மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.259
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.259.1
दुर्योधनं मोक्षयित्वा पाण्डुपुत्रा महाबलाः ।
किमकार्षुर्वने तस्मिंस्तन्ममाख्यातुमर्हसि ॥ ३.२५९.१ ॥
துரியோதனனை விடுவித்த பிறகு, வலிமைமிக்க பாண்டுவின் புதல்வர்கள் அந்தக் காட்டில் என்ன செய்தார்கள் என்பதை எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.
3.259.2
ततः शयानं कौन्तेयं रात्रौ द्वैतवन मृगाः ।
स्वप्नान्ते दर्शयामासुर्बाष्पकण्ठा युधिष्ठिरम् ॥ ३.२५९.२ ॥
அப்போது இரவில் துவைத வனத்தில் உறங்கிக் கொண்டிருந்த குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரனுக்கு, கனவின் முடிவில், கண்ணீரில் தொண்டை அடைத்த மான்கள் காட்சி தந்தன.
3.259.3
तानब्रवीत्स राजेन्द्रो वेपमानान्कृताञ्जलीन् ।
ब्रूत यद्वक्तुकामाः स्थ के भवन्तः किमिष्यते ॥ ३.२५९.३ ॥
அரசர்களின் அரசன் நடுங்கி, கைகூப்பி நின்ற அவர்களிடம் கூறினான்: 'நீங்கள் சொல்ல விரும்புவதைச் சொல்லுங்கள். நீங்கள் யார், உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்?'
3.259.4
एवमुक्ताः पाण्डवेन कौन्तेयेन यशस्विना ।
प्रत्यब्रुवन्मृगास्तत्रहतशेषा युधिष्ठिरम् ॥ ३.२५९.४ ॥
புகழ்பெற்ற பாண்டவனும் குந்தியின் மகனுமான அவன் இவ்வாறு கேட்டபோது, அங்கு கொல்லப்படாது எஞ்சிய மான்கள் யுதிஷ்டிரனுக்குப் பதில் சொல்லின.
3.259.5
वयं मृगा द्वैतवने हतशिष्टास्तु भारत ।
नोत्सीदेम महाराज क्रियतां वासपर्ययः ॥ ३.२५९.५ ॥
நாங்கள் துவைத வனத்தில் கொல்லப்படாது எஞ்சிய மான்கள், பரதனின் வழிவந்தவனே. மகாராஜனே, நாங்கள் அழியக் கூடாது; எங்கள் வாழ்விடத்தை மாற்ற ஏற்பாடு செய்யுங்கள்.
3.259.6
भवन्तो भ्रातरः शूराः सर्व एवास्त्रकोविदाः ।
कुलान्यल्पावशिष्टानि कृतवन्तो वनौकसाम् ॥ ३.२५९.६ ॥
நீங்கள் அனைவரும் வீரத்தில் சிறந்த சகோதரர்கள், அனைவரும் ஆயுத வித்தையில் வல்லவர்கள்; ஆனால் வனவாசிகளான எங்கள் குலங்களைச் சொற்பமாக மட்டுமே எஞ்சும்படி செய்துவிட்டீர்கள்.
3.259.7
बीजभूता वयं केचिदवशिष्टा महामते ।
विवर्धेमहि राजेन्द्र प्रसादात्ते युधिष्ठिर ॥ ३.२५९.७ ॥
மகாமதே, நாங்கள் சிலர் விதைகளைப் போல எஞ்சியிருக்கிறோம். ராஜேந்திர யுதிஷ்டிரா, உன் அருளால் நாங்கள் வளரலாம்.
3.259.8
तान्वेपमानान्वित्रस्तान्बीजमात्रावशेषितान् ।
मृगान्दृष्ट्वा सुदुःखार्तो धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ३.२५९.८ ॥
நடுங்கி, பயந்து, விதை அளவே எஞ்சியிருந்த அந்த மான்களைக் கண்டு, மிகுந்த துயரால் வருந்திய தர்மராஜா யுதிஷ்டிரன்.
3.259.9
तांस्तथेत्यब्रवीद्राजा सर्वभूतहिते रतः ।
यथा भवन्तो ब्रुवते करिष्यामि च तत्तथा ॥ ३.२५९.९ ॥
எல்லா உயிர்களின் நலனிலும் ஈடுபட்ட அந்த அரசன் அவர்களிடம் கூறினான்: "நீங்கள் சொல்வது போலவே நான் செய்வேன்."
3.259.10
इत्येवं प्रतिबुद्धः स रात्र्यन्ते राजसत्तमः ।
अब्रवीत्सहितान्भ्रातॄन्दयापन्नो मृगान्प्रति ॥ ३.२५९.१० ॥
இவ்வாறு இரவின் இறுதியில் விழித்தெழுந்த அந்த அரசர்களில் சிறந்தவன், இரக்கத்தால் மனம் உருகி, மான்களைப் பற்றி சகோதரர்களிடம் கூறினான்.
3.259.11
उक्तो रात्रौ मृगैरस्मि स्वप्नान्ते हतशेषितैः ।
तनुभूताः स्म भद्रं ते दया नः क्रियतामिति ॥ ३.२५९.११ ॥
"இரவில், கனவின் முடிவில், கொல்லப்பட்டு எஞ்சிய மான்களால் நான் அழைக்கப்பட்டேன். ஒரு எச்சமாக மெலிந்து போயுள்ளோம். உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். எங்கள் மீது இரக்கம் காட்டப்படட்டும்."
3.259.12
ते सत्यमाहुः कर्तव्या दयाऽस्माभिर्वनौकसाम् ।
साष्टमासं हि नो वर्षं यदेनानुपयुंक्ष्महे ॥ ३.२५९.१२ ॥
அவர்கள் உண்மையைச் சொன்னார்கள்: "காட்டில் வாழ்பவர்களிடம் நாம் இரக்கம் காட்ட வேண்டும். எட்டு மாதங்களே எங்கள் ஆண்டு, அதில் நாங்கள் இவர்களைப் பயன்படுத்துகிறோம்."
3.259.13
पुनर्वहुमृगं रम्यं काम्यकं काननोत्तमम् ।
तत्रेमां वसतिं शिष्टां विहरन्तो रमेमहि ॥ ३.२५९.१३ ॥
மீண்டும் மான்கள் நிறைந்த இனிய காம்யகம், காடுகளில் சிறந்த காடு. அங்கே இந்த எஞ்சிய வாசத்தில் உலவி நாம் மகிழ்வோம்.
3.259.14
ततस्ते पाण्डवाः शीघ्रं प्रययुर्धर्मकोविदाः ॥ ३.२५९.१४ ॥
பின்னர் தர்மத்தை நன்கறிந்த அந்தப் பாண்டவர்கள் விரைவாகப் புறப்பட்டனர்.
3.259.15
ब्राह्मणैः सहिता राजन्ये च तत्रसहोषिताः ।
इन्द्रसेनादिभिश्चैव प्रेष्यैरनुगतास्तदा ॥ ३.२५९.१५ ॥
அந்தணர்களுடனும், அங்கே சேர்ந்து தங்கிய அரசர்களுடனும், இந்திரசேனன் முதலியோருடனும், ஏவலாளர்களுடனும் அவர்கள் அப்போது பின்தொடரப்பட்டனர்.
3.259.16
ते यात्वा सुसुखैर्मार्गैः स्वन्नैः शुचिजलान्वितैः ।
ददृशुः काम्यकं पुण्यमाश्रमं तापसान्वितम् ॥ ३.२५९.१६ ॥
மிக இனிய வழிகளில், உணவும் தூய நீரும் நிறைந்த பாதைகளில் பயணம் செய்து, தவசிகள் நிறைந்த புனிதமான காம்யக ஆசிரமத்தை அவர்கள் கண்டனர்.
3.259.17
विविशुस्ते स्म कौरव्या वृता विप्रर्षभैस्तदा ।
तद्वनं भरतश्रेष्ठाः स्वर्गं सुकृतिनो यथा ॥ ३.२५९.१७ ॥
அப்போது குரு வம்சத்தவரும், பரதர்களில் சிறந்தவர்களுமான அவர்கள், சிறந்த அந்தணர்களால் சூழப்பட்டு அந்த வனத்தில் நுழைந்தனர்; புண்ணியவான்கள் சொர்க்கத்தில் நுழைவதைப் போல.