Mahābhārata · Adhyāya 3.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.27.1
ततो वनगताः पार्थाः सायाह्ने सह कृष्णया ।
उपविष्टाः कथाश्चक्रुर्दुःखशोकपरायणाः ॥ ३.२७.१ ॥
Então os filhos de Pṛthā, idos para a floresta, sentaram-se ao entardecer com Kṛṣṇā, entregues à dor e ao luto, e começaram a conversar.
3.27.2
प्रिया च दर्शनीया च पण्डिता च पतिव्रता ।
अथ कृष्णा धर्मराजमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.२७.२ ॥
Então Kṛṣṇā, amada, bela de se ver, sábia e devotada ao marido, disse estas palavras ao rei do dharma.
3.27.3
न नूनं तस्य पापस्य दुःखमस्मासु किंचन ।
विद्यते धार्तराष्ट्रस्य नृशंसस्य दुरात्मनः ॥ ३.२७.३ ॥
Certamente o filho de Dhṛtarāṣṭra, pecador, cruel e de mente perversa, não sente nenhuma dor por nossa causa.
3.27.4
यस्त्वां राजन्मया सार्धमजिनैः प्रतिवासितम् ।
वनं प्रस्थाप्य दुष्टात्मा नान्वतप्यत दुर्मतिः ॥ ३.२७.४ ॥
Ó rei, aquele de mente perversa e má intenção que te enviou à floresta comigo, vestido com peles de cervo, não sentiu nenhum remorso.
3.27.5
आयसं हृदयं नूनं तस्य दुष्कृतकर्मणः ।
यस्त्वां धर्मपरं श्रेष्ठं रूक्षाण्यश्रावयत्तदा।
वचनान्यपरोक्षाणि दुर्वाच्यानि च संसदि ॥ ३.२७.५ ॥
Certamente o coração daquele malfeitor é de ferro, pois fez você, o melhor e devotado ao dharma, ouvir então palavras duras e indizíveis às claras na assembleia.
3.27.6
सुखोचितमदुःखार्हं दुरात्मा ससुहृद्गणः ।
ईदृशं दुःखमानीय मोदते पापपूरुषः ॥ ३.२७.६ ॥
Tendo trazido tal dor a ti, que mereces a felicidade e não o sofrimento, aquele homem pecador de mente perversa se regozija com seus amigos.
3.27.7
चतुर्णामेव पापानामस्रं न पतितं तदा ।
त्वयि भारत निष्क्रान्ते वनायाजिनवाससि ॥ ३.२७.७ ॥
Ó Bhārata, quando partiste para a floresta vestido de pele de veado, nenhuma lágrima caiu por aqueles quatro malvados.
3.27.8
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेश्च दुरात्मनः ।
दुर्भ्रातुस्तस्य चोग्रस्य राजन्दुःखशासनस्य च ॥ ३.२७.८ ॥
Ó rei, por Duryodhana, Karṇa, o perverso Śakuni, seu irmão malvado Duḥśāsana e aquele cruel também.
3.27.9
इतरेषां तु सर्वेषां कुरूणां कुरुसत्तम ।
दुःखेनाभिपरीतानां नेत्रेभ्यः प्रापतज्जलम् ॥ ३.२७.९ ॥
Mas, o melhor dos kurus, dos olhos de todos os outros kurus, abatidos pela dor, correram lágrimas.
3.27.10
इदं च शयनं दृष्ट्वा यच्चासीत्ते पुरातनम् ।
शोचामित्वां महाराजदुःखानर्हंसुखोचितम् ॥ ३.२७.१० ॥
Ao ver este leito e o antigo que foi teu, lamento por ti, grande rei, que não mereces dor mas és digno de felicidade.
3.27.11
दान्तं यच्च सभामध्य आसनं रत्नभूषितम् ।
दृष्ट्वा कुशबृशीं चेमां शोको मां दारयत्ययम् ॥ ३.२७.११ ॥
Ao ver o assento de marfim adornado de joias no meio do salão de assembleias e esta esteira de erva kuśa, esta dor me despedaça.
3.27.12
यदपश्यं सभायां त्वां राजभिः परिवारितम् ।
तच्च राजन्नपश्यन्त्याः का सान्तिर्हृदयस्यमे ॥ ३.२७.१२ ॥
O que vi no salão de assembleias, tu cercado de reis, ó rei: que consolo pode haver para o meu coração, agora que não o vejo?
3.27.13
या त्वाऽह्रं चन्दनादिग्धमपश्यं सूर्यवर्चसम् ।
सा त्वां पङ्कमलादिग्धं दृष्ट्वा मुह्यामि भारत ॥ ३.२७.१३ ॥
Eu te vi ungido de sândalo, resplandecente como o sol; ao ver-te agora coberto de lama e sujeira, fico atordoada, ó Bhārata.
3.27.14
या त्वाऽहं कौशिकैर्वस्त्रैः शुभ्रैराच्छादितं पुरा ।
दृष्टवत्यस्मिराजेनद्र साऽद्य पश्यामि चीरिणम् ॥ ३.२७.१४ ॥
Eu te vi outrora coberto de vestes de seda e brancas; ó senhor dos reis, hoje te vejo vestido com roupas de casca.
3.27.15
यच्च तद्रुक्मपात्रीभिर्ब्राह्मणेभ्यः सहस्रशः ।
ह्रियते ते गृहादन्नं संस्कृतंसार्वकामिकम् ॥ ३.२७.१५ ॥
E da tua casa, aos milhares, levava-se aos brâmanes, em vasos de ouro, comida preparada que satisfaz todos os desejos.
3.27.16
यतीनामगृहाणां ते तथैव गृहमेधिनाम् ।
दीयते भोजनं राजन्नतीव गुणवत्प्रभो ॥ ३.२७.१६ ॥
E da tua casa também se dava igualmente excelente comida aos ascetas, aos sem lar e aos chefes de família, ó rei, ó senhor.
3.27.17
सत्कृतानि सहस्राणि सर्वकामैः पुरा गृहे ।
सर्वकामैः सुविहितैर्यदपूजयथा द्विजान्।
तच्च राजन्नपश्यन्त्याः का शान्तिर्हृदयस्य मे ॥ ३.२७.१७ ॥
Outrora, na tua casa, milhares de dvijas eram honrados, bem providos de tudo o que desejavam, e tu os honravas com tudo quanto queriam. Ó rei, que paz pode haver para o meu coração, que já não vê tudo isso?
3.27.18
यत्ते भ्रातॄन्महाराज युवानो मृष्टकुण्डलाः ।
अभोजयन्त मृष्टान्नैः सूदाः परमसंस्कृतैः ॥ ३.२७.१८ ॥
Ó grande rei, os teus irmãos eram alimentados com finos manjares, preparados com o máximo esmero, por jovens cozinheiros de brincos polidos.
3.27.19
सर्वांस्तानद्य पश्यामि वने वन्येन जीविनः ।
अदुःखार्हान्मनुष्येन्द्र नोपशाम्यति मे मनः ॥ ३.२७.१९ ॥
Senhor dos homens, vejo-os hoje todos vivendo na floresta de alimentos selvagens, eles que não merecem sofrimento; ainda assim minha mente não se acalma.
3.27.20
भीमसेनमिमं चापि दुःखितं वनवासिनम् ।
ध्यायतः किं न मन्युस्ते प्राप्ते काले विवर्धते ॥ ३.२७.२० ॥
E enquanto você pensa em Bhīmasena, também aflito e vivendo na floresta, por que sua ira não cresce quando chegou o tempo devido?
3.27.21
भीमसेनं हि कर्माणि स्वयं कुर्वाणमच्युतम् ।
सुखार्हं दुःखितं दृष्ट्वा कस्माद्राजन्नुपेक्षसे ॥ ३.२७.२१ ॥
Ó rei, por que negligencias Bhīmasena, que realiza ele mesmo suas ações, firme e digno de felicidade, ao vê-lo aflito?
3.27.22
सत्कृतं विविधैर्यानैर्वस्त्रैरुच्चावचैस्तथा ।
तं ते वनगतं दृष्ट्वा कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.२२ ॥
Ele, que foi honrado com diversos veículos e vestes de toda espécie, por que sua ira não cresce ao vê-lo ido para a floresta?
3.27.23
अयं कुरून्रणे सर्वान्हन्तुमुत्सहते प्रभुः ।
त्वत्प्रतिज्ञां प्रतीक्षंस्तु सहतेऽयं वृकोदरः ॥ ३.२७.२३ ॥
Este poderoso anseia matar todos os Kurus na batalha; mas, aguardando o teu voto, Vṛkodara suporta isso.
3.27.24
योऽर्जुनेनार्जुनस्तुल्यो द्विबाहुर्बहुबाहुना ।
शरातिसर्गे शीघ्रत्वात्कालान्तकयमोपमः ॥ ३.२७.२४ ॥
Aquele que é igual a Arjuna, de dois braços, mas semelhante ao de muitos braços, e como Yama, o fim do tempo, pela rapidez em lançar flechas.
3.27.25
यस् शस्त्रप्रतापेन प्रणताः सर्वपार्थिवाः ।
यज्ञे तव महाराज ब्राह्मणानुपतस्थिरे ॥ ३.२७.२५ ॥
Ó grande rei, aquele por cujo poder de armas todos os reis se submeteram, e em teu sacrifício os brâmanes o serviam.
3.27.26
तमिमं पुरुषव्याघ्रं पूजितं देवदानवैः ।
ध्यायन्तमर्जुनं दृष्ट्वा कस्माद्राजन्न कुप्यसि ॥ ३.२७.२६ ॥
Ao ver este tigre entre os homens, honrado por deuses e demônios, Arjuna meditando, por que, ó rei, não te iras?
3.27.27
दृष्ट्वा वनगतं पार्थमदुःखार्हं सुखोचितम् ।
न च तेवर्धते मन्युस्तेन मुह्यामि भारत ॥ ३.२७.२७ ॥
Ao ver Pārtha ido para a floresta, digno não de dor mas de felicidade, a tua ira não cresce; por isso estou perturbada, ó Bhārata.
3.27.28
यो देवांश्च मनुष्यांश्च सर्पांश्चैकरथोऽजयत् ।
तं ते वनगतं दृष्ट्वा कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.२८ ॥
Aquele que, sozinho num carro, venceu deuses, homens e serpentes — ao vê-lo ido para a floresta, por que não cresce a tua ira?
3.27.29
यो यानैरद्भुताकारैर्हयैर्नागैश्च संवृतः ।
प्रसह्य वित्तान्यादत्त पार्थिवेभ्यः परंतप ॥ ३.२७.२९ ॥
Aquele que, cercado de carros de forma maravilhosa, cavalos e elefantes, arrebatou à força as riquezas dos reis, ó abrasador dos inimigos.
3.27.30
क्षिपत्येकेन वेगेन पञ्चबाणशतानि यः ।
तं ते वनगतं दृष्ट्वा कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.३० ॥
Aquele que, com um só impulso, dispara quinhentas flechas — ao vê-lo ido para a floresta, por que não cresce a tua ira?
3.27.31
श्यामं बृहन्तं तरुणं चर्मिणामुत्तमं रणे ।
नकुलं ते वने दृष्ट्वा कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.३१ ॥
Ao ver Nakula na floresta, de pele escura, alto, jovem, o melhor dos portadores de escudo na batalha, por que sua ira não cresce?
3.27.32
दर्शनीयं च शूरं च माद्रीपुत्रं युधिष्ठिर ।
सहदेवं वने दृष्ट्वा कस्मात्क्षमसि पार्थिव ॥ ३.२७.३२ ॥
Yudhiṣṭhira, ao ver Sahadeva, filho de Mādrī, belo e heroico, na floresta, por que você suporta, ó rei?
3.27.33
नकुलं सहदेवं च दृष्ट्वा ते दुःखितावुभौ ।
अदुःखार्हौ मनुष्येन्द्र कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.३३ ॥
Ao ver Nakula e Sahadeva ambos aflitos, embora não merecessem a dor, ó senhor dos homens, por que sua ira não cresce?
3.27.34
द्रुपदस्य कुले जातां स्नुषां पाण्डोर्महात्मनः ।
धृष्टद्युम्नस्य भगिनीं वीरपत्नीमनुव्रताम्।
मां वै वनगतां दृष्ट्वा कस्मात्क्षमसि पार्थिव ॥ ३.२७.३४ ॥
Nascida na família de Drupada, nora do magnânimo Pāṇḍu, irmã de Dhṛṣṭadyumna, esposa de heróis e devotada, ao me ver na floresta, por que você suporta, ó rei?
3.27.35
नूनं च तव नैवास्ति मन्युर्भरतसत्तम ।
यत्ते भ्रातॄंश्च मां चैव दृष्ट्वा नव्यथते मनः ॥ ३.२७.३५ ॥
Certamente você não tem ira, ó melhor dos Bharatas, pois sua mente não se aflige ao ver seus irmãos e a mim.
3.27.36
न निर्मन्युःक्षत्रियोऽस्ति लोके निर्वचनं स्मृतम् ।
तदद्य त्वयि पश्यामि क्षत्रिये विपरीतवत् ॥ ३.२७.३६ ॥
A definição ensina que no mundo não há kṣatriya sem ira; no entanto, hoje, em você, um kṣatriya, vejo o oposto.
3.27.37
यो न दर्शयते तेजः क्षत्रियः काल आगते ।
सर्वभूतानि तं पार्थ सदा परिभवन्त्युत ॥ ३.२७.३७ ॥
O kṣatriya que não mostra seu tejas quando chega o tempo — ó Pārtha, todas as criaturas sempre o desprezam.
3.27.38
तत्त्वया न क्षमा कार्या शत्रून्प्रति कथंचन ।
तेजसैव हि ते शक्या निहन्तुं नात्र संशयः ॥ ३.२७.३८ ॥
Portanto, de modo algum deves mostrar clemência aos inimigos; somente pelo teu tejas podes abatê-los — disto não há dúvida.
3.27.39
तथैव यः क्षमाकाले क्षत्रियो नोपशाम्यति ।
अप्रियः सर्वभूतानां सोमुत्रेह च नश्यति ॥ ३.२७.३९ ॥
Igualmente, o kṣatriya que não se acalma no tempo da clemência torna-se odiado por todas as criaturas e perece tanto neste mundo como no outro.