Mahābhārata · Adhyāya 3.289
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.289.1
ततः श्रुत्वाहतं सङ्ख्ये कुम्भकर्णं सहानुगम् ।
प्रहस्तं च महेष्वासं धूम्राक्षं चातितेजसम् ॥ ३.२८९.१ ॥
Als er gehört hatte, dass Kumbhakarṇa samt seiner Gefolgschaft im Kampf erschlagen worden war, ebenso der große Bogenschütze Prahasta und der überaus strahlende Dhūmrākṣa,
3.289.2
पुत्रमिनद्रजितं वीरं रावणः प्रत्यभाषत ।
जहिरामममित्रघ्न सुग्रीवं च सलक्ष्मणम् ॥ ३.२८९.२ ॥
Rāvaṇa antwortete seinem heldenhaften Sohn Indrajit: »Erschlage Rāma, Vernichter der Feinde, und Sugrīva zusammen mit Lakṣmaṇa.«
3.289.3
त्वया हि मम सत्पुत्र यशो दीप्तमुपार्जितम् ।
जित्वावज्रधरं सङ्ख्ये सहस्राक्षं शचीपतिम् ॥ ३.२८९.३ ॥
O guter Sohn, durch dich ist mir strahlender Ruhm erworben worden, denn im Kampf hast du den Donnerkeilträger besiegt, den Tausendäugigen, den Herrn der Śacī.
3.289.4
अन्तर्हितः प्रकाशो वा दिव्यैर्दत्तवरैः शरैः ।
जहि शत्रूनमित्रघ्न मम शस्त्रभृतांवर ॥ ३.२८९.४ ॥
Ob sie verborgen oder sichtbar sind, erschlage die Feinde mit göttlichen Pfeilen, die durch Gaben erlangt wurden, o Vernichter der Feinde, Bester meiner Waffenträger!
3.289.5
रामलक्ष्मणसुग्रीवाः शरस्पर्शं न तेऽनघ ।
समर्थाः प्रतिसोढुं च कुतस्तदनुयायिनः ॥ ३.२८९.५ ॥
O Makelloser, Rāma, Lakṣmaṇa und Sugrīva vermögen nicht einmal die Berührung deiner Pfeile zu ertragen; wie viel weniger dann ihre Gefolgsleute?
3.289.6
अगता या प्रहस्तेन कुम्भकर्णेन चानघ ।
खरस्यापचितिः सङ्ख्ये तां गच्छ त्वे महाभुज ॥ ३.२८९.६ ॥
O Makelloser, die Rache für Khara, die weder Prahasta noch Kumbhakarṇa vollendet haben, das ist die Rache im Kampf. Geh, o Starkarmiger, und vollende sie.
3.289.7
त्वमद्य निशितैर्बाणैर्हत्वा शत्रून्ससैनिकान् ।
प्रतिनन्दय मां पुत्र पुरा जित्वेव वासवम् ॥ ३.२८९.७ ॥
Sohn, heute erschlage mit scharfen Pfeilen die Feinde samt ihren Kriegern und erfreue mich dafür, wie du einst Vāsava besiegt hast.
3.289.8
इत्युक्तः स तथेत्युक्त्वा रथमास्थाय दंशिथः ।
प्रययाविन्द्रजिद्राजंस्तूर्णमायोधनं प्रति ॥ ३.२८९.८ ॥
So angesprochen, sprach er: »So sei es«, und den Wagen besteigend, zog der gepanzerte Indrajit, o König, rasch zum Schlachtfeld.
3.289.9
ततो विश्राव्य विस्पष्टं नाम राक्षसपुङ्गवः ।
आह्वयामास समरे लक्ष्मणं शुभलक्षणम् ॥ ३.२८९.९ ॥
Da rief der Beste der Rākṣasas, seinen Namen deutlich verkündend, Lakṣmaṇa, den Glückverheißenden, im Kampf heraus.
3.289.10
तं लक्ष्मणोऽभ्यधावच्च प्रगृह्य सशरं धनुः ।
त्रासयंस्तलघोषेण सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ॥ ३.२८९.१० ॥
Lakṣmaṇa stürzte sich auf ihn, den Bogen mit einem Pfeil ergreifend, und schreckte ihn mit dem Klatschen seiner Handfläche, wie ein Löwe, der sich auf ein kleines Reh stürzt.
3.289.11
तयोः समभवद्युद्धं सुमहज्जयगृद्धिनोः ।
दिव्यास्त्रविदुपोस्तीव्रमन्योन्यस्पर्धिनोस्तदा ॥ ३.२८९.११ ॥
Da entbrannte zwischen den beiden, begierig nach dem Sieg, kundig der göttlichen Waffen und einander eifernd, ein gewaltiger und grimmiger Kampf.
3.289.12
रावणिस्तु यदा नैनं विशेषयति सायकैः ।
ततो गुरुतरं यत्नमातिष्ठद्बलिनां वरः ॥ ३.२८९.१२ ॥
Als Rāvaṇi (Indrajit) ihn mit den Pfeilen nicht überwinden konnte, da unternahm der Beste der Mächtigen eine weit größere Anstrengung.
3.289.13
तत एवं महावेगैरर्दयामास तोमरैः ।
तानागतान्स चिच्छेद सौमित्रिर्निशितैः शरैः ॥ ३.२८९.१३ ॥
Dann bedrängte er sie mit großer Geschwindigkeit mit Speeren; Saumitri zerschnitt die herannahenden mit scharfen Pfeilen.
3.289.14
ते निकृत्ताः शरैस्तीक्ष्णैर्न्यपतन्धरणीतले ।
साधका रावणेराजौ शतशः शकलीकृताः ॥ ३.२८९.१४ ॥
Von den scharfen Pfeilen zerschnitten, fielen jene Gefolgsleute Rāvaṇis im Kampf zu Boden, in Hunderte Stücke zersplittert.
3.289.15
तमङ्गदो वालिसुतः श्रीमानुद्यम्य पादपम् ।
अभिद्रुत्य महावेगस्ताडयामास मूर्धनि ॥ ३.२८९.१५ ॥
Aṅgada, der glorreiche Sohn Vālins, hob einen Baum, stürzte mit großer Geschwindigkeit auf ihn zu und schlug ihm auf den Kopf.
3.289.16
तस्येन्द्रजिदसंभ्रान्तः प्रासेनोरसि वीर्यवान् ।
प्रहर्तुमैच्छत्तं चास्य प्रासं चिच्छेद लक्ष्मणः ॥ ३.२८९.१६ ॥
Unerschüttert von diesem Schlag wollte der mächtige Indrajit mit einem Wurfspieß seine Brust treffen; doch Lakṣmaṇa zerschnitt jenen Wurfspieß.
3.289.17
तमभ्याशगतं वीरमङ्गदं रावणात्मजः ।
गदयाऽताडयत्सव्ये पार्श्वेवानरपुङ्गवम् ॥ ३.२८९.१७ ॥
Der Sohn Rāvaṇas schlug den nahegekommenen Helden Aṅgada mit einer Keule an der linken Seite — den besten der Affen.
3.289.18
तमचिन्त्य प्रहारं स बलवान्वालिनः सुतः ।
ससर्जेन्द्रजितः क्रोधात्सालस्कन्धं तथाङ्गदः ॥ ३.२८९.१८ ॥
Ohne auf jenen unerwarteten Schlag zu achten, schleuderte der starke Sohn Vālins, Aṅgada, im Zorn einen Sāla-Baumstamm auf Indrajit.
3.289.19
सोऽङ्गदेन रुपोत्सृष्टो वधायेन्द्रजितस्तरुः ।
जघानेन्द्रजितः पार्थ रथं साश्वं ससारथिम् ॥ ३.२८९.१९ ॥
O Sohn der Pṛthā, der Baum, den Aṅgada im Zorn warf, um Indrajit zu töten, traf Indrajit und zerschmetterte seinen Wagen samt Pferden und Wagenlenker.
3.289.20
ततो हताश्वात्प्रस्कन्द्य रथात्स हतसारथिः ।
तत्रैवान्तर्दधे राजन्मायया रावणात्मजः ॥ ३.२८९.२० ॥
Als dann seine Pferde erschlagen und sein Wagenlenker getötet waren, sprang der Sohn Rāvaṇas vom Wagen und verschwand, o König, dort selbst durch Illusion.
3.289.21
अन्तर्हितं विदित्वा तं बहुमायं च राक्षसम् ।
रामस्तं देशमागम्य तत्सैन्यं पर्यरक्षत ॥ ३.२८९.२१ ॥
Als Rāma erkannte, dass der Rākṣasa verschwunden war und über viele Täuschungen verfügte, eilte er an jenen Ort und schützte sein Heer von allen Seiten.
3.289.22
स राममुद्दिश्य शरैस्ततो दत्तवरैस्तदा ।
विव्याध सर्वगात्रेषु लक्ष्मणं च महाबलम् ॥ ३.२८९.२२ ॥
Da zielte er, der mit Gaben beschenkt war, auf Rāma und durchbohrte ihn mit Pfeilen am ganzen Körper, ebenso den mächtigen Lakṣmaṇa.
3.289.23
तमदृश्यंशरैः शूरौ माययाऽन्तर्हितं तदा ।
योधयामासतुरुभौ रावणिं रामलक्ष्मणौ ॥ ३.२८९.२३ ॥
Den unsichtbaren, durch Illusion verborgenen Sohn Rāvaṇas bekämpften damals die beiden Helden Rāma und Lakṣmaṇa mit Pfeilen.
3.289.24
स रुषा सर्वगात्रेषु तयोः पुरुषसिंहयोः ।
व्यसृजत्सायकान्भूयः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.२८९.२४ ॥
Im Zorn schoss er erneut Pfeile, hunderte und dann tausende, über den ganzen Körper jener beiden Löwen unter den Menschen.
3.289.25
तमदृश्यं विचिन्वन्तः सृजन्तमनिशं शरान् ।
हरयो विविशुर्व्योम प्रगृह्य महतीः शिलाः ॥ ३.२८९.२५ ॥
Den Unsichtbaren suchend, der unablässig Pfeile schoss, ergriffen die Affen große Felsen und drangen in den Himmel ein.
3.289.26
तांश्च तौ चाप्यदृश्यः सशरैर्विव्याध राक्षसः ।
स भृशं ताडयामास रावणिर्मायया वृतः ॥ ३.२८९.२६ ॥
Und jener unsichtbare Rākṣasa durchbohrte sie und jene beiden mit Pfeilen. Der Sohn Rāvaṇas, von Māyā umhüllt, schlug sie heftig.
3.289.27
तौ शरैरर्दितौ वीरौ भ्रारौ रामलक्ष्मणौ ।
पेततुर्गगनाद्भूमिं सूर्याचन्द्रमसाविव ॥ ३.२८९.२७ ॥
Von den Pfeilen gequält, fielen jene beiden heldenhaften Brüder Rāma und Lakṣmaṇa vom Himmel zur Erde, wie Sonne und Mond.