ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.294
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.294.1
नात्मानमनुशोचामि नेमान्भ्रातॄन्महामुने ।
हरणं चापि राज्यस् यथेमां द्रुपदात्मजाम् ॥ ३.२९४.१ ॥
ହେ ମହାମୁନି, ମୁଁ ନିଜ ପାଇଁ, ଏହି ଭାଇମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବା ରାଜ୍ୟହରଣ ପାଇଁ ଶୋକ କରୁ ନାହିଁ; ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ କନ୍ୟା ପାଇଁ ହିଁ ଶୋକ କରୁଛି।
3.294.2
द्यूते दुरात्मभिः क्लिष्टाः कृष्णया तारिता वयम् ।
जयद्रथेन चपुनर्वनाच्चापि हृता बलात् ॥ ३.२९४.२ ॥
ଜୁଆରେ ଦୁରାତ୍ମାମାନେ ଆମକୁ କ୍ଲେଶ ଦେଇଥିଲେ; କୃଷ୍ଣା ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ। ପରେ ଜୟଦ୍ରଥ ବନରୁ ବଳପୂର୍ବକ ତାଙ୍କୁ ହରଣ କରିଥିଲା।
3.294.3
अस्ति सीमन्तिनी काचिद्दृष्टपूर्वाऽपिवा श्रुता ।
पतिव्रता महाभागा यथेयं द्रुपदात्मजा ॥ ३.२९४.३ ॥
ଏହି ଦ୍ରୁପଦ କନ୍ୟା ପରି ପତିବ୍ରତା ଓ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ କୌଣସି ସୀମନ୍ତିନୀଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ଦେଖିଛି କି ଶୁଣିଛି କି?
3.294.4
शृणु राजन्कुलस्त्रीणां महाभाग्यं युधिष्ठिर ।
सर्वमेतद्यथाप्राप्तं सावित्र्या राजकन्यया ॥ ३.२९४.४ ॥
ହେ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର, କୁଳସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ମହାଭାଗ୍ୟ ଶୁଣ; ରାଜକନ୍ୟା ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ଏସବୁ ଯେପରି ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା ତାହା ଶୁଣ।
3.294.5
आसीन्मद्रेषु धर्मात्मा राजा परमधार्मिकः ।
ब्रह्मण्यश्चमहात्मा च सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ॥ ३.२९४.५ ॥
ମଦ୍ର ଦେଶରେ ଧର୍ମାତ୍ମା, ପରମ ଧାର୍ମିକ, ବ୍ରାହ୍ମଣଭକ୍ତ, ମହାତ୍ମା, ସତ୍ୟସନ୍ଧ ଓ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ।
3.294.6
यज्वा दानपतिर्दक्षः पौरजानपदप्रियः ।
पार्थिवोऽश्वपतिर्नाम सर्वभूतहिते रतः ॥ ३.२९४.६ ॥
ସେ ଯଜ୍ଞକାରୀ, ଦାନପତି, ଦକ୍ଷ, ନଗର ଓ ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ସର୍ବଭୂତ ହିତରେ ରତ ଅଶ୍ୱପତି ନାମକ ରାଜା ଥିଲେ।
3.294.7
क्षमावाननपत्यश्च सत्यवाग्विजितेन्द्रियः ।
अतिक्रान्तेन वयसा संतापमुपजग्मिवान् ॥ ३.२९४.७ ॥
ସେ କ୍ଷମାଶୀଳ, ସନ୍ତାନହୀନ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ ଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ବୟସ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହେବାରେ ସେ ସନ୍ତାପ ଅନୁଭବ କଲେ।
3.294.8
अपत्योत्पादनार्थं च तीव्रं नियममास्थितः ।
काले परिमिताहारो ब्रहमचारी जितेन्द्रियः ॥ ३.२९४.८ ॥
ସନ୍ତାନୋତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ସେ କଠୋର ନିୟମ ଗ୍ରହଣ କଲେ; ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ମିତାହାରୀ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ ରହିଲେ।
3.294.9
हुत्वा शतसहस्रं स सावित्र्या राजसत्तम ।
षष्ठेषष्ठे तदाकाले बभूव मितमोजनः ॥ ३.२९४.९ ॥
ହେ ରାଜଶ୍ରେଷ୍ଠ! ସେ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଲକ୍ଷେ ଆହୁତି ଅର୍ପଣ କଲେ; ଷଷ୍ଠ ଷଷ୍ଠ ସମୟରେ ସେ ମିତାହାରୀ ହେଲେ।
3.294.10
एतेन नियमेनासीद्वर्षाण्यष्टादशैव तु ।
पूर्णे त्वष्टादशे वर्षे सावित्री तुष्टिमभ्यगात् ॥ ३.२९४.१० ॥
ଏହି ନିୟମରେ ଅଠର ବର୍ଷ ବିତିଗଲା; ଅଠର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାରେ ସାବିତ୍ରୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
3.294.11
रूपिणी तु तदा राजन्दर्शयामास तं नृपम् ।
अग्निहोत्रात्समुत्थाय हर्षेण महताऽन्विता ॥ ३.२९४.११ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ସେତେବେଳେ ସେ ରୂପ ଧରି, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରୁ ଉଠି, ମହା ହର୍ଷରେ ସେହି ରାଜାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ।
3.294.12
उवाच चैनं वरदा वचनं पार्थिवं तदा ।
सा तमश्वपतिं राजन्सावित्री नियमे स्थितम् ॥ ३.२९४.१२ ॥
ସେତେବେଳେ ବରଦାୟିନୀ ସାବିତ୍ରୀ ସେହି ରାଜାଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ। ହେ ରାଜନ୍! ନିୟମରେ ସ୍ଥିତ ସେହି ଅଶ୍ବପତିଙ୍କୁ ସାବିତ୍ରୀ କହିଲେ।
3.294.13
ब्रह्मचर्येण शुद्धेन दमेन नियमेन रच ।
सर्वात्मना च भक्त्या च तुष्टाऽस्मि तव पार्थिवाः ॥ ३.२९४.१३ ॥
ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ସଂଯମ, ନିୟମ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟର ଭକ୍ତିରେ ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ହେ ରାଜନ୍।
3.294.14
वरं वृणीष्वाश्वपते मद्रराज यदीप्सितम् ।
न प्रामादश्च धर्मेषु कर्तव्यस्ते कथंचन ॥ ३.२९४.१४ ॥
ହେ ଅଶ୍ୱପତି, ମଦ୍ରରାଜ, ତୁମ ଇଚ୍ଛିତ ଯାହା ତାହା ବର ରୂପେ ମାଗ। ଧର୍ମରେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ପ୍ରମାଦ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
3.294.15
अपत्यार्थः समारम्भः कृतो धर्मेप्सया मया ।
पुत्रा मे बहवो देवि भवेयुः कुलभावनाः ॥ ३.२९४.१५ ॥
ଧର୍ମେଚ୍ଛାରେ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଉଦ୍ୟମ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲି। ହେ ଦେବୀ, ମୋର ଅନେକ ପୁତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ କୁଳକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ।
3.294.16
तुष्टाऽसि यदि मे देवि वरमेतं वृणोम्यहम् ।
संतां परमो धर्म इत्याहुर्मां द्विजातयः ॥ ३.२९४.१६ ॥
ହେ ଦେବୀ, ଯଦି ତୁମେ ମୋ ପ୍ରତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇଥାଅ, ତେବେ ଏହି ବର ମୁଁ ବାଛୁଛି। ସନ୍ତାନ ହିଁ ପରମ ଧର୍ମ ବୋଲି ଦ୍ୱିଜମାନେ କୁହନ୍ତି।
3.294.17
पूर्वमेव मया राजन्नभिप्रायमिमं तव ।
ज्ञात्वा पुत्रार्थमुक्तो वै भगवांस्ते पितामहः ॥ ३.२९४.१७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମର ଏହି ଅଭିପ୍ରାୟ ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣିଥିଲି। ସେଥିପାଇଁ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ତୁମ ପୂଜ୍ୟ ପିତାମହ ମୋତେ କହିଥିଲେ।
3.294.18
प्रसादाच्चैव तस्मात्ते स्वयं विहितवत्यहम् ।
कन्या तेजस्विनी सौम्य क्षिप्रमेव भविष्यति ॥ ३.२९४.१८ ॥
ତୁମ ସେହି କୃପାରୁ ମୁଁ ନିଜେ ଏହା ସ୍ଥିର କରିଛି। ହେ ସୌମ୍ୟ, ଶୀଘ୍ର ତେଜସ୍ୱିନୀ କନ୍ୟା ତୁମକୁ ହେବ।
3.294.19
उत्तरं च न ते किंचिद्व्याहर्तव्यं कथंचन ।
पितामहनियोगेन तुष्टा ह्येतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.२९४.१९ ॥
ତୁମେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ କୌଣସି ଉତ୍ତର ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ପିତାମହଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ମୁଁ ଏହା ତୁମକୁ କହୁଛି।
3.294.20
स तथेति प्रतिज्ञाय सावित्र्या वचनं नृपः ।
प्रसादयामास पुनः क्षिप्रमेतद्भविष्यति
ततः सुमनसः शेषाः प्रतिगृह्य महात्मनः। ॥ ३.२९४.२० ॥
ରାଜା 'ସେହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ବଚନ ସ୍ବୀକାର କରି ପୁଣି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ; ଏହା ଶୀଘ୍ର ହେବ। ତାପରେ ପ୍ରସନ୍ନମନା ଅନ୍ୟମାନେ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରି...
3.294.21
अन्तर्हितायां सावित्र्यां जगाम स्वपुरं नृपः ।
स्वराज्ये चावसद्बीरः प्रजा धर्मेण पालयन् ॥ ३.२९४.२१ ॥
ସାବିତ୍ରୀ ଅନ୍ତର୍ହିତା ହେବା ପରେ ରାଜା ନିଜ ନଗରକୁ ଗଲେ। ସେହି ବୀର ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ରହି ଧର୍ମରେ ପ୍ରଜା ପାଳନ କଲେ।
3.294.22
कस्मिंश्चित्तु गते काले स राजा नियतब्रतः ।
ज्येष्ठायां धर्मचारिण्यां महिष्यां कगर्भमादधे ॥ ३.२९४.२२ ॥
କିଛି କାଳ ପରେ ନିୟମବ୍ରତୀ ସେହି ରାଜା ନିଜ ଜ୍ୟେଷ୍ଠା, ଧର୍ମଚାରିଣୀ ମହିଷୀଙ୍କଠାରେ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରାଇଲେ।
3.294.23
राजपुत्र्यास्तु गर्भः स मानव्या भरतर्षभ ।
व्यर्धतं तदा शुक्ले तारापतिरिवाम्बरे ॥ ३.२९४.२३ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ! ରାଜକନ୍ୟା (ମାନବ୍ୟା)ଙ୍କର ସେହି ଗର୍ଭ ସେତେବେଳେ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷରେ ଆକାଶରେ ତାରାପତି (ଚନ୍ଦ୍ର) ପରି ବଢ଼ିଲା।
3.294.24
प्राप्ते काले तु सुषुवे कन्यां राजीवलोचनाम् ।
क्रियाश्च तस्या मुदितश्चक्रे च नृपसत्तमः ॥ ३.२९४.२४ ॥
ସମୟ ଆସିଲେ ସେ କମଳନୟନା କନ୍ୟାଙ୍କୁ ପ୍ରସବ କଲେ; ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ତାଙ୍କର ସଂସ୍କାର କଲେ।
3.294.25
सावित्र्या प्रीतया दत्ता साव्त्र्या द्दुतया ह्यपि ।
सावित्रीत्येव नामास्याश्चक्रुर्विप्रास्तथा पिता ॥ ३.२९४.२५ ॥
ସାବିତ୍ରୀ ଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନ କୃପାରେ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରଦତ୍ତ ହୋଇଥିବାରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ପିତା ତାଙ୍କ ନାମ ସାବିତ୍ରୀ ରଖିଲେ।
3.294.26
सा विग्रहवतीव श्रीव्यवर्धत नृपात्मजा ।
कालेन चापि सा कन्या यौवनस्ता बभूव ह ॥ ३.२९४.२६ ॥
ସେହି ରାଜକୁମାରୀ ଯେପରି ମୂର୍ତ୍ତିମତୀ ଶ୍ରୀ ପରି ବଢ଼ିଲେ; କାଳକ୍ରମେ ସେହି କନ୍ୟା ଯୌବନବତୀ ହେଲେ।
3.294.27
तां सुमध्यां पृथुश्रोणीं प्रतिमां काञ्चनीमिव ।
प्राप्तेयं रदेवकन्येति दृष्ट्वा संमेनिरे जनाः ॥ ३.२९४.२७ ॥
ପତଳା କଟି ଓ ପ୍ରଶସ୍ତ ନିତମ୍ବ ଥିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିମା ପରି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଲୋକେ ଭାବିଲେ ଯେ ଏହି ଦେବକନ୍ୟା ଆସିଛନ୍ତି।
3.294.28
तां तु पद्मपलाशाक्षीं ज्वलन्तीमिव तेजसा ।
न कश्चिद्वरयामास तेजसा प्रतिवारितः ॥ ३.२९४.२८ ॥
ପଦ୍ମପାଖୁଡ଼ା ପରି ଆଖିର, ତେଜରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତୀ ସେହି କନ୍ୟାକୁ କେହି ବରଣ କଲେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କ ତେଜରେ ସମସ୍ତେ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ।
3.294.29
अथोपोष्य शिरःस्नाता देवतामभिगम्य सा ।
हुत्वाग्निं विधिवद्विप्रान्वाचयामास पर्वणि ॥ ३.२९४.२९ ॥
ଏହାପରେ ଉପବାସ କରି, ମୁଣ୍ଡ ସ୍ନାନ କରି, ଦେବତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ବିଧିମତେ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦେଇ, ପର୍ବ ଦିନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ରପାଠ କରାଇଲେ।
3.294.30
पितुः समीपमगमद्देवी श्रीरिव रूपिणी ॥ ३.२९४.३० ॥
ସେହି ଦେବୀ, ରୂପଧାରିଣୀ ଶ୍ରୀ ପରି, ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
3.294.31
साऽभिवाद्य पितुः पादौ शेषाः पूर्वं निवेद्य च ।
कृताञ्जलिर्वरारोहा नृपतेः पार्श्वमास्थिता ॥ ३.२९४.३१ ॥
ସେ ପିତାଙ୍କ ପାଦରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ପ୍ରଥମେ ଅନ୍ୟ ବୟୋଜ୍ୟେଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ ଜଣାଇ, ହାତ ଯୋଡ଼ି ସୁନ୍ଦର କଟିବିଶିଷ୍ଟା ସେହି କନ୍ୟା ରାଜାଙ୍କ ପାଖରେ ଠିଆ ହେଲେ।
3.294.32
यौवनस्थां तु तां दृष्ट्वा स्वां सुतां देवरूपिणीम् ।
अयाच्यमानां च वरैर्नृपतिर्दुःखितोऽभवत् ॥ ३.२९४.३२ ॥
ଯୌବନରେ ଥିବା, ଦେବରୂପିଣୀ ନିଜ କନ୍ୟାକୁ ଦେଖି, ବରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆକାଂକ୍ଷିତ ନ ହେଉଥିବାର ଦେଖି ରାଜା ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
3.294.33
पुत्रि प्रदानकालस्ते न च कश्चिद्वृणोति माम् ।
स्वयमन्विच्छ भर्तारं गुणैः सदृशमात्मनः ॥ ३.२९४.३३ ॥
ହେ କନ୍ୟା, ତୋର ବିବାହ ସମୟ ଆସିଛି, କିନ୍ତୁ କେହି ମୋତେ ବାଛୁ ନାହାନ୍ତି। ତୋ ଗୁଣ ସହିତ ମେଳ ଖାଉଥିବା ସ୍ୱାମୀ ତୁ ନିଜେ ଖୋଜ।
3.294.34
प्रार्थितः पुरुषो यश्च स निवेद्यस्त्वया मम ।
विमृश्याहं प्रदास्यामि वरय त्वं यथेप्सितम् ॥ ३.२९४.३४ ॥
ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ତୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛୁ, ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋତେ ଜଣାଅ; ବିଚାର କରି ମୁଁ ତୋତେ ଦେବି। ଯେପରି ତୋର ଇଚ୍ଛା ସେପରି ବର ବାଛ।
3.294.35
श्रुतं हि धर्मशास्त्रेषु पठ्यमानं द्विजातिभिः ।
तथा त्वमपिकल्याणि गदतो मे वचः शृणु ॥ ३.२९४.३५ ॥
ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଢ଼ାଯାଉଥିବା ବିଷୟ ତୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଥିବୁ। ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ମୋ କଥା ଶୁଣ।
3.294.36
अप्रदाता पिता वाच्यो वाच्यश्चानुपयन्पतिः ।
मृते पितरि पुत्रश्च वाच्यो मातुररक्षिता ॥ ३.२९४.३६ ॥
କନ୍ୟା ନ ଦେଉଥିବା ପିତା ନିନ୍ଦନୀୟ ବୋଲି କଥିତ ହୁଏ, ବିବାହ ନ କରୁଥିବା ସ୍ୱାମୀ ମଧ୍ୟ। ପିତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମାତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ନ କରୁଥିବା ପୁତ୍ର ନିନ୍ଦନୀୟ।
3.294.37
इदं मे वचनं क्षुत्वा भर्तुरन्वेषणे न्वर ।
देवतानां यथा याच्यो न भवेयं तथा कुरु ॥ ३.२९४.३७ ॥
ମୋର ଏହି କଥା ଶୁଣି ସ୍ୱାମୀ ଖୋଜିବାରେ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରବୃତ୍ତ ହୁଅ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ମୁଁ ଯାଚନା ଯୋଗ୍ୟ ନ ହେଉ, ସେପରି କର।
3.294.38
एवमुक्त्वा दुहितरं तथा वृद्धांश्च मन्त्रिणः ।
व्यादिदेशानुयात्रं च गम्यतां चेत्यचोदयत् ॥ ३.२९४.३८ ॥
ଏହିପରି କନ୍ୟା ଓ ବୃଦ୍ଧ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ କହି, ଅନୁଚରମାନଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ ଏବଂ 'ଯାଅ' ବୋଲି ପ୍ରେରଣା କଲେ।
3.294.39
साऽभिवाद्य पितुः पादौ व्रीडितेव मनस्विनी ।
पितुर्वचनमाज्ञाय निर्जगामाविचारितम् ॥ ३.२९४.३९ ॥
ସେହି ମନସ୍ବିନୀ ଲଜ୍ଜିତା ପରି ପିତାଙ୍କ ପାଦରେ ପ୍ରଣାମ କରି, ପିତାଙ୍କ ବଚନ ବୁଝି, ବିଚାର ନ କରି ବାହାରିଗଲା।
3.294.40
सा हैमं रथमास्थाय स्थविरैः सचिवैर्वृता ।
तपोवनानिरम्याणि राजर्षीणां जगाम ह ॥ ३.२९४.४० ॥
ସେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ବୃଦ୍ଧ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ, ରାଜର୍ଷିମାନଙ୍କର ରମଣୀୟ ତପୋବନକୁ ଗଲା।
3.294.41
मान्यानां तत्र वृद्धानां कृत्वा पादाभिवादनम् ।
वनानि क्रमशस्तात सर्वाण्येवाभ्यगच्छत ॥ ३.२९४.४१ ॥
ସେଠାରେ ମାନ୍ୟ ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କ ପାଦରେ ପ୍ରଣାମ କରି, ହେ ତାତ, ସେ କ୍ରମଶଃ ସମସ୍ତ ବନକୁ ଗଲା।
3.294.42
एवं तीर्थेषु सर्वेषु धनोत्सर्गं नृपात्मजा ।
कुर्वी द्विजमुख्यानां तंतं देशं जगाम ह ॥ ३.२९४.४२ ॥
ଏହିପରି ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ଧନଦାନ କରି, ରାଜକନ୍ୟା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଶକୁ ଗଲା।