Mahābhārata · Adhyāya 3.271
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.271.1
ततो घोरतरः शब्दो वने समभवत्तदा ।
भीमसेनार्जुनौ दृष्ट्वाक्षत्रियणाममर्षिणाम् ॥ ३.२७१.१ ॥
Da erhob sich im Wald ein überaus schrecklicher Lärm, als die zornigen Nicht-Kṣatriyas Bhīmasena und Arjuna erblickten.
3.271.2
तेषां ध्वजाग्राण्यभिवीक्ष्य राजा ।
स्वयंदुरात्मा कुरुपुङ्गवानाम्।
जयद्रथो याज्ञसेनीमुवाच ।
रथे स्थितां भानुमतीं हतौजाः ॥ ३.२७१.२ ॥
Als der König Jayadratha, der boshafte Stier der Kurus, dessen Kraft gebrochen war, die Spitzen ihrer Banner erblickte, sprach er zur Tochter Yajñasenas, die auf dem Wagen stand.
3.271.3
आयान्तीमे पञ्चरथा महान्तो ।
मन्ये च कृष्णे पतयस्तवैते।
सा जानती ख्यापय नः सुकेशि ।
परंपरं पाण्डवानां रथस्थम् ॥ ३.२७१.३ ॥
Diese fünf großen Wagen nähern sich; o Kṛṣṇā, ich glaube, dies sind deine Gatten. O Schönhaarige, da du es weißt, nenne uns einen nach dem anderen, die auf den Wagen stehen, unter den Pāṇḍavas.
3.271.4
किं ते ज्ञातैर्मूढ महाधनुर्धरै-
रनायुष्यं कर्म कुत्वाऽतिघोरम्।
एते वीराः पतयो मे समेता ।
न वः शेषः कश्चिदिहास्ति युद्धे ॥ ३.२७१.४ ॥
Tor, was nützen dir diese großen Bogenschützen, deine Verwandten? Nachdem du eine äußerst schreckliche, lebensverderbende Tat begangen hast, haben sich hier diese Helden, meine Gatten, versammelt; im Kampf wird keiner von euch übrig bleiben.
3.271.5
आख्यातव्यं त्वेव सर्वं मुमूर्षो-
र्मया तुभ्यं पृष्टया धर्म एषः।
न मे व्यथा विद्यते त्वद्भयं वा ।
संपश्यन्त्याः सानुजं धर्मराजम् ॥ ३.२७१.५ ॥
O du, der du sterben willst, da du fragst, ist es in der Tat meine Pflicht, dir alles zu sagen. Ich empfinde weder Kummer noch Furcht vor dir, während ich den König Dharma mit seinen jüngeren Brüdern betrachte.
3.271.6
यस् ध्वजाग्रे नदतो मृदङ्गौ ।
नन्दोपनन्दौ मधुरौ सुयुक्तौ।
एनं स्वधर्मार्थविनिश्चयज्ञं ।
सदा जनाः कृत्यवन्तोऽनुयान्ति ॥ ३.२७१.६ ॥
An der Spitze dessen Banners dröhnen zwei Trommeln, Nanda und Upananda, süß tönend und wohl gefügt; diesem Kenner der Entscheidung über seine eigene Pflicht und sein Ziel folgen die Menschen mit ihren Pflichten stets nach.
3.271.7
य एष जाम्बूनदशुद्धगौरः ।
प्रचण्डघोणस्तनुरायताक्षः।
एतं कुरुश्रेष्ठतमं वदन्ति ।
युधिष्ठिरं धर्मसुतं पतिं मे ॥ ३.२७१.७ ॥
Dieser, rein goldhell wie Jāmbūnada-Gold, mit hartem Nasenrücken, schlank und langäugig, den nennt man den besten der Kurus: Yudhiṣṭhira, Sohn des Dharma, mein Gemahl.
3.271.8
अप्येष शत्रोः शरणागतस्य ।
दद्यात्प्राणान्धर्मचारी नृवीरः।
परैह्येनं मूढ जवेन भूतये ।
त्वमात्मनः प्राञ्जलिर्न्यस्शस्त्रः ॥ ३.२७१.८ ॥
Würde dieser Held unter Menschen, der dem Dharma folgt, sein Leben sogar dem geben, der als Schutzsuchender seines Feindes gekommen ist? Geh schnell zu ihm zu deinem Wohl, Narr, mit gefalteten Händen und abgelegten Waffen.
3.271.9
अथाप्येनं पश्यसि यं रथस्यं ।
महाभुजं सालमिव प्रवृद्धम्।
संदष्टौष्ठं भ्रुकुटीसंहतभ्रुवं ।
वृकोदरो नाम पतिर्ममैषः ॥ ३.२७१.९ ॥
Und den du auf dem Wagen stehen siehst, den Großarmigen, hoch gewachsen wie ein Sāla-Baum, die Lippen zusammengebissen, die Brauen gerunzelt: das ist Vṛkodara, mein Gemahl.
3.271.10
आजानेया बलिनः साधुदान्ता ।
महाबलाः शूरमुदावहन्ति।
एतस्य कर्माण्यतिमानुषाणि ।
भीमेति शब्दोऽस्य ततः पृथिव्याम् ॥ ३.२७१.१० ॥
Edle, kräftige, wohlgeschulte, sehr starke Rosse tragen diesen Helden. Seine Taten sind übermenschlich; darum heißt er auf der Erde Bhīma.
3.271.11
नास्यापराद्धाः शेषमवाप्नुवन्ति ।
नायं वैरं विस्मरते कदाचित्।
वैरस्यान्तं संविधायोपयाति ।
पश्चाच्छान्तिं न च तत्तप्यतीव ॥ ३.२७१.११ ॥
Wer ihm Unrecht getan hat, dem bleibt nichts. Er vergisst eine Feindschaft niemals. Erst wenn er die Feindschaft beendet hat, gelangt er zum Frieden, und danach quält ihn dies nicht sehr.
3.271.12
धनुर्धराग्र्यो धृतिमान्यशस्वी ।
जितेन्द्रियो वृद्धसेवी नृवीरः।
भ्राता च शिष्यश्च युधिष्ठिरस्य ।
धनंजयो नाम पतिर्ममैषः ॥ ३.२७१.१२ ॥
Der Vorzüglichste der Bogenschützen, standhaft und berühmt, seiner Sinne Herr, den Älteren dienend, ein Held unter den Menschen: der Bruder und Schüler Yudhiṣṭhiras, dieser mit Namen Dhanaṃjaya, ist mein Gemahl.
3.271.13
यो वै न कामान्न भयान्न लोभा-
त्त्यजेद्धर्मं न नृशंसं च कुर्यात्।
स एष वैश्वानरतुल्यतेजाः ।
कुन्तीसुतः शत्रुसहः प्रमाथी ॥ ३.२७१.१३ ॥
Wer das Dharma weder aus Begierde noch aus Furcht noch aus Habgier aufgibt und keine Grausamkeit begeht: dieser, dessen Glanz dem Feuer Vaiśvānara gleicht, ist der Sohn Kuntīs, der Feinde erträgt und sie bedrängt.
3.271.14
यः सर्वधर्मार्तविनिश्चयज्ञो ।
भयार्तानां भयहर्ता मनीषी।
बन्धुप्रियः शस्त्रभृतां वरिष्ठो ।
महाहवेष्वप्रतिवार्यवीर्यः ॥ ३.२७१.१४ ॥
Der die sichere Entscheidung aller Dharmas und Nöte kennt, der weise Befreier der von Furcht Gequälten, den Verwandten lieb, der Vorzüglichste der Waffenträger, dessen Tapferkeit in großen Schlachten nicht aufzuhalten ist.
3.271.15
यस्योत्तमं रूपमाहुः पृथिव्यां ।
यं पाण्डवाः परिरक्षन्ति सर्वे।
प्राणैर्गरीयांसमनुव्रतं वै ।
स एष वीरो नकुलः पतिर्मे ॥ ३.२७१.१५ ॥
Dessen höchste Schönheit auf Erden unvergleichlich heißt, den alle Pāṇḍavas unter Einsatz ihres Lebens beschützen, teurer als das Leben und ergeben: dieser Held Nakula ist mein Gemahl.
3.271.16
यः खङ्गयोधी लघुचित्रहस्तो ।
महांश्च धीमान्सहदेवोऽद्वितीयः।
यस्याद्यकर्म द्रक्ष्यसे मूढसत्व ।
शतक्रतोर्वा दैत्यसेनासु सङ्ख्ये ॥ ३.२७१.१६ ॥
Er, der im Schwertkampf geübt ist, mit leichten und geschickten Händen, groß und weise, Sahadeva ist unvergleichlich. O du von verblendetem Wesen, heute wirst du seine Tat sehen im Kampf, wie Śatakratu (Indra) gegen die Heere der Daityas.
3.271.17
शूरः कृतास्त्रो मतिमान्मनस्वी ।
प्रियंकरो धर्मसुतस्य राज्ञः।
हुताशचन्द्रार्कसमानतेजा ।
जघन्यजः पाण्डवानां प्रियश्च ॥ ३.२७१.१७ ॥
Tapfer, im Waffenhandwerk erfahren, weise und hochgesinnt, dem König, dem Sohn des Dharma, ein Liebling; sein Glanz gleicht Feuer, Mond und Sonne. Der jüngste der Pāṇḍavas, ist er ihnen lieb.
3.271.18
बुद्ध्या समो यस् नरो न विद्यते ।
वक्ता तथा सत्सु विनिश्चयज्ञः।
सएष शूरो नित्यममर्षणश्च ।
धीमान्प्राज्ञः सहदेवः पतिर्मे ॥ ३.२७१.१८ ॥
Keiner unter den Menschen kommt ihm an Verstand gleich; unter den Guten ist er der Redner und Kenner des rechten Entschlusses. Jener Held, stets unduldsam gegen Schmach, weise und einsichtig, Sahadeva ist mein Gemahl.
3.271.19
त्यजेत्प्राणान्प्रविशेद्धव्यवाहं ।
न त्वेवैष व्याहरेद्धर्मबाह्यम्।
सदा मनस्वी क्षत्रधर्मे रतश्च ।
कुन्त्याः प्राणैरिष्टतमो नृवीरः ॥ ३.२७१.१९ ॥
Er mag sein Leben hingeben und ins Feuer gehen, doch würde er niemals sprechen, was außerhalb des Dharma liegt. Stets hochgesinnt und dem Kriegerpflicht ergeben, der Heros unter Menschen, Kuntī teurer als ihr eigenes Lebensatem.
3.271.20
विशीर्यनतीं नावमिवार्णवान्ते ।
रत्नाभिपूर्णां मकरस्य पृष्ठे।
सेनां तवेमां हतसर्वयोधां ।
विक्षोभितां द्रक्ष्यसि पाण्डुपुत्रैः ॥ ३.२७१.२० ॥
Wie ein Schiff, das am Ende des Ozeans zerbricht, voller Juwelen auf dem Rücken eines Makara, so wirst du dieses dein Heer, dessen Krieger alle erschlagen sind, von den Söhnen Pāṇḍus aufgewühlt sehen.
3.271.21
इत्येते वै कथिताः पाण्डुपुत्रा ।
यांस्त्वं मोहादवमत्य प्रवृत्तः।
यद्येतेभ्यो मुच्यसे रिष्टदेहः ।
पुनर्जन्म प्राप्स्यसे जीवितं च ॥ ३.२७१.२१ ॥
So sind dir diese Söhne Pāṇḍus genannt worden, die du in deinem Wahn verachtet und gegen die du vorgerückt bist. Wenn du ihnen entkommst und dein Leib unversehrt bleibt, wirst du Wiedergeburt und Leben erlangen.
3.271.22
ततः पार्थाः पञ्चपञ्चेन्द्रकल्पा-
स्त्यक्त्वा त्रस्तान्प्राञ्जलींस्तान्पदातीन्।
यथाऽनीकं शरवर्षान्धकारं ।
चक्रुः क्रुद्धाः सर्वतस्ते निगृह्य ॥ ३.२७१.२२ ॥
Da ließen die Söhne Pṛthās, Indra gleich, fünf um fünf, jene verängstigten Fußsoldaten mit gefalteten Händen zurück, ergrimmt umklammerten sie das Heer von allen Seiten und erzeugten mit einem Pfeilregen Finsternis.