ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.280
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.280.1
सखा दशरथस्यासीज्जटायुररुणात्मजः ।
गृध्रराजो महावीरः संपातिर्यस्य सोदरः ॥ ३.२८०.१ ॥
ಅರುಣನ ಮಗನಾದ ಜಟಾಯು ದಶರಥನ ಮಿತ್ರನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಗೃಧ್ರರಾಜ, ಮಹಾವೀರ; ಅವನ ಸಹೋದರ ಸಂಪಾತಿ.
3.280.2
स ददर्श तदा सीतां रावणाङ्कगतां स्नुषाम् ।
सक्रोधोऽभ्यद्रवत्पक्षी रावणं राक्षसेश्वरम् ॥ ३.२८०.२ ॥
ಆಗ ಅವನು ರಾವಣನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿದ್ದ ಸೀತೆಯನ್ನು, ತನ್ನ ಸೊಸೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಕೋಪದಿಂದ ಆ ಪಕ್ಷಿ ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರ ರಾವಣನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿತು.
3.280.3
अथैनमब्रवीद्गृध्रो मुञ्चमुञ्चेति मैथिलीम् ।
ध्रियमाणे मयि कथं हरिष्यसि निशाचर ॥ ३.२८०.३ ॥
ಆಗ ಆ ಗೃಧ್ರ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿತು, 'ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು ಬಿಡು, ಬಿಡು! ನಾನು ಜೀವಂತವಿರುವಾಗ ಅವಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಒಯ್ಯುವೆ, ರಾತ್ರಿ ಅಲೆಯುವವನೇ?'
3.280.4
न हि मे मोक्ष्यसे जीवन्यदि नोत्सृजसे वधूम् ।
उक्त्वैवं राक्षसेन्द्रं तं चकर्त नखरैर्भृशम् ॥ ३.२८०.४ ॥
ನೀನು ಸೊಸೆಯನ್ನು ಬಿಡದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಬದುಕಿರುವವರೆಗೆ ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರೆ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅದು ಆ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನನ್ನು ಉಗುರುಗಳಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹರಿದಿತು.
3.280.5
पक्षतुण्डप्रहारैश्च शतशो जर्जरीकृतम् ।
चक्षार रुधिरं भूरि गिरिः प्रस्रवणैरिव ॥ ३.२८०.५ ॥
ರೆಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಕೊಕ್ಕಿನ ನೂರಾರು ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಜರ್ಜರಿತನಾದ ಅವನು, ಝರಿಗಳಿರುವ ಬೆಟ್ಟದಂತೆ ಬಹಳ ರಕ್ತ ಸುರಿಸಿದನು.
3.280.6
स वध्यमानो गृध्रेण रामप्रियहितैषिणा ।
खड्गमादाय चिच्छेद भुजौ तस्य पतत्रिणः ॥ ३.२८०.६ ॥
ರಾಮನ ಪ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವ ಆ ಗೃಧ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು, ಕತ್ತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆ ಪಕ್ಷಿಯ ಎರಡೂ ಭುಜಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
3.280.7
निहत्य गृध्रराजं स भिन्नाभ्रशिखरोपमम् ।
ऊर्ध्वमाचक्रमे सीतां गृहीत्वाऽङ्केन राक्षसः ॥ ३.२८०.७ ॥
ಗೃಧ್ರರಾಜನನ್ನು ಕೊಂದು, ಸೀಳಿದ ಮೋಡದ ಶಿಖರದಂತಿದ್ದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಮಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿದನು.
3.280.8
यत्र यत्र तु वैदेही पश्यत्याश्रममण्डलम् ।
सरो वा सरितो वाऽपि तत्र मुञ्चति भूषणम् ॥ ३.२८०.८ ॥
ವೈದೇಹಿ ಆಶ್ರಮಗಳ ವೃಂದವನ್ನೋ, ಸರೋವರವನ್ನೋ, ನದಿಯನ್ನೋ ಎಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಾಳೋ, ಅಲ್ಲಿ ಆಭರಣವನ್ನು ಬಿಸಾಡುತ್ತಾಳೆ.
3.280.9
सा ददर्श गिरिप्रस्थे पञ्च वानरपुङ्गवान् ।
तत्र वासो महद्दिव्यमुत्ससर्ज मनस्विनी ॥ ३.२८०.९ ॥
ಅವಳು ಪರ್ವತ ಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿ ಐದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾನರರನ್ನು ಕಂಡಳು; ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮನಸ್ವಿನಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಸಾಡಿದಳು.
3.280.10
तत्तेषां वानरेन्द्राणां पपात पवनोद्धतम् ।
मध्ये सुपीतं पञ्चानां विद्युन्मेघान्तरे यथा ॥ ३.२८०.१० ॥
ಗಾಳಿಯಿಂದ ತೂರಲ್ಪಟ್ಟ ಅದು ಆ ಐವರು ವಾನರೇಂದ್ರರ ನಡುವೆ ಬಿದ್ದಿತು; ಮಿಂಚು ಮತ್ತು ಮೋಡದ ನಡುವೆ ಹಳದಿ ಬೆಳಕು ಬಿದ್ದಂತೆ.
3.280.11
अचिरेणातिचक्राम खेचरः खे चरन्निव ।
ददर्शाथ पुरीं रम्यां बहुद्वारां मनोरमाम् ॥ ३.२८०.११ ॥
ಆಕಾಶಚಾರಿ ಅವನು ಬೇಗನೆ ದಾಟಿದನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನಂತೆ; ನಂತರ ಅನೇಕ ದ್ವಾರಗಳ ರಮ್ಯ, ಮನೋಹರ ನಗರವನ್ನು ಕಂಡನು.
3.280.12
प्राकारवप्रसंबाधां निर्मितां विश्वकर्मणा ।
प्रविवेश पुरीं लङ्कां ससीतो राक्षसेश्वरः ॥ ३.२८०.१२ ॥
ಪ್ರಾಕಾರ ಮತ್ತು ವಪ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಲಂಕಾ ನಗರವನ್ನು ಸೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
3.280.13
एवं हृतायां वैदेह्यां रामो हत्वा महामृगम् ।
निवृत्तो ददृशे दूराद्भ्रातरं लक्ष्मणं तदा ॥ ३.२८०.१३ ॥
ಹೀಗೆ ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದಾಗ, ರಾಮನು ಆ ಮಹಾಮೃಗವನ್ನು ಕೊಂದು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾ ದೂರದಿಂದ ತನ್ನ ತಮ್ಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಕಂಡನು.
3.280.14
कथमुत्सृज्य वैदेहीं वने राक्षससेविते ।
इति तं भ्रातरं दृष्ट्वा प्राप्तोऽसीति व्यगर्हयत् ॥ ३.२८०.१४ ॥
"ರಾಕ್ಷಸರು ಸೇವಿಸುವ ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೀನು ಹೇಗೆ ಬಂದೆ?" ಎಂದು ತಮ್ಮನನ್ನು ಕಂಡು ಅವನನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದನು.
3.280.15
मृगरूपधरेणाथ रक्षसा सोपकर्षणम् ।
भ्रातुरागमनं चैवाचिन्तयन्पर्यतप्यत ॥ ३.२८०.१५ ॥
ಮೃಗರೂಪ ಧರಿಸಿದ ರಾಕ್ಷಸನ ಅಪಹರಣವನ್ನೂ, ತಮ್ಮನ ಆಗಮನವನ್ನೂ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಬಹಳ ಸಂಕಟಪಟ್ಟನು.
3.280.16
गर्हयन्नेव रामस्तु त्वरितस्तं समासदत् ।
अपि जीवति वैदेहीमिति पश्यामि लक्ष्मण ॥ ३.२८०.१६ ॥
ರಾಮನು ಅವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಲೇ ಬೇಗನೆ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, "ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ವೈದೇಹಿ ಇನ್ನೂ ಬದುಕಿದ್ದಾಳೋ ಎಂದು ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದನು.
3.280.17
तस्य तत्सर्वमाचख्यौ सीताया लक्ष्मणो वचः ।
यदुक्तवत्यसदृशं वैदेही पश्चिमं वचः ॥ ३.२८०.१७ ॥
ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಸೀತೆಯು ಹೇಳಿದ ಆ ಎಲ್ಲ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದನು; ವೈದೇಹಿ ಅನುಚಿತವಾಗಿ, ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳವು.
3.280.18
दह्यमानेन तु हृदा रामोऽभ्यपतदाश्रमम् ।
स ददर्श तदा गृध्रं निहतं पर्वतोपमम् ॥ ३.२८०.१८ ॥
ಹೃದಯ ಉರಿಯುತ್ತಿರಲು ರಾಮನು ಆಶ್ರಮದ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು; ಆಗ ಪರ್ವತದಂತಿದ್ದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಹದ್ದನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
3.280.19
राक्षसं शङ्कमानस्तं विकृष्य बलवद्धनुः ।
अभ्यधावत काकुत्स्थस्ततस्तं सह लक्ष्मणः ॥ ३.२८०.१९ ॥
ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಸಂದೇಹಿಸಿ, ಬಲವಾದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು, ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
3.280.20
स तावुवाच तेजस्वी सहितौ रामलक्ष्मणौ ।
गृध्रराजोस्मि भद्रं वां सखा दशरथस्य वै ॥ ३.२८०.२० ॥
ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಗೃಧ್ರರಾಜ. ನಿಮಗಿಬ್ಬರಿಗೂ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ನಾನು ದಶರಥನ ಗೆಳೆಯ.'
3.280.21
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा संगृह्य धनुषी शुभे ।
कोयं पितरमस्माकं नाम्नाऽऽहेत्यूचतुश्च तौ ॥ ३.२८०.२१ ॥
ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಸುಂದರ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು 'ನಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಹೆಸರಿಡಿದು ಕರೆಯುವ ಇವನು ಯಾರು?' ಎಂದರು.
3.280.22
ततो ददृशतुस्तौ तं छिन्नपक्षद्वयं खगम् ।
तयोः शशंस गृध्रस्तु सीतार्थे रावणाद्वधम् ॥ ३.२८०.२२ ॥
ನಂತರ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಎರಡೂ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಆಗ ಗೃಧ್ರನು ಸೀತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ರಾವಣನು ತನ್ನನ್ನು ವಧಿಸಿದ್ದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
3.280.23
अपृच्छद्राघवो गृध्रं रावणः कां दिशं गतः ।
तस्य गृध्रः शिरःकम्पैराचचक्षे ममार च ॥ ३.२८०.२३ ॥
ರಾಘವನು ಗೃಧ್ರನನ್ನು ಕೇಳಿದನು - 'ರಾವಣನು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋದನು?' ಗೃಧ್ರನು ತಲೆ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ ಸತ್ತನು.
3.280.24
दक्षिणामिति काकुत्स्थो विदित्वाऽस्य तदिङ्गितम् ।
संस्कारं लम्भयामास सखायं पूजयन्पितुः ॥ ३.२८०.२४ ॥
'ದಕ್ಷಿಣ' ಎಂದು ಅವನ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಅರಿತ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು, ತಂದೆಯ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಅವನ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
3.280.25
ततो दृष्ट्वाऽऽश्रमपदं व्यपविद्धबृसीकटम् ।
विध्वस्तकलशं शून्यं गोमायुशतसंकुलम् ॥ ३.२८०.२५ ॥
ನಂತರ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾದ ಹುಲ್ಲಿನ ಚಾಪೆಗಳು, ಒಡೆದು ಬಿದ್ದ ಕಲಶಗಳಿದ್ದ, ಶೂನ್ಯವಾಗಿದ್ದ, ನೂರಾರು ನರಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ.
3.280.26
दुःखशोकसमाविष्टौ वैदेहीहरणार्दितौ ।
जग्मतुर्दण्डकारण्यं दक्षिणेन परंतपौ ॥ ३.२८०.२६ ॥
ದುಃಖ ಶೋಕಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದವರಾಗಿ, ವೈದೇಹಿಯ ಅಪಹರಣದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ದಂಡಕಾರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
3.280.27
वने महति तस्मिंस्तु रामः सौमित्रिणा सह ।
ददर्श मृगयूथानि द्रवमाणानि सर्वशः ॥ ३.२८०.२७ ॥
ಆ ವಿಶಾಲ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಸೌಮಿತ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಜಿಂಕೆಗಳ ಹಿಂಡುಗಳನ್ನು ಕಂಡನು.
3.280.28
शब्दं च घोरं सत्वानां दावाग्नरिव वर्धतः ।
अपश्येतां मुहूर्ताच्च कबन्धं घोरदर्शनम् ॥ ३.२८०.२८ ॥
ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನಂತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಭಯಂಕರ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ನಂತರ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಭಯಾನಕ ರೂಪದ ಕಬಂಧನನ್ನು ಕಂಡರು.
3.280.29
मेघपर्वतसंकाशं सालस्कन्धं महाभुजम् ।
उरोगतविशालाक्षं महोदरमहामुखम् ॥ ३.२८०.२९ ॥
ಅವನು ಮೇಘ ಮತ್ತು ಪರ್ವತದಂತೆ, ಸಾಲವೃಕ್ಷದ ಭುಜಗಳುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಮಹಾಭುಜನಾಗಿ, ಎದೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ, ದೊಡ್ಡ ಹೊಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಬಾಯಿಯವನಾಗಿದ್ದ.
3.280.30
यदृच्छयाथ तद्रक्षः करे जग्राह लक्ष्मणम् ।
विषादमगमत्सद्यः सौमित्रिरथ भारत ॥ ३.२८०.३० ॥
ಆಗ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು; ಭಾರತ, ಸೌಮಿತ್ರಿ ತಕ್ಷಣ ವಿಷಾದಕ್ಕೊಳಗಾದನು.
3.280.31
स राममभिसंप्रेक्ष्य कृष्यते येन तन्मुखम् ।
विषण्णश्चाब्रवीद्रामं पश्यावस्थामिमां मम ॥ ३.२८०.३१ ॥
ಅವನು ರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ಎಳೆಯಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ, ದುಃಖಿತನಾಗಿ ರಾಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನನ್ನ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡು.
3.280.32
हरणं चैव वैदेह्या मम चायमुपप्लवः ।
राज्यभ्रंशश्च भवतस्तातस्य मरणं तथा ॥ ३.२८०.३२ ॥
ವೈದೇಹಿಯ ಅಪಹರಣ, ನನ್ನ ಈ ಆಪತ್ತು, ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯನಾಶ ಮತ್ತು ತಂದೆಯ ಮರಣ ಕೂಡ.
3.280.33
नाहं त्वां सह वैदेह्या समेतं कोसलागतम् ।
द्रक्ष्यामि प्रथिते राज्ये पितृपैतामहे स्थितम् ॥ ३.२८०.३३ ॥
ವೈದೇಹಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೋಸಲಕ್ಕೆ ಮರಳಿ, ತಂದೆ ಮುತ್ತಾತರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ನೋಡಲಾರೆ.
3.280.34
द्रक्ष्यन्त्यार्यस्य धन्या ये कुशलाजशमीदलैः ।
अभिषिक्तस्य वदनं सोमं शान्तघनं यथा ॥ ३.२८०.३४ ॥
ಕುಶ, ಅಜಶಮೀ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾದ ಆರ್ಯನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯವಂತರು, ಶಾಂತ ಮೇಘಗಳ ನಡುವೆ ಚಂದ್ರನಂತೆ.
3.280.35
एवं बहुविधं धीमान्विललाप स लक्ष्मणः ।
तमुवाचाथ काकुत्स्थः संभ्रमेष्वप्यसंभ्रमः ॥ ३.२८०.३५ ॥
ಹೀಗೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದನು. ಆಗ ಕ್ಷೋಭೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕದಡದ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.280.36
मा विषीद नरव्याघ्र नैष कश्चिन्मयि स्थिते ।
शक्तो धर्षयितुं वीर सुमित्रानन्दवर्धन।
छिन्ध्यस्य दक्षिणं बाहुं छिन्नः सव्यो मया भुजः ॥ ३.२८०.३६ ॥
ನರವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ದುಃಖಿಸಬೇಡ; ನಾನಿರುವಾಗ ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಲು ಶಕ್ತರಲ್ಲ. ವೀರನೇ, ಸುಮಿತ್ರೆಯ ಆನಂದವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನೇ, ಅವನ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸು; ಎಡಗೈಯನ್ನು ನಾನು ಕತ್ತರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
3.280.37
इत्येवं वदता तस्य भुजो रामेण पातितः ।
खड्गेन भृशतीक्ष्णेन निकृत्तस्तिलकाण्डवत् ॥ ३.२८०.३७ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ತೋಳನ್ನು ರಾಮನು ಕೆಡವಿದನು. ಅತಿ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅದು ಎಳ್ಳಿನ ಕಾಂಡದಂತೆ ಬಿದ್ದಿತು.
3.280.38
ततोऽस्य दक्षिणं बाहुं खड्गेनाजघ्निवान्बली ।
सौमित्रिरपि संप्रेक्ष्य भ्रातरं राघवं स्थितम् ॥ ३.२८०.३८ ॥
ಆಗ ಬಲಿಷ್ಠ ಸೌಮಿತ್ರಿಯೂ (ಲಕ್ಷ್ಮಣನು) ಖಡ್ಗದಿಂದ ಅವನ ಬಲಗೈಗೆ ಹೊಡೆದನು; ನಿಂತಿದ್ದ ಸಹೋದರ ರಾಘವನನ್ನು ಕಂಡನು.
3.280.39
पुनर्जघान पार्श्वे वै तद्रक्षो लक्ष्मणो भृशम् ।
गतासुरपतद्भूमौ कबन्धः सुमहांस्ततः ॥ ३.२८०.३९ ॥
ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಪಕ್ಕೆಲುಬಿಗೆ ಮತ್ತೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು. ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದೆ ಆ ಮಹಾ ಕಬಂಧನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.
3.280.40
तस्य देहाद्विनिःसृत्य पुरुषो दिव्यदर्शनः ।
ददृशे दिवमास्थाय दिवि सूर्य इव ज्वलन् ॥ ३.२८०.४० ॥
ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ದಿವ್ಯ ರೂಪದ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಆಕಾಶವನ್ನೇರಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
3.280.41
पप्रच्छ रामस्तं वाग्मी कस्त्वं प्रब्रूहि पृच्छतः ।
कामया किमिदं चित्रमाश्चर्यं प्रतिभाति मे ॥ ३.२८०.४१ ॥
ವಾಗ್ಮಿಯಾದ ರಾಮನು ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದನು — "ನೀನು ಯಾರು? ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ನನಗೆ ಹೇಳು. ಇದು ಎಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರ, ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವೆನಿಸುತ್ತಿದೆ!"
3.280.42
तस्याचचक्षे गन्धर्वो विश्वावसुरहं नृप ।
प्राप्तो ब्राह्मणशापेन योनिं राक्षससेविताम् ॥ ३.२८०.४२ ॥
ಅವನು ಹೇಳಿದನು — "ಓ ರಾಜನೇ! ನಾನು ವಿಶ್ವಾವಸು ಎಂಬ ಗಂಧರ್ವ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಶಾಪದಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರು ಸೇವಿಸುವ ಯೋನಿಯನ್ನು ಪಡೆದೆ."
3.280.43
रावणेन हृता सीता लङ्कायां संनिवेशिता ।
सुग्रीवमभिगच्छस्व स ते साह्यं करिष्यति ॥ ३.२८०.४३ ॥
ರಾವಣನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ ಲಂಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ನೀನು ಸುಗ್ರೀವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು; ಅವನು ನಿನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವನು.
3.280.44
एषा पम्पा शिवजला हंसकारण्डवायुता ।
ऋश्यमूकस्य शैलस्य संनिकर्षे तटाकिनी ॥ ३.२८०.४४ ॥
ಇದು ಪಂಪಾ ಸರೋವರ; ಅದರ ನೀರು ಶುಭಕರ, ಹಂಸ ಮತ್ತು ಕಾರಂಡವಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಋಶ್ಯಮೂಕ ಪರ್ವತದ ಸಮೀಪದ ಸರೋವರ ಇದು.
3.280.45
वसते तत्र सुग्रीवश्चतुर्भिः सचिवैः सह ।
भ्राता वानरराजस्य वालिनो हेममालिनः ॥ ३.२८०.४५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸುಗ್ರೀವನು ನಾಲ್ಕು ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಚಿನ್ನದ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ ವಾನರರಾಜ ವಾಲಿಯ ಸಹೋದರ.
3.280.46
तेन त्वं सह संगम्य दुःखमूलं निवेदय ।
समानशीलो भवतः साहाय्यं स करिष्यति ॥ ३.२८०.४६ ॥
ಅವನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನ ದುಃಖದ ಮೂಲವನ್ನು ತಿಳಿಸು. ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಸ್ವಭಾವವುಳ್ಳವನು; ಅವನು ನಿನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವನು.
3.280.47
एतावच्छक्यमस्माभिर्वक्तुं द्रष्टासि जानकीम् ।
ध्रुवं वानरराजस्य विदितो रावणालयः ॥ ३.२८०.४७ ॥
ನಾವು ಇಷ್ಟನ್ನೇ ಹೇಳಬಲ್ಲೆವು: ನೀನು ಜಾನಕಿಯನ್ನು ನೋಡುವೆ. ವಾನರರಾಜನಿಗೆ ರಾವಣನ ನಿವಾಸ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದೆ.
3.280.48
इत्युक्त्वाऽन्तर्हितो दिव्यः पुरुषः स महाप्रभः ।
विस्मयं जग्मतुश्चोभौ प्रवीरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ३.२८०.४८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ದಿವ್ಯ ಪುರುಷನು ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು. ಆಗ ಇಬ್ಬರು ವೀರರಾದ ರಾಮ-ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು.