Vedyatra वेदयात्रा
వెతకండి

మహాభారతం · అధ్యాయం 3.262

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

పదార్థాలతో చదవండి

3.262.1

महर्षेऽकार्यबुद्धिस्त्वं यः स्वर्गसुखमुत्तमम् ।
संप्राप्तं प्रतिपत्तव्यं विमृशस्यबुधो यथा ॥ ३.२६२.१ ॥

మహర్షీ, నీ బుద్ధి అకార్యంవైపు మళ్లింది; ఉత్తమమైన స్వర్గసుఖం లభించినా, స్వీకరించదగినదైనా, మూఢునిలా నీవు ఆలోచిస్తున్నావు.

3.262.2

उपरिष्टादयं लोको योऽयं स्वरिति संज्ञितः ।
ऊर्ध्वगः सत्पथः शश्वद्देवयानचरो मुने ॥ ३.२६२.२ ॥

ముని, పైన ఈ లోకం ఉంది, దానిని స్వః అని పిలుస్తారు; అది ఊర్ధ్వగామి, సన్మార్గం, ఎల్లప్పుడూ దేవయానంలో నడిచేవారికి చెందినది.

3.262.3

नातप्ततपसः पुंसो नामहायज्ञयाजिनः ।
नानृता नास्तिकाश्चैव तत्रगच्छन्ति मुद्गल ॥ ३.२६२.३ ॥

ముద్గలా, తపస్సు చేయనివారూ, మహాయజ్ఞాలు చేయనివారూ, అసత్యవాదులూ, నాస్తికులూ అక్కడికి వెళ్ళరు.

3.262.4

धर्मात्मानो जितात्मानः शान्ता दान्ता विमत्सराः ।
दानधर्मरताः पुंसः शूराश्चाहितलक्षणाः ॥ ३.२६२.४ ॥

ధర్మాత్ములు, ఆత్మనిగ్రహం కలవారు, శాంతులు, దమనశీలురు, మాత్సర్యం లేనివారు, దానధర్మంలో ఆనందించేవారు, శూరులు, హితలక్షణాలు కలిగిన పురుషులు.

3.262.5

तत्रगच्छन्ति धर्माग्र्यं कृत्वा शमदमात्मकम् ।
लोकान्पुण्यकृतां ब्रह्मन्सद्भिराचरितान्नृभिः ॥ ३.२६२.५ ॥

బ్రాహ్మణా, శమదమాత్మకమైన శ్రేష్ఠ ధర్మాన్ని ఆచరించినవారు అక్కడికి వెళ్తారు; పుణ్యకర్మలు చేసినవారి లోకాలు, సత్పురుషులు ఆచరించిన మానవులవి.

3.262.6

देवाः साध्यास्तथा विश्वे तथैव च महर्षयः ।
यामा धामाश्च मौद्गल्य गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ ३.२६२.६ ॥

మౌద్గల్యా, దేవతలు, సాధ్యులు, విశ్వేదేవులు, మహర్షులు, యాములు, ధాములు, గంధర్వులు, అప్సరసలు కూడా అక్కడ ఉన్నారు.

3.262.7

एषां देवनिकायानां पृथक्पृथगनेकशः ।
भास्वन्तः कामसंपन्ना लोकास्तेजोमयाः शुभाः ॥ ३.२६२.७ ॥

ఈ దేవతా సమూహాలకు విడివిడిగా అనేక లోకాలు ఉన్నాయి; అవి ప్రకాశవంతమైనవి, కోరికలతో నిండినవి, తేజోమయమైనవి, శుభకరమైనవి.

3.262.8

त्रयस्त्रिंशत्सहस्राणि योजनानि हिरण्मयः ।
मेरुः पर्वतराड्यत्रदेवोद्यानानि मुद्गल ॥ ३.२६२.८ ॥

ముప్పై మూడు వేల యోజనాల విస్తీర్ణమున్న బంగారు మేరువు పర్వతరాజు; అక్కడే దేవతోద్యానాలు ఉన్నాయి, ఓ ముద్గలా.

3.262.9

नन्दनान्यतिरम्याणि तत्रोद्यानानि मुद्गल ।
सर्वकामफलैर्वृक्षैः शोभितानि समन्ततः ॥ ३.२६२.९ ॥

అక్కడ నందన ఉద్యానాలు అత్యంత రమణీయమైనవి, ఓ ముద్గలా; చుట్టూ అన్ని కోరికలూ తీర్చే వృక్షాలతో అలంకరించబడినవి.

3.262.10

नन्दनादीनि पुण्यानि विहाराः पुण्यकर्मणाम् ।
न क्षुत्पिपासे न ग्लानिर्न शीतोष्णे भयं तथा ॥ ३.२६२.१० ॥

నందనాది పుణ్యవిహారాలు పుణ్యకర్మలు చేసినవారివి; అక్కడ ఆకలి దాహాలు లేవు, అలసట లేదు, చలి వేడి భయమూ లేదు.

3.262.11

बीभत्समशुभं वाऽपि रोगो वा तत्र कश्चन ।
मनोज्ञाः सर्वतो गन्धाः सुखस्पर्शाश्च सर्वशः ॥ ३.२६२.११ ॥

అక్కడ ఎలాంటి అసహ్యమైనదీ అశుభమైనదీ, ఏ రోగమూ ఉండదు; అన్నివైపులా మనోహరమైన సువాసనలు, అన్ని విధాలుగా సుఖకరమైన స్పర్శలు ఉంటాయి.

3.262.12

शब्दाः श्रुतिमनोग्राह्याः सर्वतस्तत्रवै मुने ।
न शोको न जरा तत्र नायासपरिदेवने ॥ ३.२६२.१२ ॥

అక్కడ అన్నివైపులా చెవికి మనసుకు ఇంపైన శబ్దాలు ఉంటాయి, ఓ మునీ; అక్కడ శోకం లేదు, ముసలితనం లేదు, శ్రమా విలాపమూ లేవు.

3.262.13

ईदृशः स मुने लोकः स्वकर्मफलहेतुकः ।
सुकृतैस्तत्रपुरुषाः संभवन्त्यात्मकर्मभिः ॥ ३.२६२.१३ ॥

ఓ మునీ, ఆ లోకం ఇలాంటిది; తన కర్మఫలం వల్ల ఏర్పడినది. అక్కడ పురుషులు తమ సుకృతకర్మలవల్ల జన్మిస్తారు.

3.262.14

तैजसानि शरीराणि भवन्त्य्रोपपद्यताम् ।
कर्मजान्येव मौद्गल्य न मातृपितृजान्युत ॥ ३.२६२.१४ ॥

ఓ మౌద్గల్యా, అక్కడ శరీరాలు తేజోమయమైనవి; అవి కర్మవల్లనే పుట్టినవి, తల్లిదండ్రుల వల్ల కాదు.

3.262.15

रन संस्वेदो न दौर्गन्ध्यं पुरीषं मूत्रमेव च ।
तेषां न च रजोवस्त्रं बाधते तत्रवै मुने ॥ ३.२६२.१५ ॥

అక్కడ వారికి ధూళి, చెమట, దుర్గంధం, మలమూత్రాలు ఉండవు; ఓ మునీ, అక్కడ మురికి వస్త్రం కూడా వారిని బాధించదు.

3.262.16

न म्लायन्ति स्रजस्तेषां दिव्यगन्धा मनोरमाः ।
समूह्यन्ते विमानैश्च ब्रह्मन्नेवंविधा हि ते ॥ ३.२६२.१६ ॥

వారి పూలదండలు వాడవు; దివ్యమైన మనోహర సుగంధాలు ఉంటాయి; ఓ బ్రాహ్మణా, వారు ఇలాంటివారే, విమానాలపై తీసుకువెళ్లబడతారు.

3.262.17

ईर्ष्याशोकक्लमापेता मोहमात्सर्यवर्जिताः ।
सुखं संर्गजितस्तत्रवर्तयन्ते महामुने ॥ ३.२६२.१७ ॥

ఈర్ష్య, శోకం, అలసటలు లేనివారై; మోహం, మాత్సర్యం విడిచినవారై; మహామునీ, అక్కడ సుఖంగా జీవిస్తారు, ఆనందలోకంలో విజయులై.

3.262.18

तेषां तथाविधानां तु लोकानां मुनिपुङ्गव ।
उपर्युपरि शक्रस् लोका दिव्या गुणान्विताः ॥ ३.२६२.१८ ॥

మునిశ్రేష్ఠా, అటువంటి లోకాలకు పైపైన ఇంద్రుని దివ్య లోకాలు ఉన్నాయి, గుణాలతో కూడినవి.

3.262.19

परतो ब्रह्मणस्तस्य लोकस्तेजोमयः शुभः ।
यत्र यान्त्यृषयो ब्रह्मन्पूताः स्वैः कर्मभिः शुभैः ॥ ३.२६२.१९ ॥

దాని ఆవల బ్రహ్మ యొక్క తేజోమయమైన, శుభమైన లోకం ఉంది; తమ శుభకర్మల వల్ల పవిత్రులైన ఋషులు అక్కడికి వెళ్తారు, ఓ బ్రాహ్మణా.

3.262.20

ऋभवो नाम तत्रान्ये देवानामपि देवताः ।
तेषां लोकाः परतरे यान्यजन्तीह देवताः ॥ ३.२६२.२० ॥

అక్కడ ఋభువులనే ఇతర దేవతలు కూడా ఉన్నారు; వారు దేవతలకూ దేవతలు. వారి లోకాలు మరింత ఆవల ఉన్నాయి; ఇక్కడి దేవతలు వాటిని ఆరాధిస్తారు.

3.262.21

स्वयंप्रभास्ते भास्वन्तो लोकाः कामदुघाः परे ।
न तेषां स्त्रीकृतस्तापो न भोगैश्वर्यमत्सरः ॥ ३.२६२.२१ ॥

అవి స్వయంప్రకాశమైనవి, ప్రకాశించేవి, కోరికలు తీర్చే ఉత్కృష్ట లోకాలు. వాటిలో స్త్రీల వల్ల కలిగే బాధ లేదు; భోగ ఐశ్వర్యాల పట్ల అసూయా లేదు.

3.262.22

न वर्तयन्त्याहुतिभिस्ते नाप्यमृतभोजनाः ।
तथा दिव्यशरीरास्ते न च विग्रहमूर्तयः ॥ ३.२६२.२२ ॥

వారు ఆహుతులతో జీవించరు, అమృత భోజనమూ చేయరు. వారు దివ్య శరీరులు; భౌతిక రూపం కలవారు కారు.

3.262.23

नासुखाः सुखकामास्ते देवदेवाः सनातनाः ।
न कल्पपरिवर्तेषु परिवर्तन्ति ते तथा ॥ ३.२६२.२३ ॥

వారు దుఃఖరహితులు, సుఖాన్ని కోరేవారు; దేవదేవులు, సనాతనులు. కల్పాల మార్పుల్లో వారు ఈ విధంగా మారరు.

3.262.24

रजरा मृत्युः कुतस्तेषां हर्षः प्रीतिः सुखं न च ।
न दुःखं न सुखं चापि रागद्वेषौ कुतो मुने ॥ ३.२६२.२४ ॥

వారికి ముసలితనం, మరణం ఎక్కడ? హర్షం, ప్రీతి, సుఖమూ లేవు; దుఃఖమూ సుఖమూ లేవు. ఓ మునీ, రాగద్వేషాలు ఎక్కడివి?

3.262.25

देवानामपि मौद्गल्यकाङ्क्षिता सा गतिः परा ।
दुष्प्रापा परमा सिद्धिरगम्या कामगोचरैः ॥ ३.२६२.२५ ॥

ఓ మౌద్గల్య, దేవతలకు కూడా కోరదగిన ఆ పరమ గతి పొందడం కష్టం; కామాల పరిధిలో విహరించేవారికి ఆ పరమ సిద్ధి అగమ్యం.

3.262.26

त्रयस्त्रिंशदिमे लोकाः शेषा लोका मनीषिभिः ।
गम्यन्ते नियमैः श्रेष्ठैर्दानैर्वा विधिपूर्वकैः ॥ ३.२६२.२६ ॥

ఈ ముప్పై మూడు లోకాలు, మిగిలిన లోకాలు కూడా జ్ఞానులచే శ్రేష్ఠమైన నియమాలతో లేదా విధిప్రకారం చేసిన దానాలతో పొందబడతాయి.

3.262.27

सेयं दानकृता व्युष्टिरनुप्राप्ता सुखं त्वया ।
तां रभुङ्क्ष्व सुकृतैर्लब्धां तपसा द्योतितप्रभः ॥ ३.२६२.२७ ॥

దానం వల్ల కలిగిన ఈ సమృద్ధి నీకు సుఖంగా లభించింది; తపస్సుచే ప్రకాశించిన తేజస్సు గలవాడా, సత్కార్యాలచే పొందిన దానిని అనుభవించు.

3.262.28

एतत्स्वर्गसुखं विप्र लोका नानाविधास्तथा ।
गुणाः स्वर्गस्य प्रोक्तास्ते दोषानपि निबोध मे ॥ ३.२६२.२८ ॥

ఓ విప్రుడా, ఇది స్వర్గసుఖం; అనేక విధాల లోకాలూ ఉన్నాయి; స్వర్గపు ఈ గుణాలు చెప్పబడ్డాయి; ఇప్పుడు దాని దోషాలను కూడా నా నుండి తెలుసుకో.

3.262.29

कृस्य कर्मणस्तत्रभुज्यते यत्फलं दिवि ।
न चान्त्क्रियते कर्म मूलच्छेदेन भुज्यते ॥ ३.२६२.२९ ॥

అక్కడ స్వర్గంలో చేసిన కర్మ ఫలం అనుభవించబడుతుంది; ఆ కర్మకు అంతం చేయబడదు; మూలాన్ని నరికివేసి అది అనుభవించబడుతుంది.

3.262.30

सोऽत्रदोषो मम मतस्तस्यान्ते पतनं च यत् ।
सुखव्याप्तमनस्कानां पतनं यच्च मुद्गल ॥ ३.२६२.३० ॥

ఇక్కడ నా అభిప్రాయంలో అదే దోషం; దాని చివర పతనం కలుగుతుంది; ఓ ముద్గల, సుఖంలో మనసు మునిగినవారికి కలిగే పతనమూ అదే.

3.262.31

असंतोषः परीतापो दृष्ट्वा दीप्ततराः श्रियः ।
यद्भवत्यवरे स्थाने स्थितानां तत्सुदुष्करम् ॥ ३.२६२.३१ ॥

ఉన్నతమైన సంపదలు మరింత ప్రకాశించడం చూసి అసంతృప్తీ గొప్ప బాధా కలుగుతాయి; కింది స్థానంలో నిలిచినవారికి ఇది అత్యంత కష్టం.

3.262.32

संज्ञामोहश्चपततां रजसा च प्रधर्षणम् ।
प्रम्लानेषु च माल्येषु ततः पिपतिषोर्भयम् ॥ ३.२६२.३२ ॥

పడిపోతున్నవారికి స్పృహ భ్రమ, ధూళితో అవమానం కలుగుతాయి; వాడిన పూలమాలల మధ్య పడబోయేవానికి అప్పుడు భయం కలుగుతుంది.

3.262.33

आब्रह्मभवनादेते दोषा मौद्गल्य दारुणाः ।
नाकलोकेसुकृतिनां गुणास्त्वयुतशो नृणाम् ॥ ३.२६२.३३ ॥

మౌద్గల్యా, బ్రహ్మలోకం వరకూ ఉన్న ఈ దోషాలు భయంకరమైనవి; కానీ స్వర్గలోకంలో పుణ్యవంతుల గుణాలు మానవులలో పదివేలరెట్లు ఉంటాయి.

3.262.34

अयं त्वन्यो गुणः श्रेष्ठश्च्युतानां स्वर्गतो मुने ।
शुभानुशययोगेन मनुष्येषूपजायते ॥ ३.२६२.३४ ॥

మునీ, స్వర్గం నుండి పడిపోయినవారికి ఇది మరో శ్రేష్ఠమైన గుణం: శుభ కర్మల శేష ఫల సంయోగంతో వారు మనుష్యులలో జన్మిస్తారు.

3.262.35

तत्रापि स महाभागः कुले महति जायते ।
न चेत्संबुध्यते तत्रगच्छत्यधमतां ततः ॥ ३.२६२.३५ ॥

అక్కడ కూడా ఆ మహాభాగ్యవంతుడు ఒక గొప్ప కులంలో జన్మిస్తాడు; అక్కడైనా అతడు మేల్కొనకపోతే, అప్పుడు అధమత్వాన్ని పొందుతాడు.

3.262.36

इह यत्क्रियते कर्म तत्परत्रोपभुज्यते ।
कर्मभूमिरियं ब्रह्मन्फलभूमिरसौ मता ॥ ३.२६२.३६ ॥

ఇక్కడ చేసిన కర్మ అక్కడ అనుభవించబడుతుంది. బ్రహ్మన్, ఇది కర్మభూమి; అది ఫలభూమి అని భావించబడుతుంది.

3.262.37

महान्तस्तु अमी दोपास्त्वया स्वर्गस्य कीर्तिताः ।
निर्दोष एव यस्त्यन्यो लोकं तं प्रवदस्व मे ॥ ३.२६२.३७ ॥

నీవు స్వర్గపు ఈ గొప్ప దోషాలను చెప్పావు. దోషరహితమైన మరో లోకాన్ని నాకు చెప్పు.

3.262.38

ब्रह्मणः सदनादूर्ध्वं तद्विष्णोः परमं पदम् ।
शुद्धं सनातनं ज्योतिः परं ब्रह्मेति यद्विदुः ॥ ३.२६२.३८ ॥

బ్రహ్మ నివాసానికి పైన విష్ణువు ఆ పరమ పదం ఉంది. అది శుద్ధమైన, సనాతనమైన జ్యోతి, పరబ్రహ్మము అని తెలుసుకుంటారు.

3.262.39

न तत्रविप्र गच्छन्ति पुरुषा विषयात्मकाः ।
दम्भलोभमहाक्रोधमोहद्रोहैरभिद्रुताः ॥ ३.२६२.३९ ॥

ఓ బ్రాహ్మణా, విషయాసక్తులైన, డంభం, లోభం, మహాక్రోధం, మోహం, ద్రోహాలతో బాధితులైన మనుషులు అక్కడికి వెళ్లరు.

3.262.40

निर्ममा निरहंकारा निर्द्विन्द्वाः संयतेन्द्रियाः ।
ध्यानयोगपराश्चैव तत्रगच्छन्ति मानवाः ॥ ३.२६२.४० ॥

మమకారం లేని, అహంకారం లేని, ద్వంద్వాలను దాటిన, ఇంద్రియాలను నియంత్రించిన, ధ్యానయోగంలో నిమగ్నమైన మానవులు అక్కడికి వెళ్తారు.

3.262.41

एतत्ते सर्वमाख्यतं यन्मां पृच्छसि मुद्गल ।
तवानुकम्पया साधो साधु गच्छाम माचिरम् ॥ ३.२६२.४१ ॥

ముద్గలా, నీవు నన్ను అడిగినదంతా నీకు చెప్పబడింది. సాధువా, నీ దయతో మనం వెంటనే వెళ్దాం.

3.262.42

एतच्छ्रुत्वा तु मौद्गल्यो वाक्यं विममृशे धिया ।
विमृश्य च मुनिश्रेष्ठो देवदूतमुवाचह ॥ ३.२६२.४२ ॥

ఇది విని మౌద్గల్యుడు ఆ మాటలను బుద్ధితో విచారించాడు. విచారించి మునిశ్రేష్ఠుడు దేవదూతతో ఇలా అన్నాడు.

3.262.43

देवदूत नमस्तेऽम्तु गच्छ तात यथासुखम् ।
महादोषेण मे कार्यं न स्वर्गेण सुखेन चा ॥ ३.२६२.४३ ॥

దేవదూతా, మీకు నమస్కారం. తండ్రీ, సుఖంగా వెళ్ళండి. ఈ మహాదోషంతో కూడిన స్వర్గంతోనూ సుఖంతోనూ నాకు పనిలేదు.

3.262.44

पतनान्ते महादुःखं परितापः सुदारुणः ।
स्वर्गभाजः पतन्तीह तस्मात्स्वर्गं न कामये ॥ ३.२६२.४४ ॥

పతనం చివరలో మహాదుఃఖమూ అత్యంత భయంకరమైన సంతాపమూ కలుగుతాయి. స్వర్గభాగులు ఇక్కడినుండి పడిపోతారు; కాబట్టి నేను స్వర్గాన్ని కోరను.

3.262.45

यत्रगत्वान शोचन्ति न व्यथन्तिचलन्ति वा ।
तदहं स्थानमत्यन्तं मार्गयिष्यामि केवलम् ॥ ३.२६२.४५ ॥

ఎక్కడికి వెళ్ళినవారు శోకించరో, బాధపడరో, చలించరో, ఆ అత్యుత్తమ స్థానాన్నే నేను ఒక్కడినే వెతుకుతాను.

3.262.46

इत्युक्त्वा स मुनिर्वाक्यं देवदूतंविसृज्य तम् ।
शिलोञ्छवृत्तिमुत्सृज्य शममातिष्ठदुत्तमम् ॥ ३.२६२.४६ ॥

ఇలా చెప్పి ఆ మునీంద్రుడు దేవదూతను పంపివేసి, శిలోంఛ వృత్తిని విడిచి ఉత్తమమైన శమాన్ని ఆశ్రయించాడు.

3.262.47

तुल्यनिन्दास्तुतिर्भूत्वासमलोष्टाश्मकाञ्चनः ।
ज्ञानयोगेन शुद्धेन ध्याननित्यो बभूव ह ॥ ३.२६२.४७ ॥

నిందా స్తుతులను సమానంగా భావించి, మట్టిముద్ద, రాయి, బంగారం ఒకటిగా చూస్తూ, శుద్ధమైన జ్ఞానయోగంతో నిత్య ధ్యానంలో నిలిచాడు.

3.262.48

निगृहीतेन्द्रियग्रामः समयोजयदात्मनि ।
युक्तचित्तं यथाऽऽत्मानं युयोज परमेश्वरे ॥ ३.२६२.४८ ॥

ఇంద్రియ సమూహాన్ని నిగ్రహించి, తనను ఆత్మలో నియోగించాడు; సమాహిత చిత్తంతో తనను పరమేశ్వరునిలో కలిపాడు.

3.262.49

ध्यानयोगाद्बलं लब्ध्वा प्राप्य बुद्धिमनुत्तमाम् ।
जगाम शाश्वतीं सिद्धिं परां निर्वाणलक्षणाम् ॥ ३.२६२.४९ ॥

ధ్యాన యోగం ద్వారా బలాన్ని, అత్యుత్తమ బుద్ధిని పొంది, నిర్వాణ లక్షణమైన శాశ్వత పరమ సిద్ధిని అతడు చేరుకున్నాడు.

3.262.50

तस्मात्त्वमपिकौन्तेय न शोकं कर्तुमर्हसि ।
राज्यात्स्फीतात्परिभ्रष्टस्तपसा तदवाप्स्यसि ॥ ३.२६२.५० ॥

కావున, కౌంతేయా, నువ్వు కూడా శోకించకూడదు. సమృద్ధమైన రాజ్యం నుండి తొలగినవాడివైనా, తపస్సు ద్వారా దాన్ని తిరిగి పొందుతావు.

3.262.51

सुखस्यानन्तरं दुःखं दुःखस्यानन्तरं सुखम् ।
पर्यायेणोपसर्पन्ते नरं नेमिमरा इव ॥ ३.२६२.५१ ॥

సుఖం తర్వాత దుఃఖం, దుఃఖం తర్వాత సుఖం వస్తాయి. చక్రపు ఆకులు చక్రపు అంచును ఒకదాని తర్వాత మరొకటిగా చేరినట్లు, అవి మనిషిని వంతుల వారీగా చేరుతాయి.

3.262.52

पितृपैतामहं राज्यंप्राप्स्यस्यमितविक्रम ।
वर्षात्रयोदशादूर्ध्वंव्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ ३.२६२.५२ ॥

అమిత పరాక్రమశాలీ, తండ్రి తాత వారసత్వ రాజ్యాన్ని నువ్వు పొందుతావు. పదమూడు సంవత్సరాల తర్వాత నీ మానసిక జ్వరం తొలగిపోవుగాక.

3.262.53

स एवमुक्त्वाभगवान्व्यासः पाण्डवनन्दनम् ।
जगाम तपसे धीमान्पुनरेवाश्रमं प्रति ॥ ३.२६२.५३ ॥

ఇలా చెప్పి, పాండవులకు ఆనందదాత అయినవాడితో భగవంతుడు, ధీమంతుడు వ్యాసుడు తపస్సు కోసం మళ్ళీ తన ఆశ్రమం వైపు వెళ్ళిపోయాడు.