മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.263
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.263.1
वसत्स्वेवं वने तेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
रममाणएषु चित्राबिः कथाभिर्मुनिभिः सह ॥ ३.२६३.१ ॥
ഇങ്ങനെ ആ മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവന്മാർ വനത്തിൽ വസിക്കുമ്പോൾ, മുനിമാരോടൊപ്പം വിചിത്രമായ കഥകളാൽ രമിച്ചു.
3.263.2
सूर्यदत्ताक्षयान्नेन कृष्णाया भोजनावधि ।
ब्राह्मणांस्तर्पमाणेषु ये चान्नार्थमुपागताः।
आरण्यानां मृगाणां च मांसैर्नानाविधैरपि ॥ ३.२६३.२ ॥
സൂര്യൻ നൽകിയ അക്ഷയാന്നം കൊണ്ട്, കൃഷ്ണയുടെ (ദ്രൗപദിയുടെ) ഭോജനം വരെ, അന്നത്തിനായി വന്ന ബ്രാഹ്മണരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, വനമൃഗങ്ങളുടെ നാനാവിധ മാംസം കൊണ്ടും.
3.263.3
धार्तराष्ट्रा दुरात्मानः सर्वे दुर्योधनादयः ।
कथं तेष्वन्ववर्तन्त पापाचारा महामुने ॥ ३.२६३.३ ॥
മഹാമുനേ, ദുര്യോധനൻ മുതലായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരായ ദുരാത്മാക്കളെല്ലാം പാപാചാരികളായി അവരോട് എങ്ങനെ പെരുമാറി?
3.263.4
दःशासनस्य कर्णस्य शकुनेश्च मते स्थिताः ।
एतदाचक्ष्व भगवन्वैशंपायन पृच्छतः ॥ ३.२६३.४ ॥
ദുശ്ശാസനന്റെയും കർണ്ണന്റെയും ശകുനിയുടെയും ഉപദേശത്തിൽ നിന്നവർ എന്തു ചെയ്തു? ഭഗവാനായ വൈശമ്പായനാ, ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു, ഇതെനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ.
3.263.5
श्रुत्वा तेषां तथा वृत्तिं नगरे वसतामिव ।
दुर्योधनो महाराज तेषु पापमरोचयत् ॥ ३.२६३.५ ॥
മഹാരാജാവേ, നഗരത്തിൽ വസിക്കുന്നവരെപ്പോലെ അവരുടെ ആ ജീവിതരീതി കേട്ട്, ദുര്യോധനൻ അവരോട് പാപം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
3.263.6
तथा तैर्निकृतिप्रज्ञैः कर्णदुःशासनादिभिः ।
नानोपायैरधं तेषु चिन्तयत्सु दुरात्मसु ॥ ३.२६३.६ ॥
അങ്ങനെ വഞ്ചനാബുദ്ധിയുള്ള കർണ്ണൻ, ദുശ്ശാസനൻ മുതലായ ദുരാത്മാക്കൾ നാനാവിധ ഉപായങ്ങളാൽ അവർക്ക് നാശം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ —
3.263.7
अभ्यागच्छत्स धर्मात्मा तपस्वी कसुमहायशाः ।
शिष्यायुतसमोपेतो दुर्वासा नाम कामतः ॥ ३.२६३.७ ॥
ധർമ്മാത്മാവും തപസ്വിയും മഹായശസ്വിയുമായ ദുർവാസാവ് എന്ന മുനി തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പതിനായിരം ശിഷ്യന്മാരോടുകൂടി എത്തി.
3.263.8
तमागतमभिप्रेक्ष्य मुनिं परमकोपनम् ।
सहितो भ्रातृभिः श्रीमानातिथ्येन न्यमन्त्रयत् ॥ ३.२६३.८ ॥
വന്നെത്തിയ അത്യന്തം കോപശീലനായ ആ മുനിയെ കണ്ട്, സഹോദരന്മാരോടുകൂടിയ ശ്രീമാൻ അദ്ദേഹത്തെ അതിഥിസത്കാരത്തിനായി ക്ഷണിച്ചു.
3.263.9
विधिवत्पूजयामास स्वयं किंकरवत्स्थितः ।
अहानि कतिचित्तत्र तस्थौ स मुनिसत्तमः ॥ ३.२६३.९ ॥
അദ്ദേഹം സ്വയം ദാസനെപ്പോലെ നിന്ന് വിധിപ്രകാരം അദ്ദേഹത്തെ പൂജിച്ചു; ആ മുനിശ്രേഷ്ഠൻ അവിടെ കുറച്ചു ദിവസം താമസിച്ചു.
3.263.10
तं च पर्यचरद्राजा दिवारात्रमतन्द्रितः ।
दुर्योधनो महाराज शापात्तस्य विशङ्कितः ॥ ३.२६३.१० ॥
രാജാവായ ദുര്യോധനൻ പകലും രാത്രിയും മടികൂടാതെ അദ്ദേഹത്തെ പരിചരിച്ചു, മഹാരാജാവേ; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശാപത്തെ ഭയന്നുകൊണ്ട്.
3.263.11
क्षुधितोऽस्मि ददस्वान्नं शीघ्रं मम नराधिप ।
इत्युक्त्वा गच्छति स्नातुं प्र्यागच्चति वै चिरात् ॥ ३.२६३.११ ॥
"നരാധിപാ, എനിക്ക് വിശക്കുന്നു; വേഗം എനിക്ക് അന്നം തരൂ" എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം കുളിക്കാൻ പോയി; സത്യമായും വളരെ വൈകിയാണ് മടങ്ങിയെത്തിയത്.
3.263.12
न भोक्ष्याम्यद्यमे नास्ति क्षुधेत्युक्त्वैत्यदर्शनम् ।
अकस्मादेत्य च ब्रूते भोजनयास्मांस्त्वरान्वितः ॥ ३.२६३.१२ ॥
"ഇന്ന് ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കില്ല, എനിക്ക് വിശപ്പില്ല" എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം അപ്രത്യക്ഷനായി; പിന്നെ പെട്ടെന്ന് വന്ന് തിടുക്കത്തോടെ ഭക്ഷണത്തിനായി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.
3.263.13
कदाचिच्च निशीथे स उत्थाय निकृतौ स्थितः ।
पूर्ववत्कारयित्वाऽन्नं न भुङ्क्ते गर्हयन्स्म सः ॥ ३.२६३.१३ ॥
ഒരിക്കൽ അർധരാത്രിയിൽ അവൻ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ കുടിലിൽ നിന്നു. മുമ്പത്തെപ്പോലെ ഭക്ഷണം ഒരുക്കിച്ചിട്ടും അവൻ കഴിച്ചില്ല; നിന്ദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
3.263.14
वर्तमाने तथा तस्मिन्यदा दुर्योधनो नृपः ।
विकृतिं नैति न क्रोधं तदा तुष्टोऽभवन्मुनिः ॥ ३.२६३.१४ ॥
ഇങ്ങനെ നടക്കുമ്പോൾ രാജാവായ ദുര്യോധനൻ ഭാവവ്യത്യാസമോ കോപമോ കാണിച്ചില്ല; അപ്പോൾ മുനി സന്തുഷ്ടനായി.
3.263.15
आहचैनं दुराधर्षो वरदोऽस्मीति भारत ॥ ३.२६३.१५ ॥
ഭാരതാ, ആ ദുർധർഷൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ വരം നൽകുന്നവനാണ്."
3.263.16
वरं वरय भद्रं ते यत्ते मनसि वर्तते ।
मयि प्रीते तु यद्धर्म्यं नालभ्यं विद्यते तव ॥ ३.२६३.१६ ॥
വരം ചോദിക്കുക, നിനക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ. നിന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് വരമായി ചോദിക്കുക. ഞാൻ പ്രസന്നനായാൽ ധർമ്മപരമായതൊന്നും നിനക്ക് ലഭിക്കാതിരിക്കില്ല.
3.263.17
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य महर्षेर्भावितात्मनः ।
अमन्यत पुनर्जातमात्मानं स सुयोधनः ॥ ३.२६३.१७ ॥
ആ ഭാവിതാത്മാവായ മഹർഷിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് സുയോധനൻ താൻ പുനർജന്മം നേടിയതുപോലെ കരുതി.
3.263.18
प्रागेव मन्त्रितं चासीत्कर्णदुःशासनादिभिः ।
याचनीयं मुनेस्तुष्टादिति निश्चित्य दुर्मतिः ॥ ३.२६३.१८ ॥
കർണ്ണൻ, ദുശ്ശാസനൻ തുടങ്ങിയവരോട് മുമ്പുതന്നെ ആലോചിച്ചിരുന്നു: സന്തുഷ്ടനായ മുനിയോട് വരം ചോദിക്കണമെന്ന്. ആ ദുർമതി അത് ഉറപ്പിച്ചു.
3.263.19
अतिहर्षान्वितो राजन्वरमेनमयाचत ।
शिष्यैः सह मम ब्रह्मन्यथा जातोऽतिथिर्भवान् ॥ ३.२६३.१९ ॥
രാജാവേ, അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ അവൻ അദ്ദേഹത്തോട് ഒരു വരം ചോദിച്ചു: ബ്രാഹ്മണാ, ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം അങ്ങ് എന്റെ അതിഥിയാകണം.
3.263.20
अस्मत्कुले महाराजो ज्येष्ठः श्रेष्ठो युधिष्ठिरः ।
वने वसति धर्मात्मा भ्रातृभिः परिवारितः।
गुणवाञ्शीलसंपन्नस्तस्य त्वमतिथिर्भव ॥ ३.२६३.२० ॥
ഞങ്ങളുടെ കുലത്തിൽ മൂത്തവനും ശ്രേഷ്ഠനുമായ മഹാരാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ, ധർമ്മാത്മാവ്, സഹോദരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് വനത്തിൽ വസിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ഗുണവാനും ശീലസമ്പന്നനുമാണ്; അങ്ങ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അതിഥിയാകണം.
3.263.21
यदा च राजपुत्री सा सुकुमारी यशस्विनी ।
भोजयित्वा द्विजान्सर्वान्पतींश्च वरवर्णिनी ॥ ३.२६३.२१ ॥
സുകുമാരിയും യശസ്വിനിയുമായ ആ രാജപുത്രി, സുന്ദരവർണ്ണയായവൾ, എല്ലാ ദ്വിജന്മാർക്കും ഭർത്താക്കന്മാർക്കും ഭക്ഷണം നൽകി...
3.263.22
विश्रान्ता च स्वयं भुक्त्वा सुखासीना भवेद्यदा ।
तदा त्वं तत्रगच्छेथा यद्यनुग्राह्यता मयि ॥ ३.२६३.२२ ॥
അവൾ തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് വിശ്രമിച്ച് സുഖമായി ഇരിക്കുമ്പോൾ, എന്നിൽ അങ്ങയുടെ അനുഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ അങ്ങ് അവിടെ പോകണം.
3.263.23
तथा करिष्ये त्वत्प्रीत्येत्येवमुक्त्वा सुयोधनम् ।
दुर्वासा अपिविप्रेन्द्रो यथागतमगात्ततः ॥ ३.२६३.२३ ॥
'അങ്ങയുടെ സന്തോഷത്തിനായി അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യാം' എന്ന് ദുര്യോധനനോട് പറഞ്ഞ ശേഷം, വിപ്രശ്രേഷ്ഠനായ ദുർവാസാവ് വന്ന വഴിയേ തന്നെ മടങ്ങിപ്പോയി.
3.263.24
कृतार्थमपि चात्मानं तदा मेने सुयोधनः ।
करेण च करं गृह्य कर्णस्य मुदितो भृशम् ॥ ३.२६३.२४ ॥
അപ്പോൾ ദുര്യോധനൻ തന്റെ ലക്ഷ്യം നിറവേറിയതായി കരുതി; കർണ്ണന്റെ കൈ തന്റെ കൈകൊണ്ട് പിടിച്ച് ഏറെ സന്തോഷിച്ചു.
3.263.25
कर्णोपि भ्रातृसहितमित्युवाच नृपं मुदा ।
दुष्ट्या कामः सुसंवृत्तोदिष्ट्या कौरव वर्धसे।
दिष्ट्या ते शत्रवो मग्ना दुस्तरे व्यसनार्णवे ॥ ३.२६३.२५ ॥
കർണനും സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "ഓ കൗരവാ, നിന്റെ ആഗ്രഹം പൂർണമായി സഫലമായി; ഭാഗ്യത്താൽ നീ വളരുന്നു. ഭാഗ്യത്താൽ നിന്റെ ശത്രുക്കൾ താണ്ടാനാവാത്ത ദുരിതസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങി."
3.263.26
दुर्वासःक्रोधजे वह्नौ पतिताः पाण्डुनन्दनाः ।
स्वैरेव ते महापापैर्गता वै दुस्तरं तमः ॥ ३.२६३.२६ ॥
ദുർവാസാവിന്റെ ക്രോധത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ അഗ്നിയിൽ പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ വീണിരിക്കുന്നു. സ്വന്തം മഹാപാപങ്ങളാൽ തന്നെ അവർ താണ്ടാനാവാത്ത ഇരുട്ടിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
3.263.27
इत्थं ते निकृतिप्रज्ञा राजन्दुर्योधनादयः ।
हसन्तः प्रीतमनसो जग्मुः स्वंस्वं निकेतनम् ॥ ३.२६३.२७ ॥
ഇങ്ങനെ വഞ്ചനാബുദ്ധിയുള്ള ദുര്യോധനനും മറ്റുള്ളവരും, ഓ രാജാവേ, ചിരിച്ചുകൊണ്ടും സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെയും തങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് പോയി.