ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.260
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.260.1
वने निवसतां तेषां पाण्डवानां महात्मनाम् ।
वर्षाण्येकादशातीयुः कृच्छ्रेण भरतर्षभ ॥ ३.२६०.१ ॥
ಭರತರ್ಷಭನೇ! ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಪಾಂಡವರ ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷಗಳು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಕಳೆದವು.
3.260.2
फलमूलाशनास्ते हि सुखार्हा दुःखमुत्तमम् ।
प्राप्तकालमनुध्यान्तः सेहिरे वरपूरुषाः ॥ ३.२६०.२ ॥
ಹಣ್ಣು-ಗೆಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಬದುಕಿದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರು, ಸುಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾಗಿದ್ದರೂ, ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಉತ್ತಮ ದುಃಖವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡರು.
3.260.3
युधिष्ठिरस्तु राजर्षिरात्मकर्मापराधजम् ।
चिन्तयन्स महाबाहुर्भ्रातॄणां दुःखमुत्तमम् ॥ ३.२६०.३ ॥
ಆದರೆ ರಾಜರ್ಷಿ, ಮಹಾಬಾಹು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ತನ್ನ ಸ್ವಕರ್ಮದ ಅಪರಾಧದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಸಹೋದರರ ಮಹಾ ದುಃಖವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
3.260.4
न सुष्वाप सुखं राजा हृदि शल्यैरिवार्पितैः ।
दौरात्म्यमनुपश्यंस्तत्काले द्यूतोद्भवस्य हि ॥ ३.२६०.४ ॥
ರಾಜನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟ ಮುಳ್ಳುಗಳಂತೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸುಖವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜೂಜಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೇ ಅವನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
3.260.5
संस्मरन्परुषा वाचः सूतपुत्रस्य पाण्डवः ।
निःश्वासपरमो दीनो दध्रे कोपविषं महत् ॥ ३.२६०.५ ॥
ಸೂತಪುತ್ರನ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ದೀರ್ಘ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ, ದೀನನಾದ ಪಾಂಡವನು ಕೋಪವೆಂಬ ಮಹಾ ವಿಷವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದನು.
3.260.6
अर्जुनोयमजौ चोभौ द्रौपदी च यशस्विनी ।
स च भीमो महातेजाः सर्वेषामुत्तमो बले ॥ ३.२६०.६ ॥
ಅರ್ಜುನ, ಯಮಳ ಸಹೋದರರಿಬ್ಬರು, ಯಶಸ್ವಿನಿ ದ್ರೌಪದಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಭೀಮ — ಬಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು.
3.260.7
चिरस्य जातं धर्मज्ञं सासूयमिव ते तदा ।
युधिष्ठिरमुदीक्षन्तः सेहुर्दुखमनुत्तमम् ॥ ३.२६०.७ ॥
ಬಹಳ ಕಾಲದ ನಂತರ ಜನಿಸಿದ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಇರುವಂತೆ ಅವರು ಆಗ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖವನ್ನು ಸಹಿಸಿದರು.
3.260.8
अवशिष्टं त्वल्पकालं मन्वानाः पुरुषर्षभाः ।
वपुरन्यदिवाकार्पुरुत्साहामर्षचेष्टितैः ॥ ३.२६०.८ ॥
ಉಳಿದಿರುವ ಕಾಲ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಮಹಾ ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಕೋಪದ ಚೇಷ್ಟೆಗಳಿಂದ ಬೇರೆ ದೇಹ ಪಡೆದವರಂತೆ ಆದರು.
3.260.9
कस्यचित्त्वथ कालस्य व्यासः सत्यवतीसुतः ।
आजगाम महायोगी पाण्डवानवलोककः ॥ ३.२६०.९ ॥
ಕೆಲಕಾಲದ ನಂತರ ಸತ್ಯವತಿಯ ಮಗ ವ್ಯಾಸರು, ಮಹಾಯೋಗಿಯಾದ ಅವರು, ಪಾಂಡವರನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದರು.
3.260.10
तमागतमभिप्रेक्ष्यकुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
प्रत्युद्गम्य महात्मानं प्रत्यगृह्णाद्यथाविधि ॥ ३.२६०.१० ॥
ಬಂದ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಎದುರುಗೊಂಡು, ವಿಧಿಯಂತೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು.
3.260.11
तमासीनमुपासीनः शुश्रूषुर्नियतेन्द्रियः ।
तोषयामास शौचेन व्यासं पाण्डवनन्दनः ॥ ३.२६०.११ ॥
ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವರ ಬಳಿ ಕುಳಿತು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಪಾಂಡವರ ಆನಂದದಾಯಕನು ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ವ್ಯಾಸರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.
3.260.12
तानवेक्ष्यकृशान्पौत्रान्वने वन्येन जीवतः ।
महर्षिरनुकम्पार्थमब्रवीद्बाष्पगद्गदम् ॥ ३.२६०.१२ ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ಆಹಾರದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಕೃಶರಾದ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹರ್ಷಿ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗದ್ಗದಿತ ಕಂಠದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರು.
3.260.13
युधिष्ठिर महाबाहो शृणु धर्मभृतांवर ।
नातप्ततपसो लोके प्राप्नुवन्ति महत्सुखम्।
सुखदुःखे हि पुरुषः पर्यायेणोपसेवते ॥ ३.२६०.१३ ॥
ಮಹಾಬಾಹು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕೇಳು. ತಪಸ್ಸು ಮಾಡದವರು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯನು ಸರದಿಯಂತೆ ಸುಖ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
3.260.14
नात्यन्तमसुखं कश्चित्प्राप्नोति पुरुषर्षभ ।
प्रज्ञावांस्त्वेव पुरुषः संयुक्तः परया धिया ॥ ३.२६०.१४ ॥
ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯಾರೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ದುಃಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ಮನುಷ್ಯನು ಉನ್ನತ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತಾನೆ.
3.260.15
उदयास्तमयज्ञो हि न हृष्यति न शोचति ।
सुखमापतितं विन्दन्दुःखमापतितं सहन् ॥ ३.२६०.१५ ॥
ಉದಯ ಮತ್ತು ಅಸ್ತವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಹರ್ಷಪಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಶೋಕಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಬಂದ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆದು, ಬಂದ ದುಃಖವನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತಾನೆ.
3.260.16
कालप्राप्तमुपासीत सस्यानामिव कर्षकः ।
तपसो हि परं नास्ति तपसा विन्दते महत् ॥ ३.२६०.१६ ॥
ರೈತನು ಬೆಳೆಗಳಿಗಾಗಿ ಸಮಯ ಬರುವವರೆಗೆ ಕಾಯುವಂತೆ, ಕಾಲ ಬಂದದ್ದನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಬೇಕು. ತಪಸ್ಸಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಇಲ್ಲ; ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಹಾ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
3.260.17
नासाध्यं तपसः किंचिदिति बुध्यस् भारत ।
सत्यमार्जवमक्रोधः संविभागो दमः शमः ॥ ३.२६०.१७ ॥
ಭರತ ವಂಶಜನೇ, ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಸಾಧಿಸಲಾಗದ್ದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿ. ಸತ್ಯ, ಋಜುತ್ವ, ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹ, ಶಾಂತಿ (ಇವೇ ಸಾಧನಗಳು).
3.260.18
अनसूयाऽविहिंसा च शौचमिन्द्रियसंयमः ।
साधनानि महाराज नराणां पुण्यकर्मणाम् ॥ ३.२६०.१८ ॥
ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಅಹಿಂಸೆ, ಶುಚಿತ್ವ, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹ — ಮಹಾರಾಜನೇ, ಇವು ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯರ ಸಾಧನಗಳು.
3.260.19
अधर्मरुचयो मूढास्तिर्यग्गतिपरायणाः ।
कृच्छ्रां योनिमनुप्राप्ता न सुखं विन्दते अनाः ॥ ३.२६०.१९ ॥
ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದ, ಮೂಢರಾದ, ತಿರ್ಯಗ್ಗತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು ಕಷ್ಟಕರ ಯೋನಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಸುಖವನ್ನು ಕಾಣರು.
3.260.20
इह यत्क्रियते कर्म तत्परत्रोपभुज्यते ।
मूलसिक्तस्य वृक्षस्य फलं शाखासु दृश्यते।
तस्माच्छरीरं युञ्जीत तपसा नियमेन च ॥ ३.२६०.२० ॥
ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬೇರಿಗೆ ನೀರೆರೆದ ಮರದ ಫಲ ಕೊಂಬೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು.
3.260.21
यथाशक्ति प्रयच्छेत संपूज्याभिप्रणम्य च ।
काले प्राप्ते च हृष्टात्मा राजन्विगतमत्सरः ॥ ३.२६०.२१ ॥
ರಾಜನೇ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗನುಸಾರ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಗೌರವಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ; ಸೂಕ್ತ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮತ್ಸರವಿಲ್ಲದೆ.
3.260.22
सत्यवादी लभेतायुरनायासमथार्जवम् ।
अक्रोधनोऽनसूयश्च निर्वृतिं लभते पराम् ॥ ३.२६०.२२ ॥
ಸತ್ಯವಾದಿ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು, ಅನಾಯಾಸ ಋಜುತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದವನು, ಅಸೂಯೆ ಇಲ್ಲದವನು ಪರಮ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
3.260.23
दान्तः शमपरः शश्वत्परिक्लेशं न विन्दति ।
न च तप्यति दान्तात्मा दृष्ट्वा परगतां श्रियम् ॥ ३.२६०.२३ ॥
ದಮಗೊಳಿಸಿದವನು, ಶಮದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದವನು ಸದಾ ಮಹಾ ಕ್ಲೇಶವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ದಾಂತಾತ್ಮನು ಇತರರ ಬಳಿ ಹೋದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೋಡಿಯೂ ಸಂತಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
3.260.24
संविभक्ता च दाता च भोगवान्सुखवान्नरः ।
भवत्यहिंसकश्चैव परमारोग्यमश्नुते ॥ ३.२६०.२४ ॥
ಹಂಚಿಕೊಡುವವನು ಮತ್ತು ದಾನಿಯಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಭೋಗವಂತನೂ ಸುಖವಂತನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಅಹಿಂಸಕನಾಗಿ ಪರಮ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
3.260.25
मान्यं मानयिता जन्म कुले महति विन्दति ।
विन्दते सुखमत्यर्थमिह लोके परत्र च।
व्यसनैर्न तुसंयोगं प्राप्नोति विजितेन्द्रियः ॥ ३.२६०.२५ ॥
ಗೌರವಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವನು ಮಹಾ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇಹದಲ್ಲೂ ಪರದಲ್ಲೂ ಅವನು ಅತ್ಯಧಿಕ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನು ವಿಪತ್ತುಗಳೊಡನೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
3.260.26
शुभानुशयबुद्धिर्हि संयुक्तः कालधर्मणा ।
प्रादुर्भवति तद्योगात्कल्याणमतिरेव सः ॥ ३.२६०.२६ ॥
ಶುಭ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳುಳ್ಳ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು ಕಾಲಧರ್ಮದೊಡನೆ ಸೇರಿ ಪ್ರಕಟನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಅವನು ಕಲ್ಯಾಣಮತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
3.260.27
भगवन्दानधर्माणआं तपसो वा महामुने ।
किंस्विद्बहुगुणं प्रेत्य किं वा दुष्करमुच्यते ॥ ३.२६०.२७ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ಮಹಾಮುನಿಯೇ! ದಾನಧರ್ಮ ಅಥವಾ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ಗುಣ ನೀಡುತ್ತದೆ? ಅಥವಾ ಯಾವುದು ಕಷ್ಟಕರವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ?
3.260.28
दानान्न दुष्करं तात पृथिव्यामस्ति किंचन ।
अर्थे च महती तृष्णा स च दुःखेन लभ्यते ॥ ३.२६०.२८ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ! ದಾನಕ್ಕಿಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾದದ್ದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಸಂಪತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಮಹಾ ಆಸೆ ಇದೆ; ಅದು ಕೂಡ ಕಷ್ಟದಿಂದಲೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
3.260.29
राजन्प्रत्यक्षमेवैतद्दृश्यते लोकसाक्षिकम् ।
परित्यज्य प्रियान्प्राणान्प्रविशन्ति रणाजिरम्।
तथैव प्रतिपद्यन्ते समुद्रमटवीं तथा ॥ ३.२६०.२९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಇದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಲೋಕವೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಜನರು ರಣರಂಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸಾಗರವನ್ನೂ ಕಾಡನ್ನೂ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
3.260.30
कृषिगोरक्ष्यमित्येके प्रतिपद्यन्ति मानवाः ।
पुरुषाः प्रेष्यतामेके निर्गच्छन्ति धनार्थिनः ॥ ३.२६०.३० ॥
ಕೆಲವರು ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಗೋರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವು ಪುರುಷರು ಸೇವಕ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಧನವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ.
3.260.31
तस्माद्दुःखार्जितस्यैव परित्यागः सुदुष्करः ।
सुदुष्करतरं दानं तस्माद्दानं मतं मम ॥ ३.२६०.३१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಧನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ. ದಾನವು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಷ್ಟಕರ; ಆದ್ದರಿಂದ ದಾನವೇ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
3.260.32
विसेषस्त्वत्र विज्ञेयो न्यायेनोपार्जितं धनम् ।
पात्रे काले च देशे च प्रयतः प्रतिपादयेत् ॥ ३.२६०.३२ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶೇಷವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು: ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಗಳಿಸಿದ ಧನವನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ಪಾತ್ರರಿಗೆ, ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಸೂಕ್ತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ನೀಡಬೇಕು.
3.260.33
अन्यायात्समुपात्तेन दानधर्मौ धनन यः ।
कुरुते न स कर्तारं त्रायते महतो भयात् ॥ ३.२६०.३३ ॥
ಅನ್ಯಾಯದಿಂದ ಪಡೆದ ಧನದಿಂದ ದಾನಧರ್ಮ ಮಾಡುವವನು, ತನ್ನನ್ನು ಮಾಡಿದ ಕರ್ತನನ್ನು ಮಹಾಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
3.260.34
पात्रे दानं स्वल्पमपि काले दत्तं युधिष्ठिर ।
मनसा हि विशुद्धेन प्रेत्यानन्तफलं स्मृतम् ॥ ३.२६०.३४ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ! ಯೋಗ್ಯ ಪಾತ್ರರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಸ್ವಲ್ಪ ದಾನವೂ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನೀಡಿದರೆ, ಮರಣಾನಂತರ ಅನಂತ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ.
3.260.35
श्रद्धा धर्मानुगा देवी पावनी विश्वधारिणी ।
सवित्री प्रसवित्री च संसारार्णवतारिणी ॥ ३.२६०.३५ ॥
ಶ್ರದ್ಧೆ — ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವಳು, ದಿವ್ಯಳು, ಪಾವನಗೊಳಿಸುವವಳು, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಧರಿಸುವವಳು, ಸೃಷ್ಟಿಸುವವಳು, ಜನ್ಮ ನೀಡುವವಳು, ಸಂಸಾರ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿಸುವವಳು.
3.260.36
श्रद्धया धार्यते धर्मो महद्भिर्नार्थदर्शिभिः ।
सधना अपिराजानो निःश्रद्धा नरकं गताः ॥ ३.२६०.३६ ॥
ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಧರ್ಮ ಧಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ — ಕೇವಲ ಧನವನ್ನು ನೋಡದ ಮಹಾತ್ಮರಿಂದ. ಧನವಂತ ರಾಜರೂ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇಲ್ಲದವರಾದರೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
3.260.37
निष्किंचनाश्च मुनयः श्रद्धावन्तो दिवं गताः ।
देशे काले च पात्रे च मुद्गलः श्रद्धयाऽन्वितः।
व्रीहिद्रोणं प्रदायाथ परं पदमवाप्तवान् ॥ ३.२६०.३७ ॥
ಏನೂ ಇಲ್ಲದ ಮುನಿಗಳೂ ಶ್ರದ್ಧಾವಂತರಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿದರು. ದೇಶ, ಕಾಲ, ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮುದ್ಗಲನು ಒಂದು ದ್ರೋಣ ಭತ್ತವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆದನು.
3.260.38
अत्राप्युदाहरन्तीमतिहासं पुरातनम् ।
व्रीहिद्रोणपरित्यागाद्यत्फलं प्राप मुद्गलः ॥ ३.२६०.३८ ॥
ಇಲ್ಲಿಯೂ ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಒಂದು ದ್ರೋಣ ಭತ್ತವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಮುದ್ಗಲನು ಪಡೆದ ಫಲವನ್ನು.