ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.265
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.265.1
तस्मिन्बहुमृगेऽरण्ये अटमाना महारथाः ।
काम्यके भरतश्रेष्ठा विजह्वुस्ते यथामराः ॥ ३.२६५.१ ॥
ବହୁ ମୃଗ ଥିବା ସେହି ଅରଣ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ମହାରଥୀ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ କାମ୍ୟକ ବନରେ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ବିହାର କଲେ।
3.265.2
प्रेक्षमाणा बहुविधान्वनोद्देशान्समन्ततः ।
यथर्तुकालरम्याश्चवनराजीः सुषुष्पिताः ॥ ३.२६५.२ ॥
ଋତୁକାଳ ଅନୁସାରେ ରମଣୀୟ, ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଫୁଟିଥିବା ବୃକ୍ଷଶ୍ରେଣୀଥିବା ବନର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଦେଶ ଚାରିପଟେ ଦେଖି।
3.265.3
पाण्डवा मृगयाशीलाश्चरन्तस्तन्महद्वनम् ।
विजह्नरिन्द्रप्रिमाः कंचित्कालमरिंदमाः ॥ ३.२६५.३ ॥
ମୃଗୟାପ୍ରିୟ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସେହି ମହାବନରେ ବିଚରଣ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରିୟ ଓ ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀ ହୋଇ କିଛିକାଳ ବିହାର କଲେ।
3.265.4
ततस्ते यौगपद्येन ययुः सर्वे चतुर्दिशम् ।
मृगयां पुरुषव्याघ्रा ब्राह्मणार्थे परतपाः ॥ ३.२६५.४ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକାସାଙ୍ଗରେ, ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ, ଚାରିଦିଗକୁ ମୃଗୟା ପାଇଁ ଗଲେ — ସେହି ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ଶତ୍ରୁତାପନକାରୀମାନେ।
3.265.5
द्रौपदीमाश्रमे न्यस् तृणबिन्दोरनुज्ञया ।
महर्षेर्दीप्ततपसो घौम्यस्य च पुरोधसः ॥ ३.२६५.५ ॥
ଦୀପ୍ତତପା ମହର୍ଷି ତୃଣବିନ୍ଦୁଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ଏବଂ ପୁରୋହିତ ଧୌମ୍ୟଙ୍କ ସହିତ, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଆଶ୍ରମରେ ରଖାଗଲା।
3.265.6
तस्तु राजा सिंधूनां वार्धक्षत्रिर्महायशाः ।
विवाहकामः साल्वेयान्प्रयातः सोऽभवत्तदा ॥ ३.२६५.६ ॥
କିନ୍ତୁ ସିନ୍ଧୁଙ୍କ ରାଜା, ବୃଦ୍ଧକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର, ମହାଯଶସ୍ୱୀ, ସେତେବେଳେ ବିବାହ ଇଚ୍ଛାରେ ସାଲ୍ୱମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଗଲା।
3.265.7
महता परिबर्हेण राजयोग्येन संवृतः ।
राजभिर्बहुभिः सार्धमुपायात्काम्यकं च सः ॥ ३.२६५.७ ॥
ରାଜୋଚିତ ବିଶାଳ ପରିବାରରେ ଘେରି ହୋଇ, ଅନେକ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ସେ କାମ୍ୟକ ବନକୁ ଆସିଲା।
3.265.8
तत्रापश्यत्प्रियां भार्यां पाण्डवानां यशस्विनीम् ।
तिष्ठन्तीमाश्रमद्वारि द्रौपदीं निर्जने वने ॥ ३.२६५.८ ॥
ସେଠାରେ ସେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଯଶସ୍ୱିନୀ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ନିର୍ଜନ ବନରେ ଆଶ୍ରମଦ୍ୱାରରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖିଲା।
3.265.9
विभ्राजमानां वपुषा बिभ्रतीं रूपमुत्तमम् ।
भ्राजयन्तीं वनोद्देशं नीलाभ्रमिव विद्युतम् ॥ ३.२६५.९ ॥
ଶରୀରରେ ଦୀପ୍ତିମତୀ, ଉତ୍ତମ ରୂପ ଧାରଣକାରିଣୀ, ବନପ୍ରଦେଶକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିବା, ନୀଳ ମେଘରେ ବିଦ୍ୟୁତ ପରି।
3.265.10
अप्सरा देवकन्या वा माया वा देवनिर्मिता ।
इतिकृत्वाञ्जलिं सर्वे ददृशृस्तामनिन्दिताम् ॥ ३.२६५.१० ॥
"ଏ କି ଅପ୍ସରା, ଦେବକନ୍ୟା, ନା ଦେବତାଙ୍କ ନିର୍ମିତ ମାୟା?" ଏହା ଭାବି ସମସ୍ତେ ହାତ ଯୋଡ଼ି ସେଇ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
3.265.11
तः स राजा सिन्धूनां वार्धक्षत्रिर्जयद्रथः ।
विस्मितस्त्वनवद्याङ्गीं दृष्ट्वा तां दुष्टमानसः ॥ ३.२६५.११ ॥
ସିନ୍ଧୁଦେଶର ରାଜା, ବୃଦ୍ଧକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜୟଦ୍ରଥ ସେଇ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଅଙ୍ଗର ସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ଦେଖି ବିସ୍ମିତ ହେଲା ଏବଂ ତାହାର ମନ ଦୂଷିତ ହେଲା।
3.265.12
स कोटिकाश्यं राजानमब्रवीत्काममोहितः ।
कस्य त्वेषाऽनवद्याङ्गी यदिवाऽपिन मानुषी ॥ ३.२६५.१२ ॥
କାମରେ ମୋହିତ ହୋଇ ସେ କୋଟିକାଶ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲା: "ଏ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଅଙ୍ଗର ସ୍ତ୍ରୀ କାହାର? ନା ଏ ମାନବୀ ନୁହେଁ?"
3.265.13
विवाहार्थो न मे कश्चिदिमां दृष्ट्वाऽतिमुन्दरीम् ।
एतामेवाहमादाय गमिष्यामि स्वमालयम् ॥ ३.२६५.१३ ॥
ଏହାକୁ ଅତି ସୁନ୍ଦରୀ ଦେଖି ମୋର ବିବାହର କୌଣସି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନାହିଁ। ଏହାକୁ ହିଁ ନେଇ ମୁଁ ମୋ ଘରକୁ ଯିବି।
3.265.14
गच्छ जानीहि सौम्येमां कस्य वाऽत्र कुतोपि वा ।
किमर्थमागता सुभ्रूरिदं कष्टकितं वनम् ॥ ३.२६५.१४ ॥
ହେ ସୌମ୍ୟ, ଯାଅ ଓ ଜାଣ ଯେ ଏ କାହାର, ଏଠାକୁ କେଉଁଠାରୁ ବା କେଉଁ କାରଣରୁ ଆସିଛି। ଏହି ସୁନ୍ଦର ଭ୍ରୂଯୁକ୍ତା କଣ୍ଟକମୟ ଅରଣ୍ୟକୁ କାହିଁକି ଆସିଛି?
3.265.15
अपि नाम वरारोहा मामेषा लोकसुन्दरी ।
भजेदद्यायतापाङ्गी सुदती तनुमध्यमा ॥ ३.२६५.१५ ॥
ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଟିଦେଶ ବିଶିଷ୍ଟା, ଜଗତର ସର୍ବସୁନ୍ଦରୀ, ଦୀର୍ଘନୟନା, ସୁଦନ୍ତୀ, କ୍ଷୀଣକଟି ଏହି ନାରୀ ହୁଏତ ଆଜି ମୋତେ ବରଣ କରିବ।
3.265.16
अप्यहं कृतकामः स्यामिमां प्राप्य वरस्रियम् ।
गच्छजानीहि कोन्वस्या नाथ इत्येव कोटिक ॥ ३.२६५.१६ ॥
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠା ନାରୀକୁ ପାଇ ହୁଏତ ମୁଁ ମୋ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବି। ଯାଅ, ହେ କୋଟିକ, ଏହାର ନାଥ କିଏ ଜାଣ।
3.265.17
स कोटिकाश्यस्तच्छ्रुत्वा रथात्प्रस्कन्द्य कुण्डली ।
उपेत्यपप्रच्छ तदा क्रोष्टा व्याघ्रवधूमिव ॥ ३.२६५.१७ ॥
ଏହା ଶୁଣି କୋଟିକାଶ୍ୟ କୁଣ୍ଡଳଧାରୀ ହୋଇ ରଥରୁ ଡେଇଁ ପଡ଼ିଲା, ଏବଂ ତା ପାଖକୁ ଯାଇ ଶୃଗାଳ ବ୍ୟାଘ୍ରୀକୁ ପଚାରିବା ପରି ପଚାରିଲା।