Mahābhārata · Adhyāya 3.292
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.292.1
स हत्वा रावयणं क्षुद्रं राक्षसेनद्रं सुरद्विषम् ।
बभूव हृष्टः ससुहृद्रामः सौमित्रिणा सह ॥ ३.२९२.१ ॥
Tendo matado o vil senhor dos rākṣasas, Rāvaṇa, inimigo dos deuses, Rāma alegrou-se com os seus amigos e com Saumitri.
3.292.2
ततो हते दशग्रीवे देवाः सर्षिपुरोगमाः ।
आशीर्भिर्जययुक्ताभिरानर्चुस्तं महाभुजम् ॥ ३.२९२.२ ॥
Então, morto Daśagrīva, os deuses, liderados pelos sábios, honraram aquele de braços poderosos com bênçãos de vitória.
3.292.3
रामं कमलपत्राक्षं तुष्टुवुः सर्वदेवताः ।
गन्धर्वाः पुष्पवर्षैश्च वाग्भिश्च त्रिदशालयाः ॥ ३.२९२.३ ॥
Todas as divindades louvaram Rāma, de olhos como pétalas de lótus; os Gandharvas chuvaram flores, e os habitantes do céu o exaltaram com palavras.
3.292.4
पूजयित्वा रणे रामं प्रतिजग्मुर्यथागतम् ।
तन्महोत्सवसंकाशमासीदाकाशमच्युत ॥ ३.२९२.४ ॥
Tendo honrado Rāma na batalha, regressaram como tinham vindo. E aquele céu, ó Acyuta, tornou-se como uma grande festa.
3.292.5
ततो हत्वा दशग्रीवं लङ्कां रामो महायशाः ।
विभीषणाय प्रददौ प्रभुः परपुरंजयः ॥ ३.२९२.५ ॥
Então, tendo matado Daśagrīva, Rāma, de grande fama, deu Laṅkā a Vibhīṣaṇa — aquele senhor conquistador de cidades inimigas.
3.292.6
ततः सीतां पुरस्कृत्य विभीषणपुरस्कृताम् ।
अविन्ध्यो नाम सुप्रज्ञो वृद्धामात्यो विनिर्ययौ ॥ ३.२९२.६ ॥
Então, com Vibhīṣaṇa à frente e Sītā à frente, saiu o velho ministro sábio chamado Avindhya.
3.292.7
उवाच च महात्मानं काकुत्स्थं दैन्यमास्थितम् ।
प्रतीच्छ देवीं सद्वृत्तां महात्मञ्जानकीमिति ॥ ३.२९२.७ ॥
E disse ao magnânimo Kākutstha, que estava abatido: "Aceita a rainha Jānakī, magnânima e de conduta virtuosa."
3.292.8
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्मादवतीर्य रथोत्तमात् ।
बाष्पेणापिहितां सीतां ददर्शेक्ष्वाकुनन्दनः ॥ ३.२९२.८ ॥
Ao ouvir estas palavras, o deleite dos Ikṣvākus desceu daquele excelente carro e viu Sītā, velada por lágrimas.
3.292.9
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गीं यानस्थां शोककर्शिताम् ।
मलोपचितसर्वाङ्गीं जटिलां कृष्णवाससम् ॥ ३.२९२.९ ॥
Ao vê-la, bela em todos os membros, sentada no veículo, consumida pela dor, com o corpo todo coberto de sujeira, de cabelos emaranhados e vestida de escuro.
3.292.10
उवाच रामो वैदेहीं परामर्शविशङ्कितः ।
लक्षयित्वेङ्गितं सर्वं प्रियं तस्यै निवेद्य सः ॥ ३.२९२.१० ॥
Rāma falou a Vaidehī, desconfiado por suspeita, tendo observado todos os seus sinais e comunicado a ela uma palavra agradável.
3.292.11
गच्छ वैदेहि मुक्ता त्वं यत्कार्यं तनमया कृतम् ।
मामासाद्यपतिं भद्रे न त्वं राक्षसवेश्मनि।
जरां व्रजेथा इतिमे निहतोसौ निशाचरः ॥ ३.२९२.११ ॥
Vai, Vaidehī, estás libre; a tarefa que devia ser cumprida, eu não a cumpri sozinho. Ó bem-aventurada, não permaneças na casa de um rākṣasa; vem a mim, teu esposo. Aquele errante noturno foi morto por mim.
3.292.12
कथं ह्यस्मद्विधो जातु जानन्धर्मविनिश्चयम् ।
परहस्तगतां नारीं मुहूर्तमपि धारयेत् ॥ ३.२९२.१२ ॥
Como poderia alguém como nós, que conhece a determinação do dharma, manter uma mulher que passou para mãos alheias, nem que fosse por um momento?
3.292.13
सुवृत्तामसुवृत्तां वाऽप्यहं त्वामद्य मैथिलि ।
नोत्सहे परिभोगाय श्वावलीढं हविर्यथा ॥ ३.२९२.१३ ॥
Ó Maithilī, quer sejas de boa conduta quer de má conduta, hoje não me disponho a desfrutar de ti, como uma oferenda lambida por um cão.
3.292.14
ततः सा सहसा बाला तच्छ्रुत्वा दारुणं वचः ।
पपात देवी व्यथिता निकृत्ता कदली यथा ॥ ३.२९२.१४ ॥
Então aquela jovem, ouvindo aquelas palavras duras, subitamente aflita, caiu como uma bananeira cortada, a deusa.
3.292.15
योप्यस्या हर्षसंभूतो मुखरागः पुराऽभवत् ।
क्षणेन सपुनर्नष्टो निःश्वासादिव दर्पणे ॥ ३.२९२.१५ ॥
O brilho rosado que antes surgira da alegria em seu rosto desapareceu de novo num instante, como um sopro sobre um espelho.
3.292.16
ततस्ते हरयः सर्वे तच्छ्रुत्वा रामभाषितम् ।
गतासुकल्पा निश्चेष्टा बभूवुः सहलक्ष्मणाः ॥ ३.२९२.१६ ॥
Então todos aqueles macacos, ouvindo aquele discurso de Rāma, ficaram imóveis, como se sem vida, junto com Lakṣmaṇa.
3.292.17
ततो देवो विशुद्धात्मा विमानेन चतुर्मुखः ।
पद्मयोनिर्जगत्स्रष्टा दर्शयामास राघवम् ॥ ३.२९२.१७ ॥
Então o deus, de alma pura, de quatro faces, nascido do lótus, criador do mundo, mostrou-se a Rāghava num carro aéreo.
3.292.18
शक्रश्चाग्निश्च वायुश्चयमो वरुण एव च ।
यक्षाधिपश्च भगवांस्तथा सप्तर्षयोऽमलाः ॥ ३.२९२.१८ ॥
Indra e Agni, e Vāyu, Yama e Varuṇa, e o bem-aventurado senhor dos Yakṣas, assim como os sete sábios imaculados.
3.292.19
राजा दशरथश्चैव दिव्यभास्वरमूर्तिमान् ।
विमानेन महार्हेण हंसयुक्तेन भास्वता ॥ ३.२९२.१९ ॥
O rei Daśaratha também, em forma divina e radiante, apareceu num carro aéreo precioso e brilhante atrelado a cisnes.
3.292.20
ततोऽन्तरिक्षं तत्सर्वंदेवगन्धर्वसंकुलम् ।
शुशुभे तारकाचित्रं शरदीव नभस्तलम् ॥ ३.२९२.२० ॥
Então aquele céu inteiro, repleto de deuses e gandharvas, brilhou como o céu de outono salpicado de estrelas.
3.292.21
तत उत्थाय वैदेही तेषां मध्ययशस्विनी ।
उवाच वाक्यं कल्याणी रामं पृथुलवक्षसम् ॥ ३.२९२.२१ ॥
Então Vaidehī, a gloriosa e auspiciosa, levantou-se no meio deles e disse estas palavras a Rāma, de peito largo.
3.292.22
राजपुत्र न ते कोपं करोमि विदिताहि मे ।
गतिः स्त्रीणां नराणां च शृणु चदं वचो मम ॥ ३.२९२.२२ ॥
Príncipe, não estou irritada contigo; o caminho das mulheres e dos homens me é conhecido. Ouve, pois, estas minhas palavras.
3.292.23
अन्तश्चरतिभूतानां मातरिश्वा सदागतिः ।
स मे विमुञ्चतु प्राणान्यदि पापं चराम्यहम् ॥ ३.२९२.२३ ॥
Que Mātariśvan (o vento), sempre em movimento, que percorre o interior de todos os seres, me tire o sopro vital se eu cometer falta.
3.292.24
अग्निरापस्तथाऽऽकाशं पृथिवी वायुरेव च ।
विमुञ्चन्तु मम प्राणान्यदि पापं चराम्यहम् ॥ ३.२९२.२४ ॥
Que o fogo, a água, o espaço, a terra e o ar me tirem igualmente o sopro vital se eu cometer falta.
3.292.25
यथाऽहं त्वदृतेवीर नान्यंस्वप्नेऽप्यचिन्तयम् ।
तथा मे देव निर्दिष्टस्त्वमेव हि पतिर्भव ॥ ३.२९२.२५ ॥
Assim como nunca pensei em outro homem, nem mesmo em sonho, além de ti, ó herói, assim, ó deus, somente tu foste designado para ser meu marido.
3.292.26
ततोऽन्तरिक्षे वागारीत्सुभगा लोकसाक्षिणी ।
पुण्यासंहर्षणी तेषां वानराणां महात्मनाम् ॥ ३.२९२.२६ ॥
Então, do céu, ergueu-se uma voz auspiciosa e sagrada, testemunha dos mundos, que alegrou aqueles macacos magnânimos.
3.292.27
बोभो राघव सत्यं वै वायुरस्मि सदागतिः ।
अपापा मैथिली राजन्संगच्छसहभार्यया ॥ ३.२९२.२७ ॥
Ó Rāghava, é verdade: sou Vāyu, sempre em movimento. Ó rei, Maithilī é imaculada; une-te a ela como tua esposa.
3.292.28
अहमन्तःशरीरस्थो भूतानां रघुनन्दन ।
सुसूक्ष्ममपि काकुत्स्थ मैथिलीनापराध्यति ॥ ३.२९२.२८ ॥
Eu habito no interior dos corpos dos seres, ó alegria dos Raghus. Ó Kākutstha, Maithilī não comete nem a mais sutil falta.
3.292.29
रसावै मत्प्रसूता हि भूतदेहेषु राघव ।
अहंवै त्वां प्रब्रवीमि मैथिली प्रतिगृह्यताम् ॥ ३.२९२.२९ ॥
Ó Rāghava, os sucos nos corpos dos seres de fato nascem de mim. Digo-te: aceita Maithilī.
3.292.30
धर्मोऽहमस्मि काकुत्स्थ साक्षी लोकस्य कर्मणाम् ।
शुभाशुभानां सीतेयमपापा प्रतिगृह्यताम् ॥ ३.२९२.३० ॥
Ó Kākutstha, sou o Dharma, testemunha das ações boas e más do mundo. Esta Sītā é imaculada; aceita-a.
3.292.31
पुत्र नैतदिहाश्चर्यं त्वयि राजर्षिधर्मणि ।
साधो सद्वृत्त काकुत्स्थ शृणु चेदं वचो मम ॥ ३.२९२.३१ ॥
Filho, isto não é espantoso em ti, que cumpres o dever do rei-sábio. Bom, de conduta virtuosa, Kākutstha, ouve esta minha palavra.
3.292.32
शत्रुरेष त्वया वीर देवगनधर्वभोगिनाम् ।
यक्षाणां दानवानां च महर्षीणां च पातितः ॥ ३.२९२.३२ ॥
Herói, este inimigo dos deuses, gandharvas e serpentes, dos yakṣas e dānavas, e dos grandes sábios, foi derrubado por ti.
3.292.33
अवध्यः सर्वभूतानां मत्प्रसादात्पुराऽभवत् ।
कस्माच्चित्कारणात्पापः कंचित्कालमुपेक्षितः ॥ ३.२९२.३३ ॥
Outrora, pela minha graça, era invulnerável a todos os seres. Por alguma razão, aquele pecador foi negligenciado por algum tempo.
3.292.34
वधार्थमात्मनस्तेन हृता सीता दुरात्मना ।
नलकूबरशापेन रक्षा चास्याः कृता मया ॥ ३.२९२.३४ ॥
Aquele de mente perversa raptou Sītā para a sua própria destruição; e a sua proteção fui eu quem a fez, pela maldição de Nalakūbara.
3.292.35
यदि ह्यकामामासेवेत्स्तरियमन्यामपि ध्रुवम् ।
शतधाऽस्य फलेन्मूर्धा इत्युक्तः सोभवत्पुरा ॥ ३.२९२.३५ ॥
Se se aproximar de uma mulher não disposta, ou mesmo de qualquer outra mulher, sua cabeça certamente se partirá em cem pedaços. Assim lhe foi dito outrora.
3.292.36
नात्रशङ्का त्वया कार्या प्रतीच्छेमां महामते ।
कृतं त्वया महत्कार्यं देवानाममितप्रभ ॥ ३.२९२.३६ ॥
Não deves ter dúvida nisto. Aceita-a, ó de mente magnânima. Ó tu de esplendor sem limites, realizaste uma grande tarefa para os deuses.
3.292.37
प्रीतोस्मि वत्स भद्रं ते पिता दशरथोस्मि ते ।
अनुजानामि राज्यं च प्रशाधि पुरुषोत्तम ॥ ३.२९२.३७ ॥
Filho querido, estou satisfeito; que a boa fortuna seja tua. Sou teu pai Daśaratha. Concedo-te o reino; governa, o melhor dos homens.
3.292.38
अभिवादयेत्वां राजेन्द्र यदि त्वं जनको मम ।
गमिष्यामि पुरीं रम्यामयोध्यां शासनात्तव ॥ ३.२९२.३८ ॥
Ó senhor dos reis, se és de fato meu pai, prostro-me diante de ti. Por tua ordem irei à bela cidade de Ayodhyā.
3.292.39
तमुवाच पिता भूयः प्रहृष्टो भरतर्षभ ।
गच्छायोध्यां प्रशाधि त्वंराम रक्तान्तलोचन।
संपूर्णानीहवर्षाणि चतुर्दश महाद्युते ॥ ३.२९२.३९ ॥
Então o pai, satisfeito, disse-lhe novamente: 'Vai a Ayodhyā e governa, touro dos Bharatas. Mas, Rāma de olhos vermelhos, permanece aqui catorze anos completos, ó radiante.'
3.292.40
ततो देवान्नमस्कृत्य मुहृद्भिरभिनन्दितः ।
महेन्द्रइव पौलोम्या भार्यया स समेयिवान् ॥ ३.२९२.४० ॥
Então, tendo reverenciado os deuses e sido saudado pelos amigos, reuniu-se com a esposa, como Indra com Paulomī.
3.292.41
ततो वरं ददौ तस्मै ह्यविन्ध्याय परंतपः ।
त्रिजटां चार्थमानाभ्यां योजयामास राक्षसीम् ॥ ३.२९२.४१ ॥
Então o atormentador dos inimigos concedeu a Avindhya um dom, e uniu a rākṣasī Trijaṭā a ele com riquezas e honras.
3.292.42
तमुवाच ततो ब्रह्मा देवैः शक्रषुरोगमैः ।
कौसल्यामातरिष्टांस्ते वरानद्य ददानि कान् ॥ ३.२९२.४२ ॥
Então Brahmā, com os deuses liderados por Indra, disse-lhe: 'Filho de Kausalyā, quais dos dons desejados queres? Hoje os concederei.'
3.292.43
वव्रेरामः स्थितिं धर्मे शत्रुभिश्चापराजयम् ।
राक्षसैर्निहतानां च वानराणां समुद्भवम् ॥ ३.२९२.४३ ॥
Rāma escolheu a firmeza no dharma, a invencibilidade diante dos inimigos e o renascimento dos vānaras mortos pelos rākṣasas.
3.292.44
ततस्ते ब्रह्मणा प्रोक्ते तथेतिवचने तदा ।
समुत्तस्थुर्महाराज वानरा लब्धचेतसः ॥ ३.२९२.४४ ॥
Então, quando Brahmā disse «Assim seja», os vānaras, recobrando os sentidos, levantaram-se, ó grande rei.
3.292.45
सीता चापि महाभागा वरं हनुमते ददौ ।
रामकीर्त्या समं पुत्र जीवितं ते भविष्यति ॥ ३.२९२.४५ ॥
Sītā, a grandemente afortunada, também concedeu uma bênção a Hanumān: «Filho, tua vida durará tanto quanto a glória de Rāma.»
3.292.46
दिव्यास्त्वामुपभोगाश्च मत्प्रसादकृताः सदा ।
उपस्थास्यन्ति हनुमन्निति स्म हरिलोचन ॥ ३.२९२.४६ ॥
«Hanumān, pela minha graça os prazeres divinos sempre te servirão» — assim falou, ó tu de olhos de macaco.
3.292.47
ततस्ते प्रेक्षमाणानां तेपामक्लिष्टकर्मणाम् ।
अन्तर्धानं ययुर्देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाः ॥ ३.२९२.४७ ॥
Então, enquanto os de feitos sem esforço observavam, todos os deuses liderados por Indra desapareceram.
3.292.48
दृष्ट्वा रामं तु जानक्या संगतं शक्रसारथिः ।
उवाच परमप्रीतसुहृन्मध्य इदं वचः ॥ ३.२९२.४८ ॥
Ao ver Rāma reunido com Jānakī, o auriga de Indra, muito satisfeito, disse estas palavras no meio dos amigos.
3.292.49
देवगन्धर्वयक्षाणां मानुषासुरभोगिनाम् ।
अपनीतं त्वया दुःखमिदं सत्यपराक्रम ॥ ३.२९२.४९ ॥
Removeste esta dor dos deuses, gandharvas, yakṣas, homens, asuras e serpentes, ó tu de verdadeiro valor.
3.292.50
सदेवासुरगनधर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ।
कथयिष्यन्ति लोकास्त्वां यावद्भूमिर्धरिष्यति ॥ ३.२९२.५० ॥
Deuses, asuras, gandharvas, yakṣas, rākṣasas e serpentes, todos os mundos, falarão de ti enquanto a terra subsistir.
3.292.51
इत्येवमुक्त्वाऽनुज्ञाप्यरामं शस्त्रभृतांवरम् ।
संपूज्यापाक्रमत्तेन रथेनादित्यवर्चसा ॥ ३.२९२.५१ ॥
Tendo dito isto e despedido-se de Rāma, o melhor dos portadores de armas, honrando-o, partiu naquele carro radiante como o sol.
3.292.52
ततःसीतां पुरस्कृत्य रामः सौमित्रिणा सह ।
सुग्रीवप्रमुखैश्चैव सहितः सर्ववानरैः ॥ ३.२९२.५२ ॥
Então Rāma, pondo Sītā à frente, partiu com Saumitri, acompanhado de Sugrīva e dos principais macacos e de todos os macacos.
3.292.53
विधाय रक्षां लङ्कायां विभीषणपुरस्कृतः ।
संततार पुनस्तेन सेतुना मकरालयम् ॥ ३.२९२.५३ ॥
Tendo providenciado a proteção em Laṅkā, com Vibhīṣaṇa à frente, atravessou novamente, por aquela ponte, o oceano, morada dos monstros marinhos.
3.292.54
पुष्पकेण विसानन खेचरेण विराजता ।
कामगेन यथामुख्यैरमात्यैः संवृतो वसी ॥ ३.२९२.५४ ॥
No Puṣpaka, que voa pelo céu, resplandecente, que vai à vontade, cercado pelos principais ministros, o senhor de si (Rāma) partiu.
3.292.55
ततस्तीरे समुद्रस्यं यत्रशिश्य स पार्थिवः ।
तत्रैवोवास धर्मात्मा सहितः सर्ववानरैः ॥ ३.२९२.५५ ॥
Então, na margem do oceano, onde o rei havia repousado, ali mesmo habitou o de alma justa, junto com todos os macacos.
3.292.56
अथैनान्राघवः काले समानीयाभिपूज्य च ।
विसर्जयामास तदा रत्नैः संतोष्य सर्वशः ॥ ३.२९२.५६ ॥
Então, no tempo devido, Rāghava os convocou, honrou e, tendo-os satisfeito com joias, os despediu.
3.292.57
गतेषु वानरेन्द्रेषु गोपुच्छर्क्षेषु तेषु च ।
सुग्रीवसहितो रामः किष्किन्दां पुनरागमत् ॥ ३.२९२.५७ ॥
Quando os senhores dos macacos, e aqueles de Gopuccha e Ṛkṣa, tinham partido, Rāma voltou novamente a Kiṣkindhā junto com Sugrīva.
3.292.58
विभीषणेनानुगतः सुग्रीवसहितस्तदा ।
पुष्पकेण विमानेन वैदेह्या दर्शयन्वनम् ॥ ३.२९२.५८ ॥
Então, seguido por Vibhīṣaṇa e junto com Sugrīva, Rāma partiu no carro aéreo Puṣpaka, mostrando a floresta a Vaidehī.
3.292.59
किष्किन्धां तु समासाद्यरामः प्रहरतांवरः ।
अङ्गदं कृतकर्माणं यौवराज्येऽभ्यषेचयत् ॥ ३.२९२.५९ ॥
Ao chegar a Kiṣkindhā, Rāma, o melhor dos guerreiros, ungiu Aṅgada, que havia realizado seus feitos, como herdeiro aparente.
3.292.60
ततस्तैरेव सहितो रामः सौमित्रिणा सह ।
यथागतेन मार्गेण प्रययौ स्वपुरं प्रति ॥ ३.२९२.६० ॥
Então, junto com eles e com Saumitri (Lakṣmaṇa), Rāma partiu para a sua própria cidade pelo mesmo caminho por que viera.
3.292.61
अयोध्यां स समासाद्यपुरीं राष्ट्रपतिस्ततः ।
भरताय हनूमन्तं दूतं प्रास्थापयद्द्रुतम् ॥ ३.२९२.६१ ॥
Ao chegar à cidade de Ayodhyā, o senhor do reino enviou logo Hanūmān como mensageiro a Bharata.
3.292.62
लक्षयित्वेङ्गितं सर्वंप्रियं तस्मै निवेद्य वै ।
वायुपुत्रे पुनः प्राप्ते नन्दिग्राममुपाविशत् ॥ ३.२९२.६२ ॥
Tendo percebido todos os seus sinais e anunciado a boa notícia, quando o filho do Vento voltou, ele sentou-se em Nandigrāma.
3.292.63
सतत्रमलदिग्धाङ्गं भरतं चीरवाससम् ।
नन्दिग्रामगतंरामः सशत्रुघ्नं सराघवः।
अग्रतःपादुके कृत्वा ददर्शासीनमासने ॥ ३.२९२.६३ ॥
Ali, Rāma, com Śatrughna e o descendente de Raghu, viu Bharata, que tinha ido a Nandigrāma, com o corpo coberto de sujeira e vestido com roupas de casca de árvore, sentado num assento, com as sandálias colocadas à frente.
3.292.64
समेत्यभरतेनाथ शत्रुघ्नेन च वीर्यवान् ।
राघवः सहसौमित्रिर्मुमुदे भरतर्षभ ॥ ३.२९२.६४ ॥
Tendo se encontrado com Bharata e Śatrughna, o poderoso Rāghava alegrou-se junto com Saumitri, ó touro dos Bharatas.
3.292.65
ततो भरतशत्रुघ्नौ समेतौ गुरुणा तदा ।
वैदेह्या दर्शनेनोभौ प्रहर्षं समवापतुः ॥ ३.२९२.६५ ॥
Então Bharata e Śatrughna, reunidos com o mais velho, ambos alcançaram grande alegria ao verem Vaidehī.
3.292.66
तस्मै तद्भरतो राज्यमागतायातिसत्कृतम् ।
न्यासं निर्यातयामास युक्तः परमया मुदा ॥ ३.२९२.६६ ॥
A ele, que havia regressado, Bharata restituiu aquele reino, que lhe fora confiado com grande honra como um depósito, dedicado e com suprema alegria.
3.292.67
ततस्तं वैष्णवे शूरं नक्षत्रेऽभिजितेऽहनि ।
वसिष्ठो वामदेवश्च सहितावभ्यषिञ्चताम् ॥ ३.२९२.६७ ॥
Então, sob o asterismo Vaiṣṇava, no dia de Abhijit, Vasiṣṭha e Vāmadeva juntos ungiram aquele herói.
3.292.68
सोभिषिक्तः कपिश्रेष्ठं सुग्रीवं ससुहृज्जनम् ।
विभीषणं च पौलस्त्यमन्वजानाद्गृहान्प्रति ॥ ३.२९२.६८ ॥
Ungido, despediu Sugrīva, o melhor dos macacos, com seus amigos, e Vibhīṣaṇa, descendente de Pulastya, para que voltassem às suas casas.
3.292.69
अभ्यर्च्य विविधै रत्नैः प्रीतियुक्तौ मुदा युतौ ।
समाधायेतिकर्तव्यं दुःखेन विससर्ज ह ॥ ३.२९२.६९ ॥
Honrando-os com diversas joias, os dois, satisfeitos e alegres, tendo decidido o que devia ser feito, despediram-nos com tristeza.
3.292.70
पुष्पकं च विमानं तत्पूजयित्वा स राघवः ।
प्रादाद्वैश्रवणायैव प्रीत्या स रघुनन्दनः ॥ ३.२९२.७० ॥
Tendo honrado aquele veículo Puṣpaka, o Rāghava, deleite dos Raghus, por afeição o deu ao próprio Vaiśravaṇa.
3.292.71
ततो देवर्षिसहितः सरितं गोमतीमनु ।
शताश्वमेधानाजह्रे जारूथ्यान्स निरर्गलान् ॥ ३.२९२.७१ ॥
Então, acompanhado dos sábios divinos, ao longo do rio Gomatī, aquele da linhagem Jārūthya realizou cem sacrifícios do cavalo sem obstáculo.