Mahābhārata · Adhyāya 3.292
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.292.1
स हत्वा रावयणं क्षुद्रं राक्षसेनद्रं सुरद्विषम् ।
बभूव हृष्टः ससुहृद्रामः सौमित्रिणा सह ॥ ३.२९२.१ ॥
Nachdem er Rāvaṇa, den niederträchtigen Herrn der Rākṣasas und Feind der Götter, erschlagen hatte, freute sich Rāma zusammen mit seinen Freunden und mit Saumitri.
3.292.2
ततो हते दशग्रीवे देवाः सर्षिपुरोगमाः ।
आशीर्भिर्जययुक्ताभिरानर्चुस्तं महाभुजम् ॥ ३.२९२.२ ॥
Als Daśagrīva erschlagen war, ehrten die Götter, angeführt von den Weisen, den Mächtigarmigen mit Segenswünschen des Sieges.
3.292.3
रामं कमलपत्राक्षं तुष्टुवुः सर्वदेवताः ।
गन्धर्वाः पुष्पवर्षैश्च वाग्भिश्च त्रिदशालयाः ॥ ३.२९२.३ ॥
Alle Gottheiten priesen Rāma, den lotusblattäugigen; die Gandharvas ließen Blumen regnen, und die Bewohner des Himmels rühmten ihn mit Worten.
3.292.4
पूजयित्वा रणे रामं प्रतिजग्मुर्यथागतम् ।
तन्महोत्सवसंकाशमासीदाकाशमच्युत ॥ ३.२९२.४ ॥
Nachdem sie Rāma im Kampf geehrt hatten, kehrten sie zurück, wie sie gekommen waren. Und jener Himmel, o Acyuta, wurde wie ein großes Fest.
3.292.5
ततो हत्वा दशग्रीवं लङ्कां रामो महायशाः ।
विभीषणाय प्रददौ प्रभुः परपुरंजयः ॥ ३.२९२.५ ॥
Dann, nachdem er Daśagrīva erschlagen hatte, gab der ruhmreiche Rāma Laṅkā an Vibhīṣaṇa — jener Herr, Eroberer feindlicher Städte.
3.292.6
ततः सीतां पुरस्कृत्य विभीषणपुरस्कृताम् ।
अविन्ध्यो नाम सुप्रज्ञो वृद्धामात्यो विनिर्ययौ ॥ ३.२९२.६ ॥
Dann, mit Vibhīṣaṇa vorangestellt und Sītā vorangestellt, zog der weise alte Minister namens Avindhya hinaus.
3.292.7
उवाच च महात्मानं काकुत्स्थं दैन्यमास्थितम् ।
प्रतीच्छ देवीं सद्वृत्तां महात्मञ्जानकीमिति ॥ ३.२९२.७ ॥
Und er sprach zu dem hochherzigen Kākutstha, der in Betrübnis dastand: »Nimm die Königin Jānakī an, die hochherzige und tugendhafte.«
3.292.8
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्मादवतीर्य रथोत्तमात् ।
बाष्पेणापिहितां सीतां ददर्शेक्ष्वाकुनन्दनः ॥ ३.२९२.८ ॥
Als er diese Worte hörte, stieg der Wonnespross der Ikṣvākus von jenem vorzüglichen Wagen herab und sah Sītā, von Tränen verhüllt.
3.292.9
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गीं यानस्थां शोककर्शिताम् ।
मलोपचितसर्वाङ्गीं जटिलां कृष्णवाससम् ॥ ३.२९२.९ ॥
Als er sie sah, schön an allen Gliedern, auf dem Gefährt sitzend, vom Kummer ausgezehrt, am ganzen Körper mit Schmutz bedeckt, mit verfilzten Haaren und in dunkle Tücher gehüllt.
3.292.10
उवाच रामो वैदेहीं परामर्शविशङ्कितः ।
लक्षयित्वेङ्गितं सर्वं प्रियं तस्यै निवेद्य सः ॥ ३.२९२.१० ॥
Rāma sprach zu Vaidehī, von Argwohn beunruhigt, nachdem er all ihre Zeichen beobachtet und ihr ein erfreuliches Wort mitgeteilt hatte.
3.292.11
गच्छ वैदेहि मुक्ता त्वं यत्कार्यं तनमया कृतम् ।
मामासाद्यपतिं भद्रे न त्वं राक्षसवेश्मनि।
जरां व्रजेथा इतिमे निहतोसौ निशाचरः ॥ ३.२९२.११ ॥
Geh, Vaidehī, du bist frei; die Aufgabe, die getan werden musste, habe ich nicht allein vollbracht. O Glückliche, bleibe nicht im Haus eines Rākṣasa; komm zu mir, deinem Gemahl. Jener Nachtwandler ist von mir erschlagen worden.
3.292.12
कथं ह्यस्मद्विधो जातु जानन्धर्मविनिश्चयम् ।
परहस्तगतां नारीं मुहूर्तमपि धारयेत् ॥ ३.२९२.१२ ॥
Wie könnte einer wie wir, der die Entscheidung des Dharma kennt, eine Frau, die in fremde Hände gelangt ist, auch nur einen Augenblick behalten?
3.292.13
सुवृत्तामसुवृत्तां वाऽप्यहं त्वामद्य मैथिलि ।
नोत्सहे परिभोगाय श्वावलीढं हविर्यथा ॥ ३.२९२.१३ ॥
O Maithilī, ob du von guter oder schlechter Lebensführung bist, heute verlange ich nicht danach, dich zu genießen, wie eine vom Hund beleckte Opfergabe.
3.292.14
ततः सा सहसा बाला तच्छ्रुत्वा दारुणं वचः ।
पपात देवी व्यथिता निकृत्ता कदली यथा ॥ ३.२९२.१४ ॥
Da fiel jene junge Frau, als sie diese harten Worte hörte, plötzlich betrübt, wie ein gefällter Bananenbaum, die Göttin nieder.
3.292.15
योप्यस्या हर्षसंभूतो मुखरागः पुराऽभवत् ।
क्षणेन सपुनर्नष्टो निःश्वासादिव दर्पणे ॥ ३.२९२.१५ ॥
Die Röte, die zuvor aus Freude auf ihrem Antlitz entstanden war, verschwand in einem Augenblick wieder, wie ein Hauch auf einem Spiegel.
3.292.16
ततस्ते हरयः सर्वे तच्छ्रुत्वा रामभाषितम् ।
गतासुकल्पा निश्चेष्टा बभूवुः सहलक्ष्मणाः ॥ ३.२९२.१६ ॥
Da wurden alle jene Affen, als sie Rāmas Rede gehört hatten, zusammen mit Lakṣmaṇa bewegungslos, wie leblos.
3.292.17
ततो देवो विशुद्धात्मा विमानेन चतुर्मुखः ।
पद्मयोनिर्जगत्स्रष्टा दर्शयामास राघवम् ॥ ३.२९२.१७ ॥
Da zeigte sich der Gott, reinen Geistes, vierköpfig, aus dem Lotus geboren, Schöpfer der Welt, Rāghava mit einem Luftwagen.
3.292.18
शक्रश्चाग्निश्च वायुश्चयमो वरुण एव च ।
यक्षाधिपश्च भगवांस्तथा सप्तर्षयोऽमलाः ॥ ३.२९२.१८ ॥
Indra und Agni, Vāyu, Yama und Varuṇa, und der erhabene Herr der Yakṣas, ebenso die sieben makellosen Weisen.
3.292.19
राजा दशरथश्चैव दिव्यभास्वरमूर्तिमान् ।
विमानेन महार्हेण हंसयुक्तेन भास्वता ॥ ३.२९२.१९ ॥
Auch König Daśaratha erschien in göttlicher, strahlender Gestalt, in einem kostbaren leuchtenden Luftwagen, bespannt mit Schwänen.
3.292.20
ततोऽन्तरिक्षं तत्सर्वंदेवगन्धर्वसंकुलम् ।
शुशुभे तारकाचित्रं शरदीव नभस्तलम् ॥ ३.२९२.२० ॥
Da leuchtete jener ganze Himmel, dicht von Göttern und Gandharvas bevölkert, wie der herbstliche, sternenbesäte Himmel.
3.292.21
तत उत्थाय वैदेही तेषां मध्ययशस्विनी ।
उवाच वाक्यं कल्याणी रामं पृथुलवक्षसम् ॥ ३.२९२.२१ ॥
Da erhob sich Vaidehī, die Ruhmreiche und Glückverheißende, mitten unter ihnen und sprach diese Worte zu Rāma, dem Breitbrüstigen.
3.292.22
राजपुत्र न ते कोपं करोमि विदिताहि मे ।
गतिः स्त्रीणां नराणां च शृणु चदं वचो मम ॥ ३.२९२.२२ ॥
Prinz, ich zürne dir nicht; der Weg der Frauen und der Männer ist mir bekannt. So höre denn meine Worte.
3.292.23
अन्तश्चरतिभूतानां मातरिश्वा सदागतिः ।
स मे विमुञ्चतु प्राणान्यदि पापं चराम्यहम् ॥ ३.२९२.२३ ॥
Möge Mātariśvan (der Wind), ewig bewegt, der im Innern aller Wesen wandelt, mir den Lebensatem nehmen, wenn ich Unrecht begehe.
3.292.24
अग्निरापस्तथाऽऽकाशं पृथिवी वायुरेव च ।
विमुञ्चन्तु मम प्राणान्यदि पापं चराम्यहम् ॥ ३.२९२.२४ ॥
Mögen ebenso Feuer, Wasser, Raum, Erde und Luft mir den Lebensatem nehmen, wenn ich Unrecht begehe.
3.292.25
यथाऽहं त्वदृतेवीर नान्यंस्वप्नेऽप्यचिन्तयम् ।
तथा मे देव निर्दिष्टस्त्वमेव हि पतिर्भव ॥ ३.२९२.२५ ॥
So wie ich außer dir, o Held, selbst im Traum keinen anderen bedacht habe, so bist du, o Gott, allein dazu bestimmt, mein Gemahl zu sein.
3.292.26
ततोऽन्तरिक्षे वागारीत्सुभगा लोकसाक्षिणी ।
पुण्यासंहर्षणी तेषां वानराणां महात्मनाम् ॥ ३.२९२.२६ ॥
Da erhob sich vom Himmel eine glückverheißende, heilige Stimme, Zeugin der Welten, die jene großherzigen Affen erfreute.
3.292.27
बोभो राघव सत्यं वै वायुरस्मि सदागतिः ।
अपापा मैथिली राजन्संगच्छसहभार्यया ॥ ३.२९२.२७ ॥
O Rāghava, es ist wahr: Ich bin Vāyu, ewig in Bewegung. O König, Maithilī ist makellos; nimm sie als deine Gemahlin wieder auf.
3.292.28
अहमन्तःशरीरस्थो भूतानां रघुनन्दन ।
सुसूक्ष्ममपि काकुत्स्थ मैथिलीनापराध्यति ॥ ३.२९२.२८ ॥
Ich wohne im Inneren der Körper der Wesen, o Freude der Raghus. O Kākutstha, Maithilī begeht nicht einmal das geringste Vergehen.
3.292.29
रसावै मत्प्रसूता हि भूतदेहेषु राघव ।
अहंवै त्वां प्रब्रवीमि मैथिली प्रतिगृह्यताम् ॥ ३.२९२.२९ ॥
O Rāghava, die Säfte in den Körpern der Wesen entspringen ja aus mir. Ich sage dir: Nimm Maithilī an.
3.292.30
धर्मोऽहमस्मि काकुत्स्थ साक्षी लोकस्य कर्मणाम् ।
शुभाशुभानां सीतेयमपापा प्रतिगृह्यताम् ॥ ३.२९२.३० ॥
O Kākutstha, ich bin der Dharma, Zeuge der guten und bösen Taten der Welt. Diese Sītā ist makellos; nimm sie an.
3.292.31
पुत्र नैतदिहाश्चर्यं त्वयि राजर्षिधर्मणि ।
साधो सद्वृत्त काकुत्स्थ शृणु चेदं वचो मम ॥ ३.२९२.३१ ॥
Sohn, dies ist nicht verwunderlich bei dir, der du die Pflicht eines königlichen Weisen hältst. Guter, von tugendhaftem Wandel, Kākutstha, höre dieses mein Wort.
3.292.32
शत्रुरेष त्वया वीर देवगनधर्वभोगिनाम् ।
यक्षाणां दानवानां च महर्षीणां च पातितः ॥ ३.२९२.३२ ॥
Held, dieser Feind der Götter, Gandharven und Schlangen, der Yakṣas und Dānavas und der großen Weisen, wurde von dir niedergestreckt.
3.292.33
अवध्यः सर्वभूतानां मत्प्रसादात्पुराऽभवत् ।
कस्माच्चित्कारणात्पापः कंचित्कालमुपेक्षितः ॥ ३.२९२.३३ ॥
Früher war er durch meine Gnade von allen Wesen unbesiegbar. Aus irgendeinem Grund wurde jener Sünder eine Zeitlang übersehen.
3.292.34
वधार्थमात्मनस्तेन हृता सीता दुरात्मना ।
नलकूबरशापेन रक्षा चास्याः कृता मया ॥ ३.२९२.३४ ॥
Jener Böswillige entführte Sītā zu seinem eigenen Verderben; und ihren Schutz habe ich, durch den Fluch Nalakūbaras, bewirkt.
3.292.35
यदि ह्यकामामासेवेत्स्तरियमन्यामपि ध्रुवम् ।
शतधाऽस्य फलेन्मूर्धा इत्युक्तः सोभवत्पुरा ॥ ३.२९२.३५ ॥
Wenn er sich einer nicht willigen Frau nähert oder auch irgendeiner anderen Frau, wird sein Haupt gewiss in hundert Stücke zerspringen. So wurde ihm früher gesagt.
3.292.36
नात्रशङ्का त्वया कार्या प्रतीच्छेमां महामते ।
कृतं त्वया महत्कार्यं देवानाममितप्रभ ॥ ३.२९२.३६ ॥
In dieser Sache sollst du keinen Zweifel hegen. Nimm sie an, o Großgesinnter. O du von unermesslichem Glanz, du hast eine große Aufgabe für die Götter vollbracht.
3.292.37
प्रीतोस्मि वत्स भद्रं ते पिता दशरथोस्मि ते ।
अनुजानामि राज्यं च प्रशाधि पुरुषोत्तम ॥ ३.२९२.३७ ॥
Lieber Sohn, ich bin erfreut; möge dir Glück beschieden sein. Ich bin dein Vater Daśaratha. Ich überlasse dir das Reich; herrsche, bester der Männer.
3.292.38
अभिवादयेत्वां राजेन्द्र यदि त्वं जनको मम ।
गमिष्यामि पुरीं रम्यामयोध्यां शासनात्तव ॥ ३.२९२.३८ ॥
O König der Könige, wenn du wahrhaftig mein Vater bist, verneige ich mich vor dir. Auf deinen Befehl werde ich in die schöne Stadt Ayodhyā gehen.
3.292.39
तमुवाच पिता भूयः प्रहृष्टो भरतर्षभ ।
गच्छायोध्यां प्रशाधि त्वंराम रक्तान्तलोचन।
संपूर्णानीहवर्षाणि चतुर्दश महाद्युते ॥ ३.२९२.३९ ॥
Da sprach der erfreute Vater wieder zu ihm: „Geh nach Ayodhyā und herrsche, Stier der Bharatas. Doch, Rāma mit den roten Augen, bleibe hier vierzehn volle Jahre, o Strahlender."
3.292.40
ततो देवान्नमस्कृत्य मुहृद्भिरभिनन्दितः ।
महेन्द्रइव पौलोम्या भार्यया स समेयिवान् ॥ ३.२९२.४० ॥
Dann, nachdem er den Göttern seine Ehrfurcht erwiesen und von seinen Freunden begrüßt worden war, vereinte er sich mit seiner Gattin, wie Indra mit Paulomī.
3.292.41
ततो वरं ददौ तस्मै ह्यविन्ध्याय परंतपः ।
त्रिजटां चार्थमानाभ्यां योजयामास राक्षसीम् ॥ ३.२९२.४१ ॥
Dann gewährte der Peiniger der Feinde Avindhya einen Segen und vereinte die Rākṣasī Trijaṭā mit ihm, mit Reichtum und Ehre.
3.292.42
तमुवाच ततो ब्रह्मा देवैः शक्रषुरोगमैः ।
कौसल्यामातरिष्टांस्ते वरानद्य ददानि कान् ॥ ३.२९२.४२ ॥
Dann sprach Brahmā mit den von Indra angeführten Göttern zu ihm: „Sohn der Kausalyā, welche der ersehnten Segen wünschst du? Heute werde ich sie dir gewähren."
3.292.43
वव्रेरामः स्थितिं धर्मे शत्रुभिश्चापराजयम् ।
राक्षसैर्निहतानां च वानराणां समुद्भवम् ॥ ३.२९२.४३ ॥
Rāma wählte Beständigkeit im Dharma, Unbesiegbarkeit gegenüber seinen Feinden und die Wiedergeburt der von den Rākṣasas erschlagenen Vānaras.
3.292.44
ततस्ते ब्रह्मणा प्रोक्ते तथेतिवचने तदा ।
समुत्तस्थुर्महाराज वानरा लब्धचेतसः ॥ ३.२९२.४४ ॥
Als Brahmā sprach: »So sei es«, erhoben sich die Vānaras, die ihr Bewusstsein wiedererlangt hatten, o großer König.
3.292.45
सीता चापि महाभागा वरं हनुमते ददौ ।
रामकीर्त्या समं पुत्र जीवितं ते भविष्यति ॥ ३.२९२.४५ ॥
Auch Sītā, die Hochbeglückte, gab Hanumān einen Segen: »Sohn, dein Leben wird so lange währen wie Rāmas Ruhm.«
3.292.46
दिव्यास्त्वामुपभोगाश्च मत्प्रसादकृताः सदा ।
उपस्थास्यन्ति हनुमन्निति स्म हरिलोचन ॥ ३.२९२.४६ ॥
»Hanumān, durch meine Gnade werden dich göttliche Genüsse stets begleiten« — so sprach sie, o Affenäugiger.
3.292.47
ततस्ते प्रेक्षमाणानां तेपामक्लिष्टकर्मणाम् ।
अन्तर्धानं ययुर्देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाः ॥ ३.२९२.४७ ॥
Da verschwanden, während jene mühelosen Helden zusahen, alle Götter unter Führung Indras.
3.292.48
दृष्ट्वा रामं तु जानक्या संगतं शक्रसारथिः ।
उवाच परमप्रीतसुहृन्मध्य इदं वचः ॥ ३.२९२.४८ ॥
Als er Rāma mit Jānakī vereint sah, sprach Indras Wagenlenker, hoch erfreut, inmitten seiner Freunde diese Worte.
3.292.49
देवगन्धर्वयक्षाणां मानुषासुरभोगिनाम् ।
अपनीतं त्वया दुःखमिदं सत्यपराक्रम ॥ ३.२९२.४९ ॥
Du hast dieses Leid der Götter, Gandharvas, Yakṣas, Menschen, Asuras und Schlangen beseitigt, du von wahrer Tapferkeit.
3.292.50
सदेवासुरगनधर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ।
कथयिष्यन्ति लोकास्त्वां यावद्भूमिर्धरिष्यति ॥ ३.२९२.५० ॥
Götter, Asuras, Gandharvas, Yakṣas, Rākṣasas und Schlangen, alle Welten, werden von dir erzählen, solange die Erde bestehen wird.
3.292.51
इत्येवमुक्त्वाऽनुज्ञाप्यरामं शस्त्रभृतांवरम् ।
संपूज्यापाक्रमत्तेन रथेनादित्यवर्चसा ॥ ३.२९२.५१ ॥
So gesprochen und von Rāma, dem besten der Waffenträger, Abschied genommen, ihn geehrt, brach er auf in jenem sonnengleich strahlenden Wagen.
3.292.52
ततःसीतां पुरस्कृत्य रामः सौमित्रिणा सह ।
सुग्रीवप्रमुखैश्चैव सहितः सर्ववानरैः ॥ ३.२९२.५२ ॥
Dann brach Rāma auf, Sītā voranschreitend, mit Saumitri, begleitet von Sugrīva und den vornehmsten Affen und allen Affen.
3.292.53
विधाय रक्षां लङ्कायां विभीषणपुरस्कृतः ।
संततार पुनस्तेन सेतुना मकरालयम् ॥ ३.२९२.५३ ॥
Nachdem er in Laṅkā den Schutz eingerichtet hatte, mit Vibhīṣaṇa vorangestellt, überquerte er wieder über jene Brücke das Meer, die Wohnstatt der Meeresungeheuer.
3.292.54
पुष्पकेण विसानन खेचरेण विराजता ।
कामगेन यथामुख्यैरमात्यैः संवृतो वसी ॥ ३.२९२.५४ ॥
Im Puṣpaka, dem am Himmel fahrenden, strahlenden, nach Belieben dahinfliegenden Wagen, von den vornehmsten Ministern umgeben, zog der Selbstbeherrschte (Rāma) dahin.
3.292.55
ततस्तीरे समुद्रस्यं यत्रशिश्य स पार्थिवः ।
तत्रैवोवास धर्मात्मा सहितः सर्ववानरैः ॥ ३.२९२.५५ ॥
Dann am Ufer des Ozeans, wo der König geruht hatte, verweilte der Rechtschaffene dort mit allen Affen.
3.292.56
अथैनान्राघवः काले समानीयाभिपूज्य च ।
विसर्जयामास तदा रत्नैः संतोष्य सर्वशः ॥ ३.२९२.५६ ॥
Dann rief Rāghava sie zur rechten Zeit herbei, ehrte sie und entließ sie, nachdem er sie mit Juwelen reichlich zufriedengestellt hatte.
3.292.57
गतेषु वानरेन्द्रेषु गोपुच्छर्क्षेषु तेषु च ।
सुग्रीवसहितो रामः किष्किन्दां पुनरागमत् ॥ ३.२९२.५७ ॥
Als die Herren der Affen und jene von Gopuccha und Ṛkṣa fortgegangen waren, kehrte Rāma mit Sugrīva wieder nach Kiṣkindhā zurück.
3.292.58
विभीषणेनानुगतः सुग्रीवसहितस्तदा ।
पुष्पकेण विमानेन वैदेह्या दर्शयन्वनम् ॥ ३.२९२.५८ ॥
Da folgte ihm Vibhīṣaṇa, und zusammen mit Sugrīva brach Rāma im Luftwagen Puṣpaka auf und zeigte Vaidehī den Wald.
3.292.59
किष्किन्धां तु समासाद्यरामः प्रहरतांवरः ।
अङ्गदं कृतकर्माणं यौवराज्येऽभ्यषेचयत् ॥ ३.२९२.५९ ॥
Als er Kiṣkindhā erreichte, salbte Rāma, der Beste unter den Kriegern, Aṅgada, der seine Taten vollbracht hatte, zum Kronprinzen.
3.292.60
ततस्तैरेव सहितो रामः सौमित्रिणा सह ।
यथागतेन मार्गेण प्रययौ स्वपुरं प्रति ॥ ३.२९२.६० ॥
Dann brach Rāma zusammen mit ihnen und mit Saumitri (Lakṣmaṇa) auf den Weg zu seiner eigenen Stadt, auf demselben Weg, auf dem er gekommen war.
3.292.61
अयोध्यां स समासाद्यपुरीं राष्ट्रपतिस्ततः ।
भरताय हनूमन्तं दूतं प्रास्थापयद्द्रुतम् ॥ ३.२९२.६१ ॥
Nach der Ankunft in der Stadt Ayodhyā schickte der Herrscher des Reiches sogleich Hanūmān als Boten zu Bharata.
3.292.62
लक्षयित्वेङ्गितं सर्वंप्रियं तस्मै निवेद्य वै ।
वायुपुत्रे पुनः प्राप्ते नन्दिग्राममुपाविशत् ॥ ३.२९२.६२ ॥
Nachdem er alle Zeichen erkannt und ihm die frohe Botschaft verkündet hatte, ließ er sich, als der Windsohn zurückgekehrt war, in Nandigrāma nieder.
3.292.63
सतत्रमलदिग्धाङ्गं भरतं चीरवाससम् ।
नन्दिग्रामगतंरामः सशत्रुघ्नं सराघवः।
अग्रतःपादुके कृत्वा ददर्शासीनमासने ॥ ३.२९२.६३ ॥
Dort sah Rāma, mit Śatrughna und dem Nachkommen Raghus, Bharata, der nach Nandigrāma gegangen war, mit schmutzbedecktem Körper und in Baumrindengewändern, auf einem Sitz sitzend, die Sandalen vor sich gestellt.
3.292.64
समेत्यभरतेनाथ शत्रुघ्नेन च वीर्यवान् ।
राघवः सहसौमित्रिर्मुमुदे भरतर्षभ ॥ ३.२९२.६४ ॥
Nachdem er Bharata und Śatrughna getroffen hatte, freute sich der mächtige Rāghava zusammen mit Saumitri, o Stier der Bharatas.
3.292.65
ततो भरतशत्रुघ्नौ समेतौ गुरुणा तदा ।
वैदेह्या दर्शनेनोभौ प्रहर्षं समवापतुः ॥ ३.२९२.६५ ॥
Da gelangten Bharata und Śatrughna, nachdem sie sich mit dem Älteren vereint hatten, beide zu großer Freude beim Anblick Vaidehīs.
3.292.66
तस्मै तद्भरतो राज्यमागतायातिसत्कृतम् ।
न्यासं निर्यातयामास युक्तः परमया मुदा ॥ ३.२९२.६६ ॥
Dem Zurückgekehrten gab Bharata jenes Königreich zurück, das ihm mit großer Ehre als anvertrautes Gut übergeben worden war, hingebungsvoll und mit höchster Freude.
3.292.67
ततस्तं वैष्णवे शूरं नक्षत्रेऽभिजितेऽहनि ।
वसिष्ठो वामदेवश्च सहितावभ्यषिञ्चताम् ॥ ३.२९२.६७ ॥
Dann, unter dem Sternbild Vaiṣṇava, am Tag Abhijit, salbten Vasiṣṭha und Vāmadeva gemeinsam jenen Helden.
3.292.68
सोभिषिक्तः कपिश्रेष्ठं सुग्रीवं ससुहृज्जनम् ।
विभीषणं च पौलस्त्यमन्वजानाद्गृहान्प्रति ॥ ३.२९२.६८ ॥
Gesalbt entließ er Sugrīva, den besten der Affen, samt seinen Freunden, und Vibhīṣaṇa, den Nachkommen Pulastyas, zurück in ihre Häuser.
3.292.69
अभ्यर्च्य विविधै रत्नैः प्रीतियुक्तौ मुदा युतौ ।
समाधायेतिकर्तव्यं दुःखेन विससर्ज ह ॥ ३.२९२.६९ ॥
Nachdem sie sie mit vielen Juwelen geehrt hatten, entließen die beiden, erfreut und froh, und nachdem sie das Nötige beschlossen hatten, sie mit Trauer.
3.292.70
पुष्पकं च विमानं तत्पूजयित्वा स राघवः ।
प्रादाद्वैश्रवणायैव प्रीत्या स रघुनन्दनः ॥ ३.२९२.७० ॥
Nachdem er das Vehikel Puṣpaka geehrt hatte, gab der Rāghava, Wonne der Raghus, aus Zuneigung es dem Vaiśravaṇa selbst.
3.292.71
ततो देवर्षिसहितः सरितं गोमतीमनु ।
शताश्वमेधानाजह्रे जारूथ्यान्स निरर्गलान् ॥ ३.२९२.७१ ॥
Dann, begleitet von den göttlichen Weisen, entlang des Flusses Gomatī, vollzog der aus dem Geschlecht der Jārūthya hundert Pferdeopfer ohne Hindernis.