மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.263
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.263.1
वसत्स्वेवं वने तेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
रममाणएषु चित्राबिः कथाभिर्मुनिभिः सह ॥ ३.२६३.१ ॥
இவ்வாறு அந்த மகாத்மாக்களான பாண்டவர்கள் வனத்தில் வசிக்கையில், முனிவர்களுடன் அற்புதமான கதைகளால் மகிழ்ந்தனர்.
3.263.2
सूर्यदत्ताक्षयान्नेन कृष्णाया भोजनावधि ।
ब्राह्मणांस्तर्पमाणेषु ये चान्नार्थमुपागताः।
आरण्यानां मृगाणां च मांसैर्नानाविधैरपि ॥ ३.२६३.२ ॥
சூரியன் அளித்த அட்சய அன்னத்தால், கிருஷ்ணையின் (திரௌபதியின்) உணவு வரை, உணவு தேடி வந்த பிராமணர்களை திருப்தி செய்தும், காட்டு மான்களின் பலவகை இறைச்சியாலும்.
3.263.3
धार्तराष्ट्रा दुरात्मानः सर्वे दुर्योधनादयः ।
कथं तेष्वन्ववर्तन्त पापाचारा महामुने ॥ ३.२६३.३ ॥
மகாமுனியே, துரியோதனன் முதலான திருதராஷ்டிரனின் துர்குணம் கொண்ட புதல்வர்கள் அனைவரும், பாவச் செயல் புரிந்தவர்கள், அவர்களிடம் எவ்வாறு நடந்துகொண்டனர்?
3.263.4
दःशासनस्य कर्णस्य शकुनेश्च मते स्थिताः ।
एतदाचक्ष्व भगवन्वैशंपायन पृच्छतः ॥ ३.२६३.४ ॥
துச்சாசனன், கர்ணன் மற்றும் சகுனியின் ஆலோசனைப்படி நின்றவர்கள் — இதை எனக்கு சொல்லுங்கள், பகவானே வைசம்பாயனரே, நான் கேட்கிறேன்.
3.263.5
श्रुत्वा तेषां तथा वृत्तिं नगरे वसतामिव ।
दुर्योधनो महाराज तेषु पापमरोचयत् ॥ ३.२६३.५ ॥
மகாராஜனே, நகரத்தில் வசிப்பவர்களைப் போல அவர்களுடைய அந்த வாழ்க்கை நடத்தையைக் கேட்டு, துரியோதனன் அவர்கள்மீது தீங்கு செய்ய விரும்பினான்.
3.263.6
तथा तैर्निकृतिप्रज्ञैः कर्णदुःशासनादिभिः ।
नानोपायैरधं तेषु चिन्तयत्सु दुरात्मसु ॥ ३.२६३.६ ॥
இவ்வாறு வஞ்சகப் புத்தியுடைய கர்ணன், துச்சாசனன் முதலிய துர்குணர்கள் பல வழிகளில் அவர்களுக்கு அழிவை நினைத்துக்கொண்டிருக்க —
3.263.7
अभ्यागच्छत्स धर्मात्मा तपस्वी कसुमहायशाः ।
शिष्यायुतसमोपेतो दुर्वासा नाम कामतः ॥ ३.२६३.७ ॥
அந்த தர்மாத்மாவான, தவம் செய்யும், பெரும் புகழ் கொண்ட துர்வாசர் என்ற முனிவர் தம் விருப்பப்படி பத்தாயிரம் சீடர்களுடன் வந்தார்.
3.263.8
तमागतमभिप्रेक्ष्य मुनिं परमकोपनम् ।
सहितो भ्रातृभिः श्रीमानातिथ्येन न्यमन्त्रयत् ॥ ३.२६३.८ ॥
வந்திருக்கும் அந்த மிகுந்த கோபமுள்ள முனிவரைக் கண்டு, சகோதரர்களுடன் இருந்த சிறப்புமிக்கவர் விருந்தோம்பலுக்காக அவரை அழைத்தார்.
3.263.9
विधिवत्पूजयामास स्वयं किंकरवत्स्थितः ।
अहानि कतिचित्तत्र तस्थौ स मुनिसत्तमः ॥ ३.२६३.९ ॥
அவர் சேவகனைப் போல் நின்று முறைப்படி அவரை வணங்கிப் பூஜித்தார்; அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவர் அங்கே சில நாட்கள் தங்கினார்.
3.263.10
तं च पर्यचरद्राजा दिवारात्रमतन्द्रितः ।
दुर्योधनो महाराज शापात्तस्य विशङ्कितः ॥ ३.२६३.१० ॥
மன்னன் துரியோதனன் பகலும் இரவும் சோர்வின்றி அவருக்குப் பணிவிடை செய்தான்; மகாராஜாவே, அவருடைய சாபத்திற்கு அஞ்சியவனாக.
3.263.11
क्षुधितोऽस्मि ददस्वान्नं शीघ्रं मम नराधिप ।
इत्युक्त्वा गच्छति स्नातुं प्र्यागच्चति वै चिरात् ॥ ३.२६३.११ ॥
"நராதிபனே, எனக்குப் பசிக்கிறது; விரைவில் எனக்கு உணவு கொடு" என்று சொல்லிவிட்டு அவர் நீராடச் சென்றார்; உண்மையில் வெகுநேரம் கழித்தே திரும்பினார்.
3.263.12
न भोक्ष्याम्यद्यमे नास्ति क्षुधेत्युक्त्वैत्यदर्शनम् ।
अकस्मादेत्य च ब्रूते भोजनयास्मांस्त्वरान्वितः ॥ ३.२६३.१२ ॥
"இன்று நான் உண்ணமாட்டேன், எனக்குப் பசி இல்லை" என்று சொல்லி மறைந்தார்; பின்னர் திடீரென வந்து அவசரமாக எங்களிடம் உணவுக்காகக் கூறினார்.
3.263.13
कदाचिच्च निशीथे स उत्थाय निकृतौ स्थितः ।
पूर्ववत्कारयित्वाऽन्नं न भुङ्क्ते गर्हयन्स्म सः ॥ ३.२६३.१३ ॥
ஒரு சமயம் நள்ளிரவில் அவர் எழுந்து தம் குடிசையில் நின்றார். முன்பு போலவே உணவு தயாரிக்கச் செய்தும் அவர் உண்ணவில்லை; நிந்தித்துக் கொண்டிருந்தார்.
3.263.14
वर्तमाने तथा तस्मिन्यदा दुर्योधनो नृपः ।
विकृतिं नैति न क्रोधं तदा तुष्टोऽभवन्मुनिः ॥ ३.२६३.१४ ॥
இவ்வாறு நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தபோது, மன்னன் துரியோதனன் எந்தக் கலக்கமும் காட்டாமல் கோபமும் கொள்ளாமல் இருந்தான்; அப்போது முனிவர் மகிழ்ந்தார்.
3.263.15
आहचैनं दुराधर्षो वरदोऽस्मीति भारत ॥ ३.२६३.१५ ॥
பாரதா, அந்த அசைக்க முடியாதவர் அவனிடம் கூறினார்: "நான் வரம் அளிப்பவன்."
3.263.16
वरं वरय भद्रं ते यत्ते मनसि वर्तते ।
मयि प्रीते तु यद्धर्म्यं नालभ्यं विद्यते तव ॥ ३.२६३.१६ ॥
வரம் கேள், உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். உன் மனதில் உள்ளதை வரமாகக் கேள். நான் மகிழ்ந்தால், உனக்கு தர்மத்திற்கு உகந்த எதுவும் கிடைக்காததாக இருக்காது.
3.263.17
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य महर्षेर्भावितात्मनः ।
अमन्यत पुनर्जातमात्मानं स सुयोधनः ॥ ३.२६३.१७ ॥
நற்பண்புள்ள அந்த மகரிஷியின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, சுயோதனன் தன்னைத் தானே மறுபிறப்பு பெற்றவனாக நினைத்தான்.
3.263.18
प्रागेव मन्त्रितं चासीत्कर्णदुःशासनादिभिः ।
याचनीयं मुनेस्तुष्टादिति निश्चित्य दुर्मतिः ॥ ३.२६३.१८ ॥
முன்பே கர்ணன், துச்சாசனன் முதலியோருடன் ஆலோசிக்கப்பட்டிருந்தது: மகிழ்ந்த முனிவரிடம் வரம் கேட்க வேண்டும் என்று. அந்தத் தீயவன் அதை உறுதி செய்துகொண்டான்.
3.263.19
अतिहर्षान्वितो राजन्वरमेनमयाचत ।
शिष्यैः सह मम ब्रह्मन्यथा जातोऽतिथिर्भवान् ॥ ३.२६३.१९ ॥
அரசே, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அவன் அவரிடம் வரம் கேட்டான்: பிராமணரே, உம் சீடர்களுடன் என் விருந்தினராக ஆகவேண்டும்.
3.263.20
अस्मत्कुले महाराजो ज्येष्ठः श्रेष्ठो युधिष्ठिरः ।
वने वसति धर्मात्मा भ्रातृभिः परिवारितः।
गुणवाञ्शीलसंपन्नस्तस्य त्वमतिथिर्भव ॥ ३.२६३.२० ॥
எங்கள் குலத்தில் மூத்தவரும் சிறந்தவருமான மகாராஜா யுதிஷ்டிரர், தர்மாத்மா, சகோதரர்களால் சூழப்பட்டு காட்டில் வசிக்கிறார். அவர் குணவானும் நற்குணம் நிறைந்தவரும்; நீர் அவருக்கு விருந்தினராக ஆகவேண்டும்.
3.263.21
यदा च राजपुत्री सा सुकुमारी यशस्विनी ।
भोजयित्वा द्विजान्सर्वान्पतींश्च वरवर्णिनी ॥ ३.२६३.२१ ॥
மென்மையும் புகழும் கொண்ட அரசகுமாரி, அழகிய நிறமுடையவள், எல்லா துவிஜர்களுக்கும் கணவர்களுக்கும் உணவளித்து...
3.263.22
विश्रान्ता च स्वयं भुक्त्वा सुखासीना भवेद्यदा ।
तदा त्वं तत्रगच्छेथा यद्यनुग्राह्यता मयि ॥ ३.२६३.२२ ॥
அவள் தானே உண்டு ஓய்வெடுத்து சுகமாக அமர்ந்திருக்கும்போது, என்மீது உம் அருள் இருந்தால் நீர் அங்கே செல்லவேண்டும்.
3.263.23
तथा करिष्ये त्वत्प्रीत्येत्येवमुक्त्वा सुयोधनम् ।
दुर्वासा अपिविप्रेन्द्रो यथागतमगात्ततः ॥ ३.२६३.२३ ॥
'உமக்காக அவ்வாறே செய்வேன்' என்று துரியோதனனிடம் கூறிவிட்டு, விப்ரசிரேஷ்டரான துர்வாசரும் வந்த வழியே சென்றார்.
3.263.24
कृतार्थमपि चात्मानं तदा मेने सुयोधनः ।
करेण च करं गृह्य कर्णस्य मुदितो भृशम् ॥ ३.२६३.२४ ॥
அப்போது துரியோதனன் தன்னை வெற்றியடைந்தவனாக எண்ணினான்; கர்ணனின் கையைத் தன் கையால் பற்றி மிகவும் மகிழ்ந்தான்.
3.263.25
कर्णोपि भ्रातृसहितमित्युवाच नृपं मुदा ।
दुष्ट्या कामः सुसंवृत्तोदिष्ट्या कौरव वर्धसे।
दिष्ट्या ते शत्रवो मग्ना दुस्तरे व्यसनार्णवे ॥ ३.२६३.२५ ॥
கர்ணனும் சகோதரர்களுடன் மகிழ்ச்சியுடன் அரசனிடம் கூறினான்: "ஓ கௌரவா, உன் ஆசை நன்கு நிறைவேறியது; அதிர்ஷ்டத்தால் நீ செழிக்கிறாய். அதிர்ஷ்டத்தால் உன் பகைவர்கள் கடக்க முடியாத துன்பக் கடலில் மூழ்கினர்."
3.263.26
दुर्वासःक्रोधजे वह्नौ पतिताः पाण्डुनन्दनाः ।
स्वैरेव ते महापापैर्गता वै दुस्तरं तमः ॥ ३.२६३.२६ ॥
துர்வாசரின் கோபத்தால் பிறந்த நெருப்பில் பாண்டுவின் மைந்தர்கள் வீழ்ந்தனர். தங்கள் சொந்த பெரும் பாவங்களால் அவர்கள் கடக்க முடியாத இருளை அடைந்தனர்.
3.263.27
इत्थं ते निकृतिप्रज्ञा राजन्दुर्योधनादयः ।
हसन्तः प्रीतमनसो जग्मुः स्वंस्वं निकेतनम् ॥ ३.२६३.२७ ॥
இவ்வாறு வஞ்சக எண்ணம் கொண்ட துரியோதனன் முதலானோர், அரசே, சிரித்துக்கொண்டும் மகிழ்ந்த மனத்துடனும் தங்கள் தங்கள் இல்லங்களுக்குச் சென்றனர்.