Mahābhārata · Adhyāya 3.276
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.276.1
पुलस्त्यस् तु यः क्रोधादर्धदेहोऽभवन्मुनिः ।
विश्रवानाम सक्रोधं पितरं राक्षसेश्वरः। ॥ ३.२७६.१ ॥
Pulastya, que por la ira se volvió medio cuerpo, tuvo un hijo llamado Viśravas, quien, airado contra su padre, llegó a ser señor de los rākṣasas.
3.276.2
बुबुधे तं तु सक्रोधं पितरं राक्षसेश्वरः ।
कुबेरस्तत्प्रसादार्थं यतते स्म सदा नृप ॥ ३.२७६.२ ॥
El señor de los rākṣasas percibió a su padre airado; Kubera, oh rey, siempre se esforzaba por ganar su favor.
3.276.3
स राजराजो लङ्कायां न्यवसन्नरवाहनः ।
राक्षसीः प्रददौ तिस्रः पितुर्वै परिचारिकाः ॥ ३.२७६.३ ॥
El rey de reyes habitaba en Laṅkā, el de montura humana; dio a su padre tres sirvientas rākṣasī.
3.276.4
ताः सदा तं महात्मानं संतोषयितुमुद्यताः ।
ऋषिं भरतशार्दूल नृत्यगीतविशारदाः ॥ ३.२७६.४ ॥
Siempre estaban dispuestas a complacer a aquel sabio de gran alma, oh tigre de los Bharata, diestras en la danza y el canto.
3.276.5
पुष्पोत्कटा च राका च मालिनी च विशांपते ।
अन्योन्यस्पर्धयाराजञ्श्रेयस्कामाः सुमध्यमाः ॥ ३.२७६.५ ॥
Puṣpotkaṭā, Rākā y Mālinī, oh señor del pueblo — oh rey, de cintura esbelta, rivalizando entre sí y deseando el bien.
3.276.6
स तासां भगवांस्तुष्टो महात्मा प्रददौ वरान् ।
लोकपालोपमान्पुत्रानकैकस्या यथेप्सितान् ॥ ३.२७६.६ ॥
Aquel bienaventurado, de gran alma, complacido con ellas, concedió bendiciones: hijos semejantes a los guardianes del mundo, según deseaban, y también para el hijo de Kaikasī.
3.276.7
पुष्पोत्कटायां जज्ञाते द्वौ पुत्रौ राक्षसेश्वरौ ।
कुम्भकर्णदशग्रीवौ बलेनाप्रतिमौ भुवि ॥ ३.२७६.७ ॥
De Puṣpotkaṭā nacieron dos hijos, señores de los rākṣasas: Kumbhakarṇa y Daśagrīva, sin igual en fuerza sobre la tierra.
3.276.8
मालिन जनयामास पुत्रमेकं विभीषणम् ।
राकार्या मिथुनं जज्ञे खरः शूर्पणखा तथा ॥ ३.२७६.८ ॥
Mālinī dio a luz un hijo, Vibhīṣaṇa; a Rākā le nació una pareja de gemelos, Khara y Śūrpaṇakhā.
3.276.9
विभीषणस्तु रूपेण सर्वेभ्योऽभ्यधिकोऽभवत् ।
स बभूव महाभागो धर्मगोप्ता क्रियारतिः ॥ ३.२७६.९ ॥
Vibhīṣaṇa superó a todos en belleza; era muy afortunado, guardián del dharma, deleitado en los ritos.
3.276.10
दशग्रीवस्तु सर्वेषां श्रेष्ठो राक्षसपुङ्गवः ।
महोत्साहो महावीर्यो महासत्वपराक्रमः ॥ ३.२७६.१० ॥
Daśagrīva era el primero de todos, el toro entre los rākṣasas, de gran ímpetu, gran valor y gran fuerza y pujanza.
3.276.11
कुम्भकर्णओ बलेनासीत्सर्वेभ्योऽभ्यधिको युधि ।
मायावी रणशौण्डश्चरौद्रश्च रजनीचरः ॥ ३.२७६.११ ॥
Kumbhakarṇa era el más fuerte en batalla de todos; maestro de la ilusión, orgulloso en la guerra, feroz, errante de la noche.
3.276.12
खरो धनुषि विक्रान्तो ब्रह्मद्विट् पिशिताशनः ।
सिद्धविघ्नकरी चापि रौद्री शूर्पणखा तदा ॥ ३.२७६.१२ ॥
Khara era valiente con el arco, enemigo de los brahmanes, comedor de carne; y Śūrpaṇakhā también era entonces feroz, obstructora de las obras de los perfectos.
3.276.13
सर्वे वेदविदः शूराः सर्वेसुचरितव्रताः ।
ऊषुः पित्रा सह रता गन्धमादनपर्वते ॥ ३.२७६.१३ ॥
Todos ellos, conocedores de los Vedas, héroes que cumplían bien sus votos de buena conducta, moraban con su padre en el monte Gandhamādana, deleitándose en su compañía.
3.276.14
ततो वैश्रवणं तत्र ददृशुर्नरवाहनम् ।
पित्रा सार्धं समासीनमृद्ध्या परमया युतम् ॥ ३.२७६.१४ ॥
Entonces allí vieron a Vaiśravaṇa, cuyo vehículo es un hombre, sentado junto a su padre, dotado de suprema prosperidad.
3.276.15
जातामर्षास्ततस्ते तु तपसे धृतनिश्चयाः ।
ब्रह्माणं तोषयामासुर्घोरेण तपसा तदा ॥ ३.२७६.१५ ॥
Entonces, llenos de resentimiento y firmes en su propósito de penitencia, complacieron a Brahmā con austeridad feroz.
3.276.16
अतिष्ठदेकपादेन सहस्रं परिवत्सरान् ।
वायुभक्षो दशग्रीवः पञ्चाग्निः सुसमाहितः ॥ ३.२७६.१६ ॥
El de diez cuellos, viviendo de aire, rodeado de cinco fuegos, bien recogido, se mantuvo de pie sobre un pie durante mil años.
3.276.17
अधःशायी कुम्भकर्णो यताहारो यतव्रतः ।
विभीषणः शीर्णपर्णमेकमभ्यवहारयन् ॥ ३.२७६.१७ ॥
Kumbhakarṇa, durmiendo en el suelo, moderado en la comida y firme en el voto; Vibhīṣaṇa comía una sola hoja marchita.
3.276.18
उपवासरतिर्धीमान्सदा जप्यपरायणः ।
तमेव कालमातिष्ठत्तीव्रं तप उदारधीः ॥ ३.२७६.१८ ॥
El sabio y magnánimo, deleitado en el ayuno, siempre dedicado a la recitación, mantuvo ese mismo intenso penitencia durante ese mismo tiempo.
3.276.19
स्वरः शूर्पणखा चैव तेषां वै तप्यतां तपः ।
परिचर्यां च रक्षां च चक्रतुर्हष्टमानसौ ॥ ३.२७६.१९ ॥
Svara y Śūrpaṇakhā, con ánimo alegre, prestaron servicio y protección a quienes practicaban austeridades.
3.276.20
पूर्णे वर्षसहस्रेतु शिरश्छित्त्वा दशाननः ।
जुहोत्यग्नौ दुराधर्षस्तेनातुष्यज्जगत्प्रभुः ॥ ३.२७६.२० ॥
Cuando se cumplieron mil años, el de diez rostros se cortó la cabeza y la ofreció al fuego; con ello el Señor del mundo quedó complacido.
3.276.21
ततो ब्रह्मा स्वयं गत्वा तपसस्तान्न्यवारयत् ।
प्रलोभ्यवरदानेन सर्वानेवपृथक्पृथक् ॥ ३.२७६.२१ ॥
Entonces Brahmā mismo fue y los detuvo de sus austeridades, atrayendo a cada uno por separado con la concesión de dones.
3.276.22
प्रीतोऽस्मि वो निवर्तध्वं वरान्वृणुत पुत्रकाः ।
यद्यदिष्टमृते त्वेकममरत्वं तथाऽस्तु तत् ॥ ३.२७६.२२ ॥
Estoy complacido con vosotros; volved, hijos míos, y pedid vuestros dones. Lo que deseéis, salvo una cosa—la inmortalidad—así sea.
3.276.23
यद्यदग्नौ हुतं सर्वं शिरस्ते महदीप्सया ।
तथैव तानि ते देहे भविष्यन्ति यथेप्सया ॥ ३.२७६.२३ ॥
Todo lo que fue ofrecido al fuego, y tu gran cabeza, con deseo—todo eso estará en tu cuerpo tal como lo deseas.
3.276.24
वैरूप्यं च न ते देहे कामरूपधरस्तथा ।
भविष्यसि रणेऽरीणां विजेता न च संशयः ॥ ३.२७६.२४ ॥
No habrá deformidad en tu cuerpo, y portarás la forma que desees; en la batalla serás vencedor de tus enemigos—no hay duda.
3.276.25
गन्धर्वदेवासुरतो यक्षराक्षसतस्तथा ।
सर्पकिंनरभूतेभ्यो न मे भूयात्पराभवः ॥ ३.२७६.२५ ॥
Que no sufra derrota ante gandharvas, dioses y asuras, ni ante yakṣas y rākṣasas, ni ante serpientes, kinnaras y espíritus.
3.276.26
य एते कीर्तिताः सर्वे न तेभ्योस्ति भयं रतव ।
ऋते मनुष्याद्भद्रं ते तथा तद्विहितं मया ॥ ३.२७६.२६ ॥
De todos estos que han sido nombrados no hay temor para ti, excepto de los humanos. Que te vaya bien; así lo he dispuesto.
3.276.27
एवमुक्तो दशग्रीवस्तुष्टः समभवत्तदा ।
अवमेने हि दुर्बुद्धिर्मनुष्यान्पुरुषादकः ॥ ३.२७६.२७ ॥
Así interpelado, el de diez cuellos quedó complacido entonces. El de mal entendimiento, devorador de hombres, despreció a los humanos.
3.276.28
कुम्भकर्णमथोवाच तथैव प्रपितामहः ।
वरं वृणीष्व भद्रं ते प्रीतोस्मीति पुनःपुनः।
स वव्रे महतीं निद्रां तमसा ग्रस्तचेतनः ॥ ३.२७६.२८ ॥
Luego, de igual modo, el bisabuelo habló a Kumbhakarṇa una y otra vez: 'Que te vaya bien; elige un don, estoy complacido.' Con la mente poseída por la oscuridad, eligió un gran sueño.
3.276.29
तथाभविष्यतीत्युक्त्वा विभीषणमुवाच ह ।
वरं वृणीष्व पुत्र त्वं प्रीतोऽस्मीति पुनःपुनः ॥ ३.२७६.२९ ॥
Diciendo 'Así será', habló a Vibhīṣaṇa: 'Hijo, elige un don, estoy complacido', una y otra vez.
3.276.30
परमापद्गतस्यापि नाधर्मे मे मतिर्भवेत् ।
अशिक्षितं च भगवन्ब्रह्मास्त्रं प्रतिभातु मे ॥ ३.२७६.३० ॥
Aun caído en la mayor desgracia, que mi mente no se incline a la injusticia. Y, oh venerable, que el arma de Brahmā, que no me fue enseñada, se me revele.
3.276.31
यस्माद्राक्षसयोनौ ते जातस्यामित्रकर्शन ।
नाधर्मे धीयते बुद्धिरमरत्वं ददानि ते ॥ ३.२७६.३१ ॥
¡Oh tú, que atormentas a tus enemigos! Puesto que naciste en un vientre de rākṣasa, tu mente no se inclinará a la injusticia; te concedo la inmortalidad.
3.276.32
राक्षसस्तु वरंलब्ध्वा दशग्रीवो विशांपते ।
लङ्कायाश्च्यावयामास युधि जित्वा धनेश्वरम् ॥ ३.२७६.३२ ॥
Oh señor de los hombres, aquel rākṣasa de diez cuellos, habiendo obtenido un don y vencido en batalla al señor de la riqueza, lo expulsó de Laṅkā.
3.276.33
हित्वास भगवाँल्लङ्कामाविशद्गन्धमादनम् ।
गन्धर्वयक्षानुगतो रक्षःकिंपुरुषैः सह ॥ ३.२७६.३३ ॥
Habiendo abandonado Laṅkā, aquel bienaventurado entró en Gandhamādana, acompañado de gandharvas, yakṣas, rākṣasas y kiṃpuruṣas.
3.276.34
विमानं पुष्पकं तस्य जहाराक्रम्य रावणः ।
शशाप तं वैश्रवणो न त्वामेतद्वहिष्यति ॥ ३.२७६.३४ ॥
Rāvaṇa arrebató por la fuerza su carro aéreo Puṣpaka; Vaiśravaṇa lo maldijo: «Esto no te llevará.»
3.276.35
यस्तु त्वां समरे हन्ता तमेवैतद्वहिष्यति ।
अवमत्य गुरुं मां च क्षिप्रं त्वंनभविष्यसि ॥ ३.२७६.३५ ॥
Aquel que te mate en combate será el único que lo lleve; y, despreciando al maestro y a mí, pronto dejarás de existir.
3.276.36
विभीषणस्तु धर्मात्मा सतां मार्गमनुस्मरन् ।
अन्वगच्छन्महाराज श्रिया परमया युतः ॥ ३.२७६.३६ ॥
Pero Vibhīṣaṇa, de alma justa, recordando el camino de los buenos, lo siguió, oh gran rey, dotado de suprema gloria.
3.276.37
तस्मै स भगवांस्तुष्टो भ्राता भ्रात्रे धनेश्वरः ।
सैनापत्यं ददौ धीमान्यक्षराक्षससेनयोः ॥ ३.२७६.३७ ॥
Complacido con él, el bendito señor de la riqueza dio a su hermano, el sabio, el mando de los ejércitos de los yakṣas y rākṣasas.
3.276.38
राक्षसाः पुरुषादाश्च पिशाचाश्च महाबलाः ।
सर्वे समेत्य राजानमभ्यषिञ्चन्दशाननम् ॥ ३.२७६.३८ ॥
Los rākṣasas, los devoradores de hombres y los piśācas, todos muy poderosos, se reunieron y ungieron como rey al de diez rostros.
3.276.39
दशग्रीवश्चदैत्यानां दानवानां बलोत्कटः ।
आक्रम्य रत्नान्यहरत्कामरूपी विहंगम ॥ ३.२७६.३९ ॥
Daśagrīva, el más poderoso de los daityas y dānavas, atacó y arrebató las joyas; podía tomar cualquier forma a voluntad, oh ave.
3.276.40
रावयामास लोकान्यत्तस्माद्रावण उच्यते ।
दशग्रीवः कामबलो देवानां भयमादधत् ॥ ३.२७६.४० ॥
Porque hizo gritar a los mundos, se le llama Rāvaṇa. El de diez cuellos, de fuerza a voluntad, infundía temor en los dioses.