ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.264
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.264.1
ततः कदाचिद्दुर्वासाः सुखासीनांस्तु पाण्डवान् ।
भुक्त्वा चावस्थितां कृष्णां ज्ञात्वा तस्मिन्वने मुनिः।
अभ्यागच्छत्परिवृतः शिष्यैरयुतसंमितैः ॥ ३.२६४.१ ॥
ଏପରି ଏକ ସମୟରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସୁଖରେ ବସି ଭୋଜନ ସାରିଥିଲେ ଏବଂ କୃଷ୍ଣା (ଦ୍ରୌପଦୀ) ସେଠାରେ ଥିବା ଜାଣି, ଦୁର୍ବାସା ମୁନି ଦଶ ହଜାର ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ସହ ସେ ବନକୁ ଆସିଲେ।
3.264.2
दृष्ट्वा यान्तं तमतिथिं स च राजा युधिष्ठिरः ।
जगामाभिमुखः श्रीमान्सह भ्रातृभिरच्युतः ॥ ३.२६४.२ ॥
ସେହି ଅତିଥିଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଅଚଳ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭାଇମାନଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲେ।
3.264.3
तस्मै बद्ध्वाञ्जलिं सम्यगुपवेश्य वरासने ।
विधिवत्पूजयित्वा तमातिथ्यन न्यमन्त्रयत्।
आह्निकं भगवन्कृत्वा शीघ्रमेहीति चाब्रवीत् ॥ ३.२६४.३ ॥
ତାଙ୍କୁ ହାତ ଯୋଡ଼ି, ଉତ୍ତମ ଆସନରେ ଯଥାବିଧି ବସାଇ, ବିଧି ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରି, ଆତିଥ୍ୟ ସହିତ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ। 'ହେ ଭଗବନ୍, ଆପଣଙ୍କ ଆହ୍ନିକ କର୍ମ ସାରି ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତୁ' ଏହା କହିଲେ।
3.264.4
जगाम च मुनिः सोपि स्नातुं शिष्यैः सहानघः ।
भोजयेत्सहशिष्यं मां कथमित्यविचिन्तयन् ॥ ३.२६४.४ ॥
ସେହି ନିଷ୍ପାପ ମୁନି ମଧ୍ୟ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଗଲେ; 'ଏ ମୋତେ ଓ ମୋ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କିପରି ଭୋଜନ କରାଇବ?' ଏହା ଚିନ୍ତା କରି।
3.264.5
न्यमज्जत्सलिले चापि मुनिसङ्घः समाहितः ॥ ३.२६४.५ ॥
ସେ ମୁନିସଙ୍ଘ ମଧ୍ୟ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତ ହୋଇ ଜଳରେ ଡୁବିଗଲେ।
3.264.6
एतस्मिन्नन्तरे राजन्द्रौपदी योपितां वरा ।
चिन्तामवाप परमामन्नहेतोः पतिव्रता ॥ ३.२६४.६ ॥
ଏହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ରାଜନ୍, ନାରୀଶ୍ରେଷ୍ଠା ପତିବ୍ରତା ଦ୍ରୌପଦୀ ଅନ୍ନ ଚିନ୍ତାରେ ଅତି ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ।
3.264.7
सा चिन्तयन्ती च यदा नान्नहेतुमविन्दत ।
मनसा चिन्तयामास कृष्णं कंसनिषूदनम् ॥ ३.२६४.७ ॥
ସେ ଚିନ୍ତା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ନର ଉପାୟ ପାଇଲେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ମନରେ କଂସନିଷୂଦନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କଲେ।
3.264.8
कृष्णकृष्ण महाबाहो देवकीनन्दनाव्यय ।
वासुदेव जगन्नाथ प्रणतार्तिविनाशन ॥ ३.२६४.८ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, କୃଷ୍ଣ, ମହାବାହୁ, ଦେବକୀ ନନ୍ଦନ, ଅବ୍ୟୟ, ବାସୁଦେବ, ଜଗନ୍ନାଥ, ପ୍ରଣତଙ୍କ ଦୁଃଖ ନାଶକାରୀ!
3.264.9
विश्वात्मन्विश्वजनक विश्वहर्तः प्रभोऽव्यय ।
प्रपन्नपाल गोपाल प्रजापाल परात्पर।
आकूतीनां च चित्तीनां प्रवर्तक नताऽस्मि ते ॥ ३.२६४.९ ॥
ହେ ବିଶ୍ୱାତ୍ମା, ବିଶ୍ୱର ଜନକ, ବିଶ୍ୱ ହର୍ତ୍ତା, ପ୍ରଭୋ, ଅବ୍ୟୟ, ଶରଣାଗତଙ୍କ ପାଳକ, ଗୋପାଳ, ପ୍ରଜାପାଳ, ପରାତ୍ପର! ସଂକଳ୍ପ ଓ ଚିତ୍ତବୃତ୍ତିର ପ୍ରବର୍ତ୍ତକ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
3.264.10
वरेण्य वरदानन्त अगतीनां गतिप्रद ।
पुराणपुरुष प्राणमनोवृत्त्याद्यगोचर ॥ ३.२६४.१० ॥
ହେ ବରେଣ୍ୟ, ବରଦାତା, ଅନନ୍ତ, ଅଗତିଙ୍କୁ ଗତି ପ୍ରଦାନକାରୀ, ପୁରାଣ ପୁରୁଷ, ପ୍ରାଣ-ମନୋବୃତ୍ତିର ଅଗୋଚର!
3.264.11
सर्वाध्यक्ष पराध्यक्ष त्वामहं शरणं गता ।
पाहि मां कृपया देव शरणागतवत्सल ॥ ३.२६४.११ ॥
ହେ ସର୍ବାଧ୍ୟକ୍ଷ, ପରାଧ୍ୟକ୍ଷ! ମୁଁ ତୁମ ଶରଣରେ ଆସିଛି। ହେ ଦେବ, ଶରଣାଗତବତ୍ସଳ, କୃପା କରି ମୋର ରକ୍ଷା କର।
3.264.12
नीलोत्पलदलश्याम पद्मगर्भारुणेक्षण ।
पीताम्बरपरीधान लसत्कौस्तुभभूषण ॥ ३.२६४.१२ ॥
ନୀଳ କମଳ ପାଖୁଡ଼ା ପରି ଶ୍ୟାମ, କମଳ ଗର୍ଭ ପରି ଅରୁଣ ନୟନ, ପୀତ ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଝଲମଳ କୌସ୍ତୁଭ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ!
3.264.13
त्वमादिरन्तो भूतानां त्वमेव च परायणम् ।
परात्परतरं ज्योतिर्विश्वात्मा सर्वतोमुखः ॥ ३.२६४.१३ ॥
ଆପଣ ହିଁ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଆଦି ଓ ଅନ୍ତ, ଆପଣ ହିଁ ପରମ ଆଶ୍ରୟ। ପରଠାରୁ ପର ଜ୍ୟୋତି ଆପଣ; ବିଶ୍ୱାତ୍ମା ଆପଣ, ସର୍ବତୋମୁଖ ଆପଣ।
3.264.14
त्वामेवाहुः परं बीजं निधानं सर्वसंपदाम् ।
त्वया नाथेन देवेश सर्वापद्म्यो भयं न हि ॥ ३.२६४.१४ ॥
ଆପଣଙ୍କୁ ହିଁ ପରମ ବୀଜ ଓ ସର୍ବସମ୍ପଦର ନିଧି କୁହାଯାଏ। ହେ ଦେବେଶ, ଆପଣଙ୍କ ପରି ନାଥ ଥିବାବେଳେ କୌଣସି ଆପଦରୁ ଭୟ ନାହିଁ।
3.264.15
दुःशासनादहं पूर्वं सभायां मोचिता यथा ।
तथैव संकटादस्मान्मामुद्धर्तुमिहार्हसि ॥ ३.२६४.१५ ॥
ପୂର୍ବେ ସଭାରେ ଦୁଃଶାସନଠାରୁ ମୋତେ ଯେପରି ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ଏବେ ଏହି ସଙ୍କଟରୁ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଉଚିତ।
3.264.16
एवं स्तुतस्तदा देवः कृष्णया भक्तवत्सलः ।
द्रौपद्याः संकटं ज्ञात्वा देवदेवो जगत्पतिः ॥ ३.२६४.१६ ॥
ଏହିପରି କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୋଇ, ଭକ୍ତବତ୍ସଳ ଦେବଦେବ ଜଗତ୍ପତି ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ସଙ୍କଟ ଜାଣିଲେ।
3.264.17
पार्स्वस्थां शयने त्यक्त्वा रुक्मिणीं केशवः प्रभुः ।
तत्राजगाम त्वरितो ह्यचिन्त्यगतिरीश्वरः ॥ ३.२६४.१७ ॥
ପାଖରେ ଶଯ୍ୟାରେ ଥିବା ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ପ୍ରଭୁ କେଶବ ଶୀଘ୍ର ସେଠାକୁ ଆସିଲେ; ସେ ଈଶ୍ୱର ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଗତିବିଶିଷ୍ଟ।
3.264.18
ततस्तं द्रौपदी दृष्ट्वाप्रणम्य परया मुदा ।
अब्रवीद्वासुदेवाय मुनेरागमनादिकम् ॥ ३.२६४.१८ ॥
ତା'ପରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଦ୍ରୌପଦୀ ପରମ ହର୍ଷରେ ପ୍ରଣାମ କରି ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ମୁନିଙ୍କ ଆଗମନ ଆଦି କଥା କହିଲେ।
3.264.19
ततस्तामब्रवीत्कृष्णः क्षुधितोस्मि भृशातुरः ।
शीघ्रं भोजय मां कृष्णे पश्चात्सर्वं करिष्यसि ॥ ३.२६४.१९ ॥
ଏଥିରେ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଭୋକରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କାତର ଅଛି। ହେ କୃଷ୍ଣା, ଶୀଘ୍ର ମୋତେ ଭୋଜନ କରାଅ; ପରେ ସବୁ କରିବ।"
3.264.20
निशम्य तद्वचः कृष्णा लज्जिता वाक्यमब्रवीत् ।
स्थाल्यां भास्करदत्तायामन्नं मद्भोजनावधि ॥ ३.२६४.२० ॥
ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଲଜ୍ଜିତା କୃଷ୍ଣା କହିଲେ, "ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦତ୍ତ ପାତ୍ରରେ ଥିବା ଅନ୍ନ ମୋ ଭୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହିଁ ଥିଲା।"
3.264.21
भुक्तवत्यस्म्यहं देव तस्मादन्नं न विद्यते ।
ततः प्रोवाच भगवान्कृष्णां कमललोचनः ॥ ३.२६४.२१ ॥
"ହେ ଦେବ, ମୁଁ ଭୋଜନ କରିସାରିଛି; ତେଣୁ ଏବେ ଅନ୍ନ ନାହିଁ।" ତା'ପରେ କମଳନୟନ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ କହିଲେ।
3.264.22
कृष्णे न नर्मकालोऽयं क्षुच्छ्रमेणातुरे मयि ।
शीघ्रं गच्छ मम स्थालीमानयित्वा प्रदर्शय ॥ ३.२६४.२२ ॥
"ହେ କୃଷ୍ଣେ, ଏହା ପରିହାସର ସମୟ ନୁହେଁ; ଭୋକ ଓ କ୍ଳାନ୍ତିରେ କାତର ମୋ ଆଗରେ। ଶୀଘ୍ର ଯାଇ ମୋ ଥାଳି ଆଣି ଦେଖାଅ।"
3.264.23
इति निर्बन्धतः स्थालीमानाय्य स यदूद्वहः ।
स्थाल्याः कण्ठेऽथ संलग्नं शाकान्नं वीक्ष्यकेशवः ॥ ३.२६४.२३ ॥
ଏପରି ଆଗ୍ରହରେ ଯଦୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥାଳି ଆଣିବାକୁ କହିଲେ; ତା'ପରେ କେଶବ ଥାଳିର କାନ୍ଥରେ ଲାଗିଥିବା ଶାକାନ୍ନ ଦେଖିଲେ।
3.264.24
उपयुज्याब्रवीदेनामनेन हरिरीश्वरः ।
विश्वात्मा प्रीयतां देवस्तुष्टश्चास्त्विति यज्ञभूक् ॥ ३.२६४.२४ ॥
ତାହା ଗ୍ରହଣ କରି ହରି, ଈଶ୍ୱର, ବିଶ୍ୱାତ୍ମା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଯଜ୍ଞଭୋକ୍ତା ଦେବ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ।"
3.264.25
आकारय मुनीञ्शीघ्रं भोजनायेति चाब्रवीत् ।
भीमसेनं महाबाहुः कृष्णः क्लेशविनाशनः ॥ ३.२६४.२५ ॥
"ମୁନିମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ ପାଇଁ ଶୀଘ୍ର ଡାକି ଆଣ" ବୋଲି ମହାବାହୁ, କ୍ଲେଶବିନାଶକ କୃଷ୍ଣ ଭୀମସେନଙ୍କୁ କହିଲେ ।
3.264.26
ततो जगाम त्वरितो भीमसेनो महायशाः ।
आकारितुं तु तान्सर्वान्भोजनार्थं नृपोत्तम।
स्नातुं गतान्देवनद्यां दुर्वासःप्रभृतीन्मुनीन् ॥ ३.२६४.२६ ॥
ତା'ପରେ ମହାୟଶସ୍ୱୀ ଭୀମସେନ ଶୀଘ୍ର ଗଲେ। ହେ ନୃପୋତ୍ତମ, ଦେବନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଯାଇଥିବା ଦୁର୍ବାସା ପ୍ରଭୃତି ସମସ୍ତ ମୁନିମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ ପାଇଁ ଡାକିବାକୁ।
3.264.27
ते चावतीर्णाः सलिले कृतवन्तोऽघमर्षणम् ।
दृष्ट्वोद्गारान्सान्नरसांस्तृप्त्या परमया युताः।
उत्तीर्य सलिलात्तस्माद्दृष्टवन्तः परस्परम् ॥ ३.२६४.२७ ॥
ସେମାନେ ଜଳରେ ଓହ୍ଲାଇ ଅଘମର୍ଷଣ କରି ସାରିଥିଲେ। ଅନ୍ନରସଯୁକ୍ତ ଢେକୁର ଦେଖି ପରମ ତୃପ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେହି ଜଳରୁ ଉଠି ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖିଲେ।
3.264.28
दुर्वाससमभिप्रेक्ष्यते सर्वे मुनयोऽब्रुवन् ।
राज्ञा हिकारयित्वाऽन्नं वयं स्नातुं समागताः ॥ ३.२६४.२८ ॥
ଦୁର୍ବାସାଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ କହିଲେ, "ରାଜା ଅନ୍ନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଇଛନ୍ତି; ଆମେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଆସିଛୁ।"
3.264.29
आकण्ठतृप्ता विप्रर्षे किंस्विद्भुञ्जामहे वयम् ।
वृथा पाकः कृतोस्माभिस्तत्र किं करवामहे ॥ ३.२६४.२९ ॥
ହେ ବିପ୍ରର୍ଷି, ଆମେ କଣ୍ଠ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତ ହୋଇଛୁ; ଏବେ ଆମେ କ'ଣ ଖାଇବା? ଆମ ରାନ୍ଧା ବୃଥା ଗଲା; ସେଠାରେ ଆମେ କ'ଣ କରିବା?
3.264.30
वृथा पाकेन राजर्षेरपराधः कृतो महान् ।
माऽस्मानधाक्षुर्दृष्ट्वैव पाण्डवाः क्रूरचक्षुषा ॥ ३.२६४.३० ॥
ବୃଥା ରାନ୍ଧାରେ ରାଜର୍ଷିଙ୍କ ପ୍ରତି ମହା ଅପରାଧ ହୋଇଛି। ପାଣ୍ଡବମାନେ କ୍ରୂର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି ଆମକୁ ଦଗ୍ଧ ନ କରନ୍ତୁ।
3.264.31
स्मृत्वाऽनुभावं राजर्षेरम्बरीषस्य धीमतः ।
बिभेमि सुतरां विप्रा हरिपादाश्रयाज्जनात् ॥ ३.२६४.३१ ॥
ରାଜର୍ଷି ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କ ମହିମା ସ୍ମରଣ କରି, ହେ ବିପ୍ରଗଣ, ହରିଙ୍କ ପାଦାଶ୍ରୟୀ ସେହି ମଣିଷଠାରୁ ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୀତ।
3.264.32
पाण्डवाश्च महात्मानः सर्वे धर्मपरायणाः ।
शूराश्चकृतविद्याश्च व्रतिनस्तपसि स्थिताः ॥ ३.२६४.३२ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନେ ସମସ୍ତେ ମହାତ୍ମା; ଧର୍ମପରାୟଣ, ଶୂର, ବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ, ବ୍ରତଧାରୀ ଏବଂ ତପସ୍ୟାରେ ସ୍ଥିତ।
3.264.33
सदाचाररता नित्यं वासुदेवपरायणाः ।
क्रुद्धास्ते निर्दहेयुर्वै तूलराशिमिवानलः।
तत एतानपृष्ट्वैव शिष्याः शीघ्रं पलायत ॥ ३.२६४.३३ ॥
ସେମାନେ ସର୍ବଦା ସଦାଚାରରେ ନିରତ; ବାସୁଦେବଙ୍କ ପରାୟଣ। କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ସେମାନେ ତୁଳା ରାଶିକୁ ଅଗ୍ନି ପରି ତୁମକୁ ଦଗ୍ଧ କରିଦେବେ। ତେଣୁ ହେ ଶିଷ୍ୟଗଣ, ଏମାନଙ୍କୁ କିଛି ନ ପଚାରି ଶୀଘ୍ର ପଳାଅ।
3.264.34
इत्युक्तास्ते द्विजाः सर्वे मुनिना गुरुणा तदा ।
पाण्डवेभ्यो भृशं भीता दुद्रुवुस्ते दिशो दश ॥ ३.२६४.३४ ॥
ଗୁରୁ ମୁନି ଏହା କହିବାରୁ ସେହି ଦ୍ୱିଜମାନେ ସମସ୍ତେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟ କରି ଦଶ ଦିଗକୁ ପଳାଇଗଲେ।
3.264.35
भीमसेनो देवनद्यामपश्यन्मुनिसत्तमान् ।
तीर्थे ष्वितस्ततस्तस्या विचचार गवेषयन् ॥ ३.२६४.३५ ॥
ଭୀମସେନ ଦେବନଦୀରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନିମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ତାହାର ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକରେ ଏଠାସେଠା ଖୋଜି ସେ ବୁଲିଲେ।
3.264.36
तत्रस्थेभ्यस्तापसेभ्यः श्रुत्वा ताश्चैव विद्रुतान् ।
युधिष्ठिरमथाभ्येत्य तं वृत्तान्तं न्यवेदयत् ॥ ३.२६४.३६ ॥
ସେଠାରେ ଥିବା ତାପସମାନଙ୍କଠାରୁ ଓ ପଳାଇଥିବା ସେହି ବିପ୍ରମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣି ଭୀମ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସେହି ଘଟଣା ଜଣାଇଲେ।
3.264.37
ततस्ते पाण्डवाः सर्वे प्र्यागमनकाङ्क्षिणः ।
प्रतीक्षनतः कियत्कालं जितात्मानोऽवतस्थिरे ॥ ३.२६४.३७ ॥
ତା'ପରେ ଫେରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସେହି ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ ଆତ୍ମସଂଯମରେ କିଛି ସମୟ ଅପେକ୍ଷା କରି ସେଠାରେ ରହିଲେ।
3.264.38
निशीथेऽभ्येत्य चाकस्मादस्मान्स च्छलयिष्यति ।
कथं च निस्तरेमास्मात्कृच्छ्राद्दैवोपसादितात् ॥ ३.२६४.३८ ॥
ମଧ୍ୟରାତ୍ରରେ ହଠାତ୍ ଆସି ସେ ଆମକୁ ପ୍ରତାରଣା କରିବ। ଦୈବ ଦ୍ୱାରା ଉପସ୍ଥିତ ଏହି ସଙ୍କଟରୁ ଆମେ କିପରି ନିସ୍ତାର ପାଇବା?
3.264.39
इति चिन्तापरान्दृष्ट्वा निःश्वसन्तो मुहुर्मुहुः ।
उवाच वचनं श्रीमान्कृष्णः प्रत्यक्षतां गतः ॥ ३.२६४.३९ ॥
ଏହିପରି ସେମାନେ ଚିନ୍ତାରେ ମଗ୍ନ ଓ ବାରମ୍ବାର ଦୀର୍ଘନିଃଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ୁଥିବାର ଦେଖି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହୋଇଥିବା ଶ୍ରୀମାନ୍ କୃଷ୍ଣ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
3.264.40
भवतामापदं ज्ञात्वा ऋषेः परमकोपनात् ।
द्रौपद्या चिन्तितः पार्था अहं सत्वरमागतः ॥ ३.२६४.४० ॥
ହେ ପାର୍ଥଗଣ! ଋଷିଙ୍କ ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୋଧରୁ ଆପଣଙ୍କ ବିପଦ ଜାଣି, ଦ୍ରୌପଦୀ ସ୍ମରଣ କରିବାରୁ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଆସିଛି।
3.264.41
न भयं विद्यतेतस्मादृषेर्दुर्वाससोऽल्पकम् ।
तेजसा भवतां भीतः पूर्वमेव पलायितः ॥ ३.२६४.४१ ॥
ସେହି ଦୁର୍ବାସା ଋଷିଙ୍କଠାରୁ ଅଳ୍ପ ମଧ୍ୟ ଭୟ ନାହିଁ। ଆପଣଙ୍କ ତେଜରେ ଭୀତ ହୋଇ ସେ ପୂର୍ବରୁ ପଳାଇଗଲେ।
3.264.42
धर्मनित्यास्तु ये केचिन्न ते सीदन्ति कर्हिचित् ।
आपृच्छे वो गमिष्यामि नियतं भद्रमस्तु वः ॥ ३.२६४.४२ ॥
ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଦା ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ସେମାନେ କେବେ ହେଁ କଷ୍ଟ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ଯାଉଛି; ଆପଣଙ୍କର ନିଶ୍ଚୟ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।
3.264.43
श्रुत्वेरितं केशवस्य बभूवुः स्वस्थामानसाः ।
द्रौपद्या सहिताः पार्थास्तमूचुर्विगतज्वराः ॥ ३.२६४.४३ ॥
କେଶବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଦ୍ରୌପଦୀ ସହିତ ପାର୍ଥମାନେ ମନରେ ସ୍ଥିର ହେଲେ ଏବଂ ଦୁଃଖମୁକ୍ତ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
3.264.44
त्वया नाथेन गोविन्द दुस्तरामापदं विभो ।
तीर्णाः प्लवमिवासाद्य मज्जमाना महार्णवे ॥ ३.२६४.४४ ॥
ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ହେ ବିଭୁ, ତୁମେ ନାଥ ଥିବାରୁ ଦୁସ୍ତର ଆପଦ ପାର ହେଲୁ, ମହାସାଗରରେ ବୁଡ଼ୁଥିବା ଲୋକ ଭେଳା ପାଇ ପାର ହେଲା ପରି।
3.264.45
स्वस्ति साधय भद्रं ते इत्याज्ञातो ययौ पुरीम् ॥ ३.२६४.४५ ॥
"କଲ୍ୟାଣ ହେଉ, ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ତୁମ କାମ ସିଦ୍ଧ କର" ଏହିପରି ଅନୁମତି ପାଇ ସେ ନଗରକୁ ଗଲେ।
3.264.46
पाण्डवाश्च महाभाग द्रौपद्या सहिताः प्रभो ।
ऊषुः प्रहृष्टमनसो विहरन्तो वनाद्वनम्।
इति तेऽभिहितं राजन्यत्पृष्टोऽहमिह त्वया ॥ ३.२६४.४६ ॥
ହେ ମହାଭାଗ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଦ୍ରୌପଦୀ ସହିତ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ଗୋଟିଏ ବନରୁ ଅନ୍ୟ ବନକୁ ବୁଲି ରହିଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ, ତାହା ଏଠାରେ କହିଲି।
3.264.47
एवंविधान्यलीकानि धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः ।
पाण्डवेषु वनस्थेषु प्रयुक्तानि वृथाऽभवन् ॥ ३.२६४.४७ ॥
ବନରେ ରହୁଥିବା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦୁରାତ୍ମା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନେ ପ୍ରୟୋଗ କରିଥିବା ଏପରି ଛଳନା ବୃଥା ହୋଇଗଲା।