مهابهاراتا · أدهيايا 3.280
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.280.1
सखा दशरथस्यासीज्जटायुररुणात्मजः ।
गृध्रराजो महावीरः संपातिर्यस्य सोदरः ॥ ३.२८०.१ ॥
كان جاتايو ابن أَرُنا صديقًا لداشاراثا. كان ملك النسور، بطلًا عظيمًا، وكان أخوه سامباتي.
3.280.2
स ददर्श तदा सीतां रावणाङ्कगतां स्नुषाम् ।
सक्रोधोऽभ्यद्रवत्पक्षी रावणं राक्षसेश्वरम् ॥ ३.२८०.२ ॥
عندئذٍ رأى سيتا، كنّته، جالسةً في حجر راڤانا؛ فاندفع الطائر غاضبًا نحو راڤانا، سيد الراكشاسا.
3.280.3
अथैनमब्रवीद्गृध्रो मुञ्चमुञ्चेति मैथिलीम् ।
ध्रियमाणे मयि कथं हरिष्यसि निशाचर ॥ ३.२८०.३ ॥
فقال له النسر: «أطلقها، أطلقها يا مايثيلي! ما دمتُ حيًّا، فكيف تحملها، يا جوّاب الليل؟»
3.280.4
न हि मे मोक्ष्यसे जीवन्यदि नोत्सृजसे वधूम् ।
उक्त्वैवं राक्षसेन्द्रं तं चकर्त नखरैर्भृशम् ॥ ३.२८०.४ ॥
«إن لم تُطلق الكنّة، فلن تنجو مني ما دمتُ حيًّا». وقال هذا، ثم مزّق سيد الراكشاسا بمخالبه تمزيقًا شديدًا.
3.280.5
पक्षतुण्डप्रहारैश्च शतशो जर्जरीकृतम् ।
चक्षार रुधिरं भूरि गिरिः प्रस्रवणैरिव ॥ ३.२८०.५ ॥
وقد أوهنته مئات الضربات من الأجنحة والمنقار، فسال منه دمٌ كثير كجبلٍ تتفجر منه العيون.
3.280.6
स वध्यमानो गृध्रेण रामप्रियहितैषिणा ।
खड्गमादाय चिच्छेद भुजौ तस्य पतत्रिणः ॥ ३.२८०.६ ॥
وقد أصابه النسرُ، الذي يتمنى لراما الخير والفرح، فأخذ سيفًا وقطع ذراعي ذلك ذي الجناح.
3.280.7
निहत्य गृध्रराजं स भिन्नाभ्रशिखरोपमम् ।
ऊर्ध्वमाचक्रमे सीतां गृहीत्वाऽङ्केन राक्षसः ॥ ३.२८०.७ ॥
بعد أن قتل ملك النسور، صعد الراكشاسا كقمة جبل شقّتها السحب، حاملًا سيتا في حِجره.
3.280.8
यत्र यत्र तु वैदेही पश्यत्याश्रममण्डलम् ।
सरो वा सरितो वाऽपि तत्र मुञ्चति भूषणम् ॥ ३.२८०.८ ॥
حيثما رأت فايدهي حلقة من الصوامع أو بحيرة أو نهرًا، أسقطت هناك حليةً.
3.280.9
सा ददर्श गिरिप्रस्थे पञ्च वानरपुङ्गवान् ।
तत्र वासो महद्दिव्यमुत्ससर्ज मनस्विनी ॥ ३.२८०.९ ॥
رأت خمسة من خيرة القرود على هضبة الجبل؛ وهناك ألقت المرأة ذات العزيمة ثوبًا إلهيًا عظيمًا.
3.280.10
तत्तेषां वानरेन्द्राणां पपात पवनोद्धतम् ।
मध्ये सुपीतं पञ्चानां विद्युन्मेघान्तरे यथा ॥ ३.२८०.१० ॥
سقط ذلك الثوب، وقد هزّته الريح، في وسط أولئك الأمراء الخمسة من القرود، كضوء أصفر يسقط بين البرق والسحاب.
3.280.11
अचिरेणातिचक्राम खेचरः खे चरन्निव ।
ददर्शाथ पुरीं रम्यां बहुद्वारां मनोरमाम् ॥ ३.२८०.११ ॥
عبر الطائر في السماء سريعًا، كأنه يتحرك في الجو، ثم أبصر المدينة الجميلة الساحرة ذات الأبواب الكثيرة.
3.280.12
प्राकारवप्रसंबाधां निर्मितां विश्वकर्मणा ।
प्रविवेश पुरीं लङ्कां ससीतो राक्षसेश्वरः ॥ ३.२८०.१२ ॥
دخل سيد الراكشاسا مدينة لانكا، المكتظة بالأسوار والحصون، التي بناها فيشفاكارمان، ومعه سيتا.
3.280.13
एवं हृतायां वैदेह्यां रामो हत्वा महामृगम् ।
निवृत्तो ददृशे दूराद्भ्रातरं लक्ष्मणं तदा ॥ ३.२८०.१३ ॥
وهكذا، لمّا سُلبت فايدهي، رأى راما، بعد أن قتل الغزال العظيم وهو عائد، أخاه لاكشمانا من بعيد.
3.280.14
कथमुत्सृज्य वैदेहीं वने राक्षससेविते ।
इति तं भ्रातरं दृष्ट्वा प्राप्तोऽसीति व्यगर्हयत् ॥ ३.२८०.१४ ॥
«كيف جئت بعد أن تركت فايدهي في هذه الغابة التي يرتادها الراكشاسا؟» وهكذا، لما رأى أخاه، لامه.
3.280.15
मृगरूपधरेणाथ रक्षसा सोपकर्षणम् ।
भ्रातुरागमनं चैवाचिन्तयन्पर्यतप्यत ॥ ३.२८०.१५ ॥
وإذ فكّر في اختطاف الراكشاسا الذي اتخذ هيئة الغزال، وفي قدوم أخيه، تعذّب كثيرًا.
3.280.16
गर्हयन्नेव रामस्तु त्वरितस्तं समासदत् ।
अपि जीवति वैदेहीमिति पश्यामि लक्ष्मण ॥ ३.२८०.१६ ॥
وبينما كان يلومه، أسرع راما إليه وقال: «يا لاكشمانا، أتراها فايدهي ما زالت حيّة؟»
3.280.17
तस्य तत्सर्वमाचख्यौ सीताया लक्ष्मणो वचः ।
यदुक्तवत्यसदृशं वैदेही पश्चिमं वचः ॥ ३.२८०.१७ ॥
فأخبره لاكشمانا بكل ما قالته سيتا، كلماتها الأخيرة غير اللائقة.
3.280.18
दह्यमानेन तु हृदा रामोऽभ्यपतदाश्रमम् ।
स ददर्श तदा गृध्रं निहतं पर्वतोपमम् ॥ ३.२८०.१८ ॥
وبقلبٍ يحترق، اندفع راما نحو الصومعة، فرأى هناك نسرًا مقتولًا كالجبل.
3.280.19
राक्षसं शङ्कमानस्तं विकृष्य बलवद्धनुः ।
अभ्यधावत काकुत्स्थस्ततस्तं सह लक्ष्मणः ॥ ३.२८०.१९ ॥
فاشتبه في ذلك الراكشاسا، فشدّ راما من نسل كاكوتستا قوسه القوية واندفع نحوه مع لاكشمانا.
3.280.20
स तावुवाच तेजस्वी सहितौ रामलक्ष्मणौ ।
गृध्रराजोस्मि भद्रं वां सखा दशरथस्य वै ॥ ३.२८०.२० ॥
قال ذلك المتألق لراما ولاكشمانا الواقفين معًا: «أنا ملك النسور. فليكن الخير لكما. أنا صديق داشاراثا.»
3.280.21
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा संगृह्य धनुषी शुभे ।
कोयं पितरमस्माकं नाम्नाऽऽहेत्यूचतुश्च तौ ॥ ३.२८०.२१ ॥
فلما سمعا كلامه أمسكا قوسيهما الجميلين وقالا: «من هذا الذي ينادي أبانا باسمه؟»
3.280.22
ततो ददृशतुस्तौ तं छिन्नपक्षद्वयं खगम् ।
तयोः शशंस गृध्रस्तु सीतार्थे रावणाद्वधम् ॥ ३.२८०.२२ ॥
ثم رأى الاثنان الطائر وقد قُطع جناحاه، فأخبرهما النسر بأن راڤانا قتله من أجل سيتا.
3.280.23
अपृच्छद्राघवो गृध्रं रावणः कां दिशं गतः ।
तस्य गृध्रः शिरःकम्पैराचचक्षे ममार च ॥ ३.२८०.२३ ॥
سأل راغافا النسر: «إلى أي اتجاه ذهب راڤانا؟» فأشار النسر بهزّ رأسه إلى الطريق ثم مات.
3.280.24
दक्षिणामिति काकुत्स्थो विदित्वाऽस्य तदिङ्गितम् ।
संस्कारं लम्भयामास सखायं पूजयन्पितुः ॥ ३.२८०.२४ ॥
فهم كاكوتستا من إشارته أنها «الجنوب»، فأكرم صديق أبيه وأمر بإقامة طقوس الجنازة له.
3.280.25
ततो दृष्ट्वाऽऽश्रमपदं व्यपविद्धबृसीकटम् ।
विध्वस्तकलशं शून्यं गोमायुशतसंकुलम् ॥ ३.२८०.२५ ॥
فلما رأوا المأوى المقدس، وقد تبعثرت حصره من العشب وانقلبت جراره المكسورة، خاليًا يعج بمئات بنات آوى،
3.280.26
दुःखशोकसमाविष्टौ वैदेहीहरणार्दितौ ।
जग्मतुर्दण्डकारण्यं दक्षिणेन परंतपौ ॥ ३.२८०.२६ ॥
غمرهما الحزن والأسى، وأنهكهما اختطاف فيدهي، فمضى البطلان مُحرقا الأعداء جنوبًا نحو غابة دندكا.
3.280.27
वने महति तस्मिंस्तु रामः सौमित्रिणा सह ।
ददर्श मृगयूथानि द्रवमाणानि सर्वशः ॥ ३.२८०.२७ ॥
في ذلك الغابة الواسعة رأى راما مع سوميتري قطعانًا من الغزلان تفر من كل جانب.
3.280.28
शब्दं च घोरं सत्वानां दावाग्नरिव वर्धतः ।
अपश्येतां मुहूर्ताच्च कबन्धं घोरदर्शनम् ॥ ३.२८०.२८ ॥
وإذ سمعا صوتًا مروعًا من الكائنات يتصاعد كحريق الغابة، رأيا بعد لحظة كبندها ذا المنظر الرهيب.
3.280.29
मेघपर्वतसंकाशं सालस्कन्धं महाभुजम् ।
उरोगतविशालाक्षं महोदरमहामुखम् ॥ ३.२८०.२९ ॥
كان كالغيمة أو الجبل، بكتفين كجذوع شجر السال وذراعين عظيمتين، وعينين واسعتين في صدره، وبطن ضخم وفم هائل.
3.280.30
यदृच्छयाथ तद्रक्षः करे जग्राह लक्ष्मणम् ।
विषादमगमत्सद्यः सौमित्रिरथ भारत ॥ ३.२८०.३० ॥
ثم أمسك ذلك الرakshasa بالمصادفة لاكشمانا بيده، فوقع سوميتري على الفور في اليأس، يا بهارata.
3.280.31
स राममभिसंप्रेक्ष्य कृष्यते येन तन्मुखम् ।
विषण्णश्चाब्रवीद्रामं पश्यावस्थामिमां मम ॥ ३.२८०.३१ ॥
فنظر إلى راما، والوجه الذي كان يُسحب نحوه، وقال حزينًا لراما: انظر إلى حالي هذه.
3.280.32
हरणं चैव वैदेह्या मम चायमुपप्लवः ।
राज्यभ्रंशश्च भवतस्तातस्य मरणं तथा ॥ ३.२८०.३२ ॥
اختطاف فايدهي، وهذه نكبتي، وفقدان مملكتك، وكذلك موت أبينا.
3.280.33
नाहं त्वां सह वैदेह्या समेतं कोसलागतम् ।
द्रक्ष्यामि प्रथिते राज्ये पितृपैतामहे स्थितम् ॥ ३.२८०.३३ ॥
لن أراك متحدًا مع فايدهي، عائدًا إلى كوسالا، مستقرًا في المملكة المشهورة لآبائك وأجدادك.
3.280.34
द्रक्ष्यन्त्यार्यस्य धन्या ये कुशलाजशमीदलैः ।
अभिषिक्तस्य वदनं सोमं शान्तघनं यथा ॥ ३.२८०.३४ ॥
سعداء من سيرون وجه النبيل المسوح بعشب كوشا وأوراق أجاشامي، كالقمر بين غيوم هادئة.
3.280.35
एवं बहुविधं धीमान्विललाप स लक्ष्मणः ।
तमुवाचाथ काकुत्स्थः संभ्रमेष्वप्यसंभ्रमः ॥ ३.२८०.३५ ॥
هكذا ناح لاكشمانا الحكيم بأشكال شتى. فقال له كاكوتستها، الذي لا يضطرب حتى في الشدائد.
3.280.36
मा विषीद नरव्याघ्र नैष कश्चिन्मयि स्थिते ।
शक्तो धर्षयितुं वीर सुमित्रानन्दवर्धन।
छिन्ध्यस्य दक्षिणं बाहुं छिन्नः सव्यो मया भुजः ॥ ३.२८०.३६ ॥
لا تحزن يا نمر الرجال؛ ما دمت أنا واقفًا، لا يستطيع أحد أن يهاجمك. أيها البطل، يا من تزيد فرح ابن سومترا، اقطع ذراعه اليمنى؛ فقد قطعت أنا يده اليسرى.
3.280.37
इत्येवं वदता तस्य भुजो रामेण पातितः ।
खड्गेन भृशतीक्ष्णेन निकृत्तस्तिलकाण्डवत् ॥ ३.२८०.३७ ॥
وبينما كان يتكلم هكذا، أسقط راما ذراعه؛ فقُطعت بسيف حادّ جدًا وسقطت كساق السمسم.
3.280.38
ततोऽस्य दक्षिणं बाहुं खड्गेनाजघ्निवान्बली ।
सौमित्रिरपि संप्रेक्ष्य भ्रातरं राघवं स्थितम् ॥ ३.२८०.३८ ॥
ثم ضرب السعيد سوميتري (لاكشمانا) أيضًا ذراعه اليمنى بالسيف، إذ رأى أخاه راغافا (راما) واقفًا.
3.280.39
पुनर्जघान पार्श्वे वै तद्रक्षो लक्ष्मणो भृशम् ।
गतासुरपतद्भूमौ कबन्धः सुमहांस्ततः ॥ ३.२८०.३९ ॥
ضرب لاكشمانا الشيطان مرة أخرى بشدة على جانبه؛ فسقط كابандها الضخم بلا حياة على الأرض.
3.280.40
तस्य देहाद्विनिःसृत्य पुरुषो दिव्यदर्शनः ।
ददृशे दिवमास्थाय दिवि सूर्य इव ज्वलन् ॥ ३.२८०.४० ॥
خرج من جسده رجل ذو هيئة إلهية؛ وارتفع إلى السماء، فتلألأ فيها كالشمس.
3.280.41
पप्रच्छ रामस्तं वाग्मी कस्त्वं प्रब्रूहि पृच्छतः ।
कामया किमिदं चित्रमाश्चर्यं प्रतिभाति मे ॥ ३.२८०.४१ ॥
سأله راما الفصيح: "من أنت؟ أخبرني أنا السائل. ما هذه العجيبة الغريبة التي تبدو لي؟"
3.280.42
तस्याचचक्षे गन्धर्वो विश्वावसुरहं नृप ।
प्राप्तो ब्राह्मणशापेन योनिं राक्षससेविताम् ॥ ३.२८०.४२ ॥
أعلن له: "أيها الملك، أنا الغاندهارفا فيشفافاسو. بلعنة برهمي بلغت ولادةً يرتادها الشياطين."
3.280.43
रावणेन हृता सीता लङ्कायां संनिवेशिता ।
सुग्रीवमभिगच्छस्व स ते साह्यं करिष्यति ॥ ३.२८०.४३ ॥
اختطف راوانا سيتا وحبسها في لانكا. اذهب إلى سوغريفا، فسيساعدك.
3.280.44
एषा पम्पा शिवजला हंसकारण्डवायुता ।
ऋश्यमूकस्य शैलस्य संनिकर्षे तटाकिनी ॥ ३.२८०.४४ ॥
هذه بامبا، ذات مياه مباركة، مليئة بالبجع والبط، بحيرة قرب جبل ريشيامُوكا.
3.280.45
वसते तत्र सुग्रीवश्चतुर्भिः सचिवैः सह ।
भ्राता वानरराजस्य वालिनो हेममालिनः ॥ ३.२८०.४५ ॥
هناك يقيم سوغريفا مع أربعة وزراء. وهو أخو فالين ملك القرود الذي يلبس قلادة ذهبية.
3.280.46
तेन त्वं सह संगम्य दुःखमूलं निवेदय ।
समानशीलो भवतः साहाय्यं स करिष्यति ॥ ३.२८०.४६ ॥
التقِ به وأخبره بجذر حزنك. هو على طبعك نفسه، وسيقدّم لك العون.
3.280.47
एतावच्छक्यमस्माभिर्वक्तुं द्रष्टासि जानकीम् ।
ध्रुवं वानरराजस्य विदितो रावणालयः ॥ ३.२८०.४७ ॥
هذا القدر فقط نستطيع قوله: ستبصر جانكي. ملك القرود يعرف بالتأكيد مسكن راوانا.
3.280.48
इत्युक्त्वाऽन्तर्हितो दिव्यः पुरुषः स महाप्रभः ।
विस्मयं जग्मतुश्चोभौ प्रवीरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ३.२८०.४८ ॥
وبعد أن قال ذلك، اختفى ذلك الكائن الإلهي عظيم البهاء، وامتلأ البطلان راما ولاكشمانا عجبًا.