ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.264
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.264.1
ततः कदाचिद्दुर्वासाः सुखासीनांस्तु पाण्डवान् ।
भुक्त्वा चावस्थितां कृष्णां ज्ञात्वा तस्मिन्वने मुनिः।
अभ्यागच्छत्परिवृतः शिष्यैरयुतसंमितैः ॥ ३.२६४.१ ॥
ನಂತರ ಒಮ್ಮೆ, ಪಾಂಡವರು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮುಗಿಸಿದ್ದಾಗ, ಕೃಷ್ಣೆ (ದ್ರೌಪದಿ) ಅಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆಂದು ತಿಳಿದು, ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಶಿಷ್ಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
3.264.2
दृष्ट्वा यान्तं तमतिथिं स च राजा युधिष्ठिरः ।
जगामाभिमुखः श्रीमान्सह भ्रातृभिरच्युतः ॥ ३.२६४.२ ॥
ಆ ಅತಿಥಿ ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ತೇಜಸ್ವಿ ಹಾಗೂ ಅಚಲನು, ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಎದುರಿಗೆ ಹೋದನು.
3.264.3
तस्मै बद्ध्वाञ्जलिं सम्यगुपवेश्य वरासने ।
विधिवत्पूजयित्वा तमातिथ्यन न्यमन्त्रयत्।
आह्निकं भगवन्कृत्वा शीघ्रमेहीति चाब्रवीत् ॥ ३.२६४.३ ॥
ಅವರಿಗೆ ಕೈಮುಗಿದು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜಿಸಿ, ಆತಿಥ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು. 'ಭಗವಂತ, ನಿಮ್ಮ ಆಹ್ನಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಬೇಗ ಬನ್ನಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
3.264.4
जगाम च मुनिः सोपि स्नातुं शिष्यैः सहानघः ।
भोजयेत्सहशिष्यं मां कथमित्यविचिन्तयन् ॥ ३.२६४.४ ॥
ಪಾಪರಹಿತನಾದ ಆ ಮುನಿಯೂ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋದನು; 'ಇವನು ನನಗೂ ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಿಗೂ ಹೇಗೆ ಊಟ ಹಾಕುವನು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ.
3.264.5
न्यमज्जत्सलिले चापि मुनिसङ्घः समाहितः ॥ ३.२६४.५ ॥
ಆ ಮುನಿಗಳ ಗುಂಪೂ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತು.
3.264.6
एतस्मिन्नन्तरे राजन्द्रौपदी योपितां वरा ।
चिन्तामवाप परमामन्नहेतोः पतिव्रता ॥ ३.२६४.६ ॥
ಈ ಮಧ್ಯೆ, ಓ ರಾಜನೇ, ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಪತಿವ್ರತೆ ದ್ರೌಪದಿ ಆಹಾರದ ಕುರಿತು ಅತ್ಯಂತ ಚಿಂತೆಗೀಡಾದಳು.
3.264.7
सा चिन्तयन्ती च यदा नान्नहेतुमविन्दत ।
मनसा चिन्तयामास कृष्णं कंसनिषूदनम् ॥ ३.२६४.७ ॥
ಅವಳು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಅನ್ನದ ದಾರಿ ಕಾಣದಾದಾಗ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಸನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದಳು.
3.264.8
कृष्णकृष्ण महाबाहो देवकीनन्दनाव्यय ।
वासुदेव जगन्नाथ प्रणतार्तिविनाशन ॥ ३.२६४.८ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಮಹಾಬಾಹು, ದೇವಕಿಯ ಮಗನೇ, ಅವ್ಯಯನೇ, ವಾಸುದೇವ, ಜಗನ್ನಾಥ, ಶರಣಾದವರ ದುಃಖ ನಾಶಕನೇ!
3.264.9
विश्वात्मन्विश्वजनक विश्वहर्तः प्रभोऽव्यय ।
प्रपन्नपाल गोपाल प्रजापाल परात्पर।
आकूतीनां च चित्तीनां प्रवर्तक नताऽस्मि ते ॥ ३.२६४.९ ॥
ವಿಶ್ವಾತ್ಮನೇ, ವಿಶ್ವದ ಜನಕನೇ, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನೇ, ಪ್ರಭುವೇ, ಅವ್ಯಯನೇ, ಶರಣಾದವರನ್ನು ಕಾಯುವವನೇ, ಗೋಪಾಲನೇ, ಪ್ರಜೆಗಳ ರಕ್ಷಕನೇ, ಪರಾತ್ಪರನೇ! ಸಂಕಲ್ಪಗಳು ಮತ್ತು ಚಿತ್ತವೃತ್ತಿಗಳ ಪ್ರೇರಕನೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.264.10
वरेण्य वरदानन्त अगतीनां गतिप्रद ।
पुराणपुरुष प्राणमनोवृत्त्याद्यगोचर ॥ ३.२६४.१० ॥
ವರೇಣ್ಯನೇ, ವರದಾತನೇ, ಅನಂತನೇ, ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವವನೇ, ಪುರಾಣಪುರುಷನೇ, ಪ್ರಾಣ-ಮನೋವೃತ್ತಿಗಳಿಗೆ ಗೋಚರವಲ್ಲದವನೇ!
3.264.11
सर्वाध्यक्ष पराध्यक्ष त्वामहं शरणं गता ।
पाहि मां कृपया देव शरणागतवत्सल ॥ ३.२६४.११ ॥
ಸರ್ವಾಧ್ಯಕ್ಷನೇ, ಪರಾಧ್ಯಕ್ಷನೇ! ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕಿದ್ದೇನೆ. ದೇವನೇ, ಶರಣಾದವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳವನೇ, ಕೃಪೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
3.264.12
नीलोत्पलदलश्याम पद्मगर्भारुणेक्षण ।
पीताम्बरपरीधान लसत्कौस्तुभभूषण ॥ ३.२६४.१२ ॥
ನೀಲೋತ್ಪಲದ ದಳದಂತೆ ಶ್ಯಾಮವರ್ಣನೇ, ಕಮಲದ ಒಳಭಾಗದಂತೆ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವನೇ, ಪೀತಾಂಬರ ಧರಿಸಿದವನೇ, ಹೊಳೆಯುವ ಕೌಸ್ತುಭ ಭೂಷಣವುಳ್ಳವನೇ!
3.264.13
त्वमादिरन्तो भूतानां त्वमेव च परायणम् ।
परात्परतरं ज्योतिर्विश्वात्मा सर्वतोमुखः ॥ ३.२६४.१३ ॥
ನೀನೇ ಭೂತಗಳಿಗೆ ಆದಿ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯ; ನೀನೇ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ. ಪರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪರವಾದ ಜ್ಯೋತಿ ನೀನು; ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮ ನೀನು, ಸರ್ವತೋಮುಖನು ನೀನು.
3.264.14
त्वामेवाहुः परं बीजं निधानं सर्वसंपदाम् ।
त्वया नाथेन देवेश सर्वापद्म्यो भयं न हि ॥ ३.२६४.१४ ॥
ನಿನ್ನನ್ನೇ ಪರಮ ಬೀಜವೆಂದೂ ಸಕಲ ಸಂಪತ್ತಿನ ನಿಧಿಯೆಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ದೇವೇಶನೇ, ನೀನು ನಾಥನಾಗಿರುವಾಗ ಯಾವ ಆಪತ್ತಿನಿಂದಲೂ ಭಯವಿಲ್ಲ.
3.264.15
दुःशासनादहं पूर्वं सभायां मोचिता यथा ।
तथैव संकटादस्मान्मामुद्धर्तुमिहार्हसि ॥ ३.२६४.१५ ॥
ಹಿಂದೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ದುಃಶಾಸನನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದಂತೆಯೇ, ಈಗ ಈ ಸಂಕಟದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ.
3.264.16
एवं स्तुतस्तदा देवः कृष्णया भक्तवत्सलः ।
द्रौपद्याः संकटं ज्ञात्वा देवदेवो जगत्पतिः ॥ ३.२६४.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಕೃಷ್ಣೆಯಿಂದ ಸ್ತುತನಾದ ಭಕ್ತವತ್ಸಲ, ದೇವದೇವ, ಜಗತ್ಪತಿಯು ದ್ರೌಪದಿಯ ಸಂಕಟವನ್ನು ಅರಿತನು.
3.264.17
पार्स्वस्थां शयने त्यक्त्वा रुक्मिणीं केशवः प्रभुः ।
तत्राजगाम त्वरितो ह्यचिन्त्यगतिरीश्वरः ॥ ३.२६४.१७ ॥
ಪಕ್ಕದ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪ್ರಭು ಕೇಶವನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು; ಆ ಈಶ್ವರನು ಅಚಿಂತ್ಯ ಗತಿಯುಳ್ಳವನು.
3.264.18
ततस्तं द्रौपदी दृष्ट्वाप्रणम्य परया मुदा ।
अब्रवीद्वासुदेवाय मुनेरागमनादिकम् ॥ ३.२६४.१८ ॥
ಆಗ ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ದ್ರೌಪದಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಮುನಿಯ ಆಗಮನವೇ ಮೊದಲಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
3.264.19
ततस्तामब्रवीत्कृष्णः क्षुधितोस्मि भृशातुरः ।
शीघ्रं भोजय मां कृष्णे पश्चात्सर्वं करिष्यसि ॥ ३.२६४.१९ ॥
ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಹಳ ಬಳಲಿದ್ದೇನೆ. ಓ ಕೃಷ್ಣೆ, ಬೇಗನೆ ನನಗೆ ಊಟ ಬಡಿಸು; ನಂತರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಬಹುದು."
3.264.20
निशम्य तद्वचः कृष्णा लज्जिता वाक्यमब्रवीत् ।
स्थाल्यां भास्करदत्तायामन्नं मद्भोजनावधि ॥ ३.२६४.२० ॥
ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾಚಿದ ಕೃಷ್ಣೆ ಹೇಳಿದಳು: "ಸೂರ್ಯನು ಕೊಟ್ಟ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅನ್ನ ನನ್ನ ಊಟದವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು."
3.264.21
भुक्तवत्यस्म्यहं देव तस्मादन्नं न विद्यते ।
ततः प्रोवाच भगवान्कृष्णां कमललोचनः ॥ ३.२६४.२१ ॥
"ಓ ದೇವ, ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ಊಟ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ ಅನ್ನ ಉಳಿದಿಲ್ಲ." ಆಗ ಕಮಲನಯನನಾದ ಭಗವಂತನು ಕೃಷ್ಣೆಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.264.22
कृष्णे न नर्मकालोऽयं क्षुच्छ्रमेणातुरे मयि ।
शीघ्रं गच्छ मम स्थालीमानयित्वा प्रदर्शय ॥ ३.२६४.२२ ॥
"ಓ ಕೃಷ್ಣೆ, ಇದು ಹಾಸ್ಯದ ಸಮಯವಲ್ಲ; ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಆಯಾಸದಿಂದ ನರಳುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಮುಂದೆ. ಬೇಗನೆ ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತಂದು ತೋರಿಸು."
3.264.23
इति निर्बन्धतः स्थालीमानाय्य स यदूद्वहः ।
स्थाल्याः कण्ठेऽथ संलग्नं शाकान्नं वीक्ष्यकेशवः ॥ ३.२६४.२३ ॥
ಹೀಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಲು ಯದುಶ್ರೇಷ್ಠನು ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತರಿಸಿದನು; ಆಗ ಕೇಶವನು ಪಾತ್ರೆಯ ಅಂಚಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ತರಕಾರಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಕಂಡನು.
3.264.24
उपयुज्याब्रवीदेनामनेन हरिरीश्वरः ।
विश्वात्मा प्रीयतां देवस्तुष्टश्चास्त्विति यज्ञभूक् ॥ ३.२६४.२४ ॥
ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಹರಿ, ಈಶ್ವರ, ವಿಶ್ವಾತ್ಮನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಯಜ್ಞಭೋಕ್ತನಾದ ದೇವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ, ತೃಪ್ತನಾಗಲಿ."
3.264.25
आकारय मुनीञ्शीघ्रं भोजनायेति चाब्रवीत् ।
भीमसेनं महाबाहुः कृष्णः क्लेशविनाशनः ॥ ३.२६४.२५ ॥
"ಮುನಿಗಳನ್ನು ಭೋಜನಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಗನೆ ಕರೆತಾ" ಎಂದು ಮಹಾಬಾಹು, ಕ್ಲೇಶವಿನಾಶಕ ಕೃಷ್ಣನು ಭೀಮಸೇನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.264.26
ततो जगाम त्वरितो भीमसेनो महायशाः ।
आकारितुं तु तान्सर्वान्भोजनार्थं नृपोत्तम।
स्नातुं गतान्देवनद्यां दुर्वासःप्रभृतीन्मुनीन् ॥ ३.२६४.२६ ॥
ಆಗ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಭೀಮಸೇನನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊರಟನು. ನೃಪೋತ್ತಮನೇ, ದೇವನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದ ದುರ್ವಾಸ ಮೊದಲಾದ ಆ ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳನ್ನು ಊಟಕ್ಕಾಗಿ ಕರೆಯಲು.
3.264.27
ते चावतीर्णाः सलिले कृतवन्तोऽघमर्षणम् ।
दृष्ट्वोद्गारान्सान्नरसांस्तृप्त्या परमया युताः।
उत्तीर्य सलिलात्तस्माद्दृष्टवन्तः परस्परम् ॥ ३.२६४.२७ ॥
ಅವರು ನೀರಿಗಿಳಿದು ಅಘಮರ್ಷಣ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅನ್ನರಸದಿಂದ ತುಂಬಿದ ತೇಗುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ, ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿಕೊಂಡರು.
3.264.28
दुर्वाससमभिप्रेक्ष्यते सर्वे मुनयोऽब्रुवन् ।
राज्ञा हिकारयित्वाऽन्नं वयं स्नातुं समागताः ॥ ३.२६४.२८ ॥
ದುರ್ವಾಸನನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: "ರಾಜನು ಅನ್ನ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದಾನೆ; ನಾವು ಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ."
3.264.29
आकण्ठतृप्ता विप्रर्षे किंस्विद्भुञ्जामहे वयम् ।
वृथा पाकः कृतोस्माभिस्तत्र किं करवामहे ॥ ३.२६४.२९ ॥
ಓ ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ, ನಾವು ಕಂಠದವರೆಗೂ ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಈಗ ನಾವು ಏನು ಉಣ್ಣೋಣ? ನಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು; ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಏನು ಮಾಡೋಣ?
3.264.30
वृथा पाकेन राजर्षेरपराधः कृतो महान् ।
माऽस्मानधाक्षुर्दृष्ट्वैव पाण्डवाः क्रूरचक्षुषा ॥ ३.२६४.३० ॥
ವ್ಯರ್ಥ ಅಡುಗೆಯಿಂದ ರಾಜರ್ಷಿಗೆ ಮಹಾ ಅಪರಾಧವಾಗಿದೆ. ಪಾಂಡವರು ಕ್ರೂರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸುಡದಿರಲಿ.
3.264.31
स्मृत्वाऽनुभावं राजर्षेरम्बरीषस्य धीमतः ।
बिभेमि सुतरां विप्रा हरिपादाश्रयाज्जनात् ॥ ३.२६४.३१ ॥
ರಾಜರ್ಷಿ ಅಂಬರೀಷನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನೆನೆದು, ವಿಪ್ರರೇ, ಹರಿಯ ಪಾದಗಳ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದ ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಪಡುತ್ತೇನೆ.
3.264.32
पाण्डवाश्च महात्मानः सर्वे धर्मपरायणाः ।
शूराश्चकृतविद्याश्च व्रतिनस्तपसि स्थिताः ॥ ३.२६४.३२ ॥
ಪಾಂಡವರೆಲ್ಲರೂ ಮಹಾತ್ಮರು; ಧರ್ಮಪರಾಯಣರು, ಶೂರರು, ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕುಶಲರು, ವ್ರತನಿರತರು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರು.
3.264.33
सदाचाररता नित्यं वासुदेवपरायणाः ।
क्रुद्धास्ते निर्दहेयुर्वै तूलराशिमिवानलः।
तत एतानपृष्ट्वैव शिष्याः शीघ्रं पलायत ॥ ३.२६४.३३ ॥
ಅವರು ಸದಾ ಸದಾಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿರತರು; ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರು. ಕೋಪಗೊಂಡರೆ ಹತ್ತಿಯ ರಾಶಿಯನ್ನು ಬೆಂಕಿ ಸುಡುವಂತೆ ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸುಟ್ಟುಬಿಡುವರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಶಿಷ್ಯರೇ, ಇವರನ್ನು ಏನನ್ನೂ ಕೇಳದೆಯೇ ಬೇಗನೆ ಓಡಿಹೋಗಿರಿ.
3.264.34
इत्युक्तास्ते द्विजाः सर्वे मुनिना गुरुणा तदा ।
पाण्डवेभ्यो भृशं भीता दुद्रुवुस्ते दिशो दश ॥ ३.२६४.३४ ॥
ಗುರುವಾದ ಮುನಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಆ ದ್ವಿಜರೆಲ್ಲರೂ ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಗೊಂಡು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಓಡಿಹೋದರು.
3.264.35
भीमसेनो देवनद्यामपश्यन्मुनिसत्तमान् ।
तीर्थे ष्वितस्ततस्तस्या विचचार गवेषयन् ॥ ३.२६४.३५ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ದೇವನದಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುನಿಗಳನ್ನು ಕಂಡನು. ಅದರ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ-ಅಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅವನು ಅಲೆದಾಡಿದನು.
3.264.36
तत्रस्थेभ्यस्तापसेभ्यः श्रुत्वा ताश्चैव विद्रुतान् ।
युधिष्ठिरमथाभ्येत्य तं वृत्तान्तं न्यवेदयत् ॥ ३.२६४.३६ ॥
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ತಾಪಸರಿಂದ ಮತ್ತು ಓಡಿಹೋದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕುರಿತು ಕೇಳಿ, ಭೀಮನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಆ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.
3.264.37
ततस्ते पाण्डवाः सर्वे प्र्यागमनकाङ्क्षिणः ।
प्रतीक्षनतः कियत्कालं जितात्मानोऽवतस्थिरे ॥ ३.२६४.३७ ॥
ಆಗ ಹೊರಡಲು ಬಯಸಿದ ಆ ಪಾಂಡವರೆಲ್ಲರೂ ಆತ್ಮಸಂಯಮದಿಂದ ಕೆಲಕಾಲ ಕಾದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತರು.
3.264.38
निशीथेऽभ्येत्य चाकस्मादस्मान्स च्छलयिष्यति ।
कथं च निस्तरेमास्मात्कृच्छ्राद्दैवोपसादितात् ॥ ३.२६४.३८ ॥
ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಬಂದು ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ವಂಚಿಸುವನು. ದೈವದಿಂದ ಒದಗಿದ ಈ ಸಂಕಟದಿಂದ ನಾವು ಹೇಗೆ ಪಾರಾಗುವುದು?
3.264.39
इति चिन्तापरान्दृष्ट्वा निःश्वसन्तो मुहुर्मुहुः ।
उवाच वचनं श्रीमान्कृष्णः प्रत्यक्षतां गतः ॥ ३.२६४.३९ ॥
ಹೀಗೆ ಅವರು ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಪದೇಪದೇ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದ ಶ್ರೀಮಂತ ಕೃಷ್ಣನು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.264.40
भवतामापदं ज्ञात्वा ऋषेः परमकोपनात् ।
द्रौपद्या चिन्तितः पार्था अहं सत्वरमागतः ॥ ३.२६४.४० ॥
ಪಾರ್ಥರೇ! ಋಷಿಯ ಅತ್ಯಧಿಕ ಕೋಪದಿಂದ ನಿಮಗೆ ಬಂದಿರುವ ಆಪತ್ತನ್ನು ತಿಳಿದು, ದ್ರೌಪದಿ ನೆನೆದಾಗ ನಾನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಬಂದೆ.
3.264.41
न भयं विद्यतेतस्मादृषेर्दुर्वाससोऽल्पकम् ।
तेजसा भवतां भीतः पूर्वमेव पलायितः ॥ ३.२६४.४१ ॥
ಆ ದುರ್ವಾಸ ಋಷಿಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಭಯವಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ಹೆದರಿ ಅವನು ಮೊದಲೇ ಓಡಿಹೋದನು.
3.264.42
धर्मनित्यास्तु ये केचिन्न ते सीदन्ति कर्हिचित् ।
आपृच्छे वो गमिष्यामि नियतं भद्रमस्तु वः ॥ ३.२६४.४२ ॥
ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿಷ್ಠರಾಗಿರುವವರು ಎಂದಿಗೂ ದುಃಖಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ನಿಮಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ.
3.264.43
श्रुत्वेरितं केशवस्य बभूवुः स्वस्थामानसाः ।
द्रौपद्या सहिताः पार्थास्तमूचुर्विगतज्वराः ॥ ३.२६४.४३ ॥
ಕೇಶವನು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ದ್ರೌಪದಿಯೊಂದಿಗಿದ್ದ ಪಾರ್ಥರು ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಸಂತಾಪ ತೊರೆದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
3.264.44
त्वया नाथेन गोविन्द दुस्तरामापदं विभो ।
तीर्णाः प्लवमिवासाद्य मज्जमाना महार्णवे ॥ ३.२६४.४४ ॥
ಓ ಗೋವಿಂದ, ಓ ವಿಭು, ನೀನು ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕನಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ದಾಟಲಾಗದ ಆಪತ್ತನ್ನು ದಾಟಿದೆವು; ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವವರು ತೆಪ್ಪ ಪಡೆದು ದಡ ಸೇರುವಂತೆ.
3.264.45
स्वस्ति साधय भद्रं ते इत्याज्ञातो ययौ पुरीम् ॥ ३.२६४.४५ ॥
"ಕ್ಷೇಮವಾಗಲಿ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ, ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸು" ಎಂದು ಅಪ್ಪಣೆ ಪಡೆದು ಅವನು ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
3.264.46
पाण्डवाश्च महाभाग द्रौपद्या सहिताः प्रभो ।
ऊषुः प्रहृष्टमनसो विहरन्तो वनाद्वनम्।
इति तेऽभिहितं राजन्यत्पृष्टोऽहमिह त्वया ॥ ३.२६४.४६ ॥
ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಓ ಪ್ರಭೂ, ಪಾಂಡವರು ದ್ರೌಪದಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಮನಸ್ಕರಾಗಿ ಒಂದು ಕಾಡಿನಿಂದ ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ವಾಸಿಸಿದರು. ರಾಜನೇ, ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದು ಇದನ್ನೇ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.
3.264.47
एवंविधान्यलीकानि धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः ।
पाण्डवेषु वनस्थेषु प्रयुक्तानि वृथाऽभवन् ॥ ३.२६४.४७ ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಂಡವರ ವಿರುದ್ಧ ದುರಾತ್ಮರಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಇಂತಹ ವಂಚನೆಗಳು ವ್ಯರ್ಥವಾದವು.