Mahābhārata · Adhyāya 3.259
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.259.1
दुर्योधनं मोक्षयित्वा पाण्डुपुत्रा महाबलाः ।
किमकार्षुर्वने तस्मिंस्तन्ममाख्यातुमर्हसि ॥ ३.२५९.१ ॥
Depois de libertar Duryodhana, o que fizeram os poderosos filhos de Pāṇḍu naquela floresta? Deves contar-me.
3.259.2
ततः शयानं कौन्तेयं रात्रौ द्वैतवन मृगाः ।
स्वप्नान्ते दर्शयामासुर्बाष्पकण्ठा युधिष्ठिरम् ॥ ३.२५९.२ ॥
Então, à noite, na floresta de Dvaita, enquanto o filho de Kuntī Yudhiṣṭhira dormia, os cervos, com a garganta embargada, apareceram-lhe no fim de um sonho.
3.259.3
तानब्रवीत्स राजेन्द्रो वेपमानान्कृताञ्जलीन् ।
ब्रूत यद्वक्तुकामाः स्थ के भवन्तः किमिष्यते ॥ ३.२५९.३ ॥
O senhor dos reis disse-lhes, trémulos e de mãos postas: «Dizei o que quereis dizer. Quem sois vós e o que desejais?»
3.259.4
एवमुक्ताः पाण्डवेन कौन्तेयेन यशस्विना ।
प्रत्यब्रुवन्मृगास्तत्रहतशेषा युधिष्ठिरम् ॥ ३.२५९.४ ॥
Assim interpelados pelo famoso Pāṇḍava, filho de Kuntī, os cervos que haviam sobrevivido ao massacre responderam a Yudhiṣṭhira.
3.259.5
वयं मृगा द्वैतवने हतशिष्टास्तु भारत ।
नोत्सीदेम महाराज क्रियतां वासपर्ययः ॥ ३.२५९.५ ॥
Somos os cervos da floresta de Dvaita, os sobreviventes do massacre, ó descendente de Bharata. Grande rei, não queremos perecer; que se mude a nossa morada.
3.259.6
भवन्तो भ्रातरः शूराः सर्व एवास्त्रकोविदाः ।
कुलान्यल्पावशिष्टानि कृतवन्तो वनौकसाम् ॥ ३.२५९.६ ॥
Vós sois todos irmãos valentes, todos hábeis nas armas; porém deixastes muito poucas as famílias de nós, habitantes da floresta.
3.259.7
बीजभूता वयं केचिदवशिष्टा महामते ।
विवर्धेमहि राजेन्द्र प्रसादात्ते युधिष्ठिर ॥ ३.२५९.७ ॥
Ó grande mente, alguns de nós restamos como sementes. Ó senhor dos reis Yudhiṣṭhira, pela tua graça poderemos crescer.
3.259.8
तान्वेपमानान्वित्रस्तान्बीजमात्रावशेषितान् ।
मृगान्दृष्ट्वा सुदुःखार्तो धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ३.२५९.८ ॥
Ao ver aqueles cervos trêmulos e aterrorizados, reduzidos a apenas semente, o rei do dharma Yudhiṣṭhira ficou profundamente aflito.
3.259.9
तांस्तथेत्यब्रवीद्राजा सर्वभूतहिते रतः ।
यथा भवन्तो ब्रुवते करिष्यामि च तत्तथा ॥ ३.२५९.९ ॥
O rei, que se deleitava no bem de todos os seres, disse-lhes: "Como dizeis, assim farei."
3.259.10
इत्येवं प्रतिबुद्धः स रात्र्यन्ते राजसत्तमः ।
अब्रवीत्सहितान्भ्रातॄन्दयापन्नो मृगान्प्रति ॥ ३.२५९.१० ॥
Assim despertado ao fim da noite, aquele melhor dos reis, comovido pela compaixão, falou aos irmãos reunidos sobre os cervos.
3.259.11
उक्तो रात्रौ मृगैरस्मि स्वप्नान्ते हतशेषितैः ।
तनुभूताः स्म भद्रं ते दया नः क्रियतामिति ॥ ३.२५९.११ ॥
"Na noite, ao fim de um sonho, fui interpelado pelos cervos, os restos dos abatidos: 'Ficamos reduzidos a um resto. Que o bem te acompanhe; que a compaixão nos seja mostrada.'"
3.259.12
ते सत्यमाहुः कर्तव्या दयाऽस्माभिर्वनौकसाम् ।
साष्टमासं हि नो वर्षं यदेनानुपयुंक्ष्महे ॥ ३.२५९.१२ ॥
Disseram a verdade: "Devemos mostrar compaixão aos habitantes da floresta, pois o nosso ano tem apenas oito meses, e nele deles nos servimos."
3.259.13
पुनर्वहुमृगं रम्यं काम्यकं काननोत्तमम् ।
तत्रेमां वसतिं शिष्टां विहरन्तो रमेमहि ॥ ३.२५९.१३ ॥
Novamente a Kāmyaka, deleitoso e rico em cervos, o melhor dos bosques. Ali, vagando nesta morada que resta, desfrutemos.
3.259.14
ततस्ते पाण्डवाः शीघ्रं प्रययुर्धर्मकोविदाः ॥ ३.२५९.१४ ॥
Então aqueles Pāṇḍavas, versados no dharma, partiram depressa.
3.259.15
ब्राह्मणैः सहिता राजन्ये च तत्रसहोषिताः ।
इन्द्रसेनादिभिश्चैव प्रेष्यैरनुगतास्तदा ॥ ३.२५९.१५ ॥
Acompanhados por brâmanes, pelos kṣatriyas que tinham vivido com eles ali, por Indrasena e os outros, e seguidos pelos seus servos, partiram então.
3.259.16
ते यात्वा सुसुखैर्मार्गैः स्वन्नैः शुचिजलान्वितैः ।
ददृशुः काम्यकं पुण्यमाश्रमं तापसान्वितम् ॥ ३.२५९.१६ ॥
Tendo viajado por caminhos muito agradáveis, ricos em alimento e dotados de água pura, viram o sagrado eremitério de Kāmyaka, cheio de ascetas.
3.259.17
विविशुस्ते स्म कौरव्या वृता विप्रर्षभैस्तदा ।
तद्वनं भरतश्रेष्ठाः स्वर्गं सुकृतिनो यथा ॥ ३.२५९.१७ ॥
Então os descendentes de Kuru, os melhores dos Bharatas, cercados por excelentes brâmanes, entraram naquela floresta, como os justos entram no céu.