مهابهاراتا · أدهيايا 3.264
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.264.1
ततः कदाचिद्दुर्वासाः सुखासीनांस्तु पाण्डवान् ।
भुक्त्वा चावस्थितां कृष्णां ज्ञात्वा तस्मिन्वने मुनिः।
अभ्यागच्छत्परिवृतः शिष्यैरयुतसंमितैः ॥ ३.२६४.१ ॥
ثم في يوم من الأيام، علم الحكيم دورفاسا أن كريشنا (دراوبادي) ما زالت هناك بينما كان البانداويون جالسين في راحة بعد أن تناولوا الطعام، فجاء إلى تلك الغابة محاطًا بعشرة آلاف من التلاميذ.
3.264.2
दृष्ट्वा यान्तं तमतिथिं स च राजा युधिष्ठिरः ।
जगामाभिमुखः श्रीमान्सह भ्रातृभिरच्युतः ॥ ३.२६४.२ ॥
عندما رأى الضيف قادمًا، مضى الملك يودهيشتيرا، المجيد الثابت، لملاقاته مع إخوته.
3.264.3
तस्मै बद्ध्वाञ्जलिं सम्यगुपवेश्य वरासने ।
विधिवत्पूजयित्वा तमातिथ्यन न्यमन्त्रयत्।
आह्निकं भगवन्कृत्वा शीघ्रमेहीति चाब्रवीत् ॥ ३.२६४.३ ॥
وبعد أن ضم كفيه، أجلسه بحسن على مقعد رفيع، وأكرمه وفق الشعائر، ودعاه بكرم الضيافة قائلًا: «أيها الجليل، أدِّ شعائرك اليومية وتعال سريعًا.»
3.264.4
जगाम च मुनिः सोपि स्नातुं शिष्यैः सहानघः ।
भोजयेत्सहशिष्यं मां कथमित्यविचिन्तयन् ॥ ३.२६४.४ ॥
ومضى الحكيم الطاهر أيضًا مع تلاميذه ليغتسل، متسائلًا: «كيف سيُطعمني أنا وتلاميذي؟»
3.264.5
न्यमज्जत्सलिले चापि मुनिसङ्घः समाहितः ॥ ३.२६४.५ ॥
وغاصت جماعة الحكماء، وقد استجمعت أذهانها، في الماء.
3.264.6
एतस्मिन्नन्तरे राजन्द्रौपदी योपितां वरा ।
चिन्तामवाप परमामन्नहेतोः पतिव्रता ॥ ३.२६४.६ ॥
وفي تلك الأثناء، أيها الملك، وقعت دراوبادي، أفضل النساء والزوجة المخلصة، في قلق شديد بسبب الطعام.
3.264.7
सा चिन्तयन्ती च यदा नान्नहेतुमविन्दत ।
मनसा चिन्तयामास कृष्णं कंसनिषूदनम् ॥ ३.२६४.७ ॥
وإذ كانت قلقة ولم تجد وسيلة لتحصيل الطعام، تأملت في قلبها كرشنا، قاتل كمسا.
3.264.8
कृष्णकृष्ण महाबाहो देवकीनन्दनाव्यय ।
वासुदेव जगन्नाथ प्रणतार्तिविनाशन ॥ ३.२६४.८ ॥
يا كرشنا، يا كرشنا، يا ذا الذراعين القويتين، يا ابن ديفاكي، يا فاسوديفا الخالد، يا رب العالم، يا مُزيل ضيق الساجدين!
3.264.9
विश्वात्मन्विश्वजनक विश्वहर्तः प्रभोऽव्यय ।
प्रपन्नपाल गोपाल प्रजापाल परात्पर।
आकूतीनां च चित्तीनां प्रवर्तक नताऽस्मि ते ॥ ३.२६४.९ ॥
يا روح الكون، يا والد الكون، يا مُفني الكون، يا رب، يا خالد، يا حامي الملتجئين إليك، يا راعي البقر، يا حامي الخلائق، يا من هو أعلى من الأعلى! يا محرك النيات والخواطر، إني أنحني لك.
3.264.10
वरेण्य वरदानन्त अगतीनां गतिप्रद ।
पुराणपुरुष प्राणमनोवृत्त्याद्यगोचर ॥ ३.२६४.१० ॥
يا أفضل المختارين، يا واهب النعم، يا لا نهاية له، يا من يمنح المأوى لمن لا مأوى له، يا بوروشا القديم، يا من لا تبلغه الأنفاس ولا العقل ولا تقلبات الذهن!
3.264.11
सर्वाध्यक्ष पराध्यक्ष त्वामहं शरणं गता ।
पाहि मां कृपया देव शरणागतवत्सल ॥ ३.२६४.११ ॥
يا رب الجميع، يا الرب الأعلى! لقد لجأت إليك. يا إلهي، يا من يحنو على الملتجئين، احمني بفضلك.
3.264.12
नीलोत्पलदलश्याम पद्मगर्भारुणेक्षण ।
पीताम्बरपरीधान लसत्कौस्तुभभूषण ॥ ३.२६४.१२ ॥
داكن كبتلة اللوتس الأزرق، ذو عينين حمراوين كقلب اللوتس، مرتدٍ ثيابًا صفراء، متزين بجوهرة كاوستوبها اللامعة!
3.264.13
त्वमादिरन्तो भूतानां त्वमेव च परायणम् ।
परात्परतरं ज्योतिर्विश्वात्मा सर्वतोमुखः ॥ ३.२६४.१३ ॥
أنت بداية الكائنات ونهايتها، وأنت ملاذها الأعلى. أنت النور الذي يفوق الأعلى، وروح الكون، ذو الوجه المتجه إلى كل الجهات.
3.264.14
त्वामेवाहुः परं बीजं निधानं सर्वसंपदाम् ।
त्वया नाथेन देवेश सर्वापद्म्यो भयं न हि ॥ ३.२६४.१४ ॥
يُقال إنك البذرة العليا وخزانة كل الثروات. يا سيد الآلهة، ما دمت أنت وليّنا فلا خوف من أي نازلة.
3.264.15
दुःशासनादहं पूर्वं सभायां मोचिता यथा ।
तथैव संकटादस्मान्मामुद्धर्तुमिहार्हसि ॥ ३.२६४.१५ ॥
كما خلّصتني من دُشاسانا في قاعة المجلس من قبل، فحريّ بك الآن أن تنتشلني وتنقذني من هذه المحنة.
3.264.16
एवं स्तुतस्तदा देवः कृष्णया भक्तवत्सलः ।
द्रौपद्याः संकटं ज्ञात्वा देवदेवो जगत्पतिः ॥ ३.२६४.१६ ॥
وحين مدحته كريشنا بهذا، عرف الإله المحب لعباده، إله الآلهة، رب العالم، محنة دراوباديّ.
3.264.17
पार्स्वस्थां शयने त्यक्त्वा रुक्मिणीं केशवः प्रभुः ।
तत्राजगाम त्वरितो ह्यचिन्त्यगतिरीश्वरः ॥ ३.२६४.१७ ॥
تاركًا رُكميني مستلقية إلى جانبه على الفراش، أسرع الربّ كيشافا إلى هناك؛ فجاء الإله، ذو الحركة التي لا تُدرك، سريعًا.
3.264.18
ततस्तं द्रौपदी दृष्ट्वाप्रणम्य परया मुदा ।
अब्रवीद्वासुदेवाय मुनेरागमनादिकम् ॥ ३.२६४.१८ ॥
فلما رأته دراوباديّ سجدت له بفرح عظيم، وأخبرت فاسوديفا بقدوم الحكيم وما جرى بعده.
3.264.19
ततस्तामब्रवीत्कृष्णः क्षुधितोस्मि भृशातुरः ।
शीघ्रं भोजय मां कृष्णे पश्चात्सर्वं करिष्यसि ॥ ३.२६४.१९ ॥
فقال لها كريشنا: «إني جائع جدًا ومنهك. يا كريشنا، أطعميني سريعًا؛ وبعد ذلك افعلي كل ما تشائين.»
3.264.20
निशम्य तद्वचः कृष्णा लज्जिता वाक्यमब्रवीत् ।
स्थाल्यां भास्करदत्तायामन्नं मद्भोजनावधि ॥ ३.२६४.२० ॥
فلما سمعت كلامه قالت كريشنا خجلى: «إن الطعام الذي في الإناء الذي وهبته الشمس لم يكن إلا حتى وجبتي أنا.»
3.264.21
भुक्तवत्यस्म्यहं देव तस्मादन्नं न विद्यते ।
ततः प्रोवाच भगवान्कृष्णां कमललोचनः ॥ ३.२६४.२१ ॥
«أيها الإله، لقد أكلتُ بالفعل، فلم يبقَ طعام.» فقال الرب ذو العينين كاللوتس لكريشنا.
3.264.22
कृष्णे न नर्मकालोऽयं क्षुच्छ्रमेणातुरे मयि ।
शीघ्रं गच्छ मम स्थालीमानयित्वा प्रदर्शय ॥ ३.२६४.२२ ॥
«يا كريشنا، ليس هذا وقت المزاح، فأنا منهَك من الجوع والتعب. أسرعي، ائتيني بإنائي وأريني إياه.»
3.264.23
इति निर्बन्धतः स्थालीमानाय्य स यदूद्वहः ।
स्थाल्याः कण्ठेऽथ संलग्नं शाकान्नं वीक्ष्यकेशवः ॥ ३.२६४.२३ ॥
وإذ ألحّ على ذلك، أمر خيرُ اليادوَيين بإحضار الإناء؛ فرأى كيشافا طعامًا من الخضار عالقًا بحافة الإناء.
3.264.24
उपयुज्याब्रवीदेनामनेन हरिरीश्वरः ।
विश्वात्मा प्रीयतां देवस्तुष्टश्चास्त्विति यज्ञभूक् ॥ ३.२६४.२४ ॥
فلما تناوله، قال لها هَري، الربُّ، روحُ الكون: «ليَرضَ الإلهُ آكلُ القرابين، وليكتفِ.»
3.264.25
आकारय मुनीञ्शीघ्रं भोजनायेति चाब्रवीत् ।
भीमसेनं महाबाहुः कृष्णः क्लेशविनाशनः ॥ ३.२६४.२५ ॥
فقال كريشنا ذو الذراعين العظيمتين، مزيل الكرب، لبهيمسينا: "ادعُ الحكماء بسرعة إلى الطعام."
3.264.26
ततो जगाम त्वरितो भीमसेनो महायशाः ।
आकारितुं तु तान्सर्वान्भोजनार्थं नृपोत्तम।
स्नातुं गतान्देवनद्यां दुर्वासःप्रभृतीन्मुनीन् ॥ ३.२६४.२६ ॥
فمضى بهيمسينا العظيم الشهرة مسرعًا ليدعو جميعهم إلى الطعام، يا خير الملوك: الحكماء الذين ذهبوا للاستحمام في النهر الإلهي، وعلى رأسهم دورفاسا.
3.264.27
ते चावतीर्णाः सलिले कृतवन्तोऽघमर्षणम् ।
दृष्ट्वोद्गारान्सान्नरसांस्तृप्त्या परमया युताः।
उत्तीर्य सलिलात्तस्माद्दृष्टवन्तः परस्परम् ॥ ३.२६४.२७ ॥
كانوا قد نزلوا إلى الماء وأتموا طقس أغامارشانا؛ ثم لما رأوا تجشؤهم يفيض بطعم الطعام، ممتلئين رضًا عظيمًا، خرجوا من ذلك الماء ونظر بعضهم إلى بعض.
3.264.28
दुर्वाससमभिप्रेक्ष्यते सर्वे मुनयोऽब्रुवन् ।
राज्ञा हिकारयित्वाऽन्नं वयं स्नातुं समागताः ॥ ३.२६४.२८ ॥
ولما رأوا دورفاسا قال جميع الحكماء: "لقد أمر الملك بإعداد الطعام؛ وقد جئنا نحن للاستحمام."
3.264.29
आकण्ठतृप्ता विप्रर्षे किंस्विद्भुञ्जामहे वयम् ।
वृथा पाकः कृतोस्माभिस्तत्र किं करवामहे ॥ ३.२६४.२९ ॥
نحن شبعنا حتى الحلق، يا حكيم البراهمة؛ فماذا نأكل الآن؟ لقد ذهب ما طبخناه عبثًا؛ فماذا نفعل هناك؟
3.264.30
वृथा पाकेन राजर्षेरपराधः कृतो महान् ।
माऽस्मानधाक्षुर्दृष्ट्वैव पाण्डवाः क्रूरचक्षुषा ॥ ३.२६४.३० ॥
لقد ارتُكب بالطبخ العبثي ذنب عظيم في حق الحكيم الملكي؛ فلا يحرقنا البانداواس بنظرة قاسية.
3.264.31
स्मृत्वाऽनुभावं राजर्षेरम्बरीषस्य धीमतः ।
बिभेमि सुतरां विप्रा हरिपादाश्रयाज्जनात् ॥ ३.२६४.३१ ॥
أتذكّر قدرة الحكيم الملكي أمبريشا، الحكيم، أيها البراهمة، وإني لأخشى كثيرًا ذلك الرجل الذي لجأ إلى قدمي هاري.
3.264.32
पाण्डवाश्च महात्मानः सर्वे धर्मपरायणाः ।
शूराश्चकृतविद्याश्च व्रतिनस्तपसि स्थिताः ॥ ३.२६४.३२ ॥
الباندافا كلهم عظماء النفس، متفانون في الدارما، أبطال، بارعون في العلم، ملتزمون بالنذور، ثابتون في التقشف.
3.264.33
सदाचाररता नित्यं वासुदेवपरायणाः ।
क्रुद्धास्ते निर्दहेयुर्वै तूलराशिमिवानलः।
तत एतानपृष्ट्वैव शिष्याः शीघ्रं पलायत ॥ ३.२६४.३३ ॥
إنهم دائمًا منغمسون في السلوك الحسن، متفانون في فاسوديفا. ولو غضبوا لأحرقوكم كما تحرق النار كومة القطن. لذلك، أيها التلاميذ، فروا سريعًا دون أن تسألوهم شيئًا.
3.264.34
इत्युक्तास्ते द्विजाः सर्वे मुनिना गुरुणा तदा ।
पाण्डवेभ्यो भृशं भीता दुद्रुवुस्ते दिशो दश ॥ ३.२६४.३४ ॥
فلما قال لهم الحكيم معلمهم ذلك، فرّ جميع البراهمة هؤلاء في الاتجاهات العشرة، خائفين جدًا من البانداڤا.
3.264.35
भीमसेनो देवनद्यामपश्यन्मुनिसत्तमान् ।
तीर्थे ष्वितस्ततस्तस्या विचचार गवेषयन् ॥ ३.२६४.३५ ॥
رأى بهيمسينا خيار الحكماء في النهر الإلهي. وبحثًا هنا وهناك عند مشاعره المقدسة، جال متجولًا.
3.264.36
तत्रस्थेभ्यस्तापसेभ्यः श्रुत्वा ताश्चैव विद्रुतान् ।
युधिष्ठिरमथाभ्येत्य तं वृत्तान्तं न्यवेदयत् ॥ ३.२६४.३६ ॥
فلما سمع من الزهاد المقيمين هناك، ومن البراهمة الذين فروا، أتى بهيمة إلى يودهيشتيرا وأخبره بالحادثة.
3.264.37
ततस्ते पाण्डवाः सर्वे प्र्यागमनकाङ्क्षिणः ।
प्रतीक्षनतः कियत्कालं जितात्मानोऽवतस्थिरे ॥ ३.२६४.३७ ॥
فانتظر جميع البانداڤا، الراغبون في الرحيل، وقد ضبطوا أنفسهم مدة من الزمن، ثم بقوا هناك.
3.264.38
निशीथेऽभ्येत्य चाकस्मादस्मान्स च्छलयिष्यति ।
कथं च निस्तरेमास्मात्कृच्छ्राद्दैवोपसादितात् ॥ ३.२६४.३८ ॥
سيأتي فجأة عند منتصف الليل ويخدعنا. فكيف ننجو من هذه الشدة التي جاء بها القدر؟
3.264.39
इति चिन्तापरान्दृष्ट्वा निःश्वसन्तो मुहुर्मुहुः ।
उवाच वचनं श्रीमान्कृष्णः प्रत्यक्षतां गतः ॥ ३.२६४.३९ ॥
ولما رأى كريشنا المجيد، الذي ظهر أمامهم، أنهم غارقون في الهم يتنهدون مرارا وتكرارا، قال هذه الكلمات.
3.264.40
भवतामापदं ज्ञात्वा ऋषेः परमकोपनात् ।
द्रौपद्या चिन्तितः पार्था अहं सत्वरमागतः ॥ ३.२६४.४० ॥
يا أبناء بريثا! لما علمت بمحنتكم الناجمة عن غضب الحكيم الشديد، وقد فكرت فيّ دراوبدي، جئت مسرعا.
3.264.41
न भयं विद्यतेतस्मादृषेर्दुर्वाससोऽल्पकम् ।
तेजसा भवतां भीतः पूर्वमेव पलायितः ॥ ३.२६४.४१ ॥
لا خوف البتة من ذلك الحكيم دوروفاساس؛ فقد فرّ من قبل خائفا من بهائكم.
3.264.42
धर्मनित्यास्तु ये केचिन्न ते सीदन्ति कर्हिचित् ।
आपृच्छे वो गमिष्यामि नियतं भद्रमस्तु वः ॥ ३.२६४.४२ ॥
الذين يثبتون دائما على الدهرما لا يتألمون أبدا. أستأذنكم وأنصرف؛ فليكن لكم الخير حتما.
3.264.43
श्रुत्वेरितं केशवस्य बभूवुः स्वस्थामानसाः ।
द्रौपद्या सहिताः पार्थास्तमूचुर्विगतज्वराः ॥ ३.२६४.४३ ॥
فلما سمع بنو بريثا ما قاله كيشافا، هدأت نفوسهم مع دروبادي، وتحرروا من الاضطراب، فقالوا له:
3.264.44
त्वया नाथेन गोविन्द दुस्तरामापदं विभो ।
तीर्णाः प्लवमिवासाद्य मज्जमाना महार्णवे ॥ ३.२६४.४४ ॥
يا غوفيندا، يا عظيم القدرة! بك وليًّا لنا عبرنا بلية يصعب عبورها، كما يعبر الغارقون في المحيط العظيم إذا أدركوا طوفًا.
3.264.45
स्वस्ति साधय भद्रं ते इत्याज्ञातो ययौ पुरीम् ॥ ३.२६४.४५ ॥
«فليكن لك الخير، ولتنل الحظ الحسن، فأتمم مهمتك»، فلما أُذن له مضى إلى المدينة.
3.264.46
पाण्डवाश्च महाभाग द्रौपद्या सहिताः प्रभो ।
ऊषुः प्रहृष्टमनसो विहरन्तो वनाद्वनम्।
इति तेऽभिहितं राजन्यत्पृष्टोऽहमिह त्वया ॥ ३.२६४.४६ ॥
يا ذا الحظ العظيم، يا سيدي، عاش البانداوا مع دروبادي بقلوب مسرورة، يتجولون من غابة إلى غابة. أيها الملك، هذا ما أخبرتك به هنا كما سألتني.
3.264.47
एवंविधान्यलीकानि धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः ।
पाण्डवेषु वनस्थेषु प्रयुक्तानि वृथाऽभवन् ॥ ३.२६४.४७ ॥
ذهبت هذه الحيل التي دبّرها أبناء دهريتاراشترا الأشرار ضد البانداوا المقيمين في الغابة أدراج الرياح.