മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.264
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.264.1
ततः कदाचिद्दुर्वासाः सुखासीनांस्तु पाण्डवान् ।
भुक्त्वा चावस्थितां कृष्णां ज्ञात्वा तस्मिन्वने मुनिः।
अभ्यागच्छत्परिवृतः शिष्यैरयुतसंमितैः ॥ ३.२६४.१ ॥
പിന്നീടൊരിക്കൽ, പാണ്ഡവർ സുഖമായി ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, കൃഷ്ണ (ദ്രൗപദി) അവിടെയുണ്ടെന്നറിഞ്ഞ് ദുർവാസാവ് മുനി പതിനായിരം ശിഷ്യരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ആ വനത്തിലേക്ക് വന്നു.
3.264.2
दृष्ट्वा यान्तं तमतिथिं स च राजा युधिष्ठिरः ।
जगामाभिमुखः श्रीमान्सह भ्रातृभिरच्युतः ॥ ३.२६४.२ ॥
ആ അതിഥി വരുന്നത് കണ്ട്, തേജസ്വിയും അചഞ്ചലനുമായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം അദ്ദേഹത്തിന് അഭിമുഖമായി പോയി.
3.264.3
तस्मै बद्ध्वाञ्जलिं सम्यगुपवेश्य वरासने ।
विधिवत्पूजयित्वा तमातिथ्यन न्यमन्त्रयत्।
आह्निकं भगवन्कृत्वा शीघ्रमेहीति चाब्रवीत् ॥ ३.२६४.३ ॥
അദ്ദേഹത്തിന് കൈകൂപ്പി, ഉത്തമാസനത്തിൽ ഇരുത്തി, വിധിപ്രകാരം പൂജിച്ച്, അതിഥിസൽക്കാരത്തോടെ ക്ഷണിച്ചു. 'ഭഗവാനേ, അങ്ങയുടെ നിത്യകർമങ്ങൾ ചെയ്ത് വേഗം വരണം' എന്ന് പറഞ്ഞു.
3.264.4
जगाम च मुनिः सोपि स्नातुं शिष्यैः सहानघः ।
भोजयेत्सहशिष्यं मां कथमित्यविचिन्तयन् ॥ ३.२६४.४ ॥
പാപരഹിതനായ ആ മുനിയും ശിഷ്യരോടൊപ്പം സ്നാനത്തിന് പോയി; 'ഇവൻ എന്നെയും ശിഷ്യരെയും എങ്ങനെ ഊട്ടും?' എന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്.
3.264.5
न्यमज्जत्सलिले चापि मुनिसङ्घः समाहितः ॥ ३.२६४.५ ॥
ആ മുനിസംഘവും ഏകാഗ്രതയോടെ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി.
3.264.6
एतस्मिन्नन्तरे राजन्द्रौपदी योपितां वरा ।
चिन्तामवाप परमामन्नहेतोः पतिव्रता ॥ ३.२६४.६ ॥
ഇതിനിടെ, രാജാവേ, സ്ത്രീകളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ പതിവ്രത ദ്രൗപദി ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് വലിയ ചിന്തയിലായി.
3.264.7
सा चिन्तयन्ती च यदा नान्नहेतुमविन्दत ।
मनसा चिन्तयामास कृष्णं कंसनिषूदनम् ॥ ३.२६४.७ ॥
അവൾ ചിന്തിച്ചിട്ടും ഭക്ഷണത്തിനുള്ള മാർഗം കണ്ടെത്താനാകാതെ വന്നപ്പോൾ, കംസനെ വധിച്ച കൃഷ്ണനെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചു.
3.264.8
कृष्णकृष्ण महाबाहो देवकीनन्दनाव्यय ।
वासुदेव जगन्नाथ प्रणतार्तिविनाशन ॥ ३.२६४.८ ॥
കൃഷ്ണാ, കൃഷ്ണാ, മഹാബാഹോ, ദേവകീനന്ദനാ, അവ്യയാ, വാസുദേവാ, ജഗന്നാഥാ, പ്രണമിക്കുന്നവരുടെ ദുഃഖം നശിപ്പിക്കുന്നവനേ!
3.264.9
विश्वात्मन्विश्वजनक विश्वहर्तः प्रभोऽव्यय ।
प्रपन्नपाल गोपाल प्रजापाल परात्पर।
आकूतीनां च चित्तीनां प्रवर्तक नताऽस्मि ते ॥ ३.२६४.९ ॥
വിശ്വാത്മാവേ, വിശ്വത്തിന്റെ ജനകനേ, വിശ്വം സംഹരിക്കുന്നവനേ, പ്രഭോ, അവ്യയാ, ശരണം പ്രാപിച്ചവരെ രക്ഷിക്കുന്നവനേ, ഗോപാലാ, പ്രജാപാലാ, പരാത്പരാ! സങ്കൽപങ്ങളെയും ചിത്തവൃത്തികളെയും പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഞാൻ നിനക്ക് നമസ്കരിക്കുന്നു.
3.264.10
वरेण्य वरदानन्त अगतीनां गतिप्रद ।
पुराणपुरुष प्राणमनोवृत्त्याद्यगोचर ॥ ३.२६४.१० ॥
വരേണ്യാ, വരദാനാ, അനന്താ, ആശ്രയമില്ലാത്തവർക്ക് ആശ്രയം നൽകുന്നവനേ, പുരാണപുരുഷാ, പ്രാണ-മനോവൃത്തികൾക്ക് അഗോചരനായവനേ!
3.264.11
सर्वाध्यक्ष पराध्यक्ष त्वामहं शरणं गता ।
पाहि मां कृपया देव शरणागतवत्सल ॥ ३.२६४.११ ॥
സർവാധ്യക്ഷാ, പരാധ്യക്ഷാ! ഞാൻ നിന്നെ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ദേവാ, ശരണാഗതവത്സലാ, കൃപയോടെ എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ.
3.264.12
नीलोत्पलदलश्याम पद्मगर्भारुणेक्षण ।
पीताम्बरपरीधान लसत्कौस्तुभभूषण ॥ ३.२६४.१२ ॥
നീലത്താമരയുടെ ഇതൾ പോലെ കറുത്തവനേ, താമരയുടെ ഉൾഭാഗം പോലെ ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ളവനേ, പീതാംബരം ധരിച്ചവനേ, തിളങ്ങുന്ന കൗസ്തുഭം അണിഞ്ഞവനേ!
3.264.13
त्वमादिरन्तो भूतानां त्वमेव च परायणम् ।
परात्परतरं ज्योतिर्विश्वात्मा सर्वतोमुखः ॥ ३.२६४.१३ ॥
നീയാണ് ഭൂതങ്ങളുടെ ആദിയും അന്തവും; നീയാണ് പരമമായ ആശ്രയം. പരത്തിനുമപ്പുറമുള്ള ജ്യോതി നീ; വിശ്വത്തിന്റെ ആത്മാവ് നീ, സർവതോമുഖൻ നീ.
3.264.14
त्वामेवाहुः परं बीजं निधानं सर्वसंपदाम् ।
त्वया नाथेन देवेश सर्वापद्म्यो भयं न हि ॥ ३.२६४.१४ ॥
നിന്നെയാണ് പരമബീജമെന്നും സകലസമ്പത്തിന്റെയും നിധിയെന്നും പറയുന്നത്. ദേവേശാ, നീ നാഥനായിരിക്കെ ഒരാപത്തിൽ നിന്നും ഭയമില്ല.
3.264.15
दुःशासनादहं पूर्वं सभायां मोचिता यथा ।
तथैव संकटादस्मान्मामुद्धर्तुमिहार्हसि ॥ ३.२६४.१५ ॥
മുമ്പ് സഭയിൽ ദുശ്ശാസനനിൽ നിന്ന് എന്നെ മോചിപ്പിച്ചതുപോലെ, ഇപ്പോൾ ഈ സങ്കടത്തിൽ നിന്നും എന്നെ ഉദ്ധരിക്കുന്നത് നിനക്ക് യോഗ്യമാണ്.
3.264.16
एवं स्तुतस्तदा देवः कृष्णया भक्तवत्सलः ।
द्रौपद्याः संकटं ज्ञात्वा देवदेवो जगत्पतिः ॥ ३.२६४.१६ ॥
ഇങ്ങനെ കൃഷ്ണയാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട ഭക്തവത്സലനായ ദേവദേവനായ ജഗത്പതി, ദ്രൗപദിയുടെ സങ്കടം അറിഞ്ഞു.
3.264.17
पार्स्वस्थां शयने त्यक्त्वा रुक्मिणीं केशवः प्रभुः ।
तत्राजगाम त्वरितो ह्यचिन्त्यगतिरीश्वरः ॥ ३.२६४.१७ ॥
അരികിൽ കിടക്കയിലുണ്ടായിരുന്ന രുക്മിണിയെ വിട്ട് പ്രഭുവായ കേശവൻ വേഗത്തിൽ അവിടെയെത്തി; ആ ഈശ്വരൻ ചിന്തിക്കാനാവാത്ത ഗതിയുള്ളവനാണ്.
3.264.18
ततस्तं द्रौपदी दृष्ट्वाप्रणम्य परया मुदा ।
अब्रवीद्वासुदेवाय मुनेरागमनादिकम् ॥ ३.२६४.१८ ॥
അപ്പോൾ അവനെ കണ്ട് ദ്രൗപദി അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ പ്രണമിച്ച്, വാസുദേവനോട് മുനിയുടെ വരവ് മുതലായ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു.
3.264.19
ततस्तामब्रवीत्कृष्णः क्षुधितोस्मि भृशातुरः ।
शीघ्रं भोजय मां कृष्णे पश्चात्सर्वं करिष्यसि ॥ ३.२६४.१९ ॥
അപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ വിശപ്പിനാൽ വളരെ വലഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കൃഷ്ണേ, വേഗം എനിക്ക് ഭക്ഷണം തരൂ; പിന്നീട് എല്ലാം ചെയ്യാം."
3.264.20
निशम्य तद्वचः कृष्णा लज्जिता वाक्यमब्रवीत् ।
स्थाल्यां भास्करदत्तायामन्नं मद्भोजनावधि ॥ ३.२६४.२० ॥
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ലജ്ജിതയായ കൃഷ്ണ പറഞ്ഞു: "സൂര്യൻ നൽകിയ പാത്രത്തിലെ അന്നം എന്റെ ഭോജനം വരെ മാത്രമായിരുന്നു."
3.264.21
भुक्तवत्यस्म्यहं देव तस्मादन्नं न विद्यते ।
ततः प्रोवाच भगवान्कृष्णां कमललोचनः ॥ ३.२६४.२१ ॥
"ദേവാ, ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞു; അതിനാൽ ഇപ്പോൾ അന്നമൊന്നും ശേഷിക്കുന്നില്ല." അപ്പോൾ താമരക്കണ്ണനായ ഭഗവാൻ കൃഷ്ണയോട് പറഞ്ഞു.
3.264.22
कृष्णे न नर्मकालोऽयं क्षुच्छ्रमेणातुरे मयि ।
शीघ्रं गच्छ मम स्थालीमानयित्वा प्रदर्शय ॥ ३.२६४.२२ ॥
"കൃഷ്ണേ, ഇത് തമാശയ്ക്കുള്ള സമയമല്ല; വിശപ്പും ക്ഷീണവും കൊണ്ട് വലയുന്ന എന്റെ മുന്നിൽ. വേഗം പോയി എന്റെ പാത്രം കൊണ്ടുവന്ന് കാണിക്കൂ."
3.264.23
इति निर्बन्धतः स्थालीमानाय्य स यदूद्वहः ।
स्थाल्याः कण्ठेऽथ संलग्नं शाकान्नं वीक्ष्यकेशवः ॥ ३.२६४.२३ ॥
ഇങ്ങനെ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ യാദവശ്രേഷ്ഠൻ പാത്രം കൊണ്ടുവരുത്തി; അപ്പോൾ കേശവൻ പാത്രത്തിന്റെ വക്കിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്ന പച്ചക്കറി അന്നം കണ്ടു.
3.264.24
उपयुज्याब्रवीदेनामनेन हरिरीश्वरः ।
विश्वात्मा प्रीयतां देवस्तुष्टश्चास्त्विति यज्ञभूक् ॥ ३.२६४.२४ ॥
അത് സ്വീകരിച്ച് ഹരിയും ഈശ്വരനും വിശ്വാത്മാവുമായവൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: "യജ്ഞഭോക്താവായ ദേവൻ പ്രസന്നനാകട്ടെ; സംതൃപ്തനാകട്ടെ."
3.264.25
आकारय मुनीञ्शीघ्रं भोजनायेति चाब्रवीत् ।
भीमसेनं महाबाहुः कृष्णः क्लेशविनाशनः ॥ ३.२६४.२५ ॥
"മുനിമാരെ ഭോജനത്തിനായി വേഗം വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരിക" എന്ന് മഹാബാഹുവും ക്ലേശനാശകനുമായ കൃഷ്ണൻ ഭീമസേനനോട് പറഞ്ഞു.
3.264.26
ततो जगाम त्वरितो भीमसेनो महायशाः ।
आकारितुं तु तान्सर्वान्भोजनार्थं नृपोत्तम।
स्नातुं गतान्देवनद्यां दुर्वासःप्रभृतीन्मुनीन् ॥ ३.२६४.२६ ॥
അപ്പോൾ മഹായശസ്വിയായ ഭീമസേനൻ വേഗത്തിൽ പോയി. നൃപോത്തമാ, ദേവനദിയിൽ സ്നാനത്തിനു പോയ ദുർവാസാവ് മുതലായ ആ മുനിമാരെയെല്ലാം ഭോജനത്തിനായി വിളിക്കാൻ.
3.264.27
ते चावतीर्णाः सलिले कृतवन्तोऽघमर्षणम् ।
दृष्ट्वोद्गारान्सान्नरसांस्तृप्त्या परमया युताः।
उत्तीर्य सलिलात्तस्माद्दृष्टवन्तः परस्परम् ॥ ३.२६४.२७ ॥
അവർ വെള്ളത്തിലിറങ്ങി അഘമർഷണം ചെയ്തിരുന്നു. അന്നരസമുള്ള ഏമ്പക്കങ്ങൾ കണ്ട് പരമമായ തൃപ്തിയോടെ അവർ ആ വെള്ളത്തിൽനിന്ന് കരയ്ക്കുകയറി പരസ്പരം നോക്കി.
3.264.28
दुर्वाससमभिप्रेक्ष्यते सर्वे मुनयोऽब्रुवन् ।
राज्ञा हिकारयित्वाऽन्नं वयं स्नातुं समागताः ॥ ३.२६४.२८ ॥
ദുർവാസാവിനെ കണ്ട് എല്ലാ മുനിമാരും പറഞ്ഞു: "രാജാവ് ഭക്ഷണം ഒരുക്കിച്ചിരിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ സ്നാനത്തിനായി വന്നിരിക്കുന്നു."
3.264.29
आकण्ठतृप्ता विप्रर्षे किंस्विद्भुञ्जामहे वयम् ।
वृथा पाकः कृतोस्माभिस्तत्र किं करवामहे ॥ ३.२६४.२९ ॥
ഓ വിപ്രർഷേ, ഞങ്ങൾ കഴുത്തോളം തൃപ്തരായിരിക്കുന്നു; ഇനി ഞങ്ങൾ എന്തു ഭക്ഷിക്കും? ഞങ്ങൾ ഒരുക്കിയ പാചകം വ്യർഥമായി; അവിടെ ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യും?
3.264.30
वृथा पाकेन राजर्षेरपराधः कृतो महान् ।
माऽस्मानधाक्षुर्दृष्ट्वैव पाण्डवाः क्रूरचक्षुषा ॥ ३.२६४.३० ॥
വ്യർഥമായ പാചകത്താൽ രാജർഷിയോട് വലിയ അപരാധം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പാണ്ഡവർ ക്രൂരദൃഷ്ടിയാൽ നോക്കി ഞങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
3.264.31
स्मृत्वाऽनुभावं राजर्षेरम्बरीषस्य धीमतः ।
बिभेमि सुतरां विप्रा हरिपादाश्रयाज्जनात् ॥ ३.२६४.३१ ॥
രാജർഷി അംബരീഷന്റെ മഹിമ ഓർത്ത്, വിപ്രരേ, ഹരിയുടെ പാദങ്ങളെ ശരണം പ്രാപിച്ച ആ മനുഷ്യനെ ഞാൻ വളരെ ഭയപ്പെടുന്നു.
3.264.32
पाण्डवाश्च महात्मानः सर्वे धर्मपरायणाः ।
शूराश्चकृतविद्याश्च व्रतिनस्तपसि स्थिताः ॥ ३.२६४.३२ ॥
പാണ്ഡവർ എല്ലാവരും മഹാത്മാക്കൾ; ധർമ്മപരായണർ, ശൂരന്മാർ, വിദ്യയിൽ നിപുണർ, വ്രതധാരികൾ, തപസ്സിൽ സ്ഥിതർ.
3.264.33
सदाचाररता नित्यं वासुदेवपरायणाः ।
क्रुद्धास्ते निर्दहेयुर्वै तूलराशिमिवानलः।
तत एतानपृष्ट्वैव शिष्याः शीघ्रं पलायत ॥ ३.२६४.३३ ॥
അവർ എപ്പോഴും സദാചാരത്തിൽ മുഴുകിയവർ; വാസുദേവനിൽ പരായണരായവർ. കോപിച്ചാൽ പഞ്ഞിക്കൂമ്പാരത്തെ തീ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ അവർ നിങ്ങളെ ദഹിപ്പിച്ചുകളയും. അതിനാൽ ശിഷ്യരേ, ഇവരോട് ഒന്നും ചോദിക്കാതെ വേഗം ഓടിക്കൊള്ളുക.
3.264.34
इत्युक्तास्ते द्विजाः सर्वे मुनिना गुरुणा तदा ।
पाण्डवेभ्यो भृशं भीता दुद्रुवुस्ते दिशो दश ॥ ३.२६४.३४ ॥
ഗുരുവായ മുനി അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ ദ്വിജന്മാരെല്ലാം പാണ്ഡവരെ വളരെ ഭയന്ന് പത്തു ദിക്കുകളിലേക്കും ഓടിപ്പോയി.
3.264.35
भीमसेनो देवनद्यामपश्यन्मुनिसत्तमान् ।
तीर्थे ष्वितस्ततस्तस्या विचचार गवेषयन् ॥ ३.२६४.३५ ॥
ഭീമസേനൻ ദേവനദിയിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ മുനിമാരെ കണ്ടു. അതിലെ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഇവിടെയും അവിടെയും തിരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ അലഞ്ഞു.
3.264.36
तत्रस्थेभ्यस्तापसेभ्यः श्रुत्वा ताश्चैव विद्रुतान् ।
युधिष्ठिरमथाभ्येत्य तं वृत्तान्तं न्यवेदयत् ॥ ३.२६४.३६ ॥
അവിടെയുള്ള തപസ്വികളിൽ നിന്നും ഓടിപ്പോയ ആ ബ്രാഹ്മണരെക്കുറിച്ചും കേട്ട ഭീമൻ യുധിഷ്ഠിരന്റെ അടുത്തെത്തി ആ വൃത്താന്തം അറിയിച്ചു.
3.264.37
ततस्ते पाण्डवाः सर्वे प्र्यागमनकाङ्क्षिणः ।
प्रतीक्षनतः कियत्कालं जितात्मानोऽवतस्थिरे ॥ ३.२६४.३७ ॥
അപ്പോൾ പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ പാണ്ഡവരെല്ലാം ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെ കുറച്ചുകാലം കാത്തിരുന്ന് അവിടെത്തന്നെ നിന്നു.
3.264.38
निशीथेऽभ्येत्य चाकस्मादस्मान्स च्छलयिष्यति ।
कथं च निस्तरेमास्मात्कृच्छ्राद्दैवोपसादितात् ॥ ३.२६४.३८ ॥
അർദ്ധരാത്രിയിൽ പെട്ടെന്ന് വന്ന് അവൻ നമ്മളെ വഞ്ചിക്കും. ദൈവം വരുത്തിയ ഈ കഷ്ടത്തിൽനിന്ന് നാം എങ്ങനെ കരകയറും?
3.264.39
इति चिन्तापरान्दृष्ट्वा निःश्वसन्तो मुहुर्मुहुः ।
उवाच वचनं श्रीमान्कृष्णः प्रत्यक्षतां गतः ॥ ३.२६४.३९ ॥
ഇങ്ങനെ അവർ ചിന്തയിൽ മുഴുകി വീണ്ടും വീണ്ടും നെടുവീർപ്പിടുന്നത് കണ്ട്, പ്രത്യക്ഷനായ ശ്രീമാനായ കൃഷ്ണൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
3.264.40
भवतामापदं ज्ञात्वा ऋषेः परमकोपनात् ।
द्रौपद्या चिन्तितः पार्था अहं सत्वरमागतः ॥ ३.२६४.४० ॥
പാർത്ഥന്മാരേ! മഹർഷിയുടെ അതിരൂക്ഷമായ കോപത്താൽ നിങ്ങൾക്കുണ്ടായ ആപത്ത് അറിഞ്ഞ്, ദ്രൗപദി ഓർത്തതിനാൽ ഞാൻ വേഗത്തിൽ വന്നു.
3.264.41
न भयं विद्यतेतस्मादृषेर्दुर्वाससोऽल्पकम् ।
तेजसा भवतां भीतः पूर्वमेव पलायितः ॥ ३.२६४.४१ ॥
ആ ദുർവാസാവ് മഹർഷിയിൽനിന്ന് ചെറിയൊരു ഭയം പോലുമില്ല. നിങ്ങളുടെ തേജസ്സിനെ ഭയന്ന് അവൻ നേരത്തേതന്നെ ഓടിപ്പോയി.
3.264.42
धर्मनित्यास्तु ये केचिन्न ते सीदन्ति कर्हिचित् ।
आपृच्छे वो गमिष्यामि नियतं भद्रमस्तु वः ॥ ३.२६४.४२ ॥
ധർമ്മത്തിൽ എന്നും നിഷ്ഠരായവർ ഒരിക്കലും ദുഃഖിക്കുന്നില്ല. നിങ്ങളോട് യാത്ര ചോദിച്ച് ഞാൻ പോകുന്നു; നിങ്ങൾക്ക് തീർച്ചയായും ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ.
3.264.43
श्रुत्वेरितं केशवस्य बभूवुः स्वस्थामानसाः ।
द्रौपद्या सहिताः पार्थास्तमूचुर्विगतज्वराः ॥ ३.२६४.४३ ॥
കേശവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട്, ദ്രൗപദിയോടൊപ്പമുള്ള പാർത്ഥന്മാർ മനസ്സ് സ്വസ്ഥമായി, ദുഃഖം നീങ്ങി അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു.
3.264.44
त्वया नाथेन गोविन्द दुस्तरामापदं विभो ।
तीर्णाः प्लवमिवासाद्य मज्जमाना महार्णवे ॥ ३.२६४.४४ ॥
ഗോവിന്ദാ, സർവ്വശക്തനേ, നീ നാഥനായിരുന്നതിനാൽ കടക്കാനാകാത്ത ആപത്ത് ഞങ്ങൾ കടന്നു; മഹാസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുന്നവർ തോണി കിട്ടി കരയണയുന്നതുപോലെ.
3.264.45
स्वस्ति साधय भद्रं ते इत्याज्ञातो ययौ पुरीम् ॥ ३.२६४.४५ ॥
"ക്ഷേമമുണ്ടാകട്ടെ, നിനക്ക് മംഗളമുണ്ടാകട്ടെ, നിന്റെ കാര്യം സാധിക്കുക" എന്ന് അനുവാദം ലഭിച്ച് അദ്ദേഹം നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
3.264.46
पाण्डवाश्च महाभाग द्रौपद्या सहिताः प्रभो ।
ऊषुः प्रहृष्टमनसो विहरन्तो वनाद्वनम्।
इति तेऽभिहितं राजन्यत्पृष्टोऽहमिह त्वया ॥ ३.२६४.४६ ॥
മഹാഭാഗാ, പ്രഭോ, പാണ്ഡവർ ദ്രൗപദിയോടൊപ്പം സന്തോഷമനസ്സോടെ ഒരു കാട്ടിൽനിന്ന് മറ്റൊരു കാട്ടിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ച് വസിച്ചു. രാജാവേ, നീ എന്നോട് ചോദിച്ചത് ഇതാണ് ഞാൻ ഇവിടെ പറഞ്ഞത്.
3.264.47
एवंविधान्यलीकानि धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः ।
पाण्डवेषु वनस्थेषु प्रयुक्तानि वृथाऽभवन् ॥ ३.२६४.४७ ॥
കാട്ടിൽ വസിക്കുന്ന പാണ്ഡവർക്കെതിരെ ദുരാത്മാക്കളായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ പ്രയോഗിച്ച ഇത്തരം ചതികൾ വ്യർത്ഥമായി.