మహాభారతం · అధ్యాయం 3.263
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.263.1
वसत्स्वेवं वने तेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
रममाणएषु चित्राबिः कथाभिर्मुनिभिः सह ॥ ३.२६३.१ ॥
ఈ విధంగా ఆ మహాత్ములైన పాండవులు అడవిలో నివసిస్తూ, మునులతో కలిసి విచిత్రమైన కథలతో ఆనందించారు.
3.263.2
सूर्यदत्ताक्षयान्नेन कृष्णाया भोजनावधि ।
ब्राह्मणांस्तर्पमाणेषु ये चान्नार्थमुपागताः।
आरण्यानां मृगाणां च मांसैर्नानाविधैरपि ॥ ३.२६३.२ ॥
సూర్యుడు ఇచ్చిన అక్షయ అన్నంతో, కృష్ణ (ద్రౌపది) భోజనం వరకు, అన్నార్థులుగా వచ్చిన బ్రాహ్మణులను తృప్తిపరుస్తూ, అడవి మృగాల నానావిధ మాంసాలతో కూడా.
3.263.3
धार्तराष्ट्रा दुरात्मानः सर्वे दुर्योधनादयः ।
कथं तेष्वन्ववर्तन्त पापाचारा महामुने ॥ ३.२६३.३ ॥
మహామునీ, దుర్యోధనుడు మొదలైన ధృతరాష్ట్రుని దుష్టాత్ములైన కుమారులందరూ, పాపాచారులై వారి పట్ల ఎలా ప్రవర్తించారు?
3.263.4
दःशासनस्य कर्णस्य शकुनेश्च मते स्थिताः ।
एतदाचक्ष्व भगवन्वैशंपायन पृच्छतः ॥ ३.२६३.४ ॥
దుఃశాసనుడు, కర్ణుడు, శకుని సలహాలపై నిలిచి వారు ఏమి చేశారు? భగవాన్ వైశంపాయనా, నేను అడుగుతున్నాను, ఇది నాకు చెప్పండి.
3.263.5
श्रुत्वा तेषां तथा वृत्तिं नगरे वसतामिव ।
दुर्योधनो महाराज तेषु पापमरोचयत् ॥ ३.२६३.५ ॥
మహారాజా, నగరంలో నివసించేవారివలె వారి జీవనవిధానాన్ని విని, దుర్యోధనుడు వారిపట్ల పాపం చేయాలని కోరాడు.
3.263.6
तथा तैर्निकृतिप्रज्ञैः कर्णदुःशासनादिभिः ।
नानोपायैरधं तेषु चिन्तयत्सु दुरात्मसु ॥ ३.२६३.६ ॥
ఇలా మోసపూరిత బుద్ధిగల కర్ణుడు, దుఃశాసనుడు మొదలైన దుష్టాత్ములు అనేక ఉపాయాలతో వారికి నాశనం కలిగించాలని ఆలోచిస్తుండగా —
3.263.7
अभ्यागच्छत्स धर्मात्मा तपस्वी कसुमहायशाः ।
शिष्यायुतसमोपेतो दुर्वासा नाम कामतः ॥ ३.२६३.७ ॥
ఆ ధర్మాత్ముడు, తపస్వి, గొప్ప యశస్సు గల దుర్వాసుడు అనే మునీంద్రుడు ఇష్టానుసారంగా పదివేల మంది శిష్యులతో కలిసి వచ్చాడు.
3.263.8
तमागतमभिप्रेक्ष्य मुनिं परमकोपनम् ।
सहितो भ्रातृभिः श्रीमानातिथ्येन न्यमन्त्रयत् ॥ ३.२६३.८ ॥
వచ్చిన ఆ అత్యంత కోపస్వభావుడైన మునిని చూసి, సోదరులతో కలిసి శ్రీమంతుడు ఆతిథ్యానికి ఆహ్వానించాడు.
3.263.9
विधिवत्पूजयामास स्वयं किंकरवत्स्थितः ।
अहानि कतिचित्तत्र तस्थौ स मुनिसत्तमः ॥ ३.२६३.९ ॥
అతడు స్వయంగా సేవకుడిలా నిలబడి విధిప్రకారం ఆయనను పూజించాడు; ఆ మునిశ్రేష్ఠుడు అక్కడ కొన్ని రోజులు ఉన్నాడు.
3.263.10
तं च पर्यचरद्राजा दिवारात्रमतन्द्रितः ।
दुर्योधनो महाराज शापात्तस्य विशङ्कितः ॥ ३.२६३.१० ॥
రాజు దుర్యోధనుడు పగలూ రాత్రీ అలసటలేకుండా ఆయనకు సేవ చేశాడు, మహారాజా; ఆయన శాపానికి భయపడినవాడై.
3.263.11
क्षुधितोऽस्मि ददस्वान्नं शीघ्रं मम नराधिप ।
इत्युक्त्वा गच्छति स्नातुं प्र्यागच्चति वै चिरात् ॥ ३.२६३.११ ॥
"నరాధిపా, నాకు ఆకలిగా ఉంది; త్వరగా నాకు అన్నం ఇవ్వు" అని చెప్పి ఆయన స్నానానికి వెళ్ళాడు; నిజంగా చాలా సేపటికి తిరిగి వచ్చాడు.
3.263.12
न भोक्ष्याम्यद्यमे नास्ति क्षुधेत्युक्त्वैत्यदर्शनम् ।
अकस्मादेत्य च ब्रूते भोजनयास्मांस्त्वरान्वितः ॥ ३.२६३.१२ ॥
"ఈ రోజు నేను భోజనం చేయను, నాకు ఆకలి లేదు" అని చెప్పి అదృశ్యమయ్యాడు; తర్వాత అకస్మాత్తుగా వచ్చి తొందరగా మాకు భోజనం కోసం చెప్పాడు.
3.263.13
कदाचिच्च निशीथे स उत्थाय निकृतौ स्थितः ।
पूर्ववत्कारयित्वाऽन्नं न भुङ्क्ते गर्हयन्स्म सः ॥ ३.२६३.१३ ॥
ఒకసారి అర్ధరాత్రి అతడు లేచి తన కుటీరంలో నిలబడ్డాడు. ముందులాగే అన్నం సిద్ధం చేయించినా అతడు తినలేదు; నిందిస్తూనే ఉన్నాడు.
3.263.14
वर्तमाने तथा तस्मिन्यदा दुर्योधनो नृपः ।
विकृतिं नैति न क्रोधं तदा तुष्टोऽभवन्मुनिः ॥ ३.२६३.१४ ॥
ఇలా జరుగుతున్నప్పుడు రాజు దుర్యోధనుడు ఏ వికారమూ చూపక, కోపమూ పడక ఉన్నాడు; అప్పుడు ముని సంతుష్టుడయ్యాడు.
3.263.15
आहचैनं दुराधर्षो वरदोऽस्मीति भारत ॥ ३.२६३.१५ ॥
భరతుడా, ఆ దుర్ధర్షుడు అతనితో ఇలా అన్నాడు: "నేను వరదుడను."
3.263.16
वरं वरय भद्रं ते यत्ते मनसि वर्तते ।
मयि प्रीते तु यद्धर्म्यं नालभ्यं विद्यते तव ॥ ३.२६३.१६ ॥
వరం కోరు, నీకు శుభం కలుగుగాక. నీ మనసులో ఉన్నదే వరంగా కోరు. నేను సంతుష్టుడైతే, నీకు ధర్మసమ్మతమైనది ఏదీ అందనిది కాదు.
3.263.17
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य महर्षेर्भावितात्मनः ।
अमन्यत पुनर्जातमात्मानं स सुयोधनः ॥ ३.२६३.१७ ॥
ఆ భావితాత్ముడైన మహర్షి మాటలు విని, సుయోధనుడు తనను తాను పునర్జన్మ పొందినవాడిగా భావించాడు.
3.263.18
प्रागेव मन्त्रितं चासीत्कर्णदुःशासनादिभिः ।
याचनीयं मुनेस्तुष्टादिति निश्चित्य दुर्मतिः ॥ ३.२६३.१८ ॥
ముందే కర్ణుడు, దుఃశాసనుడు మొదలైనవారితో ఆలోచన జరిగింది: సంతుష్టుడైన ముని నుండి వరం కోరాలని. ఆ దుర్బుద్ధి ఈ నిశ్చయానికి వచ్చాడు.
3.263.19
अतिहर्षान्वितो राजन्वरमेनमयाचत ।
शिष्यैः सह मम ब्रह्मन्यथा जातोऽतिथिर्भवान् ॥ ३.२६३.१९ ॥
ఓ రాజా, అత్యంత ఆనందంతో అతడు ఆయనను వరం కోరాడు: బ్రాహ్మణుడా, మీ శిష్యులతో కలిసి నాకు అతిథిగా ఉండండి.
3.263.20
अस्मत्कुले महाराजो ज्येष्ठः श्रेष्ठो युधिष्ठिरः ।
वने वसति धर्मात्मा भ्रातृभिः परिवारितः।
गुणवाञ्शीलसंपन्नस्तस्य त्वमतिथिर्भव ॥ ३.२६३.२० ॥
మా కులంలో జ్యేష్ఠుడు, శ్రేష్ఠుడు అయిన మహారాజు యుధిష్ఠిరుడు, ధర్మాత్ముడు, సోదరులతో చుట్టుముట్టబడి అరణ్యంలో నివసిస్తున్నాడు. ఆయన గుణవంతుడు, శీలసంపన్నుడు; మీరు ఆయనకు అతిథి కండి.
3.263.21
यदा च राजपुत्री सा सुकुमारी यशस्विनी ।
भोजयित्वा द्विजान्सर्वान्पतींश्च वरवर्णिनी ॥ ३.२६३.२१ ॥
సుకుమారియు, యశస్విని అయిన ఆ రాజపుత్రి, అందమైన వర్ణంగల ఆమె, బ్రాహ్మణులందరికీ, భర్తలకు భోజనం పెట్టి...
3.263.22
विश्रान्ता च स्वयं भुक्त्वा सुखासीना भवेद्यदा ।
तदा त्वं तत्रगच्छेथा यद्यनुग्राह्यता मयि ॥ ३.२६३.२२ ॥
ఆమె స్వయంగా భోజనం చేసి విశ్రాంతి తీసుకుని సుఖంగా కూర్చుని ఉన్నప్పుడు, నాపై మీకు అనుగ్రహం ఉంటే మీరు అక్కడికి వెళ్ళండి.
3.263.23
तथा करिष्ये त्वत्प्रीत्येत्येवमुक्त्वा सुयोधनम् ।
दुर्वासा अपिविप्रेन्द्रो यथागतमगात्ततः ॥ ३.२६३.२३ ॥
'మీ సంతోషం కోసం అలాగే చేస్తాను' అని దుర్యోధనుడితో చెప్పి, విప్రశ్రేష్ఠుడైన దుర్వాసుడు వచ్చిన మార్గంలోనే వెళ్ళిపోయాడు.
3.263.24
कृतार्थमपि चात्मानं तदा मेने सुयोधनः ।
करेण च करं गृह्य कर्णस्य मुदितो भृशम् ॥ ३.२६३.२४ ॥
అప్పుడు దుర్యోధనుడు తన కార్యం నెరవేరినట్లు భావించాడు; కర్ణుని చేతిని తన చేతితో పట్టుకుని ఎంతో సంతోషించాడు.
3.263.25
कर्णोपि भ्रातृसहितमित्युवाच नृपं मुदा ।
दुष्ट्या कामः सुसंवृत्तोदिष्ट्या कौरव वर्धसे।
दिष्ट्या ते शत्रवो मग्ना दुस्तरे व्यसनार्णवे ॥ ३.२६३.२५ ॥
కర్ణుడు కూడా సోదరులతో కలిసి ఆనందంగా రాజుతో ఇలా అన్నాడు: "ఓ కౌరవా, నీ కోరిక పూర్తిగా నెరవేరింది; అదృష్టవశాత్తు నీవు అభివృద్ధి చెందుతున్నావు. అదృష్టవశాత్తు నీ శత్రువులు దాటలేని కష్టాల సముద్రంలో మునిగిపోయారు."
3.263.26
दुर्वासःक्रोधजे वह्नौ पतिताः पाण्डुनन्दनाः ।
स्वैरेव ते महापापैर्गता वै दुस्तरं तमः ॥ ३.२६३.२६ ॥
దుర్వాసుని కోపంతో పుట్టిన అగ్నిలో పాండు కుమారులు పడిపోయారు. తమ స్వంత మహాపాపాల వల్లనే వారు దాటలేని చీకటిని చేరారు.
3.263.27
इत्थं ते निकृतिप्रज्ञा राजन्दुर्योधनादयः ।
हसन्तः प्रीतमनसो जग्मुः स्वंस्वं निकेतनम् ॥ ३.२६३.२७ ॥
ఈ విధంగా కపట బుద్ధి గల దుర్యోధనుడు మొదలైనవారు, ఓ రాజా, నవ్వుతూ సంతోషమైన మనస్సుతో తమ తమ నివాసాలకు వెళ్లిపోయారు.