மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.289
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.289.1
ततः श्रुत्वाहतं सङ्ख्ये कुम्भकर्णं सहानुगम् ।
प्रहस्तं च महेष्वासं धूम्राक्षं चातितेजसम् ॥ ३.२८९.१ ॥
போரில் கும்பகர்ணனும் அவனுடைய படையினரும் கொல்லப்பட்டதையும், மகா வில்வீரன் பிரஹஸ்தனும், மிகுந்த தேஜஸ் கொண்ட தூம்ராக்ஷனும் (கொல்லப்பட்டதையும்) கேட்டு,
3.289.2
पुत्रमिनद्रजितं वीरं रावणः प्रत्यभाषत ।
जहिरामममित्रघ्न सुग्रीवं च सलक्ष्मणम् ॥ ३.२८९.२ ॥
ராவணன் தன் வீரமகன் இந்திரஜித்திடம் பதில் சொன்னான்: "பகைவரை அழிப்பவனே, ராமனையும் லக்ஷ்மணனுடன் சுக்ரீவனையும் கொல்!"
3.289.3
त्वया हि मम सत्पुत्र यशो दीप्तमुपार्जितम् ।
जित्वावज्रधरं सङ्ख्ये सहस्राक्षं शचीपतिम् ॥ ३.२८९.३ ॥
என் நல்ல மகனே, உன்னால்தான் எனக்கு ஒளிரும் புகழ் ஈட்டப்பட்டது; போரில் வஜ்ரதரனும், ஆயிரம் கண்ணுடையவனும், சசியின் கணவனுமான (இந்திரனை) நீ வென்றாயே.
3.289.4
अन्तर्हितः प्रकाशो वा दिव्यैर्दत्तवरैः शरैः ।
जहि शत्रूनमित्रघ्न मम शस्त्रभृतांवर ॥ ३.२८९.४ ॥
மறைந்திருந்தாலும் வெளிப்பட்டிருந்தாலும், வரங்களால் பெற்ற திவ்ய அம்புகளால் பகைவரைக் கொல் — பகைவரை அழிப்பவனே, என் ஆயுதம் ஏந்துவோரில் சிறந்தவனே.
3.289.5
रामलक्ष्मणसुग्रीवाः शरस्पर्शं न तेऽनघ ।
समर्थाः प्रतिसोढुं च कुतस्तदनुयायिनः ॥ ३.२८९.५ ॥
குற்றமற்றவனே, ராமன், லக்ஷ்மணன், சுக்ரீவன் ஆகியோர் உன் அம்புகளின் தொடுதலைத் தாங்கவே வல்லமை இல்லாதவர்கள்; அவர்களைப் பின்பற்றுவோர் எப்படித் தாங்குவர்?
3.289.6
अगता या प्रहस्तेन कुम्भकर्णेन चानघ ।
खरस्यापचितिः सङ्ख्ये तां गच्छ त्वे महाभुज ॥ ३.२८९.६ ॥
குற்றமற்றவனே, பிரஹஸ்தனாலும் கும்பகர்ணனாலும் நிறைவேறாமல் போன, போரில் கரனுக்குரிய பழிவாங்கல் அது; மகாபாகுவே, அதை நிறைவேற்றச் செல்.
3.289.7
त्वमद्य निशितैर्बाणैर्हत्वा शत्रून्ससैनिकान् ।
प्रतिनन्दय मां पुत्र पुरा जित्वेव वासवम् ॥ ३.२८९.७ ॥
மகனே, இன்று நீ கூரிய அம்புகளால் எதிரிகளையும் அவர்களின் படைகளையும் அழித்து, முன்பு வாசவனை வென்றது போல் என்னை மகிழ்விப்பாயாக.
3.289.8
इत्युक्तः स तथेत्युक्त्वा रथमास्थाय दंशिथः ।
प्रययाविन्द्रजिद्राजंस्तूर्णमायोधनं प्रति ॥ ३.२८९.८ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவன், 'அப்படியே' என்று கூறி, கவசம் அணிந்த இந்திரஜித் தேரில் ஏறி, அரசே, விரைவாக போர்க்களம் நோக்கிச் சென்றான்.
3.289.9
ततो विश्राव्य विस्पष्टं नाम राक्षसपुङ्गवः ।
आह्वयामास समरे लक्ष्मणं शुभलक्षणम् ॥ ३.२८९.९ ॥
பின்னர் அந்த அரக்கர்களில் சிறந்தவன், தன் பெயரைத் தெளிவாக அறிவித்து, போரில் நல்ல அடையாளங்கள் கொண்ட லக்ஷ்மணனை அழைத்து சவால் விடுத்தான்.
3.289.10
तं लक्ष्मणोऽभ्यधावच्च प्रगृह्य सशरं धनुः ।
त्रासयंस्तलघोषेण सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ॥ ३.२८९.१० ॥
லக்ஷ்மணன் அம்புடன் வில்லை எடுத்து அவனை நோக்கி விரைந்தான்; உள்ளங்கை ஒலியால் அவனை அச்சுறுத்தினான், சிங்கம் சிறு மானை நோக்கி பாய்வது போல்.
3.289.11
तयोः समभवद्युद्धं सुमहज्जयगृद्धिनोः ।
दिव्यास्त्रविदुपोस्तीव्रमन्योन्यस्पर्धिनोस्तदा ॥ ३.२८९.११ ॥
அப்போது வெற்றியை விரும்பிய, தெய்வீக அஸ்திரங்களை அறிந்த, ஒருவரோடொருவர் போட்டியிட்ட அவ்விருவருக்கும் கடுமையான பெரும் போர் நிகழ்ந்தது.
3.289.12
रावणिस्तु यदा नैनं विशेषयति सायकैः ।
ततो गुरुतरं यत्नमातिष्ठद्बलिनां वरः ॥ ३.२८९.१२ ॥
ஆனால் ராவணி (இந்திரஜித்) அம்புகளால் அவனை மிஞ்ச முடியாதபோது, வலிமையானவர்களில் சிறந்தவன் மேலும் கடுமையாக முயற்சி செய்தான்.
3.289.13
तत एवं महावेगैरर्दयामास तोमरैः ।
तानागतान्स चिच्छेद सौमित्रिर्निशितैः शरैः ॥ ३.२८९.१३ ॥
அப்போது அவன் மகா வேகத்துடன் ஈட்டிகளால் அவர்களை வருத்தினான். வந்துகொண்டிருந்த அவற்றை சௌமித்ரி கூர்மையான அம்புகளால் வெட்டினான்.
3.289.14
ते निकृत्ताः शरैस्तीक्ष्णैर्न्यपतन्धरणीतले ।
साधका रावणेराजौ शतशः शकलीकृताः ॥ ३.२८९.१४ ॥
கூர்மையான அம்புகளால் வெட்டுண்ட அவர்கள் — ராவணியின் சேவகர்கள் — போரில் நூற்றுக்கணக்கான துண்டுகளாகச் சிதறி பூமியில் விழுந்தனர்.
3.289.15
तमङ्गदो वालिसुतः श्रीमानुद्यम्य पादपम् ।
अभिद्रुत्य महावेगस्ताडयामास मूर्धनि ॥ ३.२८९.१५ ॥
வாலியின் மைந்தனான ஸ்ரீமான் அங்கதன் ஒரு மரத்தை உயர்த்தி, மகா வேகத்துடன் அவனை நோக்கிப் பாய்ந்து அவன் தலையில் அடித்தான்.
3.289.16
तस्येन्द्रजिदसंभ्रान्तः प्रासेनोरसि वीर्यवान् ।
प्रहर्तुमैच्छत्तं चास्य प्रासं चिच्छेद लक्ष्मणः ॥ ३.२८९.१६ ॥
அதனால் சற்றும் கலங்காத வீரியவான் இந்திரஜித், அவன் மார்பில் ஈட்டியால் தாக்க விரும்பினான்; லக்ஷ்மணன் அவனுடைய ஈட்டியை வெட்டினான்.
3.289.17
तमभ्याशगतं वीरमङ्गदं रावणात्मजः ।
गदयाऽताडयत्सव्ये पार्श्वेवानरपुङ्गवम् ॥ ३.२८९.१७ ॥
அருகில் வந்த அந்த வீரன் அங்கதனை, ராவணனின் மகன் கதையால் இடது பக்கத்தில் தாக்கினான் — வானரர்களில் சிறந்தவனை.
3.289.18
तमचिन्त्य प्रहारं स बलवान्वालिनः सुतः ।
ससर्जेन्द्रजितः क्रोधात्सालस्कन्धं तथाङ्गदः ॥ ३.२८९.१८ ॥
எதிர்பாராத அந்தத் தாக்குதலைப் பொருட்படுத்தாமல், வலிமைமிக்க வாலியின் மைந்தன் அங்கதன் கோபத்துடன் இந்திரஜித்தின் மீது ஒரு சால மரத்தின் அடிமரத்தை எறிந்தான்.
3.289.19
सोऽङ्गदेन रुपोत्सृष्टो वधायेन्द्रजितस्तरुः ।
जघानेन्द्रजितः पार्थ रथं साश्वं ससारथिम् ॥ ३.२८९.१९ ॥
ஓ பார்த்தா, அங்கதனால் கோபத்துடன் இந்திரஜித்தைக் கொல்லும் நோக்கில் வீசப்பட்ட அந்த மரம் இந்திரஜித்தைத் தாக்கி, குதிரைகளும் சாரதியும் உடன் இருந்த அவனது தேரை அழித்தது.
3.289.20
ततो हताश्वात्प्रस्कन्द्य रथात्स हतसारथिः ।
तत्रैवान्तर्दधे राजन्मायया रावणात्मजः ॥ ३.२८९.२० ॥
அதன் பின், குதிரைகள் கொல்லப்பட்டு சாரதியும் இறந்ததால், அந்த ராவணனின் மகன் தேரிலிருந்து குதித்து, அரசே, அங்கேயே மாயையால் மறைந்தான்.
3.289.21
अन्तर्हितं विदित्वा तं बहुमायं च राक्षसम् ।
रामस्तं देशमागम्य तत्सैन्यं पर्यरक्षत ॥ ३.२८९.२१ ॥
அந்த அரக்கன் மறைந்து பல மாயைகள் கொண்டவன் என்று அறிந்த ராமன், அந்த இடத்திற்கு வந்து தனது படையைச் சுற்றிலும் காத்தான்.
3.289.22
स राममुद्दिश्य शरैस्ततो दत्तवरैस्तदा ।
विव्याध सर्वगात्रेषु लक्ष्मणं च महाबलम् ॥ ३.२८९.२२ ॥
பின்னர் வரங்கள் பெற்றிருந்த அவன், ராமனை இலக்காகக் கொண்டு அம்புகளால், வலிமைமிக்க லட்சுமணனையும் அவனது உடல் முழுவதிலும் துளைத்தான்.
3.289.23
तमदृश्यंशरैः शूरौ माययाऽन्तर्हितं तदा ।
योधयामासतुरुभौ रावणिं रामलक्ष्मणौ ॥ ३.२८९.२३ ॥
மாயையால் மறைந்திருந்த, கண்ணுக்குத் தெரியாத அந்த ராவணன் மகனுடன், அப்போது அந்த இரு வீரர்களான ராமனும் லட்சுமணனும் அம்புகளால் போரிட்டனர்.
3.289.24
स रुषा सर्वगात्रेषु तयोः पुरुषसिंहयोः ।
व्यसृजत्सायकान्भूयः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.२८९.२४ ॥
அவன் கோபத்துடன் அந்த இரு புருஷ சிங்கங்களின் உடல் முழுவதிலும் மீண்டும் நூறு நூறாகவும் ஆயிரம் ஆயிரமாகவும் அம்புகளை ஏவினான்.
3.289.25
तमदृश्यं विचिन्वन्तः सृजन्तमनिशं शरान् ।
हरयो विविशुर्व्योम प्रगृह्य महतीः शिलाः ॥ ३.२८९.२५ ॥
கண்ணுக்குத் தெரியாத அவனைத் தேடியபடி, இடைவிடாமல் அம்புகளை எய்துகொண்டிருந்தவனைத் தேடி, குரங்குகள் பெரிய பாறைகளை எடுத்துக்கொண்டு வானத்தில் புகுந்தன.
3.289.26
तांश्च तौ चाप्यदृश्यः सशरैर्विव्याध राक्षसः ।
स भृशं ताडयामास रावणिर्मायया वृतः ॥ ३.२८९.२६ ॥
கண்ணுக்குத் தெரியாத அந்த ராட்சசன் அவர்களையும், அந்த இருவரையும் அம்புகளால் துளைத்தான். மாயையால் சூழப்பட்ட ராவணனின் மகன் அவர்களை மிகக் கடுமையாகத் தாக்கினான்.
3.289.27
तौ शरैरर्दितौ वीरौ भ्रारौ रामलक्ष्मणौ ।
पेततुर्गगनाद्भूमिं सूर्याचन्द्रमसाविव ॥ ३.२८९.२७ ॥
அம்புகளால் துன்புற்ற அந்த இரு வீர சகோதரர்களான ராமனும் லட்சுமணனும், சூரியனும் சந்திரனும் போல வானிலிருந்து பூமியில் விழுந்தனர்.