ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.27.1
ततो वनगताः पार्थाः सायाह्ने सह कृष्णया ।
उपविष्टाः कथाश्चक्रुर्दुःखशोकपरायणाः ॥ ३.२७.१ ॥
ତାପରେ ବନକୁ ଯାଇଥିବା ପାର୍ଥମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ସହିତ ବସି ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକରେ ମଗ୍ନ ହୋଇ କଥା ହେଲେ।
3.27.2
प्रिया च दर्शनीया च पण्डिता च पतिव्रता ।
अथ कृष्णा धर्मराजमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.२७.२ ॥
ପ୍ରିୟା, ଦର୍ଶନୀୟା, ପଣ୍ଡିତା ଓ ପତିବ୍ରତା କୃଷ୍ଣା ତାପରେ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
3.27.3
न नूनं तस्य पापस्य दुःखमस्मासु किंचन ।
विद्यते धार्तराष्ट्रस्य नृशंसस्य दुरात्मनः ॥ ३.२७.३ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ସେହି ପାପୀ, କ୍ରୂର, ଦୁରାତ୍ମା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଆମ ଉପରେ କୌଣସି ଦୁଃଖ ନାହିଁ।
3.27.4
यस्त्वां राजन्मया सार्धमजिनैः प्रतिवासितम् ।
वनं प्रस्थाप्य दुष्टात्मा नान्वतप्यत दुर्मतिः ॥ ३.२७.४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯେ ଦୁରାତ୍ମା ଦୁର୍ମତି ତୁମକୁ ମୋ ସହିତ ମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧାଇ ବନକୁ ପଠାଇଲା, ସେ ଅନୁତାପ ମଧ୍ୟ କଲା ନାହିଁ।
3.27.5
आयसं हृदयं नूनं तस्य दुष्कृतकर्मणः ।
यस्त्वां धर्मपरं श्रेष्ठं रूक्षाण्यश्रावयत्तदा।
वचनान्यपरोक्षाणि दुर्वाच्यानि च संसदि ॥ ३.२७.५ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ସେହି ଦୁଷ୍କର୍ମୀର ହୃଦୟ ଲୌହର; ଯେ ଧର୍ମପରାୟଣ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୁମକୁ ସେତେବେଳେ ସଭାରେ କଠୋର ଓ ନିନ୍ଦନୀୟ ବାକ୍ୟ ଶୁଣାଇଥିଲା।
3.27.6
सुखोचितमदुःखार्हं दुरात्मा ससुहृद्गणः ।
ईदृशं दुःखमानीय मोदते पापपूरुषः ॥ ३.२७.६ ॥
ସୁଖର ଯୋଗ୍ୟ, ଦୁଃଖର ଅଯୋଗ୍ୟ ତୁମକୁ ଏପରି ଦୁଃଖ ଦେଇ ସେହି ଦୁରାତ୍ମା, ପାପୀ ପୁରୁଷ ନିଜ ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରୁଛି।
3.27.7
चतुर्णामेव पापानामस्रं न पतितं तदा ।
त्वयि भारत निष्क्रान्ते वनायाजिनवाससि ॥ ३.२७.७ ॥
ହେ ଭରତ, ତୁମେ ମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧି ବନକୁ ଯାଉଥିଲ ବେଳେ ସେଇ ଚାରି ପାପୀଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ବି ଲୁହ ଝରି ନ ଥିଲା।
3.27.8
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेश्च दुरात्मनः ।
दुर्भ्रातुस्तस्य चोग्रस्य राजन्दुःखशासनस्य च ॥ ३.२७.८ ॥
ହେ ରାଜନ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, କର୍ଣ୍ଣ, ଦୁରାତ୍ମା ଶକୁନି, ସେଇ ଦୁଷ୍ଟ ଭାଇ ଦୁଃଶାସନ ଓ ସେଇ କ୍ରୂର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
3.27.9
इतरेषां तु सर्वेषां कुरूणां कुरुसत्तम ।
दुःखेनाभिपरीतानां नेत्रेभ्यः प्रापतज्जलम् ॥ ३.२७.९ ॥
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୁଃଖରେ ଅଭିଭୂତ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ କୁରୁଙ୍କ ଆଖିରୁ ଲୁହ ଝରିଥିଲା।
3.27.10
इदं च शयनं दृष्ट्वा यच्चासीत्ते पुरातनम् ।
शोचामित्वां महाराजदुःखानर्हंसुखोचितम् ॥ ३.२७.१० ॥
ଏହି ଶଯ୍ୟା ଓ ତୁମର ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଥିଲା ତାହା ଦେଖି, ହେ ମହାରାଜ, ଦୁଃଖର ଅଯୋଗ୍ୟ, ସୁଖର ଯୋଗ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଶୋକ କରୁଛି।
3.27.11
दान्तं यच्च सभामध्य आसनं रत्नभूषितम् ।
दृष्ट्वा कुशबृशीं चेमां शोको मां दारयत्ययम् ॥ ३.२७.११ ॥
ସଭା ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ରତ୍ନଭୂଷିତ ଦନ୍ତାସନ ଓ ଏହି କୁଶ ଚଟାଣି ଦେଖି ଏହି ଶୋକ ମୋତେ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ କରୁଛି।
3.27.12
यदपश्यं सभायां त्वां राजभिः परिवारितम् ।
तच्च राजन्नपश्यन्त्याः का सान्तिर्हृदयस्यमे ॥ ३.२७.१२ ॥
ସଭାରେ ତୁମକୁ ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ରହିଥିବାର ମୁଁ ଦେଖିଥିଲି। ହେ ରାଜନ, ତାହା ଏବେ ନ ଦେଖୁଥିବା ମୋ ହୃଦୟକୁ କଅଣ ସାନ୍ତ୍ୱନା?
3.27.13
या त्वाऽह्रं चन्दनादिग्धमपश्यं सूर्यवर्चसम् ।
सा त्वां पङ्कमलादिग्धं दृष्ट्वा मुह्यामि भारत ॥ ३.२७.१३ ॥
ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ତେଜସ୍ୱୀ ତୁମକୁ ମୁଁ ଦେଖିଥିଲି; ଆଜି ପଙ୍କ ଓ ମଇଳାରେ ଲିପ୍ତ ତୁମକୁ ଦେଖି ମୁଁ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହେଉଛି, ହେ ଭାରତ।
3.27.14
या त्वाऽहं कौशिकैर्वस्त्रैः शुभ्रैराच्छादितं पुरा ।
दृष्टवत्यस्मिराजेनद्र साऽद्य पश्यामि चीरिणम् ॥ ३.२७.१४ ॥
ପୂର୍ବେ ରେଶମୀ ଓ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ରରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ତୁମକୁ ମୁଁ ଦେଖିଥିଲି, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର; ଆଜି ତୁମକୁ ବଲ୍କଳ ପରିହିତ ଦେଖୁଛି।
3.27.15
यच्च तद्रुक्मपात्रीभिर्ब्राह्मणेभ्यः सहस्रशः ।
ह्रियते ते गृहादन्नं संस्कृतंसार्वकामिकम् ॥ ३.२७.१५ ॥
ସୁନା ପାତ୍ରରେ ହଜାର ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମ ଘରରୁ ସବୁ କାମନା ପୂରଣକାରୀ ସଂସ୍କୃତ ଅନ୍ନ ନିଆଯାଉଥିଲା।
3.27.16
यतीनामगृहाणां ते तथैव गृहमेधिनाम् ।
दीयते भोजनं राजन्नतीव गुणवत्प्रभो ॥ ३.२७.१६ ॥
ତୁମ ଘରରୁ ଯତୀ, ଗୃହହୀନ ଓ ଗୃହସ୍ଥମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଅତି ଉତ୍ତମ ଭୋଜନ ଦିଆଯାଉଥିଲା, ହେ ରାଜନ, ହେ ପ୍ରଭୋ।
3.27.17
सत्कृतानि सहस्राणि सर्वकामैः पुरा गृहे ।
सर्वकामैः सुविहितैर्यदपूजयथा द्विजान्।
तच्च राजन्नपश्यन्त्याः का शान्तिर्हृदयस्य मे ॥ ३.२७.१७ ॥
ପୂର୍ବରେ ତୁମ ଘରେ ସବୁ କାମନା ସହିତ ସୁବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଭାବେ ହଜାର ହଜାର ଦ୍ୱିଜ ସତ୍କୃତ ହେଉଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କୁ ତୁମେ ସବୁ କାମନାରେ ପୂଜା କରିଥିଲ। ହେ ରାଜନ, ସେସବୁ ନ ଦେଖୁଥିବା ମୋ ହୃଦୟକୁ କେଉଁ ଶାନ୍ତି?
3.27.18
यत्ते भ्रातॄन्महाराज युवानो मृष्टकुण्डलाः ।
अभोजयन्त मृष्टान्नैः सूदाः परमसंस्कृतैः ॥ ३.२७.१८ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ତୁମ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଚମକୁଥିବା କୁଣ୍ଡଳଧାରୀ ଯୁବ ରାନ୍ଧୁଣିଆମାନେ ଅତି ସଂସ୍କୃତ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଅନ୍ନରେ ଭୋଜନ କରାଉଥିଲେ।
3.27.19
सर्वांस्तानद्य पश्यामि वने वन्येन जीविनः ।
अदुःखार्हान्मनुष्येन्द्र नोपशाम्यति मे मनः ॥ ३.२७.१९ ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟେନ୍ଦ୍ର, ଦୁଃଖର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଜି ବନରେ ବନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟରେ ଜୀବିତ ଦେଖୁଛି; ତଥାପି ମୋ ମନ ଶାନ୍ତ ହେଉନାହିଁ।
3.27.20
भीमसेनमिमं चापि दुःखितं वनवासिनम् ।
ध्यायतः किं न मन्युस्ते प्राप्ते काले विवर्धते ॥ ३.२७.२० ॥
ବନରେ ବାସ କରୁଥିବା ଦୁଃଖୀ ଏହି ଭୀମସେନଙ୍କ କଥା ଚିନ୍ତା କରିବା ସମୟରେ, ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭର କ୍ରୋଧ କାହିଁକି ବଢ଼ୁନାହିଁ?
3.27.21
भीमसेनं हि कर्माणि स्वयं कुर्वाणमच्युतम् ।
सुखार्हं दुःखितं दृष्ट्वा कस्माद्राजन्नुपेक्षसे ॥ ३.२७.२१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ନିଜେ କର୍ମ କରୁଥିବା, ଅଚଳ, ସୁଖର ଯୋଗ୍ୟ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଦୁଃଖୀ ଦେଖି ତୁମେ କାହିଁକି ଉପେକ୍ଷା କରୁଛ?
3.27.22
सत्कृतं विविधैर्यानैर्वस्त्रैरुच्चावचैस्तथा ।
तं ते वनगतं दृष्ट्वा कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.२२ ॥
ବିବିଧ ଯାନ ଓ ଉଚ୍ଚନୀଚ ବସ୍ତ୍ରରେ ସତ୍କୃତ ସେ ବନକୁ ଯାଇଛି ଦେଖି ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭର କ୍ରୋଧ କାହିଁକି ବଢ଼ୁନାହିଁ?
3.27.23
अयं कुरून्रणे सर्वान्हन्तुमुत्सहते प्रभुः ।
त्वत्प्रतिज्ञां प्रतीक्षंस्तु सहतेऽयं वृकोदरः ॥ ३.२७.२३ ॥
ସମର୍ଥ ଏହି ଭୀମ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ କୁରୁଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ; କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ଅପେକ୍ଷାରେ ବୃକୋଦର ଏହା ସହ୍ୟ କରୁଛି।
3.27.24
योऽर्जुनेनार्जुनस्तुल्यो द्विबाहुर्बहुबाहुना ।
शरातिसर्गे शीघ्रत्वात्कालान्तकयमोपमः ॥ ३.२७.२४ ॥
ଯିଏ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସମାନ; ଦୁଇ ବାହୁ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବହୁବାହୁଙ୍କ ସମାନ; ବାଣ ନିକ୍ଷେପର ବେଗରେ କାଳାନ୍ତକ ଯମ ସଦୃଶ।
3.27.25
यस् शस्त्रप्रतापेन प्रणताः सर्वपार्थिवाः ।
यज्ञे तव महाराज ब्राह्मणानुपतस्थिरे ॥ ३.२७.२५ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଯାହାଙ୍କ ଶସ୍ତ୍ରପ୍ରତାପରେ ସମସ୍ତ ରାଜା ପ୍ରଣତ ହୋଇଥିଲେ, ଆପଣଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କ ସେବାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
3.27.26
तमिमं पुरुषव्याघ्रं पूजितं देवदानवैः ।
ध्यायन्तमर्जुनं दृष्ट्वा कस्माद्राजन्न कुप्यसि ॥ ३.२७.२६ ॥
ଦେବ ଓ ଦାନବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଏହି ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଚିନ୍ତାମଗ୍ନ ଦେଖି ମଧ୍ୟ, ହେ ରାଜନ୍, ଆପଣ କାହିଁକି କୋପ କରୁନାହାନ୍ତି?
3.27.27
दृष्ट्वा वनगतं पार्थमदुःखार्हं सुखोचितम् ।
न च तेवर्धते मन्युस्तेन मुह्यामि भारत ॥ ३.२७.२७ ॥
ବନଗତ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଦେଖି, ଯିଏ ଦୁଃଖର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ ବରଂ ସୁଖର ଯୋଗ୍ୟ, ଆପଣଙ୍କ କୋପ ବଢ଼ୁ ନାହିଁ; ସେଥିପାଇଁ, ହେ ଭାରତ, ମୁଁ ମୋହଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛି।
3.27.28
यो देवांश्च मनुष्यांश्च सर्पांश्चैकरथोऽजयत् ।
तं ते वनगतं दृष्ट्वा कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.२८ ॥
ଏକ ରଥରେ ଦେବ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ସର୍ପଙ୍କୁ ଜିତିଥିବା ତାଙ୍କୁ ବନଗତ ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ କୋପ କାହିଁକି ବଢ଼ୁନାହିଁ?
3.27.29
यो यानैरद्भुताकारैर्हयैर्नागैश्च संवृतः ।
प्रसह्य वित्तान्यादत्त पार्थिवेभ्यः परंतप ॥ ३.२७.२९ ॥
ଅଦ୍ଭୁତ ଆକାରର ରଥ, ଘୋଡ଼ା ଓ ହାତୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି, ଯିଏ ରାଜାମାନଙ୍କଠାରୁ ବଳପୂର୍ବକ ଧନ ନେଇଥିଲେ, ହେ ପରନ୍ତପ।
3.27.30
क्षिपत्येकेन वेगेन पञ्चबाणशतानि यः ।
तं ते वनगतं दृष्ट्वा कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.३० ॥
ଏକ ବେଗରେ ପାଞ୍ଚ ଶହ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ବନଗତ ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ କୋପ କାହିଁକି ବଢ଼ୁନାହିଁ?
3.27.31
श्यामं बृहन्तं तरुणं चर्मिणामुत्तमं रणे ।
नकुलं ते वने दृष्ट्वा कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.३१ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଢାଲଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଲମ୍ବା ଓ ଯୁବକ ନକୁଳଙ୍କୁ ବନରେ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭ କ୍ରୋଧ କାହିଁକି ବଢ଼ୁ ନାହିଁ?
3.27.32
दर्शनीयं च शूरं च माद्रीपुत्रं युधिष्ठिर ।
सहदेवं वने दृष्ट्वा कस्मात्क्षमसि पार्थिव ॥ ३.२७.३२ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସୁନ୍ଦର ଓ ଶୂରବୀର ମାଦ୍ରୀପୁତ୍ର ସହଦେବଙ୍କୁ ବନରେ ଦେଖି ହେ ରାଜନ, ତୁମେ କାହିଁକି କ୍ଷମା କରୁଛ?
3.27.33
नकुलं सहदेवं च दृष्ट्वा ते दुःखितावुभौ ।
अदुःखार्हौ मनुष्येन्द्र कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.३३ ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟେନ୍ଦ୍ର, ଦୁଃଖର ଅଯୋଗ୍ୟ ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ ଉଭୟଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭ କ୍ରୋଧ କାହିଁକି ବଢ଼ୁ ନାହିଁ?
3.27.34
द्रुपदस्य कुले जातां स्नुषां पाण्डोर्महात्मनः ।
धृष्टद्युम्नस्य भगिनीं वीरपत्नीमनुव्रताम्।
मां वै वनगतां दृष्ट्वा कस्मात्क्षमसि पार्थिव ॥ ३.२७.३४ ॥
ଦ୍ରୁପଦ କୁଳରେ ଜନ୍ମିତା, ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁତ୍ରବଧୂ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ଭଉଣୀ, ବୀରପତ୍ନୀ ଓ ଅନୁବ୍ରତା ମୋତେ ବନକୁ ଯାଉଥିବା ଦେଖି ହେ ରାଜନ, ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି କ୍ଷମା କରୁଛ?
3.27.35
नूनं च तव नैवास्ति मन्युर्भरतसत्तम ।
यत्ते भ्रातॄंश्च मां चैव दृष्ट्वा नव्यथते मनः ॥ ३.२७.३५ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ୍ଭ ମଧ୍ୟରେ କ୍ରୋଧ ନାହିଁ; ଭାଇ ଓ ମୋତେ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭ ମନ ବ୍ୟଥିତ ହେଉ ନାହିଁ।
3.27.36
न निर्मन्युःक्षत्रियोऽस्ति लोके निर्वचनं स्मृतम् ।
तदद्य त्वयि पश्यामि क्षत्रिये विपरीतवत् ॥ ३.२७.३६ ॥
ଜଗତରେ କ୍ରୋଧରହିତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନାହାନ୍ତି, ଏହା ନିର୍ବଚନ ସ୍ମୃତ ଅଛି; କିନ୍ତୁ ଆଜି କ୍ଷତ୍ରିୟ ତୁମ୍ଭଠାରେ ମୁଁ ତାହାର ବିପରୀତ ଦେଖୁଛି।
3.27.37
यो न दर्शयते तेजः क्षत्रियः काल आगते ।
सर्वभूतानि तं पार्थ सदा परिभवन्त्युत ॥ ३.२७.३७ ॥
ଯେଉଁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ସମୟ ଆସିଲେ ନିଜର ତେଜ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ପାର୍ଥ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସଦା ତାଙ୍କୁ ଅବମାନନା କରନ୍ତି।
3.27.38
तत्त्वया न क्षमा कार्या शत्रून्प्रति कथंचन ।
तेजसैव हि ते शक्या निहन्तुं नात्र संशयः ॥ ३.२७.३८ ॥
ତେଣୁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତୁମେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ କ୍ଷମା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ତେଜ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
3.27.39
तथैव यः क्षमाकाले क्षत्रियो नोपशाम्यति ।
अप्रियः सर्वभूतानां सोमुत्रेह च नश्यति ॥ ३.२७.३९ ॥
ସେହିପରି, କ୍ଷମାର ସମୟରେ ଯେଉଁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶାନ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଅପ୍ରିୟ ହୋଇ ଇହଲୋକ ଓ ପରଲୋକ ଉଭୟରେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।