Mahābhārata · Adhyāya 3.289
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.289.1
ततः श्रुत्वाहतं सङ्ख्ये कुम्भकर्णं सहानुगम् ।
प्रहस्तं च महेष्वासं धूम्राक्षं चातितेजसम् ॥ ३.२८९.१ ॥
Habiendo oído que Kumbhakarṇa, junto con sus seguidores, había sido abatido en la batalla, y también el gran arquero Prahasta y el extremadamente brillante Dhūmrākṣa,
3.289.2
पुत्रमिनद्रजितं वीरं रावणः प्रत्यभाषत ।
जहिरामममित्रघ्न सुग्रीवं च सलक्ष्मणम् ॥ ३.२८९.२ ॥
Rāvaṇa respondió a su valiente hijo Indrajit: «Abate a Rāma, matador de enemigos, y a Sugrīva junto con Lakṣmaṇa.»
3.289.3
त्वया हि मम सत्पुत्र यशो दीप्तमुपार्जितम् ।
जित्वावज्रधरं सङ्ख्ये सहस्राक्षं शचीपतिम् ॥ ३.२८९.३ ॥
¡Oh buen hijo! Por ti se ha ganado para mí una gloria resplandeciente, pues en la batalla venciste al portador del rayo, el de mil ojos, señor de Śacī.
3.289.4
अन्तर्हितः प्रकाशो वा दिव्यैर्दत्तवरैः शरैः ।
जहि शत्रूनमित्रघ्न मम शस्त्रभृतांवर ॥ ३.२८९.४ ॥
Estén ocultos o a la vista, abate a los enemigos con flechas divinas obtenidas por dones; ¡oh matador de enemigos, el mejor de mis portadores de armas!
3.289.5
रामलक्ष्मणसुग्रीवाः शरस्पर्शं न तेऽनघ ।
समर्थाः प्रतिसोढुं च कुतस्तदनुयायिनः ॥ ३.२८९.५ ॥
¡Oh intachable! Rāma, Lakṣmaṇa y Sugrīva no son capaces ni de soportar el contacto de tus flechas; ¿cuánto menos, entonces, sus seguidores?
3.289.6
अगता या प्रहस्तेन कुम्भकर्णेन चानघ ।
खरस्यापचितिः सङ्ख्ये तां गच्छ त्वे महाभुज ॥ ३.२८९.६ ॥
¡Oh intachable! La venganza por Khara que no fue cumplida por Prahasta ni por Kumbhakarṇa, esa venganza en la batalla. Ve, ¡oh de poderosos brazos!, y cúmplela.
3.289.7
त्वमद्य निशितैर्बाणैर्हत्वा शत्रून्ससैनिकान् ।
प्रतिनन्दय मां पुत्र पुरा जित्वेव वासवम् ॥ ३.२८९.७ ॥
Hijo, hoy, con flechas afiladas, mata a los enemigos junto con sus soldados y alégrame a cambio, como antes venciste a Vāsava.
3.289.8
इत्युक्तः स तथेत्युक्त्वा रथमास्थाय दंशिथः ।
प्रययाविन्द्रजिद्राजंस्तूर्णमायोधनं प्रति ॥ ३.२८९.८ ॥
Así exhortado, respondió: «Sea así», y subiendo a su carro, el acorazado Indrajit, oh rey, partió raudo hacia el campo de batalla.
3.289.9
ततो विश्राव्य विस्पष्टं नाम राक्षसपुङ्गवः ।
आह्वयामास समरे लक्ष्मणं शुभलक्षणम् ॥ ३.२८९.९ ॥
Entonces el mejor de los rākṣasas, proclamando claramente su nombre, desafió en batalla a Lakṣmaṇa, el de auspiciosas marcas.
3.289.10
तं लक्ष्मणोऽभ्यधावच्च प्रगृह्य सशरं धनुः ।
त्रासयंस्तलघोषेण सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ॥ ३.२८९.१० ॥
Lakṣmaṇa se lanzó contra él, tomando su arco con una flecha, aterrándolo con el chasquido de su palma, como un león se abalanza sobre un pequeño ciervo.
3.289.11
तयोः समभवद्युद्धं सुमहज्जयगृद्धिनोः ।
दिव्यास्त्रविदुपोस्तीव्रमन्योन्यस्पर्धिनोस्तदा ॥ ३.२८९.११ ॥
Entonces surgió entre los dos, ávidos de victoria, conocedores de las armas divinas y rivalizando entre sí, una batalla muy grande y feroz.
3.289.12
रावणिस्तु यदा नैनं विशेषयति सायकैः ।
ततो गुरुतरं यत्नमातिष्ठद्बलिनां वरः ॥ ३.२८९.१२ ॥
Pero cuando Rāvaṇi (Indrajit) no logró dominarlo con sus flechas, entonces el mejor de los poderosos emprendió un esfuerzo mucho mayor.
3.289.13
तत एवं महावेगैरर्दयामास तोमरैः ।
तानागतान्स चिच्छेद सौमित्रिर्निशितैः शरैः ॥ ३.२८९.१३ ॥
Entonces, con gran velocidad, los hostigó con lanzas; Saumitri cortó con agudas flechas las que llegaban.
3.289.14
ते निकृत्ताः शरैस्तीक्ष्णैर्न्यपतन्धरणीतले ।
साधका रावणेराजौ शतशः शकलीकृताः ॥ ३.२८९.१४ ॥
Cortados por las agudas flechas, aquellos seguidores de Rāvaṇi cayeron al suelo en la batalla, hechos cientos de pedazos.
3.289.15
तमङ्गदो वालिसुतः श्रीमानुद्यम्य पादपम् ।
अभिद्रुत्य महावेगस्ताडयामास मूर्धनि ॥ ३.२८९.१५ ॥
Aṅgada, el glorioso hijo de Vālin, levantó un árbol, se abalanzó sobre él con gran velocidad y lo golpeó en la cabeza.
3.289.16
तस्येन्द्रजिदसंभ्रान्तः प्रासेनोरसि वीर्यवान् ।
प्रहर्तुमैच्छत्तं चास्य प्रासं चिच्छेद लक्ष्मणः ॥ ३.२८९.१६ ॥
Sin inmutarse por aquel golpe, el poderoso Indrajit quiso herir su pecho con una jabalina; pero Lakṣmaṇa cortó esa jabalina.
3.289.17
तमभ्याशगतं वीरमङ्गदं रावणात्मजः ।
गदयाऽताडयत्सव्ये पार्श्वेवानरपुङ्गवम् ॥ ३.२८९.१७ ॥
El hijo de Rāvaṇa golpeó con una maza, en el flanco izquierdo, a aquel héroe Aṅgada que se había acercado, el mejor de los monos.
3.289.18
तमचिन्त्य प्रहारं स बलवान्वालिनः सुतः ।
ससर्जेन्द्रजितः क्रोधात्सालस्कन्धं तथाङ्गदः ॥ ३.२८९.१८ ॥
Sin hacer caso de aquel golpe inesperado, el fuerte hijo de Vālin, Aṅgada, arrojó con ira un tronco de árbol sāla contra Indrajit.
3.289.19
सोऽङ्गदेन रुपोत्सृष्टो वधायेन्द्रजितस्तरुः ।
जघानेन्द्रजितः पार्थ रथं साश्वं ससारथिम् ॥ ३.२८९.१९ ॥
Oh hijo de Pṛthā, el árbol que Aṅgada, con ira, arrojó para matar a Indrajit golpeó a Indrajit y destrozó su carro, con sus caballos y su auriga.
3.289.20
ततो हताश्वात्प्रस्कन्द्य रथात्स हतसारथिः ।
तत्रैवान्तर्दधे राजन्मायया रावणात्मजः ॥ ३.२८९.२० ॥
Entonces, muertos sus caballos y su auriga, el hijo de Rāvaṇa saltó del carro y, oh rey, desapareció allí mismo por ilusión.
3.289.21
अन्तर्हितं विदित्वा तं बहुमायं च राक्षसम् ।
रामस्तं देशमागम्य तत्सैन्यं पर्यरक्षत ॥ ३.२८९.२१ ॥
Sabiendo que el rākṣasa se había ocultado y era muy diestro en ilusiones, Rāma llegó a aquel lugar y protegió por todos lados a su ejército.
3.289.22
स राममुद्दिश्य शरैस्ततो दत्तवरैस्तदा ।
विव्याध सर्वगात्रेषु लक्ष्मणं च महाबलम् ॥ ३.२८९.२२ ॥
Entonces él, que había recibido dones, dirigió sus flechas contra Rāma y atravesó con ellas todo el cuerpo de él y del poderoso Lakṣmaṇa.
3.289.23
तमदृश्यंशरैः शूरौ माययाऽन्तर्हितं तदा ।
योधयामासतुरुभौ रावणिं रामलक्ष्मणौ ॥ ३.२८९.२३ ॥
Al hijo de Rāvaṇa, invisible y oculto por ilusión, los dos héroes, Rāma y Lakṣmaṇa, combatieron con flechas.
3.289.24
स रुषा सर्वगात्रेषु तयोः पुरुषसिंहयोः ।
व्यसृजत्सायकान्भूयः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.२८९.२४ ॥
Con ira, él volvió a disparar flechas por centenares y luego por miles sobre todo el cuerpo de aquellos dos leones entre los hombres.
3.289.25
तमदृश्यं विचिन्वन्तः सृजन्तमनिशं शरान् ।
हरयो विविशुर्व्योम प्रगृह्य महतीः शिलाः ॥ ३.२८९.२५ ॥
Buscando al invisible que lanzaba flechas sin cesar, los monos tomaron grandes rocas y se lanzaron al cielo.
3.289.26
तांश्च तौ चाप्यदृश्यः सशरैर्विव्याध राक्षसः ।
स भृशं ताडयामास रावणिर्मायया वृतः ॥ ३.२८९.२६ ॥
Y aquel rakṣasa invisible también los atravesó con flechas a ellos y a aquellos dos. El hijo de Rāvaṇa, envuelto en māyā, los golpeó con fuerza.
3.289.27
तौ शरैरर्दितौ वीरौ भ्रारौ रामलक्ष्मणौ ।
पेततुर्गगनाद्भूमिं सूर्याचन्द्रमसाविव ॥ ३.२८९.२७ ॥
Atormentados por las flechas, aquellos dos valientes hermanos, Rāma y Lakṣmaṇa, cayeron del cielo a la tierra, como el sol y la luna.