Mahābhārata · Adhyāya 3.292
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.292.1
स हत्वा रावयणं क्षुद्रं राक्षसेनद्रं सुरद्विषम् ।
बभूव हृष्टः ससुहृद्रामः सौमित्रिणा सह ॥ ३.२९२.१ ॥
Tras matar al perverso señor de los rākṣasas, Rāvaṇa, enemigo de los dioses, Rāma se alegró junto con sus amigos y con Saumitri.
3.292.2
ततो हते दशग्रीवे देवाः सर्षिपुरोगमाः ।
आशीर्भिर्जययुक्ताभिरानर्चुस्तं महाभुजम् ॥ ३.२९२.२ ॥
Entonces, muerto Daśagrīva, los dioses, encabezados por los sabios, honraron a aquel de brazos poderosos con bendiciones de victoria.
3.292.3
रामं कमलपत्राक्षं तुष्टुवुः सर्वदेवताः ।
गन्धर्वाः पुष्पवर्षैश्च वाग्भिश्च त्रिदशालयाः ॥ ३.२९२.३ ॥
Todas las deidades alabaron a Rāma, de ojos como pétalos de loto; los Gandharvas llovieron flores, y los moradores del cielo lo ensalzaron con palabras.
3.292.4
पूजयित्वा रणे रामं प्रतिजग्मुर्यथागतम् ।
तन्महोत्सवसंकाशमासीदाकाशमच्युत ॥ ३.२९२.४ ॥
Tras honrar a Rāma en la batalla, regresaron por donde habían venido. Y aquel cielo, oh Acyuta, se volvió como una gran fiesta.
3.292.5
ततो हत्वा दशग्रीवं लङ्कां रामो महायशाः ।
विभीषणाय प्रददौ प्रभुः परपुरंजयः ॥ ३.२९२.५ ॥
Luego, tras matar a Daśagrīva, Rāma, de gran renombre, entregó Laṅkā a Vibhīṣaṇa, aquel señor conquistador de ciudades enemigas.
3.292.6
ततः सीतां पुरस्कृत्य विभीषणपुरस्कृताम् ।
अविन्ध्यो नाम सुप्रज्ञो वृद्धामात्यो विनिर्ययौ ॥ ३.२९२.६ ॥
Entonces, con Vibhīṣaṇa al frente y Sītā al frente, salió el anciano ministro sabio llamado Avindhya.
3.292.7
उवाच च महात्मानं काकुत्स्थं दैन्यमास्थितम् ।
प्रतीच्छ देवीं सद्वृत्तां महात्मञ्जानकीमिति ॥ ३.२९२.७ ॥
Y dijo al magnánimo Kākutstha, que se hallaba abatido: "Acepta a la reina Jānakī, magnánima y de conducta virtuosa."
3.292.8
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्मादवतीर्य रथोत्तमात् ।
बाष्पेणापिहितां सीतां ददर्शेक्ष्वाकुनन्दनः ॥ ३.२९२.८ ॥
Al oír estas palabras, el deleite de los Ikṣvākus descendió de aquel excelente carro y vio a Sītā, velada por las lágrimas.
3.292.9
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गीं यानस्थां शोककर्शिताम् ।
मलोपचितसर्वाङ्गीं जटिलां कृष्णवाससम् ॥ ३.२९२.९ ॥
La vio, hermosa en todos sus miembros, sentada en el vehículo, consumida por el dolor, todo su cuerpo cubierto de suciedad, con el cabello enmarañado y vestida de negro.
3.292.10
उवाच रामो वैदेहीं परामर्शविशङ्कितः ।
लक्षयित्वेङ्गितं सर्वं प्रियं तस्यै निवेद्य सः ॥ ३.२९२.१० ॥
Rāma habló a Vaidehī, receloso por la sospecha, observando todos sus gestos y habiéndole comunicado una palabra agradable.
3.292.11
गच्छ वैदेहि मुक्ता त्वं यत्कार्यं तनमया कृतम् ।
मामासाद्यपतिं भद्रे न त्वं राक्षसवेश्मनि।
जरां व्रजेथा इतिमे निहतोसौ निशाचरः ॥ ३.२९२.११ ॥
Ve, Vaidehī, eres libre; la tarea que debía cumplirse no la he hecho yo solo. Oh dichosa, no permanezcas en la casa de un rākṣasa; llega a mí, tu esposo. Aquel errante nocturno ha sido muerto por mí.
3.292.12
कथं ह्यस्मद्विधो जातु जानन्धर्मविनिश्चयम् ।
परहस्तगतां नारीं मुहूर्तमपि धारयेत् ॥ ३.२९२.१२ ॥
¿Cómo podría alguien como nosotros, que conoce la determinación del dharma, conservar a una mujer que ha pasado a manos ajenas ni siquiera un instante?
3.292.13
सुवृत्तामसुवृत्तां वाऽप्यहं त्वामद्य मैथिलि ।
नोत्सहे परिभोगाय श्वावलीढं हविर्यथा ॥ ३.२९२.१३ ॥
Oh Maithilī, seas de buena conducta o de mala conducta, hoy no estoy dispuesto a disfrutarte, como una ofrenda lamida por un perro.
3.292.14
ततः सा सहसा बाला तच्छ्रुत्वा दारुणं वचः ।
पपात देवी व्यथिता निकृत्ता कदली यथा ॥ ३.२९२.१४ ॥
Entonces aquella joven, al oír aquellas duras palabras, de pronto afligida, cayó como una bananera cortada, la diosa.
3.292.15
योप्यस्या हर्षसंभूतो मुखरागः पुराऽभवत् ।
क्षणेन सपुनर्नष्टो निःश्वासादिव दर्पणे ॥ ३.२९२.१५ ॥
El brillo rojizo que antes había surgido de la alegría en su rostro se desvaneció de nuevo en un instante, como un aliento sobre un espejo.
3.292.16
ततस्ते हरयः सर्वे तच्छ्रुत्वा रामभाषितम् ।
गतासुकल्पा निश्चेष्टा बभूवुः सहलक्ष्मणाः ॥ ३.२९२.१६ ॥
Entonces todos aquellos monos, al oír aquel discurso de Rāma, quedaron inmóviles, como si estuvieran sin vida, junto con Lakṣmaṇa.
3.292.17
ततो देवो विशुद्धात्मा विमानेन चतुर्मुखः ।
पद्मयोनिर्जगत्स्रष्टा दर्शयामास राघवम् ॥ ३.२९२.१७ ॥
Entonces el dios, de alma pura, de cuatro rostros, nacido del loto, creador del mundo, se mostró a Rāghava en un carro aéreo.
3.292.18
शक्रश्चाग्निश्च वायुश्चयमो वरुण एव च ।
यक्षाधिपश्च भगवांस्तथा सप्तर्षयोऽमलाः ॥ ३.२९२.१८ ॥
Indra y Agni, y Vāyu, Yama y Varuṇa, y el bienaventurado señor de los Yakṣas, asimismo los siete sabios sin mácula.
3.292.19
राजा दशरथश्चैव दिव्यभास्वरमूर्तिमान् ।
विमानेन महार्हेण हंसयुक्तेन भास्वता ॥ ३.२९२.१९ ॥
El rey Daśaratha también, de forma divina y radiante, apareció en un carro aéreo precioso y resplandeciente uncido con cisnes.
3.292.20
ततोऽन्तरिक्षं तत्सर्वंदेवगन्धर्वसंकुलम् ।
शुशुभे तारकाचित्रं शरदीव नभस्तलम् ॥ ३.२९२.२० ॥
Entonces aquel cielo entero, abarrotado de dioses y gandharvas, resplandeció como el cielo otoñal salpicado de estrellas.
3.292.21
तत उत्थाय वैदेही तेषां मध्ययशस्विनी ।
उवाच वाक्यं कल्याणी रामं पृथुलवक्षसम् ॥ ३.२९२.२१ ॥
Entonces Vaidehī, la gloriosa y auspiciosa, se levantó en medio de ellos y dijo estas palabras a Rāma, de ancho pecho.
3.292.22
राजपुत्र न ते कोपं करोमि विदिताहि मे ।
गतिः स्त्रीणां नराणां च शृणु चदं वचो मम ॥ ३.२९२.२२ ॥
Príncipe, no estoy enojada contigo; el curso de las mujeres y de los hombres me es conocido. Escucha, pues, estas palabras mías.
3.292.23
अन्तश्चरतिभूतानां मातरिश्वा सदागतिः ।
स मे विमुञ्चतु प्राणान्यदि पापं चराम्यहम् ॥ ३.२९२.२३ ॥
Que Mātariśvan (el viento), siempre en movimiento, que recorre el interior de todos los seres, me quite el aliento vital si cometo una falta.
3.292.24
अग्निरापस्तथाऽऽकाशं पृथिवी वायुरेव च ।
विमुञ्चन्तु मम प्राणान्यदि पापं चराम्यहम् ॥ ३.२९२.२४ ॥
Que el fuego, el agua, el espacio, la tierra y el aire me quiten igualmente el aliento vital si cometo una falta.
3.292.25
यथाऽहं त्वदृतेवीर नान्यंस्वप्नेऽप्यचिन्तयम् ।
तथा मे देव निर्दिष्टस्त्वमेव हि पतिर्भव ॥ ३.२९२.२५ ॥
Así como nunca pensé en otro hombre, ni siquiera en sueños, aparte de ti, oh héroe, así, oh dios, tú solo has sido designado para ser mi esposo.
3.292.26
ततोऽन्तरिक्षे वागारीत्सुभगा लोकसाक्षिणी ।
पुण्यासंहर्षणी तेषां वानराणां महात्मनाम् ॥ ३.२९२.२६ ॥
Entonces desde el cielo surgió una voz auspiciosa y sagrada, testigo de los mundos, que alegró a aquellos monos magnánimos.
3.292.27
बोभो राघव सत्यं वै वायुरस्मि सदागतिः ।
अपापा मैथिली राजन्संगच्छसहभार्यया ॥ ३.२९२.२७ ॥
Oh Rāghava, es verdad: soy Vāyu, siempre en movimiento. Oh rey, Maithilī es inmaculada; únete a ella como a tu esposa.
3.292.28
अहमन्तःशरीरस्थो भूतानां रघुनन्दन ।
सुसूक्ष्ममपि काकुत्स्थ मैथिलीनापराध्यति ॥ ३.२९२.२८ ॥
Yo habito dentro de los cuerpos de los seres, oh alegría de los Raghus. Oh Kākutstha, Maithilī no comete ni la falta más sutil.
3.292.29
रसावै मत्प्रसूता हि भूतदेहेषु राघव ।
अहंवै त्वां प्रब्रवीमि मैथिली प्रतिगृह्यताम् ॥ ३.२९२.२९ ॥
Oh Rāghava, los jugos de los cuerpos de los seres nacen ciertamente de mí. Te digo: acepta a Maithilī.
3.292.30
धर्मोऽहमस्मि काकुत्स्थ साक्षी लोकस्य कर्मणाम् ।
शुभाशुभानां सीतेयमपापा प्रतिगृह्यताम् ॥ ३.२९२.३० ॥
Oh Kākutstha, yo soy Dharma, testigo de las acciones buenas y malas del mundo. Esta Sītā es inmaculada; acéptala.
3.292.31
पुत्र नैतदिहाश्चर्यं त्वयि राजर्षिधर्मणि ।
साधो सद्वृत्त काकुत्स्थ शृणु चेदं वचो मम ॥ ३.२९२.३१ ॥
Hijo, esto no es asombroso en ti, que cumples el deber del rey sabio. Buen hombre, de conducta virtuosa, Kākutstha, escucha esta palabra mía.
3.292.32
शत्रुरेष त्वया वीर देवगनधर्वभोगिनाम् ।
यक्षाणां दानवानां च महर्षीणां च पातितः ॥ ३.२९२.३२ ॥
Héroe, este enemigo de los dioses, gandharvas y serpientes, de los yakṣas y dānavas, y de los grandes sabios, ha sido derribado por ti.
3.292.33
अवध्यः सर्वभूतानां मत्प्रसादात्पुराऽभवत् ।
कस्माच्चित्कारणात्पापः कंचित्कालमुपेक्षितः ॥ ३.२९२.३३ ॥
Antes, por mi gracia, era invulnerable a todos los seres. Por alguna razón, aquel pecador fue desatendido durante cierto tiempo.
3.292.34
वधार्थमात्मनस्तेन हृता सीता दुरात्मना ।
नलकूबरशापेन रक्षा चास्याः कृता मया ॥ ३.२९२.३४ ॥
Aquel de mente perversa raptó a Sītā para su propia destrucción; y yo he hecho su protección, por la maldición de Nalakūbara.
3.292.35
यदि ह्यकामामासेवेत्स्तरियमन्यामपि ध्रुवम् ।
शतधाऽस्य फलेन्मूर्धा इत्युक्तः सोभवत्पुरा ॥ ३.२९२.३५ ॥
Si se acercara a una mujer que no lo desea, o incluso a otra mujer, su cabeza ciertamente se partirá en cien pedazos. Así se le dijo antes.
3.292.36
नात्रशङ्का त्वया कार्या प्रतीच्छेमां महामते ।
कृतं त्वया महत्कार्यं देवानाममितप्रभ ॥ ३.२९२.३६ ॥
No debes tener duda en esto. Acéptala, oh magnánimo. Oh tú de esplendor sin límite, has realizado una gran tarea para los dioses.
3.292.37
प्रीतोस्मि वत्स भद्रं ते पिता दशरथोस्मि ते ।
अनुजानामि राज्यं च प्रशाधि पुरुषोत्तम ॥ ३.२९२.३७ ॥
Hijo querido, estoy complacido; que la fortuna sea tuya. Soy tu padre Daśaratha. Te concedo el reino; gobierna, mejor de los hombres.
3.292.38
अभिवादयेत्वां राजेन्द्र यदि त्वं जनको मम ।
गमिष्यामि पुरीं रम्यामयोध्यां शासनात्तव ॥ ३.२९२.३८ ॥
Oh señor de reyes, si tú eres mi padre, te saludo. Por tu mandato iré a la hermosa ciudad de Ayodhyā.
3.292.39
तमुवाच पिता भूयः प्रहृष्टो भरतर्षभ ।
गच्छायोध्यां प्रशाधि त्वंराम रक्तान्तलोचन।
संपूर्णानीहवर्षाणि चतुर्दश महाद्युते ॥ ३.२९२.३९ ॥
Entonces el padre, complacido, le dijo de nuevo: 'Ve a Ayodhyā y gobierna, toro de los Bharatas. Pero, Rāma de ojos enrojecidos, permanece aquí catorce años completos, oh resplandeciente.'
3.292.40
ततो देवान्नमस्कृत्य मुहृद्भिरभिनन्दितः ।
महेन्द्रइव पौलोम्या भार्यया स समेयिवान् ॥ ३.२९२.४० ॥
Luego, tras rendir homenaje a los dioses y ser saludado por sus amigos, se reunió con su esposa, como Indra con Paulomī.
3.292.41
ततो वरं ददौ तस्मै ह्यविन्ध्याय परंतपः ।
त्रिजटां चार्थमानाभ्यां योजयामास राक्षसीम् ॥ ३.२९२.४१ ॥
Entonces el atormentador de enemigos concedió a Avindhya un don, y unió a la rākṣasī Trijaṭā con él con riquezas y honores.
3.292.42
तमुवाच ततो ब्रह्मा देवैः शक्रषुरोगमैः ।
कौसल्यामातरिष्टांस्ते वरानद्य ददानि कान् ॥ ३.२९२.४२ ॥
Entonces Brahmā, junto con los dioses encabezados por Indra, le dijo: 'Hijo de Kausalyā, ¿qué dones deseados quieres? Hoy te los concederé.'
3.292.43
वव्रेरामः स्थितिं धर्मे शत्रुभिश्चापराजयम् ।
राक्षसैर्निहतानां च वानराणां समुद्भवम् ॥ ३.२९२.४३ ॥
Rāma eligió la firmeza en el dharma, la invencibilidad ante sus enemigos y el renacer de los vānaras muertos por los rākṣasas.
3.292.44
ततस्ते ब्रह्मणा प्रोक्ते तथेतिवचने तदा ।
समुत्तस्थुर्महाराज वानरा लब्धचेतसः ॥ ३.२९२.४४ ॥
Entonces, cuando Brahmā dijo «Así sea», los vānaras, recobrado el sentido, se levantaron, oh gran rey.
3.292.45
सीता चापि महाभागा वरं हनुमते ददौ ।
रामकीर्त्या समं पुत्र जीवितं ते भविष्यति ॥ ३.२९२.४५ ॥
También Sītā, de gran fortuna, concedió un don a Hanumān: «Hijo, tu vida durará igual que la fama de Rāma.»
3.292.46
दिव्यास्त्वामुपभोगाश्च मत्प्रसादकृताः सदा ।
उपस्थास्यन्ति हनुमन्निति स्म हरिलोचन ॥ ३.२९२.४६ ॥
«Hanumān, por mi gracia los goces divinos siempre te acompañarán» — así habló, oh tú de ojos de mono.
3.292.47
ततस्ते प्रेक्षमाणानां तेपामक्लिष्टकर्मणाम् ।
अन्तर्धानं ययुर्देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाः ॥ ३.२९२.४७ ॥
Entonces, mientras los de obras sin esfuerzo los contemplaban, todos los dioses encabezados por Indra desaparecieron.
3.292.48
दृष्ट्वा रामं तु जानक्या संगतं शक्रसारथिः ।
उवाच परमप्रीतसुहृन्मध्य इदं वचः ॥ ३.२९२.४८ ॥
Al ver a Rāma unido con Jānakī, el auriga de Indra, muy complacido, pronunció estas palabras en medio de sus amigos.
3.292.49
देवगन्धर्वयक्षाणां मानुषासुरभोगिनाम् ।
अपनीतं त्वया दुःखमिदं सत्यपराक्रम ॥ ३.२९२.४९ ॥
Has quitado este dolor de dioses, gandharvas, yakṣas, hombres, asuras y serpientes, oh tú de verdadero valor.
3.292.50
सदेवासुरगनधर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ।
कथयिष्यन्ति लोकास्त्वां यावद्भूमिर्धरिष्यति ॥ ३.२९२.५० ॥
Dioses, asuras, gandharvas, yakṣas, rākṣasas y serpientes, todos los mundos, hablarán de ti mientras la tierra perdure.
3.292.51
इत्येवमुक्त्वाऽनुज्ञाप्यरामं शस्त्रभृतांवरम् ।
संपूज्यापाक्रमत्तेन रथेनादित्यवर्चसा ॥ ३.२९२.५१ ॥
Habiendo dicho esto y despedido a Rāma, el mejor de los portadores de armas, honrándolo, partió en aquel carro radiante como el sol.
3.292.52
ततःसीतां पुरस्कृत्य रामः सौमित्रिणा सह ।
सुग्रीवप्रमुखैश्चैव सहितः सर्ववानरैः ॥ ३.२९२.५२ ॥
Entonces Rāma, poniendo a Sītā delante, marchó con Saumitri, acompañado de Sugrīva y los principales monos y de todos los monos.
3.292.53
विधाय रक्षां लङ्कायां विभीषणपुरस्कृतः ।
संततार पुनस्तेन सेतुना मकरालयम् ॥ ३.२९२.५३ ॥
Habiendo dispuesto la protección en Laṅkā, con Vibhīṣaṇa al frente, cruzó de nuevo por aquel puente el océano, morada de los monstruos marinos.
3.292.54
पुष्पकेण विसानन खेचरेण विराजता ।
कामगेन यथामुख्यैरमात्यैः संवृतो वसी ॥ ३.२९२.५४ ॥
En el Puṣpaka, que surca el cielo, resplandeciente y que va a voluntad, rodeado de los principales ministros, el dueño de sí (Rāma) partió.
3.292.55
ततस्तीरे समुद्रस्यं यत्रशिश्य स पार्थिवः ।
तत्रैवोवास धर्मात्मा सहितः सर्ववानरैः ॥ ३.२९२.५५ ॥
Entonces, en la orilla del océano, donde el rey se había recostado, allí mismo habitó el de alma justa, junto con todos los monos.
3.292.56
अथैनान्राघवः काले समानीयाभिपूज्य च ।
विसर्जयामास तदा रत्नैः संतोष्य सर्वशः ॥ ३.२९२.५६ ॥
Entonces, a su debido tiempo, Rāghava los llamó, los honró y, habiéndolos colmado de joyas, los despidió.
3.292.57
गतेषु वानरेन्द्रेषु गोपुच्छर्क्षेषु तेषु च ।
सुग्रीवसहितो रामः किष्किन्दां पुनरागमत् ॥ ३.२९२.५७ ॥
Cuando los señores de los monos, y aquellos de Gopuccha y Ṛkṣa, se hubieron marchado, Rāma regresó de nuevo a Kiṣkindhā junto con Sugrīva.
3.292.58
विभीषणेनानुगतः सुग्रीवसहितस्तदा ।
पुष्पकेण विमानेन वैदेह्या दर्शयन्वनम् ॥ ३.२९२.५८ ॥
Entonces, seguido por Vibhīṣaṇa y junto con Sugrīva, Rāma partió en el carro aéreo Puṣpaka, mostrando el bosque a Vaidehī.
3.292.59
किष्किन्धां तु समासाद्यरामः प्रहरतांवरः ।
अङ्गदं कृतकर्माणं यौवराज्येऽभ्यषेचयत् ॥ ३.२९२.५९ ॥
Al llegar a Kiṣkindhā, Rāma, el mejor de los guerreros, ungió como príncipe heredero a Aṅgada, que había cumplido sus hazañas.
3.292.60
ततस्तैरेव सहितो रामः सौमित्रिणा सह ।
यथागतेन मार्गेण प्रययौ स्वपुरं प्रति ॥ ३.२९२.६० ॥
Entonces, junto con ellos y con Saumitri (Lakṣmaṇa), Rāma partió hacia su propia ciudad por el mismo camino por el que había llegado.
3.292.61
अयोध्यां स समासाद्यपुरीं राष्ट्रपतिस्ततः ।
भरताय हनूमन्तं दूतं प्रास्थापयद्द्रुतम् ॥ ३.२९२.६१ ॥
Tras llegar a la ciudad de Ayodhyā, el señor del reino envió de inmediato a Hanūmān como mensajero a Bharata.
3.292.62
लक्षयित्वेङ्गितं सर्वंप्रियं तस्मै निवेद्य वै ।
वायुपुत्रे पुनः प्राप्ते नन्दिग्राममुपाविशत् ॥ ३.२९२.६२ ॥
Tras percibir todos sus gestos y comunicarle la noticia alegre, cuando el hijo del Viento regresó de nuevo, se sentó en Nandigrāma.
3.292.63
सतत्रमलदिग्धाङ्गं भरतं चीरवाससम् ।
नन्दिग्रामगतंरामः सशत्रुघ्नं सराघवः।
अग्रतःपादुके कृत्वा ददर्शासीनमासने ॥ ३.२९२.६३ ॥
Allí Rāma, junto con Śatrughna y el descendiente de Raghu, vio a Bharata, que había ido a Nandigrāma, con el cuerpo manchado de polvo y vestido con ropas de corteza, sentado en un asiento, con las sandalias puestas delante.
3.292.64
समेत्यभरतेनाथ शत्रुघ्नेन च वीर्यवान् ।
राघवः सहसौमित्रिर्मुमुदे भरतर्षभ ॥ ३.२९२.६४ ॥
Tras reunirse con Bharata y Śatrughna, el poderoso Rāghava se alegró junto con Saumitri, oh toro de los Bharatas.
3.292.65
ततो भरतशत्रुघ्नौ समेतौ गुरुणा तदा ।
वैदेह्या दर्शनेनोभौ प्रहर्षं समवापतुः ॥ ३.२९२.६५ ॥
Entonces Bharata y Śatrughna, reunidos con el mayor, ambos alcanzaron gran alegría al contemplar a Vaidehī.
3.292.66
तस्मै तद्भरतो राज्यमागतायातिसत्कृतम् ।
न्यासं निर्यातयामास युक्तः परमया मुदा ॥ ३.२९२.६६ ॥
A él, que había regresado, Bharata le restituyó aquel reino, que le había sido confiado con gran honor como un depósito, devoto y con suma alegría.
3.292.67
ततस्तं वैष्णवे शूरं नक्षत्रेऽभिजितेऽहनि ।
वसिष्ठो वामदेवश्च सहितावभ्यषिञ्चताम् ॥ ३.२९२.६७ ॥
Entonces, bajo el asterismo Vaiṣṇava, en el día de Abhijit, Vasiṣṭha y Vāmadeva juntos ungieron a aquel héroe.
3.292.68
सोभिषिक्तः कपिश्रेष्ठं सुग्रीवं ससुहृज्जनम् ।
विभीषणं च पौलस्त्यमन्वजानाद्गृहान्प्रति ॥ ३.२९२.६८ ॥
Ungido, despidió a Sugrīva, el mejor de los monos, junto con sus amigos, y a Vibhīṣaṇa, descendiente de Pulastya, para que regresaran a sus hogares.
3.292.69
अभ्यर्च्य विविधै रत्नैः प्रीतियुक्तौ मुदा युतौ ।
समाधायेतिकर्तव्यं दुःखेन विससर्ज ह ॥ ३.२९२.६९ ॥
Honrándolos con diversas joyas, los dos, complacidos y alegres, habiendo resuelto lo que debía hacerse, los despidieron con pesar.
3.292.70
पुष्पकं च विमानं तत्पूजयित्वा स राघवः ।
प्रादाद्वैश्रवणायैव प्रीत्या स रघुनन्दनः ॥ ३.२९२.७० ॥
Habiendo honrado aquel vehículo Puṣpaka, el Rāghava, deleite de los Raghu, por afecto se lo dio a Vaiśravaṇa mismo.
3.292.71
ततो देवर्षिसहितः सरितं गोमतीमनु ।
शताश्वमेधानाजह्रे जारूथ्यान्स निरर्गलान् ॥ ३.२९२.७१ ॥
Entonces, acompañado de los sabios divinos, a lo largo del río Gomatī, el de la línea de Jārūthya celebró cien sacrificios del caballo sin impedimento.