महाभारत · अध्याय 3.265
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.265.1
तस्मिन्बहुमृगेऽरण्ये अटमाना महारथाः ।
काम्यके भरतश्रेष्ठा विजह्वुस्ते यथामराः ॥ ३.२६५.१ ॥
अनेक मृगांनी भरलेल्या त्या अरण्यात फिरणारे महारथी भरतश्रेष्ठ काम्यक वनात देवांप्रमाणे विहार करीत होते.
3.265.2
प्रेक्षमाणा बहुविधान्वनोद्देशान्समन्ततः ।
यथर्तुकालरम्याश्चवनराजीः सुषुष्पिताः ॥ ३.२६५.२ ॥
ऋतुकाळानुसार रमणीय, पूर्ण फुललेल्या वृक्षरांगा असलेले अरण्यातील विविध प्रदेश चहूकडे पाहत.
3.265.3
पाण्डवा मृगयाशीलाश्चरन्तस्तन्महद्वनम् ।
विजह्नरिन्द्रप्रिमाः कंचित्कालमरिंदमाः ॥ ३.२६५.३ ॥
शिकारीची आवड असलेले पांडव त्या महान अरण्यात फिरत, इंद्राला प्रिय, शत्रूंचे दमन करणारे, काही काळ विहार करीत राहिले.
3.265.4
ततस्ते यौगपद्येन ययुः सर्वे चतुर्दिशम् ।
मृगयां पुरुषव्याघ्रा ब्राह्मणार्थे परतपाः ॥ ३.२६५.४ ॥
मग ते सर्व एकाच वेळी, एका ब्राह्मणासाठी, चार दिशांना शिकारीस गेले — ते पुरुषव्याघ्र, शत्रूंना तापविणारे.
3.265.5
द्रौपदीमाश्रमे न्यस् तृणबिन्दोरनुज्ञया ।
महर्षेर्दीप्ततपसो घौम्यस्य च पुरोधसः ॥ ३.२६५.५ ॥
तेजस्वी तपाचे महर्षी तृणबिंदूच्या अनुज्ञेने आणि पुरोहित धौम्याच्या सहवासात द्रौपदीला आश्रमात ठेवण्यात आले.
3.265.6
तस्तु राजा सिंधूनां वार्धक्षत्रिर्महायशाः ।
विवाहकामः साल्वेयान्प्रयातः सोऽभवत्तदा ॥ ३.२६५.६ ॥
परंतु सिंधूंचा राजा, वृद्धक्षत्राचा पुत्र, महायशस्वी, तेव्हा विवाहाच्या इच्छेने साल्वांकडे गेला.
3.265.7
महता परिबर्हेण राजयोग्येन संवृतः ।
राजभिर्बहुभिः सार्धमुपायात्काम्यकं च सः ॥ ३.२६५.७ ॥
राजोचित मोठ्या परिवाराने वेढलेला तो अनेक राजांसह काम्यक वनात आला.
3.265.8
तत्रापश्यत्प्रियां भार्यां पाण्डवानां यशस्विनीम् ।
तिष्ठन्तीमाश्रमद्वारि द्रौपदीं निर्जने वने ॥ ३.२६५.८ ॥
तिथे त्याने पांडवांची प्रिय, यशस्विनी पत्नी द्रौपदीला निर्जन वनात आश्रमाच्या दारात उभी असलेली पाहिली.
3.265.9
विभ्राजमानां वपुषा बिभ्रतीं रूपमुत्तमम् ।
भ्राजयन्तीं वनोद्देशं नीलाभ्रमिव विद्युतम् ॥ ३.२६५.९ ॥
शरीराने तेजस्वी, उत्तम रूप धारण करणारी, वनप्रदेश उजळवणारी, निळ्या मेघातील विजेसारखी.
3.265.10
अप्सरा देवकन्या वा माया वा देवनिर्मिता ।
इतिकृत्वाञ्जलिं सर्वे ददृशृस्तामनिन्दिताम् ॥ ३.२६५.१० ॥
"ही अप्सरा आहे, देवकन्या आहे, की देवांनी निर्माण केलेली माया आहे?" असे मानून सर्वांनी हात जोडून त्या निर्दोष सुंदरीला पाहिले.
3.265.11
तः स राजा सिन्धूनां वार्धक्षत्रिर्जयद्रथः ।
विस्मितस्त्वनवद्याङ्गीं दृष्ट्वा तां दुष्टमानसः ॥ ३.२६५.११ ॥
सिंधूंचा राजा, वृद्धक्षत्राचा पुत्र जयद्रथ, त्या निर्दोष अंगांच्या सुंदरीला पाहून विस्मित झाला आणि त्याचे मन दूषित झाले.
3.265.12
स कोटिकाश्यं राजानमब्रवीत्काममोहितः ।
कस्य त्वेषाऽनवद्याङ्गी यदिवाऽपिन मानुषी ॥ ३.२६५.१२ ॥
कामाने मोहित होऊन तो कोटिकाश्य राजाला म्हणाला, "ही निर्दोष अंगांची स्त्री कोणाची आहे? की ही मानुषी नाही?"
3.265.13
विवाहार्थो न मे कश्चिदिमां दृष्ट्वाऽतिमुन्दरीम् ।
एतामेवाहमादाय गमिष्यामि स्वमालयम् ॥ ३.२६५.१३ ॥
हिला अतिसुंदर पाहून माझा विवाहाचा कोणताही हेतू नाही. हिलाच घेऊन मी माझ्या घरी जाईन.
3.265.14
गच्छ जानीहि सौम्येमां कस्य वाऽत्र कुतोपि वा ।
किमर्थमागता सुभ्रूरिदं कष्टकितं वनम् ॥ ३.२६५.१४ ॥
हे सौम्य, जा आणि ही कोणाची आहे, इथे कुठून किंवा कशासाठी आली आहे ते शोध. ही सुंदर भुवयांची स्त्री या काटेरी अरण्यात का आली आहे?
3.265.15
अपि नाम वरारोहा मामेषा लोकसुन्दरी ।
भजेदद्यायतापाङ्गी सुदती तनुमध्यमा ॥ ३.२६५.१५ ॥
श्रेष्ठ कटी असलेली, जगातील सर्वात सुंदर, दीर्घ नेत्रांची, सुंदर दातांची, बारीक कमरेची ही स्त्री कदाचित आज मला स्वीकारेल.
3.265.16
अप्यहं कृतकामः स्यामिमां प्राप्य वरस्रियम् ।
गच्छजानीहि कोन्वस्या नाथ इत्येव कोटिक ॥ ३.२६५.१६ ॥
या श्रेष्ठ स्त्रीला मिळवून कदाचित माझी इच्छा पूर्ण होईल. जा, कोटिका, हिचा स्वामी कोण आहे ते शोध.
3.265.17
स कोटिकाश्यस्तच्छ्रुत्वा रथात्प्रस्कन्द्य कुण्डली ।
उपेत्यपप्रच्छ तदा क्रोष्टा व्याघ्रवधूमिव ॥ ३.२६५.१७ ॥
हे ऐकून कोटिकाश्य कुंडलधारी होऊन रथातून उडी मारून खाली उतरला, आणि तिच्याजवळ जाऊन कोल्ह्याने वाघिणीला विचारावे तसे त्याने विचारले.