Mahābhārata · Adhyāya 3.265
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.265.1
तस्मिन्बहुमृगेऽरण्ये अटमाना महारथाः ।
काम्यके भरतश्रेष्ठा विजह्वुस्ते यथामराः ॥ ३.२६५.१ ॥
En aquel bosque abundante en ciervos, recorriéndolo como grandes guerreros en carro, los mejores de los Bhāratas disfrutaban en Kāmyaka como inmortales.
3.265.2
प्रेक्षमाणा बहुविधान्वनोद्देशान्समन्ततः ।
यथर्तुकालरम्याश्चवनराजीः सुषुष्पिताः ॥ ३.२६५.२ ॥
Contemplando por todas partes las diversas regiones del bosque y las hileras de árboles, deliciosas según la estación y en plena floración.
3.265.3
पाण्डवा मृगयाशीलाश्चरन्तस्तन्महद्वनम् ।
विजह्नरिन्द्रप्रिमाः कंचित्कालमरिंदमाः ॥ ३.२६५.३ ॥
Los Pāṇḍavas, aficionados a la caza, errando por aquel vasto bosque, queridos por Indra, vencedores de enemigos, disfrutaron durante algún tiempo.
3.265.4
ततस्ते यौगपद्येन ययुः सर्वे चतुर्दिशम् ।
मृगयां पुरुषव्याघ्रा ब्राह्मणार्थे परतपाः ॥ ३.२६५.४ ॥
Entonces todos ellos partieron juntos en las cuatro direcciones a cazar por el bien de un brahmán — aquellos tigres entre los hombres, abrasadores de sus enemigos.
3.265.5
द्रौपदीमाश्रमे न्यस् तृणबिन्दोरनुज्ञया ।
महर्षेर्दीप्ततपसो घौम्यस्य च पुरोधसः ॥ ३.२६५.५ ॥
Draupadī fue puesta en el ermitaño con permiso del gran sabio Tṛṇabindu, cuya austeridad resplandecía, y del sacerdote Dhaumya.
3.265.6
तस्तु राजा सिंधूनां वार्धक्षत्रिर्महायशाः ।
विवाहकामः साल्वेयान्प्रयातः सोऽभवत्तदा ॥ ३.२६५.६ ॥
Pero el rey de los Sindhus, hijo de Vṛddhakṣatra, de gran fama, deseando casarse, había partido entonces hacia los Sālveyas.
3.265.7
महता परिबर्हेण राजयोग्येन संवृतः ।
राजभिर्बहुभिः सार्धमुपायात्काम्यकं च सः ॥ ३.२६५.७ ॥
Rodeado de un gran séquito digno de un rey, llegó al bosque de Kāmyaka junto con muchos reyes.
3.265.8
तत्रापश्यत्प्रियां भार्यां पाण्डवानां यशस्विनीम् ।
तिष्ठन्तीमाश्रमद्वारि द्रौपदीं निर्जने वने ॥ ३.२६५.८ ॥
Allí vio a Draupadī, la amada y gloriosa esposa de los Pāṇḍavas, de pie a la puerta del ermitaño en el bosque solitario.
3.265.9
विभ्राजमानां वपुषा बिभ्रतीं रूपमुत्तमम् ।
भ्राजयन्तीं वनोद्देशं नीलाभ्रमिव विद्युतम् ॥ ३.२६५.९ ॥
Radiante en su cuerpo, portando una belleza suprema, iluminando la región del bosque como el relámpago en una nube azul oscura.
3.265.10
अप्सरा देवकन्या वा माया वा देवनिर्मिता ।
इतिकृत्वाञ्जलिं सर्वे ददृशृस्तामनिन्दिताम् ॥ ३.२६५.१० ॥
Pensando: «¿Es una apsaras, una hija de los dioses, o una ilusión creada por los dioses?», todos la miraron con las palmas juntas a aquella mujer sin tacha.
3.265.11
तः स राजा सिन्धूनां वार्धक्षत्रिर्जयद्रथः ।
विस्मितस्त्वनवद्याङ्गीं दृष्ट्वा तां दुष्टमानसः ॥ ३.२६५.११ ॥
Jayadratha, rey de los Sindhus, hijo de Vṛddhakṣatra, asombrado al ver a aquella de miembros sin tacha, se volvió de mente perversa.
3.265.12
स कोटिकाश्यं राजानमब्रवीत्काममोहितः ।
कस्य त्वेषाऽनवद्याङ्गी यदिवाऽपिन मानुषी ॥ ३.२६५.१२ ॥
Cegado por el deseo, dijo al rey Koṭikāśya: «¿De quién es esta mujer de miembros sin tacha? ¿O acaso no es humana?»
3.265.13
विवाहार्थो न मे कश्चिदिमां दृष्ट्वाऽतिमुन्दरीम् ।
एतामेवाहमादाय गमिष्यामि स्वमालयम् ॥ ३.२६५.१३ ॥
Al verla tan extraordinariamente hermosa, no tengo intención alguna de casarme. Llevándomela solo a ella, iré a mi propia morada.
3.265.14
गच्छ जानीहि सौम्येमां कस्य वाऽत्र कुतोपि वा ।
किमर्थमागता सुभ्रूरिदं कष्टकितं वनम् ॥ ३.२६५.१४ ॥
Ve, buen hombre, y averigua de quién es, y de dónde o con qué propósito ha venido aquí. ¿Por qué ha venido esta de hermosas cejas a este bosque lleno de espinas?
3.265.15
अपि नाम वरारोहा मामेषा लोकसुन्दरी ।
भजेदद्यायतापाङ्गी सुदती तनुमध्यमा ॥ ३.२६५.१५ ॥
Quizás esta de caderas hermosas, la más bella del mundo, de ojos largos, bellos dientes y cintura delgada, me favorezca hoy.
3.265.16
अप्यहं कृतकामः स्यामिमां प्राप्य वरस्रियम् ।
गच्छजानीहि कोन्वस्या नाथ इत्येव कोटिक ॥ ३.२६५.१६ ॥
Quizás, habiendo obtenido a esta excelente mujer, pueda cumplir mi deseo. Ve, Koṭika, y averigua quién es su protector.
3.265.17
स कोटिकाश्यस्तच्छ्रुत्वा रथात्प्रस्कन्द्य कुण्डली ।
उपेत्यपप्रच्छ तदा क्रोष्टा व्याघ्रवधूमिव ॥ ३.२६५.१७ ॥
Al oír esto, Koṭikāśya saltó de su carro, con sus pendientes, se acercó a ella y le preguntó, como un chacal preguntaría a una tigresa.