Mahābhārata · Adhyāya 3.263
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.263.1
वसत्स्वेवं वने तेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
रममाणएषु चित्राबिः कथाभिर्मुनिभिः सह ॥ ३.२६३.१ ॥
Assim, enquanto aqueles Pāṇḍava magnânimos viviam na floresta, deleitavam-se com histórias maravilhosas junto aos sábios.
3.263.2
सूर्यदत्ताक्षयान्नेन कृष्णाया भोजनावधि ।
ब्राह्मणांस्तर्पमाणेषु ये चान्नार्थमुपागताः।
आरण्यानां मृगाणां च मांसैर्नानाविधैरपि ॥ ३.२६३.२ ॥
Com o alimento inesgotável dado pelo Sol, que durava até a refeição de Kṛṣṇā, saciando os brâmanes que tinham vindo em busca de comida, e também com a carne de veados da floresta, de várias espécies.
3.263.3
धार्तराष्ट्रा दुरात्मानः सर्वे दुर्योधनादयः ।
कथं तेष्वन्ववर्तन्त पापाचारा महामुने ॥ ३.२६३.३ ॥
Ó grande sábio, como se comportavam para com eles todos os filhos malvados de Dhṛtarāṣṭra, Duryodhana e os demais, de conduta pecaminosa?
3.263.4
दःशासनस्य कर्णस्य शकुनेश्च मते स्थिताः ।
एतदाचक्ष्व भगवन्वैशंपायन पृच्छतः ॥ ३.२६३.४ ॥
Guiados pelo conselho de Duḥśāsana, Karṇa e Śakuni, o que fizeram? Conta-me isto, ó venerável Vaiśampāyana, pois eu pergunto.
3.263.5
श्रुत्वा तेषां तथा वृत्तिं नगरे वसतामिव ।
दुर्योधनो महाराज तेषु पापमरोचयत् ॥ ३.२६३.५ ॥
Ao ouvir a conduta deles, semelhante à de homens que vivem numa cidade, Duryodhana, ó grande rei, desejou o mal contra eles.
3.263.6
तथा तैर्निकृतिप्रज्ञैः कर्णदुःशासनादिभिः ।
नानोपायैरधं तेषु चिन्तयत्सु दुरात्मसु ॥ ३.२६३.६ ॥
Assim, enquanto Karṇa, Duḥśāsana e os outros, de mente astuta e perversa, planejavam sua ruína por muitos meios,
3.263.7
अभ्यागच्छत्स धर्मात्मा तपस्वी कसुमहायशाः ।
शिष्यायुतसमोपेतो दुर्वासा नाम कामतः ॥ ३.२६३.७ ॥
Aquele asceta de alma justa e grande renome, o sábio chamado Durvāsas, chegou à vontade, acompanhado de dez mil discípulos.
3.263.8
तमागतमभिप्रेक्ष्य मुनिं परमकोपनम् ।
सहितो भ्रातृभिः श्रीमानातिथ्येन न्यमन्त्रयत् ॥ ३.२६३.८ ॥
Ao ver chegar aquele sábio de extrema ira, o glorioso, junto com seus irmãos, convidou-o para a hospitalidade.
3.263.9
विधिवत्पूजयामास स्वयं किंकरवत्स्थितः ।
अहानि कतिचित्तत्र तस्थौ स मुनिसत्तमः ॥ ३.२६३.९ ॥
Ele mesmo, de pé como um servo, honrou-o segundo o rito; e aquele melhor dos sábios permaneceu ali por alguns dias.
3.263.10
तं च पर्यचरद्राजा दिवारात्रमतन्द्रितः ।
दुर्योधनो महाराज शापात्तस्य विशङ्कितः ॥ ३.२६३.१० ॥
O rei Duryodhana o serviu dia e noite, sem descanso, ó grande rei, temeroso de sua maldição.
3.263.11
क्षुधितोऽस्मि ददस्वान्नं शीघ्रं मम नराधिप ।
इत्युक्त्वा गच्छति स्नातुं प्र्यागच्चति वै चिरात् ॥ ३.२६३.११ ॥
Dizendo: «Ó senhor dos homens, estou com fome; dá-me comida depressa», foi tomar banho e voltou só depois de muito tempo.
3.263.12
न भोक्ष्याम्यद्यमे नास्ति क्षुधेत्युक्त्वैत्यदर्शनम् ।
अकस्मादेत्य च ब्रूते भोजनयास्मांस्त्वरान्वितः ॥ ३.२६३.१२ ॥
Dizendo: «Hoje não comerei, não tenho fome», desapareceu; depois, de repente, voltou e falou-nos apressadamente sobre comida.
3.263.13
कदाचिच्च निशीथे स उत्थाय निकृतौ स्थितः ।
पूर्ववत्कारयित्वाऽन्नं न भुङ्क्ते गर्हयन्स्म सः ॥ ३.२६३.१३ ॥
Certa vez, à meia-noite, ele se levantou e permaneceu de pé em sua cabana; embora a comida tivesse sido preparada como antes, não a comia, mas continuava a censurar.
3.263.14
वर्तमाने तथा तस्मिन्यदा दुर्योधनो नृपः ।
विकृतिं नैति न क्रोधं तदा तुष्टोऽभवन्मुनिः ॥ ३.२६३.१४ ॥
Enquanto isso acontecia e o rei Duryodhana não mostrava nem perturbação nem ira, o sábio ficou satisfeito.
3.263.15
आहचैनं दुराधर्षो वरदोऽस्मीति भारत ॥ ३.२६३.१५ ॥
Então o inabalável lhe disse: "Ó Bhārata, sou um concedente de dádivas."
3.263.16
वरं वरय भद्रं ते यत्ते मनसि वर्तते ।
मयि प्रीते तु यद्धर्म्यं नालभ्यं विद्यते तव ॥ ३.२६३.१६ ॥
Pede um dom, que o bem te acompanhe. Pede o que está em tua mente. Quando eu estiver satisfeito, nada conforme ao dharma será inalcançável para ti.
3.263.17
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य महर्षेर्भावितात्मनः ।
अमन्यत पुनर्जातमात्मानं स सुयोधनः ॥ ३.२६३.१७ ॥
Ao ouvir essas palavras do grande sábio de alma purificada, Suyodhana se julgou renascido.
3.263.18
प्रागेव मन्त्रितं चासीत्कर्णदुःशासनादिभिः ।
याचनीयं मुनेस्तुष्टादिति निश्चित्य दुर्मतिः ॥ ३.२६३.१८ ॥
Já se combinara antes com Karṇa, Duḥśāsana e os outros que se deveria pedir um dom ao sábio satisfeito; o de mente perversa, decidindo isso,
3.263.19
अतिहर्षान्वितो राजन्वरमेनमयाचत ।
शिष्यैः सह मम ब्रह्मन्यथा जातोऽतिथिर्भवान् ॥ ३.२६३.१९ ॥
Cheio de grande alegria, ó rei, pediu-lhe uma graça: Ó brâmane, torna-te meu hóspede com os teus discípulos.
3.263.20
अस्मत्कुले महाराजो ज्येष्ठः श्रेष्ठो युधिष्ठिरः ।
वने वसति धर्मात्मा भ्रातृभिः परिवारितः।
गुणवाञ्शीलसंपन्नस्तस्य त्वमतिथिर्भव ॥ ३.२६३.२० ॥
Na nossa família, o mais velho e o melhor, o grande rei Yudhiṣṭhira, de alma justa, rodeado pelos irmãos, habita na floresta. Ele é virtuoso e dotado de boa conduta; torna-te seu hóspede.
3.263.21
यदा च राजपुत्री सा सुकुमारी यशस्विनी ।
भोजयित्वा द्विजान्सर्वान्पतींश्च वरवर्णिनी ॥ ३.२६३.२१ ॥
E quando aquela princesa delicada e gloriosa, de bela tez, tendo alimentado todos os dvijas e os seus maridos...
3.263.22
विश्रान्ता च स्वयं भुक्त्वा सुखासीना भवेद्यदा ।
तदा त्वं तत्रगच्छेथा यद्यनुग्राह्यता मयि ॥ ३.२६३.२२ ॥
E quando ela mesma tiver comido, descansado e estiver sentada à vontade, então deverias ir até lá, se me concederes o teu favor.
3.263.23
तथा करिष्ये त्वत्प्रीत्येत्येवमुक्त्वा सुयोधनम् ।
दुर्वासा अपिविप्रेन्द्रो यथागतमगात्ततः ॥ ३.२६३.२३ ॥
«Assim farei para o teu prazer», disse a Duryodhana; e depois Durvāsas, o principal dos brâmanes, partiu pelo mesmo caminho por onde viera.
3.263.24
कृतार्थमपि चात्मानं तदा मेने सुयोधनः ।
करेण च करं गृह्य कर्णस्य मुदितो भृशम् ॥ ३.२६३.२४ ॥
Então Duryodhana julgou-se bem-sucedido e, tomando a mão de Karṇa na sua, alegrou-se imensamente.
3.263.25
कर्णोपि भ्रातृसहितमित्युवाच नृपं मुदा ।
दुष्ट्या कामः सुसंवृत्तोदिष्ट्या कौरव वर्धसे।
दिष्ट्या ते शत्रवो मग्ना दुस्तरे व्यसनार्णवे ॥ ३.२६३.२५ ॥
Karṇa também, junto com seus irmãos, disse alegremente ao rei: "Ó Kaurava, teu desejo foi plenamente realizado; por sorte tu prosperas. Por sorte teus inimigos afundaram no oceano de desgraça insondável."
3.263.26
दुर्वासःक्रोधजे वह्नौ पतिताः पाण्डुनन्दनाः ।
स्वैरेव ते महापापैर्गता वै दुस्तरं तमः ॥ ३.२६३.२६ ॥
Os filhos de Pāṇḍu caíram no fogo nascido da ira de Durvāsas; por seus próprios grandes pecados, entraram na escuridão insondável.
3.263.27
इत्थं ते निकृतिप्रज्ञा राजन्दुर्योधनादयः ।
हसन्तः प्रीतमनसो जग्मुः स्वंस्वं निकेतनम् ॥ ३.२६३.२७ ॥
Assim, Duryodhana e os outros, com mentes voltadas para o engano, ó rei, rindo e de coração alegre, foram cada um para a sua morada.