પવિત્ર કામ્યક આશ્રમ જોયો.
3.259.17
विविशुस्ते स्म कौरव्या वृता विप्रर्षभैस्तदा ।
तद्वनं भरतश्रेष्ठाः स्वर्गं सुकृतिनो यथा ॥ ३.२५९.१७ ॥
ત્યારે કુરુવંશજો, ભરતશ્રેષ્ઠો, શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણોથી ઘેરાયેલા તે વનમાં પ્રવેશ્યા, જેમ પુણ્યવંતો સ્વર્ગમાં પ્રવેશે.