ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.27.1
ततो वनगताः पार्थाः सायाह्ने सह कृष्णया ।
उपविष्टाः कथाश्चक्रुर्दुःखशोकपरायणाः ॥ ३.२७.१ ॥
ಆಗ ಕಾಡಿಗೆ ತೆರಳಿದ ಪಾರ್ಥರು ಸಾಯಂಕಾಲ ಕೃಷ್ಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು, ದುಃಖ ಶೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.
3.27.2
प्रिया च दर्शनीया च पण्डिता च पतिव्रता ।
अथ कृष्णा धर्मराजमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.२७.२ ॥
ಪ್ರಿಯಳೂ, ನೋಡಲು ಸುಂದರಿಯೂ, ಪಂಡಿತೆಯೂ, ಪತಿವ್ರತೆಯೂ ಆದ ಕೃಷ್ಣೆ ಆಗ ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
3.27.3
न नूनं तस्य पापस्य दुःखमस्मासु किंचन ।
विद्यते धार्तराष्ट्रस्य नृशंसस्य दुरात्मनः ॥ ३.२७.३ ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆ ಪಾಪಿ, ಕ್ರೂರಿ, ದುರಾತ್ಮನಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಯಾವ ದುಃಖವೂ ಇಲ್ಲ.
3.27.4
यस्त्वां राजन्मया सार्धमजिनैः प्रतिवासितम् ।
वनं प्रस्थाप्य दुष्टात्मा नान्वतप्यत दुर्मतिः ॥ ३.२७.४ ॥
ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮ ಧರಿಸಿಸಿ ಕಾಡಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ ಆ ದುರಾತ್ಮ, ದುರ್ಮತಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನೂ ಪಡಲಿಲ್ಲ.
3.27.5
आयसं हृदयं नूनं तस्य दुष्कृतकर्मणः ।
यस्त्वां धर्मपरं श्रेष्ठं रूक्षाण्यश्रावयत्तदा।
वचनान्यपरोक्षाणि दुर्वाच्यानि च संसदि ॥ ३.२७.५ ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆ ದುಷ್ಕರ್ಮಿಯ ಹೃದಯ ಕಬ್ಬಿಣದ್ದಾಗಿದೆ; ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಆದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆಗ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕಠೋರ ಮತ್ತು ನಿಂದನೀಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಸಿದನು.
3.27.6
सुखोचितमदुःखार्हं दुरात्मा ससुहृद्गणः ।
ईदृशं दुःखमानीय मोदते पापपूरुषः ॥ ३.२७.६ ॥
ಸುಖಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾದ, ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲದ ನಿನ್ನನ್ನು ಇಂಥ ದುಃಖಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿ, ಆ ದುರಾತ್ಮ, ಪಾಪಿ ತನ್ನ ಮಿತ್ರರೊಡನೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
3.27.7
चतुर्णामेव पापानामस्रं न पतितं तदा ।
त्वयि भारत निष्क्रान्ते वनायाजिनवाससि ॥ ३.२७.७ ॥
ಓ ಭರತನೇ, ನೀನು ಜಿಂಕೆಯ ಚರ್ಮದ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿ ಕಾಡಿಗೆ ಹೊರಟಾಗ, ಆ ನಾಲ್ವರು ಪಾಪಿಗಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಕಣ್ಣೀರಹನಿಯೂ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ.
3.27.8
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेश्च दुरात्मनः ।
दुर्भ्रातुस्तस्य चोग्रस्य राजन्दुःखशासनस्य च ॥ ३.२७.८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ, ಕರ್ಣನಿಗೆ, ದುರಾತ್ಮ ಶಕುನಿಗೆ, ಆ ದುಷ್ಟ ಸೋದರ ದುಃಶಾಸನನಿಗೆ ಮತ್ತು ಆ ಕ್ರೂರನಿಗೆ.
3.27.9
इतरेषां तु सर्वेषां कुरूणां कुरुसत्तम ।
दुःखेनाभिपरीतानां नेत्रेभ्यः प्रापतज्जलम् ॥ ३.२७.९ ॥
ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದುಃಖದಿಂದ ಆವೃತರಾದ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲ ಕುರುಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೀರು ಬಿತ್ತು.
3.27.10
इदं च शयनं दृष्ट्वा यच्चासीत्ते पुरातनम् ।
शोचामित्वां महाराजदुःखानर्हंसुखोचितम् ॥ ३.२७.१० ॥
ಈ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲದ, ಸುಖಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾದ ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಶೋಕಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.27.11
दान्तं यच्च सभामध्य आसनं रत्नभूषितम् ।
दृष्ट्वा कुशबृशीं चेमां शोको मां दारयत्ययम् ॥ ३.२७.११ ॥
ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ರತ್ನಭೂಷಿತ ದಂತದ ಆಸನವನ್ನು, ಈ ದರ್ಭೆಯ ಚಾಪೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಈ ಶೋಕ ನನ್ನನ್ನು ಸೀಳುತ್ತಿದೆ.
3.27.12
यदपश्यं सभायां त्वां राजभिः परिवारितम् ।
तच्च राजन्नपश्यन्त्याः का सान्तिर्हृदयस्यमे ॥ ३.२७.१२ ॥
ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನೀನು ರಾಜರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದದ್ದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಅದನ್ನು ಈಗ ನೋಡದಿರುವ ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಯಾವ ಸಮಾಧಾನ?
3.27.13
या त्वाऽह्रं चन्दनादिग्धमपश्यं सूर्यवर्चसम् ।
सा त्वां पङ्कमलादिग्धं दृष्ट्वा मुह्यामि भारत ॥ ३.२७.१३ ॥
ಚಂದನ ಲೇಪಿತನಾಗಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೆ; ಈಗ ಕೆಸರು ಮತ್ತು ಕೊಳೆ ಮೆತ್ತಿದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಮೂರ್ಛಿತಳಾಗುತ್ತೇನೆ, ಭಾರತ.
3.27.14
या त्वाऽहं कौशिकैर्वस्त्रैः शुभ्रैराच्छादितं पुरा ।
दृष्टवत्यस्मिराजेनद्र साऽद्य पश्यामि चीरिणम् ॥ ३.२७.१४ ॥
ಹಿಂದೆ ರೇಷ್ಮೆ ಮತ್ತು ಬಿಳಿಯ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೆ, ರಾಜೇಂದ್ರ; ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ವಲ್ಕಲ ಧರಿಸಿದವನಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
3.27.15
यच्च तद्रुक्मपात्रीभिर्ब्राह्मणेभ्यः सहस्रशः ।
ह्रियते ते गृहादन्नं संस्कृतंसार्वकामिकम् ॥ ३.२७.१५ ॥
ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಾಗಿ ನಿನ್ನ ಮನೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಸಂಸ್ಕೃತ ಅನ್ನ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು.
3.27.16
यतीनामगृहाणां ते तथैव गृहमेधिनाम् ।
दीयते भोजनं राजन्नतीव गुणवत्प्रभो ॥ ३.२७.१६ ॥
ನಿನ್ನ ಮನೆಯಿಂದ ಯತಿಗಳಿಗೆ, ಮನೆಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭೋಜನ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ರಾಜನೇ, ಪ್ರಭುವೇ.
3.27.17
सत्कृतानि सहस्राणि सर्वकामैः पुरा गृहे ।
सर्वकामैः सुविहितैर्यदपूजयथा द्विजान्।
तच्च राजन्नपश्यन्त्याः का शान्तिर्हृदयस्य मे ॥ ३.२७.१७ ॥
ಹಿಂದೆ ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಂಡು ಸಾವಿರಾರು ದ್ವಿಜರು ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ನೀನು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದೆ. ರಾಜನೇ, ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಾಣದ ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಯಾವ ಶಾಂತಿ?
3.27.18
यत्ते भ्रातॄन्महाराज युवानो मृष्टकुण्डलाः ।
अभोजयन्त मृष्टान्नैः सूदाः परमसंस्कृतैः ॥ ३.२७.१८ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರಿಗೆ, ಹೊಳೆಯುವ ಕುಂಡಲ ಧರಿಸಿದ ಯುವ ಅಡುಗೆಯವರು ಅತ್ಯಂತ ಸಂಸ್ಕೃತ ರುಚಿಕರ ಅನ್ನದಿಂದ ಭೋಜನ ಉಣಿಸಿದರು.
3.27.19
सर्वांस्तानद्य पश्यामि वने वन्येन जीविनः ।
अदुःखार्हान्मनुष्येन्द्र नोपशाम्यति मे मनः ॥ ३.२७.१९ ॥
ಮನುಷ್ಯೇಂದ್ರನೇ, ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲದ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ಆಹಾರದಿಂದ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಇಂದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
3.27.20
भीमसेनमिमं चापि दुःखितं वनवासिनम् ।
ध्यायतः किं न मन्युस्ते प्राप्ते काले विवर्धते ॥ ३.२७.२० ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ದುಃಖಿತನಾದ ಈ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸೂಕ್ತ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ನಿನ್ನ ಕೋಪ ಏಕೆ ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ?
3.27.21
भीमसेनं हि कर्माणि स्वयं कुर्वाणमच्युतम् ।
सुखार्हं दुःखितं दृष्ट्वा कस्माद्राजन्नुपेक्षसे ॥ ३.२७.२१ ॥
ರಾಜನೇ, ತಾನೇ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ, ಅಚಲನಾದ, ಸುಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾದ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ದುಃಖಿತನಾಗಿ ನೋಡಿ ನೀವು ಏಕೆ ಉಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತೀರಿ?
3.27.22
सत्कृतं विविधैर्यानैर्वस्त्रैरुच्चावचैस्तथा ।
तं ते वनगतं दृष्ट्वा कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.२२ ॥
ವಿವಿಧ ವಾಹನಗಳಿಂದಲೂ, ಉನ್ನತ-ಸಾಮಾನ್ಯ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದಲೂ ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಅವನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿಯೂ ನಿನ್ನ ಕೋಪ ಏಕೆ ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ?
3.27.23
अयं कुरून्रणे सर्वान्हन्तुमुत्सहते प्रभुः ।
त्वत्प्रतिज्ञां प्रतीक्षंस्तु सहतेऽयं वृकोदरः ॥ ३.२७.२३ ॥
ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಈ ಭೀಮ ರಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೌರವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಉತ್ಸಾಹಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ವೃಕೋದರ ಇದನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
3.27.24
योऽर्जुनेनार्जुनस्तुल्यो द्विबाहुर्बहुबाहुना ।
शरातिसर्गे शीघ्रत्वात्कालान्तकयमोपमः ॥ ३.२७.२४ ॥
ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದವನು; ಎರಡು ಬಾಹುಗಳಿದ್ದರೂ ಬಹುಬಾಹುಗಳ ಸಮಾನನು; ಬಾಣ ಪ್ರಯೋಗದ ವೇಗದಿಂದ ಕಾಲಾಂತಕ ಯಮನಂತೆ.
3.27.25
यस् शस्त्रप्रतापेन प्रणताः सर्वपार्थिवाः ।
यज्ञे तव महाराज ब्राह्मणानुपतस्थिरे ॥ ३.२७.२५ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಯಾರ ಶಸ್ತ್ರಪ್ರತಾಪಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ರಾಜರು ತಲೆಬಾಗಿದರೋ, ನಿಮ್ಮ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು.
3.27.26
तमिमं पुरुषव्याघ्रं पूजितं देवदानवैः ।
ध्यायन्तमर्जुनं दृष्ट्वा कस्माद्राजन्न कुप्यसि ॥ ३.२७.२६ ॥
ದೇವದಾನವರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದ ಈ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ ಅರ್ಜುನನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನೇ, ನೀವು ಏಕೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ?
3.27.27
दृष्ट्वा वनगतं पार्थमदुःखार्हं सुखोचितम् ।
न च तेवर्धते मन्युस्तेन मुह्यामि भारत ॥ ३.२७.२७ ॥
ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ನೋಡಿ, ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲದ, ಸುಖಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾದವನನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಕೋಪ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿಲ್ಲ; ಅದರಿಂದಲೇ, ಭಾರತ, ನಾನು ಮೋಹಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
3.27.28
यो देवांश्च मनुष्यांश्च सर्पांश्चैकरथोऽजयत् ।
तं ते वनगतं दृष्ट्वा कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.२८ ॥
ಒಂಟಿ ರಥದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು, ಸರ್ಪಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನನ್ನು, ನಿಮ್ಮ ವನವಾಸದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಕೋಪ ಏಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿಲ್ಲ?
3.27.29
यो यानैरद्भुताकारैर्हयैर्नागैश्च संवृतः ।
प्रसह्य वित्तान्यादत्त पार्थिवेभ्यः परंतप ॥ ३.२७.२९ ॥
ಅದ್ಭುತ ರೂಪದ ರಥಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಆನೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ರಾಜರಿಂದ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡವನು, ಪರಂತಪ.
3.27.30
क्षिपत्येकेन वेगेन पञ्चबाणशतानि यः ।
तं ते वनगतं दृष्ट्वा कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.३० ॥
ಒಂದೇ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಐನೂರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುವವನನ್ನು, ನಿಮ್ಮ ವನವಾಸದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಕೋಪ ಏಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿಲ್ಲ?
3.27.31
श्यामं बृहन्तं तरुणं चर्मिणामुत्तमं रणे ।
नकुलं ते वने दृष्ट्वा कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.३१ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ಗುರಾಣಿ ಹಿಡಿದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದ, ಎತ್ತರದ, ಯೌವನದ ನಕುಲನನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿಯೂ ನಿನ್ನ ಕೋಪ ಏಕೆ ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ?
3.27.32
दर्शनीयं च शूरं च माद्रीपुत्रं युधिष्ठिर ।
सहदेवं वने दृष्ट्वा कस्मात्क्षमसि पार्थिव ॥ ३.२७.३२ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಸುಂದರನೂ ಶೂರನೂ ಆದ ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗ ಸಹದೇವನನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿಯೂ ಅರಸನೇ, ನೀನು ಏಕೆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯ?
3.27.33
नकुलं सहदेवं च दृष्ट्वा ते दुःखितावुभौ ।
अदुःखार्हौ मनुष्येन्द्र कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.३३ ॥
ಮನುಷ್ಯೇಂದ್ರನೇ, ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲದ ನಕುಲ ಮತ್ತು ಸಹದೇವ ಇಬ್ಬರೂ ದುಃಖಿತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿಯೂ ನಿನ್ನ ಕೋಪ ಏಕೆ ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ?
3.27.34
द्रुपदस्य कुले जातां स्नुषां पाण्डोर्महात्मनः ।
धृष्टद्युम्नस्य भगिनीं वीरपत्नीमनुव्रताम्।
मां वै वनगतां दृष्ट्वा कस्मात्क्षमसि पार्थिव ॥ ३.२७.३४ ॥
ದ್ರುಪದನ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ, ಮಹಾತ್ಮ ಪಾಂಡುವಿನ ಸೊಸೆ, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನ ಸಹೋದರಿ, ವೀರರ ಪತ್ನಿ, ಅನುವ್ರತೆ ಆದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದವಳಾಗಿ ನೋಡಿಯೂ ಅರಸನೇ, ನೀನು ಏಕೆ ಸಹಿಸುತ್ತೀಯ?
3.27.35
नूनं च तव नैवास्ति मन्युर्भरतसत्तम ।
यत्ते भ्रातॄंश्च मां चैव दृष्ट्वा नव्यथते मनः ॥ ३.२७.३५ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿನಗೆ ಕೋಪವೇ ಇಲ್ಲ; ಸಹೋದರರನ್ನೂ ನನ್ನನ್ನೂ ನೋಡಿಯೂ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ.
3.27.36
न निर्मन्युःक्षत्रियोऽस्ति लोके निर्वचनं स्मृतम् ।
तदद्य त्वयि पश्यामि क्षत्रिये विपरीतवत् ॥ ३.२७.३६ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೋಪರಹಿತ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಲ್ಲ ಎಂದು ಲಕ್ಷಣ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಆದರೆ ಇಂದು ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
3.27.37
यो न दर्शयते तेजः क्षत्रियः काल आगते ।
सर्वभूतानि तं पार्थ सदा परिभवन्त्युत ॥ ३.२७.३७ ॥
ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ತೋರಿಸದ ಕ್ಷತ್ರಿಯನನ್ನು, ಓ ಪಾರ್ಥ, ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಸದಾ ಅವಮಾನಿಸುತ್ತವೆ.
3.27.38
तत्त्वया न क्षमा कार्या शत्रून्प्रति कथंचन ।
तेजसैव हि ते शक्या निहन्तुं नात्र संशयः ॥ ३.२७.३८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಶತ್ರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಮೆ ತೋರಬಾರದು. ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ನೀನು ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಬಲ್ಲೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
3.27.39
तथैव यः क्षमाकाले क्षत्रियो नोपशाम्यति ।
अप्रियः सर्वभूतानां सोमुत्रेह च नश्यति ॥ ३.२७.३९ ॥
ಅದೇ ರೀತಿ, ಕ್ಷಮೆ ತೋರಬೇಕಾದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಾಂತನಾಗದ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯನಾಗಿ ಇಹದಲ್ಲೂ ಪರದಲ್ಲೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.