മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.27.1
ततो वनगताः पार्थाः सायाह्ने सह कृष्णया ।
उपविष्टाः कथाश्चक्रुर्दुःखशोकपरायणाः ॥ ३.२७.१ ॥
അപ്പോൾ വനത്തിലെത്തിയ പാർത്ഥന്മാർ സന്ധ്യാസമയത്ത് കൃഷ്ണയോടൊപ്പം ഇരുന്ന് ദുഃഖത്തിലും ശോകത്തിലും മുഴുകി സംസാരിച്ചു.
3.27.2
प्रिया च दर्शनीया च पण्डिता च पतिव्रता ।
अथ कृष्णा धर्मराजमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.२७.२ ॥
പ്രിയയും കാണാൻ സുന്ദരിയും പണ്ഡിതയും പതിവ്രതയുമായ കൃഷ്ണ അപ്പോൾ ധർമരാജനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
3.27.3
न नूनं तस्य पापस्य दुःखमस्मासु किंचन ।
विद्यते धार्तराष्ट्रस्य नृशंसस्य दुरात्मनः ॥ ३.२७.३ ॥
ആ പാപിയും ക്രൂരനും ദുരാത്മാവുമായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന് നമ്മുടെ മേൽ ഒരു ദുഃഖവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.
3.27.4
यस्त्वां राजन्मया सार्धमजिनैः प्रतिवासितम् ।
वनं प्रस्थाप्य दुष्टात्मा नान्वतप्यत दुर्मतिः ॥ ३.२७.४ ॥
രാജാവേ, നിന്നെ എന്നോടൊപ്പം കൃഷ്ണമൃഗത്തോൽ ധരിപ്പിച്ച് വനത്തിലേക്ക് അയച്ച ആ ദുഷ്ടാത്മാവ്, ദുർമതി, പശ്ചാത്തപിച്ചതുപോലുമില്ല.
3.27.5
आयसं हृदयं नूनं तस्य दुष्कृतकर्मणः ।
यस्त्वां धर्मपरं श्रेष्ठं रूक्षाण्यश्रावयत्तदा।
वचनान्यपरोक्षाणि दुर्वाच्यानि च संसदि ॥ ३.२७.५ ॥
ആ ദുഷ്കർമിയുടെ ഹൃദയം ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ളതുതന്നെ; ധർമനിഷ്ഠനും ശ്രേഷ്ഠനുമായ നിന്നെ അന്ന് സദസ്സിൽ കഠിനവും നിന്ദ്യവുമായ വാക്കുകൾ കേൾപ്പിച്ചവൻ.
3.27.6
सुखोचितमदुःखार्हं दुरात्मा ससुहृद्गणः ।
ईदृशं दुःखमानीय मोदते पापपूरुषः ॥ ३.२७.६ ॥
സുഖത്തിന് യോഗ്യനും ദുഃഖത്തിന് അർഹനല്ലാത്തവനുമായ നിന്നെ ഇത്തരം ദുഃഖത്തിലെത്തിച്ച് ആ ദുരാത്മാവായ പാപി തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു.
3.27.7
चतुर्णामेव पापानामस्रं न पतितं तदा ।
त्वयि भारत निष्क्रान्ते वनायाजिनवाससि ॥ ३.२७.७ ॥
ഭരതാ, നീ മാൻതോൽ വസ്ത്രം ധരിച്ച് കാട്ടിലേക്ക് പോയപ്പോൾ ആ നാല് പാപികൾക്കായി ഒരു കണ്ണീർത്തുള്ളിയും വീണില്ല.
3.27.8
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेश्च दुरात्मनः ।
दुर्भ्रातुस्तस्य चोग्रस्य राजन्दुःखशासनस्य च ॥ ३.२७.८ ॥
രാജാവേ, ദുര്യോധനന്, കർണ്ണന്, ദുരാത്മാവായ ശകുനിക്ക്, ആ ദുഷ്ടസഹോദരൻ ദുശ്ശാസനന്, ആ ക്രൂരന്.
3.27.9
इतरेषां तु सर्वेषां कुरूणां कुरुसत्तम ।
दुःखेनाभिपरीतानां नेत्रेभ्यः प्रापतज्जलम् ॥ ३.२७.९ ॥
കുരുശ്രേഷ്ഠാ, ദുഃഖത്താൽ വലയപ്പെട്ട മറ്റെല്ലാ കുരുക്കളുടെയും കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ജലം ഒഴുകി.
3.27.10
इदं च शयनं दृष्ट्वा यच्चासीत्ते पुरातनम् ।
शोचामित्वां महाराजदुःखानर्हंसुखोचितम् ॥ ३.२७.१० ॥
ഈ ശയ്യയും, നിന്റെ പണ്ടത്തെ ശയ്യയും കണ്ട്, മഹാരാജാവേ, ദുഃഖത്തിന് അർഹനല്ലാത്ത, സുഖത്തിന് യോഗ്യനായ നിനക്കായി ഞാൻ വിലപിക്കുന്നു.
3.27.11
दान्तं यच्च सभामध्य आसनं रत्नभूषितम् ।
दृष्ट्वा कुशबृशीं चेमां शोको मां दारयत्ययम् ॥ ३.२७.११ ॥
സഭാമധ്യത്തിലെ രത്നഭൂഷിതമായ ദന്താസനവും ഈ ദർഭപ്പായയും കണ്ട് ഈ ദുഃഖം എന്നെ പിളർക്കുന്നു.
3.27.12
यदपश्यं सभायां त्वां राजभिः परिवारितम् ।
तच्च राजन्नपश्यन्त्याः का सान्तिर्हृदयस्यमे ॥ ३.२७.१२ ॥
സഭയിൽ നീ രാജാക്കന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു. രാജാവേ, അത് ഇപ്പോൾ കാണാനാവാത്ത എന്റെ ഹൃദയത്തിന് എന്ത് ആശ്വാസം?
3.27.13
या त्वाऽह्रं चन्दनादिग्धमपश्यं सूर्यवर्चसम् ।
सा त्वां पङ्कमलादिग्धं दृष्ट्वा मुह्यामि भारत ॥ ३.२७.१३ ॥
ചന്ദനം പൂശി സൂര്യതേജസ്സോടെ തിളങ്ങുന്ന നിന്നെ ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു; ഇപ്പോൾ ചെളിയും അഴുക്കും പുരണ്ട നിന്നെ കാണുമ്പോൾ ഞാൻ മോഹിച്ചുപോകുന്നു, ഭാരത.
3.27.14
या त्वाऽहं कौशिकैर्वस्त्रैः शुभ्रैराच्छादितं पुरा ।
दृष्टवत्यस्मिराजेनद्र साऽद्य पश्यामि चीरिणम् ॥ ३.२७.१४ ॥
മുൻപ് പട്ടും വെണ്മയുള്ള വസ്ത്രങ്ങളും പുതച്ച നിന്നെ ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു, രാജേന്ദ്ര; ഇന്ന് നിന്നെ വല്കലം ധരിച്ചവനായി ഞാൻ കാണുന്നു.
3.27.15
यच्च तद्रुक्मपात्रीभिर्ब्राह्मणेभ्यः सहस्रशः ।
ह्रियते ते गृहादन्नं संस्कृतंसार्वकामिकम् ॥ ३.२७.१५ ॥
സ്വർണ്ണപ്പാത്രങ്ങളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ബ്രാഹ്മണർക്കായി നിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന പാകം ചെയ്ത അന്നം കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടിരുന്നു.
3.27.16
यतीनामगृहाणां ते तथैव गृहमेधिनाम् ।
दीयते भोजनं राजन्नतीव गुणवत्प्रभो ॥ ३.२७.१६ ॥
നിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് സന്യാസിമാർക്കും ഗൃഹരഹിതർക്കും, അതുപോലെ ഗൃഹസ്ഥന്മാർക്കും അത്യുത്തമമായ ഭക്ഷണം നൽകപ്പെട്ടിരുന്നു, രാജാവേ, പ്രഭോ.
3.27.17
सत्कृतानि सहस्राणि सर्वकामैः पुरा गृहे ।
सर्वकामैः सुविहितैर्यदपूजयथा द्विजान्।
तच्च राजन्नपश्यन्त्याः का शान्तिर्हृदयस्य मे ॥ ३.२७.१७ ॥
മുൻപ് നിന്റെ വീട്ടിൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളോടെയും ക്രമമായി ഒരുക്കി ആയിരക്കണക്കിന് ദ്വിജന്മാർ സത്കരിക്കപ്പെട്ടു; എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളോടെയും നീ അവരെ പൂജിച്ചു. രാജാവേ, അതൊന്നും കാണാത്ത എന്റെ ഹൃദയത്തിന് എന്ത് ശാന്തി?
3.27.18
यत्ते भ्रातॄन्महाराज युवानो मृष्टकुण्डलाः ।
अभोजयन्त मृष्टान्नैः सूदाः परमसंस्कृतैः ॥ ३.२७.१८ ॥
മഹാരാജാവേ, നിന്റെ സഹോദരന്മാർക്ക് മിനുസമുള്ള കുണ്ഡലങ്ങൾ ധരിച്ച യുവ പാചകക്കാർ അത്യുത്തമമായി ഒരുക്കിയ രുചികരമായ അന്നം നൽകി ഊട്ടി.
3.27.19
सर्वांस्तानद्य पश्यामि वने वन्येन जीविनः ।
अदुःखार्हान्मनुष्येन्द्र नोपशाम्यति मे मनः ॥ ३.२७.१९ ॥
മനുഷ്യേന്ദ്രാ, ദുഃഖത്തിന് അർഹരല്ലാത്ത അവരെല്ലാം കാട്ടിൽ കാട്ടുഭക്ഷണം കഴിച്ചു ജീവിക്കുന്നത് ഇന്നു ഞാൻ കാണുന്നു; എന്നിട്ടും എന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമാകുന്നില്ല.
3.27.20
भीमसेनमिमं चापि दुःखितं वनवासिनम् ।
ध्यायतः किं न मन्युस्ते प्राप्ते काले विवर्धते ॥ ३.२७.२० ॥
കാട്ടിൽ വസിക്കുന്ന ദുഃഖിതനായ ഈ ഭീമസേനനെ ഓർത്തിരിക്കുമ്പോൾ, ഉചിതകാലം വന്നിട്ടും നിങ്ങളുടെ കോപം എന്തുകൊണ്ട് വളരുന്നില്ല?
3.27.21
भीमसेनं हि कर्माणि स्वयं कुर्वाणमच्युतम् ।
सुखार्हं दुःखितं दृष्ट्वा कस्माद्राजन्नुपेक्षसे ॥ ३.२७.२१ ॥
രാജാവേ, സ്വയം കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന, ഇളകാത്ത, സുഖത്തിന് അർഹനായ ഭീമസേനൻ ദുഃഖിതനായിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും നിങ്ങൾ എന്തിന് അവഗണിക്കുന്നു?
3.27.22
सत्कृतं विविधैर्यानैर्वस्त्रैरुच्चावचैस्तथा ।
तं ते वनगतं दृष्ट्वा कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.२२ ॥
വിവിധ വാഹനങ്ങളാലും ഉന്നതവും സാധാരണവുമായ വസ്ത്രങ്ങളാലും ആദരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അവൻ കാട്ടിലേക്കു പോയത് കണ്ടിട്ടും നിങ്ങളുടെ കോപം എന്തുകൊണ്ട് വർധിക്കുന്നില്ല?
3.27.23
अयं कुरून्रणे सर्वान्हन्तुमुत्सहते प्रभुः ।
त्वत्प्रतिज्ञां प्रतीक्षंस्तु सहतेऽयं वृकोदरः ॥ ३.२७.२३ ॥
ശക്തനായ ഈ ഭീമൻ യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ കുരുക്കളെയും കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ പ്രതിജ്ഞയ്ക്കായി കാത്തിരുന്നുകൊണ്ട് വൃകോദരൻ ഇത് സഹിക്കുന്നു.
3.27.24
योऽर्जुनेनार्जुनस्तुल्यो द्विबाहुर्बहुबाहुना ।
शरातिसर्गे शीघ्रत्वात्कालान्तकयमोपमः ॥ ३.२७.२४ ॥
അർജുനനു തുല്യനായവൻ; രണ്ടു കൈകളുണ്ടെങ്കിലും പല കൈകളുള്ളവനു തുല്യൻ; അമ്പെയ്ത്തിലെ വേഗത്തിൽ കാലാന്തകനായ യമനു സമൻ.
3.27.25
यस् शस्त्रप्रतापेन प्रणताः सर्वपार्थिवाः ।
यज्ञे तव महाराज ब्राह्मणानुपतस्थिरे ॥ ३.२७.२५ ॥
മഹാരാജാവേ, ആരുടെ ആയുധപ്രതാപത്തിന് മുന്നിൽ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും വണങ്ങിയോ, അവൻ നിങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരെ ശുശ്രൂഷിച്ചു.
3.27.26
तमिमं पुरुषव्याघ्रं पूजितं देवदानवैः ।
ध्यायन्तमर्जुनं दृष्ट्वा कस्माद्राजन्न कुप्यसि ॥ ३.२७.२६ ॥
ദേവന്മാരാലും ദാനവന്മാരാലും പൂജിതനായ ഈ പുരുഷവ്യാഘ്രനായ അർജുനൻ ചിന്താമഗ്നനായിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും, രാജാവേ, നിങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ട് കോപിക്കുന്നില്ല?
3.27.27
दृष्ट्वा वनगतं पार्थमदुःखार्हं सुखोचितम् ।
न च तेवर्धते मन्युस्तेन मुह्यामि भारत ॥ ३.२७.२७ ॥
വനത്തിൽ പോയ പാർത്ഥനെ കാണുമ്പോൾ, ദുഃഖത്തിന് അർഹനല്ലാത്ത, സുഖത്തിന് യോഗ്യനായവനെ കാണുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ കോപം വർധിക്കുന്നില്ല; അതുകൊണ്ട്, ഭാരതാ, ഞാൻ മോഹിതയാകുന്നു.
3.27.28
यो देवांश्च मनुष्यांश्च सर्पांश्चैकरथोऽजयत् ।
तं ते वनगतं दृष्ट्वा कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.२८ ॥
ഒറ്റ രഥത്തിൽ ദേവന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും സർപ്പങ്ങളെയും ജയിച്ചവനെ, വനത്തിൽ പോയവനായി കാണുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ കോപം എന്തുകൊണ്ട് വർധിക്കുന്നില്ല?
3.27.29
यो यानैरद्भुताकारैर्हयैर्नागैश्च संवृतः ।
प्रसह्य वित्तान्यादत्त पार्थिवेभ्यः परंतप ॥ ३.२७.२९ ॥
അദ്ഭുതരൂപമുള്ള രഥങ്ങളാലും കുതിരകളാലും ആനകളാലും ചുറ്റപ്പെട്ട്, രാജാക്കന്മാരിൽ നിന്ന് ബലാൽക്കാരമായി സമ്പത്ത് കവർന്നവൻ, പരന്തപാ.
3.27.30
क्षिपत्येकेन वेगेन पञ्चबाणशतानि यः ।
तं ते वनगतं दृष्ट्वा कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.३० ॥
ഒറ്റ വേഗത്തിൽ അഞ്ഞൂറ് അമ്പുകൾ എയ്യുന്നവനെ, വനത്തിൽ പോയവനായി കാണുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ കോപം എന്തുകൊണ്ട് വർധിക്കുന്നില്ല?
3.27.31
श्यामं बृहन्तं तरुणं चर्मिणामुत्तमं रणे ।
नकुलं ते वने दृष्ट्वा कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.३१ ॥
യുദ്ധത്തിൽ പരിച ധരിച്ചവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും, കറുത്ത നിറവും ഉയർന്ന ശരീരവും യൗവനവുമുള്ള നകുലനെ കാട്ടിൽ കണ്ടിട്ടും നിന്റെ കോപം എന്തുകൊണ്ട് വളരുന്നില്ല?
3.27.32
दर्शनीयं च शूरं च माद्रीपुत्रं युधिष्ठिर ।
सहदेवं वने दृष्ट्वा कस्मात्क्षमसि पार्थिव ॥ ३.२७.३२ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, സുന്ദരനും ശൂരനുമായ മാദ്രിയുടെ പുത്രൻ സഹദേവനെ കാട്ടിൽ കണ്ടിട്ടും രാജാവേ, നീ എന്തുകൊണ്ട് ക്ഷമിക്കുന്നു?
3.27.33
नकुलं सहदेवं च दृष्ट्वा ते दुःखितावुभौ ।
अदुःखार्हौ मनुष्येन्द्र कस्मान्मन्युर्न वर्धते ॥ ३.२७.३३ ॥
മനുഷ്യേന്ദ്രാ, ദുഃഖത്തിന് അർഹരല്ലാത്ത നകുലനും സഹദേവനും ദുഃഖിതരായിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും നിന്റെ കോപം എന്തുകൊണ്ട് വളരുന്നില്ല?
3.27.34
द्रुपदस्य कुले जातां स्नुषां पाण्डोर्महात्मनः ।
धृष्टद्युम्नस्य भगिनीं वीरपत्नीमनुव्रताम्।
मां वै वनगतां दृष्ट्वा कस्मात्क्षमसि पार्थिव ॥ ३.२७.३४ ॥
ദ്രുപദകുലത്തിൽ ജനിച്ച, മഹാത്മാവായ പാണ്ഡുവിന്റെ മരുമകളും, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ സഹോദരിയും, വീരന്മാരുടെ ഭാര്യയും അനുവ്രതയുമായ എന്നെ കാട്ടിൽ പോയവളായി കണ്ടിട്ടും രാജാവേ, നീ എന്തുകൊണ്ട് ക്ഷമിക്കുന്നു?
3.27.35
नूनं च तव नैवास्ति मन्युर्भरतसत्तम ।
यत्ते भ्रातॄंश्च मां चैव दृष्ट्वा नव्यथते मनः ॥ ३.२७.३५ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, തീർച്ചയായും നിനക്ക് കോപമില്ല; സഹോദരന്മാരെയും എന്നെയും കണ്ടിട്ടും നിന്റെ മനസ്സ് വേദനിക്കുന്നില്ലല്ലോ.
3.27.36
न निर्मन्युःक्षत्रियोऽस्ति लोके निर्वचनं स्मृतम् ।
तदद्य त्वयि पश्यामि क्षत्रिये विपरीतवत् ॥ ३.२७.३६ ॥
ലോകത്തിൽ കോപമില്ലാത്ത ക്ഷത്രിയനില്ല എന്നാണ് നിർവചനം പറയപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്; എന്നാൽ ഇന്ന് ക്ഷത്രിയനായ നിന്നിൽ ഞാൻ അതിന് വിപരീതം കാണുന്നു.
3.27.37
यो न दर्शयते तेजः क्षत्रियः काल आगते ।
सर्वभूतानि तं पार्थ सदा परिभवन्त्युत ॥ ३.२७.३७ ॥
കാലം വന്നപ്പോൾ തേജസ്സ് കാണിക്കാത്ത ക്ഷത്രിയനെ, ഹേ പാർത്ഥാ, സർവ ഭൂതങ്ങളും എപ്പോഴും അവമതിക്കുന്നു.
3.27.38
तत्त्वया न क्षमा कार्या शत्रून्प्रति कथंचन ।
तेजसैव हि ते शक्या निहन्तुं नात्र संशयः ॥ ३.२७.३८ ॥
അതിനാൽ ശത്രുക്കളോട് നീ ഒരു വിധത്തിലും ക്ഷമ കാണിക്കരുത്. തേജസ്സുകൊണ്ടുതന്നെ നിനക്ക് അവരെ വധിക്കാനാകും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
3.27.39
तथैव यः क्षमाकाले क्षत्रियो नोपशाम्यति ।
अप्रियः सर्वभूतानां सोमुत्रेह च नश्यति ॥ ३.२७.३९ ॥
അതുപോലെ, ക്ഷമയുടെ കാലത്ത് ശാന്തനാകാത്ത ക്ഷത്രിയൻ സർവ ഭൂതങ്ങൾക്കും അപ്രിയനായി ഇഹത്തിലും പരത്തിലും നശിക്കുന്നു.