ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.259
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.259.1
दुर्योधनं मोक्षयित्वा पाण्डुपुत्रा महाबलाः ।
किमकार्षुर्वने तस्मिंस्तन्ममाख्यातुमर्हसि ॥ ३.२५९.१ ॥
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପରେ ମହାବଳ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ ସେହି ବନରେ କ'ଣ କଲେ, ତାହା ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ।
3.259.2
ततः शयानं कौन्तेयं रात्रौ द्वैतवन मृगाः ।
स्वप्नान्ते दर्शयामासुर्बाष्पकण्ठा युधिष्ठिरम् ॥ ३.२५९.२ ॥
ତା'ପରେ ରାତିରେ ଦ୍ୱୈତବନରେ ଶୋଇଥିବା କୌନ୍ତେୟ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ସ୍ୱପ୍ନର ଶେଷରେ, ଗଳା ରୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ହରିଣମାନେ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ।
3.259.3
तानब्रवीत्स राजेन्द्रो वेपमानान्कृताञ्जलीन् ।
ब्रूत यद्वक्तुकामाः स्थ के भवन्तः किमिष्यते ॥ ३.२५९.३ ॥
ସେହି ରାଜେନ୍ଦ୍ର କମ୍ପମାନ, କରଯୋଡ଼ି ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଯାହା କହିବାକୁ ଚାହଁ କୁହ। ତୁମେ କିଏ ଓ ତୁମର କ'ଣ ଇଚ୍ଛା?'
3.259.4
एवमुक्ताः पाण्डवेन कौन्तेयेन यशस्विना ।
प्रत्यब्रुवन्मृगास्तत्रहतशेषा युधिष्ठिरम् ॥ ३.२५९.४ ॥
ଯଶସ୍ୱୀ କୌନ୍ତେୟ ପାଣ୍ଡବ ଏହିପରି କହିବାରୁ, ସେଠାରେ ହତ ହେବାରୁ ବଞ୍ଚିଥିବା ହରିଣମାନେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
3.259.5
वयं मृगा द्वैतवने हतशिष्टास्तु भारत ।
नोत्सीदेम महाराज क्रियतां वासपर्ययः ॥ ३.२५९.५ ॥
ଆମେ ଦ୍ୱୈତବନର ହରିଣ, ହତ ହେବାରୁ ବଞ୍ଚିଥିବା, ହେ ଭାରତ। ହେ ମହାରାଜ, ଆମେ ବିନାଶ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ ନାହୁଁ; ଆମର ବାସସ୍ଥାନ ବଦଳାଅ।
3.259.6
भवन्तो भ्रातरः शूराः सर्व एवास्त्रकोविदाः ।
कुलान्यल्पावशिष्टानि कृतवन्तो वनौकसाम् ॥ ३.२५९.६ ॥
ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ଶୂର ଭାଇ, ସମସ୍ତେ ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ; କିନ୍ତୁ ବନବାସୀ ଆମ କୁଳକୁ ଅତି ଅଳ୍ପ ରଖିଛନ୍ତି।
3.259.7
बीजभूता वयं केचिदवशिष्टा महामते ।
विवर्धेमहि राजेन्द्र प्रसादात्ते युधिष्ठिर ॥ ३.२५९.७ ॥
ହେ ମହାମତି, ଆମେ କେତେକ ବୀଜ ପରି ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛୁ। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଆମେ ବଢ଼ିପାରିବା।
3.259.8
तान्वेपमानान्वित्रस्तान्बीजमात्रावशेषितान् ।
मृगान्दृष्ट्वा सुदुःखार्तो धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ३.२५९.८ ॥
କମ୍ପମାନ, ଭୀତ ଓ କେବଳ ବୀଜମାତ୍ର ଅବଶିଷ୍ଟ ସେ ମୃଗମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଅତିଦୁଃଖିତ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
3.259.9
तांस्तथेत्यब्रवीद्राजा सर्वभूतहिते रतः ।
यथा भवन्तो ब्रुवते करिष्यामि च तत्तथा ॥ ३.२५९.९ ॥
ସର୍ବଭୂତର ହିତରେ ରତ ସେ ରାଜା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଯେପରି କହୁଛ, ମୁଁ ସେପରି କରିବି।"
3.259.10
इत्येवं प्रतिबुद्धः स रात्र्यन्ते राजसत्तमः ।
अब्रवीत्सहितान्भ्रातॄन्दयापन्नो मृगान्प्रति ॥ ३.२५९.१० ॥
ଏହିପରି ରାତ୍ରି ଶେଷରେ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ, ଦୟାରେ ଦ୍ରବୀଭୂତ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରି ମୃଗମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଲେ।
3.259.11
उक्तो रात्रौ मृगैरस्मि स्वप्नान्ते हतशेषितैः ।
तनुभूताः स्म भद्रं ते दया नः क्रियतामिति ॥ ३.२५९.११ ॥
"ରାତ୍ରିରେ, ସ୍ୱପ୍ନ ଶେଷରେ, ବଧରୁ ବଞ୍ଚିଥିବା ମୃଗମାନେ ମୋତେ କହିଛନ୍ତି। ଆମେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛୁ। ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ଆମ ପ୍ରତି ଦୟା କର।"
3.259.12
ते सत्यमाहुः कर्तव्या दयाऽस्माभिर्वनौकसाम् ।
साष्टमासं हि नो वर्षं यदेनानुपयुंक्ष्महे ॥ ३.२५९.१२ ॥
ସେମାନେ ସତ୍ୟ କହିଲେ: "ବନବାସୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଆମେ ଦୟା କରିବା ଉଚିତ। ଆମର ବର୍ଷ ଆଠ ମାସର, ସେଥିରେ ଆମେ ଏମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରୁ।"
3.259.13
पुनर्वहुमृगं रम्यं काम्यकं काननोत्तमम् ।
तत्रेमां वसतिं शिष्टां विहरन्तो रमेमहि ॥ ३.२५९.१३ ॥
ପୁଣି ବହୁ ହରିଣ ଭରା ରମଣୀୟ କାମ୍ୟକ, ବନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ ବନ। ସେଠାରେ ଏହି ଅବଶିଷ୍ଟ ବାସରେ ବିହାର କରି ଆମେ ଆନନ୍ଦ ପାଇବା।
3.259.14
ततस्ते पाण्डवाः शीघ्रं प्रययुर्धर्मकोविदाः ॥ ३.२५९.१४ ॥
ତା'ପରେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ସେଇ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଶୀଘ୍ର ଯାତ୍ରା କଲେ।
3.259.15
ब्राह्मणैः सहिता राजन्ये च तत्रसहोषिताः ।
इन्द्रसेनादिभिश्चैव प्रेष्यैरनुगतास्तदा ॥ ३.२५९.१५ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହିତ, ସେଠାରେ ଏକତ୍ର ରହିଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରସେନ ପ୍ରଭୃତି ଓ ସେବକମାନଙ୍କ ସହିତ ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଅନୁଗମିତ ହେଲେ।
3.259.16
ते यात्वा सुसुखैर्मार्गैः स्वन्नैः शुचिजलान्वितैः ।
ददृशुः काम्यकं पुण्यमाश्रमं तापसान्वितम् ॥ ३.२५९.१६ ॥
ଅତି ସୁଖକର ପଥରେ, ଅନ୍ନ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ଥିବା ରାସ୍ତାରେ ଯାଇ ସେମାନେ ତପସ୍ବୀଙ୍କ ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପବିତ୍ର କାମ୍ୟକ ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ।
3.259.17
विविशुस्ते स्म कौरव्या वृता विप्रर्षभैस्तदा ।
तद्वनं भरतश्रेष्ठाः स्वर्गं सुकृतिनो यथा ॥ ३.२५९.१७ ॥
ତେବେ କୁରୁବଂଶୀୟ, ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ ସେହି ବନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେପରି ପୁଣ୍ୟବାନମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।