Mahābhārata · Adhyāya 3.276
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.276.1
पुलस्त्यस् तु यः क्रोधादर्धदेहोऽभवन्मुनिः ।
विश्रवानाम सक्रोधं पितरं राक्षसेश्वरः। ॥ ३.२७६.१ ॥
Pulastya, der aus Zorn halbkörperlich wurde, hatte einen Sohn namens Viśravas, der im Zorn gegen seinen Vater zum Herrn der Rākṣasas wurde.
3.276.2
बुबुधे तं तु सक्रोधं पितरं राक्षसेश्वरः ।
कुबेरस्तत्प्रसादार्थं यतते स्म सदा नृप ॥ ३.२७६.२ ॥
Der Herr der Rākṣasas bemerkte seinen zornigen Vater; Kubera, o König, bemühte sich stets um dessen Gunst.
3.276.3
स राजराजो लङ्कायां न्यवसन्नरवाहनः ।
राक्षसीः प्रददौ तिस्रः पितुर्वै परिचारिकाः ॥ ३.२७६.३ ॥
Der König der Könige wohnte in Laṅkā, der Menschen als Fahrzeug nutzte; er gab seinem Vater drei rākṣasī-Dienerinnen.
3.276.4
ताः सदा तं महात्मानं संतोषयितुमुद्यताः ।
ऋषिं भरतशार्दूल नृत्यगीतविशारदाः ॥ ३.२७६.४ ॥
Sie waren stets bereit, jenen großherzigen Weisen zu erfreuen, o Tiger der Bharatas — kundig im Tanz und Gesang.
3.276.5
पुष्पोत्कटा च राका च मालिनी च विशांपते ।
अन्योन्यस्पर्धयाराजञ्श्रेयस्कामाः सुमध्यमाः ॥ ३.२७६.५ ॥
Puṣpotkaṭā, Rākā und Mālinī, o Herr des Volkes — o König, schlanktaillig, miteinander wetteifernd und das Wohl suchend.
3.276.6
स तासां भगवांस्तुष्टो महात्मा प्रददौ वरान् ।
लोकपालोपमान्पुत्रानकैकस्या यथेप्सितान् ॥ ३.२७६.६ ॥
Jener Gesegnete, Großherzige, mit ihnen zufrieden, gewährte Gaben: Söhne gleich den Weltenhütern, wie sie es wünschten, und auch für Kaikasīs Sohn.
3.276.7
पुष्पोत्कटायां जज्ञाते द्वौ पुत्रौ राक्षसेश्वरौ ।
कुम्भकर्णदशग्रीवौ बलेनाप्रतिमौ भुवि ॥ ३.२७६.७ ॥
Von Puṣpotkaṭā wurden zwei Söhne geboren, Herren der Rākṣasas: Kumbhakarṇa und Daśagrīva, auf Erden an Kraft unvergleichlich.
3.276.8
मालिन जनयामास पुत्रमेकं विभीषणम् ।
राकार्या मिथुनं जज्ञे खरः शूर्पणखा तथा ॥ ३.२७६.८ ॥
Mālinī gebar einen Sohn, Vibhīṣaṇa; Rākā gebar ein Zwillingspaar, Khara und Śūrpaṇakhā.
3.276.9
विभीषणस्तु रूपेण सर्वेभ्योऽभ्यधिकोऽभवत् ।
स बभूव महाभागो धर्मगोप्ता क्रियारतिः ॥ ३.२७६.९ ॥
Vibhīṣaṇa übertraf alle an Schönheit; er war hochbeglückt, Hüter des Dharma, den heiligen Riten zugetan.
3.276.10
दशग्रीवस्तु सर्वेषां श्रेष्ठो राक्षसपुङ्गवः ।
महोत्साहो महावीर्यो महासत्वपराक्रमः ॥ ३.२७६.१० ॥
Daśagrīva war der Erste unter ihnen allen, der Stier unter den Rākṣasas, von großem Eifer, großer Tapferkeit und großer Kraft und Tatkraft.
3.276.11
कुम्भकर्णओ बलेनासीत्सर्वेभ्योऽभ्यधिको युधि ।
मायावी रणशौण्डश्चरौद्रश्च रजनीचरः ॥ ३.२७६.११ ॥
Kumbhakarṇa war im Kampf der an Kraft Überlegenste von allen; Meister der Täuschung, stolz im Krieg, wild, ein Wanderer der Nacht.
3.276.12
खरो धनुषि विक्रान्तो ब्रह्मद्विट् पिशिताशनः ।
सिद्धविघ्नकरी चापि रौद्री शूर्पणखा तदा ॥ ३.२७६.१२ ॥
Khara war im Bogenschießen tapfer, ein Feind der Brahmanen, ein Fleischesser; und auch Śūrpaṇakhā war damals wild, eine Hinderin der Werke der Vollendeten.
3.276.13
सर्वे वेदविदः शूराः सर्वेसुचरितव्रताः ।
ऊषुः पित्रा सह रता गन्धमादनपर्वते ॥ ३.२७६.१३ ॥
Alle, Kenner der Veden, Helden, die ihre Gelübde guten Wandels gut hielten, wohnten mit ihrem Vater auf dem Berg Gandhamādana und freuten sich an ihm.
3.276.14
ततो वैश्रवणं तत्र ददृशुर्नरवाहनम् ।
पित्रा सार्धं समासीनमृद्ध्या परमया युतम् ॥ ३.२७६.१४ ॥
Dort sahen sie Vaiśravaṇa, dessen Gefährt ein Mensch ist, mit ihrem Vater zusammen sitzen, begabt mit höchstem Reichtum.
3.276.15
जातामर्षास्ततस्ते तु तपसे धृतनिश्चयाः ।
ब्रह्माणं तोषयामासुर्घोरेण तपसा तदा ॥ ३.२७६.१५ ॥
Da, von Groll erfüllt und fest entschlossen zur Askese, erfreuten sie Brahmā durch gewaltige Strenge.
3.276.16
अतिष्ठदेकपादेन सहस्रं परिवत्सरान् ।
वायुभक्षो दशग्रीवः पञ्चाग्निः सुसमाहितः ॥ ३.२७६.१६ ॥
Der Zehnhalsige, von Luft lebend, von fünf Feuern umgeben, wohl gesammelt, stand tausend Jahre auf einem Fuß.
3.276.17
अधःशायी कुम्भकर्णो यताहारो यतव्रतः ।
विभीषणः शीर्णपर्णमेकमभ्यवहारयन् ॥ ३.२७६.१७ ॥
Kumbhakarṇa, auf dem Boden liegend, maßvoll in der Nahrung und standhaft im Gelübde; Vibhīṣaṇa aß ein einziges verwelktes Blatt.
3.276.18
उपवासरतिर्धीमान्सदा जप्यपरायणः ।
तमेव कालमातिष्ठत्तीव्रं तप उदारधीः ॥ ३.२७६.१८ ॥
Der weise, edelgesinnte Mann, der am Fasten Freude hatte und stets dem Rezitieren ergeben war, übte ebendiese gewaltige Askese für ebenso lange Zeit.
3.276.19
स्वरः शूर्पणखा चैव तेषां वै तप्यतां तपः ।
परिचर्यां च रक्षां च चक्रतुर्हष्टमानसौ ॥ ३.२७६.१९ ॥
Svara und Śūrpaṇakhā dienten diesen Asketen und beschützten sie mit frohem Herzen.
3.276.20
पूर्णे वर्षसहस्रेतु शिरश्छित्त्वा दशाननः ।
जुहोत्यग्नौ दुराधर्षस्तेनातुष्यज्जगत्प्रभुः ॥ ३.२७६.२० ॥
Als tausend Jahre vollendet waren, schlug der Zehnköpfige sich das Haupt ab und opferte es dem Feuer; damit wurde der Herr der Welt zufriedengestellt.
3.276.21
ततो ब्रह्मा स्वयं गत्वा तपसस्तान्न्यवारयत् ।
प्रलोभ्यवरदानेन सर्वानेवपृथक्पृथक् ॥ ३.२७६.२१ ॥
Da ging Brahmā selbst hin und hielt sie von ihrer Askese ab, indem er sie alle einzeln mit Gaben von Segen lockte.
3.276.22
प्रीतोऽस्मि वो निवर्तध्वं वरान्वृणुत पुत्रकाः ।
यद्यदिष्टमृते त्वेकममरत्वं तथाऽस्तु तत् ॥ ३.२७६.२२ ॥
Ich bin mit euch zufrieden; kehrt um, meine Söhne, und wählt eure Gaben. Was immer ihr wünscht, außer einem—der Unsterblichkeit—so sei es.
3.276.23
यद्यदग्नौ हुतं सर्वं शिरस्ते महदीप्सया ।
तथैव तानि ते देहे भविष्यन्ति यथेप्सया ॥ ३.२७६.२३ ॥
Alles, was ins Feuer geopfert wurde, und dein großes Haupt, nach Wunsch—all dies wird in deinem Körper sein, so wie du es wünschst.
3.276.24
वैरूप्यं च न ते देहे कामरूपधरस्तथा ।
भविष्यसि रणेऽरीणां विजेता न च संशयः ॥ ३.२७६.२४ ॥
Keine Missgestalt wird an deinem Körper sein, und du wirst jede Gestalt annehmen, die du willst; im Kampf wirst du der Sieger über deine Feinde sein—daran ist kein Zweifel.
3.276.25
गन्धर्वदेवासुरतो यक्षराक्षसतस्तथा ।
सर्पकिंनरभूतेभ्यो न मे भूयात्पराभवः ॥ ३.२७६.२५ ॥
Möge ich nicht besiegt werden von Gandharvas, Göttern und Asuras, nicht von Yakṣas und Rākṣasas, nicht von Schlangen, Kinnaras und Geistern.
3.276.26
य एते कीर्तिताः सर्वे न तेभ्योस्ति भयं रतव ।
ऋते मनुष्याद्भद्रं ते तथा तद्विहितं मया ॥ ३.२७६.२६ ॥
Vor all diesen, die genannt wurden, hast du keine Furcht, außer vor den Menschen. Möge dir Gutes widerfahren; so habe ich es bestimmt.
3.276.27
एवमुक्तो दशग्रीवस्तुष्टः समभवत्तदा ।
अवमेने हि दुर्बुद्धिर्मनुष्यान्पुरुषादकः ॥ ३.२७६.२७ ॥
So angesprochen war der Zehnhalsige damals zufrieden. Der Bösgesinnte, Menschenfresser, verachtete die Menschen.
3.276.28
कुम्भकर्णमथोवाच तथैव प्रपितामहः ।
वरं वृणीष्व भद्रं ते प्रीतोस्मीति पुनःपुनः।
स वव्रे महतीं निद्रां तमसा ग्रस्तचेतनः ॥ ३.२७६.२८ ॥
Dann sprach der Urgroßvater ebenso zu Kumbhakarṇa, immer wieder: 'Möge dir Gutes widerfahren; wähle dir eine Gabe, ich bin erfreut.' Von Finsternis ergriffen im Geist, wählte er einen großen Schlaf.
3.276.29
तथाभविष्यतीत्युक्त्वा विभीषणमुवाच ह ।
वरं वृणीष्व पुत्र त्वं प्रीतोऽस्मीति पुनःपुनः ॥ ३.२७६.२९ ॥
Mit den Worten 'So soll es sein' sprach er zu Vibhīṣaṇa: 'Sohn, wähle eine Gabe, ich bin erfreut', immer wieder.
3.276.30
परमापद्गतस्यापि नाधर्मे मे मतिर्भवेत् ।
अशिक्षितं च भगवन्ब्रह्मास्त्रं प्रतिभातु मे ॥ ३.२७६.३० ॥
Auch wenn ich in größte Not gerate, möge mein Sinn sich nicht dem Unrecht zuwenden. Und, o Verehrter, möge mir die Brahmā-Waffe offenbar werden, die mir nicht gelehrt wurde.
3.276.31
यस्माद्राक्षसयोनौ ते जातस्यामित्रकर्शन ।
नाधर्मे धीयते बुद्धिरमरत्वं ददानि ते ॥ ३.२७६.३१ ॥
O Bezwinger der Feinde, da du aus einem Rākṣasa-Schoß geboren bist, wird dein Sinn nicht an Adharma haften; ich gewähre dir Unsterblichkeit.
3.276.32
राक्षसस्तु वरंलब्ध्वा दशग्रीवो विशांपते ।
लङ्कायाश्च्यावयामास युधि जित्वा धनेश्वरम् ॥ ३.२७६.३२ ॥
O Herr der Menschen, der Rākṣasa mit den zehn Hälsen erlangte eine Gabe, besiegte im Kampf den Herrn des Reichtums und vertrieb ihn aus Laṅkā.
3.276.33
हित्वास भगवाँल्लङ्कामाविशद्गन्धमादनम् ।
गन्धर्वयक्षानुगतो रक्षःकिंपुरुषैः सह ॥ ३.२७६.३३ ॥
Nachdem er Laṅkā verlassen hatte, betrat jener Erhabene den Gandhamādana, begleitet von Gandharvas, Yakṣas, Rākṣasas und Kiṃpuruṣas.
3.276.34
विमानं पुष्पकं तस्य जहाराक्रम्य रावणः ।
शशाप तं वैश्रवणो न त्वामेतद्वहिष्यति ॥ ३.२७६.३४ ॥
Rāvaṇa raubte ihm gewaltsam seinen Luftwagen Puṣpaka; Vaiśravaṇa verfluchte ihn: »Dieser wird dich nicht tragen.«
3.276.35
यस्तु त्वां समरे हन्ता तमेवैतद्वहिष्यति ।
अवमत्य गुरुं मां च क्षिप्रं त्वंनभविष्यसि ॥ ३.२७६.३५ ॥
Wer dich im Kampf erschlägt, wird es allein tragen; und da du den Lehrer und mich verachtet hast, wirst du bald nicht mehr sein.
3.276.36
विभीषणस्तु धर्मात्मा सतां मार्गमनुस्मरन् ।
अन्वगच्छन्महाराज श्रिया परमया युतः ॥ ३.२७६.३६ ॥
Doch Vibhīṣaṇa, der Gerechtgesinnte, dem Pfad der Guten eingedenk, folgte ihm, o großer König, mit höchster Herrlichkeit begabt.
3.276.37
तस्मै स भगवांस्तुष्टो भ्राता भ्रात्रे धनेश्वरः ।
सैनापत्यं ददौ धीमान्यक्षराक्षससेनयोः ॥ ३.२७६.३७ ॥
Mit ihm zufrieden, gab der gesegnete Herr des Reichtums seinem Bruder, dem Weisen, das Oberkommando über die Heere der Yakṣas und Rākṣasas.
3.276.38
राक्षसाः पुरुषादाश्च पिशाचाश्च महाबलाः ।
सर्वे समेत्य राजानमभ्यषिञ्चन्दशाननम् ॥ ३.२७६.३८ ॥
Die Rākṣasas, die Menschenfresser und die Piśācas, alle sehr mächtig, versammelten sich und salbten den Zehnköpfigen zum König.
3.276.39
दशग्रीवश्चदैत्यानां दानवानां बलोत्कटः ।
आक्रम्य रत्नान्यहरत्कामरूपी विहंगम ॥ ३.२७६.३९ ॥
Daśagrīva, der mächtigste unter den Daityas und Dānavas, griff an und raubte die Juwelen; er konnte nach Belieben jede Gestalt annehmen, o Vogel.
3.276.40
रावयामास लोकान्यत्तस्माद्रावण उच्यते ।
दशग्रीवः कामबलो देवानां भयमादधत् ॥ ३.२७६.४० ॥
Weil er die Welten zum Schreien brachte, heißt er Rāvaṇa. Der Zehnhalsige, dessen Kraft nach Willen wirkt, flößte den Göttern Furcht ein.