மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.294
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.294.1
नात्मानमनुशोचामि नेमान्भ्रातॄन्महामुने ।
हरणं चापि राज्यस् यथेमां द्रुपदात्मजाम् ॥ ३.२९४.१ ॥
மகாமுனியே, நான் எனக்காகவோ இந்தச் சகோதரர்களுக்காகவோ அரசு பறிக்கப்பட்டதற்காகவோ வருந்தவில்லை; இந்த துருபதன் மகளுக்காகவே வருந்துகிறேன்.
3.294.2
द्यूते दुरात्मभिः क्लिष्टाः कृष्णया तारिता वयम् ।
जयद्रथेन चपुनर्वनाच्चापि हृता बलात् ॥ ३.२९४.२ ॥
சூதாட்டத்தில் தீயவர்களால் துன்புறுத்தப்பட்டோம்; கிருஷ்ணையால் நாம் காக்கப்பட்டோம். பின்னர் ஜயத்ரதனால் வனத்திலிருந்து பலவந்தமாகக் கவர்ந்து செல்லப்பட்டாள்.
3.294.3
अस्ति सीमन्तिनी काचिद्दृष्टपूर्वाऽपिवा श्रुता ।
पतिव्रता महाभागा यथेयं द्रुपदात्मजा ॥ ३.२९४.३ ॥
இந்த துருபதன் மகளைப் போன்று கணவனுக்கு உண்மையுள்ளவளும் மகாபாக்கியவதியுமான ஒரு சீமந்தினி முன்பு கண்டதுண்டா அல்லது கேள்விப்பட்டதுண்டா?
3.294.4
शृणु राजन्कुलस्त्रीणां महाभाग्यं युधिष्ठिर ।
सर्वमेतद्यथाप्राप्तं सावित्र्या राजकन्यया ॥ ३.२९४.४ ॥
அரசே யுதிஷ்டிரா, உயர்குல மகளிரின் மகாபாக்கியத்தைக் கேள்; அரசகுமாரி சாவித்திரிக்கு எல்லாம் இவ்வாறே நேர்ந்தது.
3.294.5
आसीन्मद्रेषु धर्मात्मा राजा परमधार्मिकः ।
ब्रह्मण्यश्चमहात्मा च सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ॥ ३.२९४.५ ॥
மத்ர நாட்டில் தர்மாத்மாவும், மிகுந்த தர்மநெறி கொண்டவனும், பிராமணர்களைப் போற்றுபவனும், மகாத்மாவும், சத்தியம் தவறாதவனும், புலனடக்கம் உடையவனுமான ஓர் அரசன் இருந்தான்.
3.294.6
यज्वा दानपतिर्दक्षः पौरजानपदप्रियः ।
पार्थिवोऽश्वपतिर्नाम सर्वभूतहिते रतः ॥ ३.२९४.६ ॥
அவன் யாகம் செய்பவனும், தானங்களின் தலைவனும், திறமையானவனும், நகரவாசிகளுக்கும் கிராமவாசிகளுக்கும் பிரியமானவனும், அனைத்து உயிர்களின் நலனில் ஈடுபட்டவனுமான அஸ்வபதி என்ற அரசன்.
3.294.7
क्षमावाननपत्यश्च सत्यवाग्विजितेन्द्रियः ।
अतिक्रान्तेन वयसा संतापमुपजग्मिवान् ॥ ३.२९४.७ ॥
அவன் பொறுமையுள்ளவன்; மக்களற்றவன்; சத்தியம் பேசுபவன்; புலன்களை வென்றவன். ஆனால் வயது கடந்த பின் அவன் துயரத்தை அடைந்தான்.
3.294.8
अपत्योत्पादनार्थं च तीव्रं नियममास्थितः ।
काले परिमिताहारो ब्रहमचारी जितेन्द्रियः ॥ ३.२९४.८ ॥
மக்கட்பேறு பெறுவதற்காக அவன் கடுமையான நியமத்தை மேற்கொண்டான்; உரிய காலத்தில் அளவான உணவு உண்டு, பிரம்மச்சாரியாகவும் புலன்களை வென்றவனாகவும் இருந்தான்.
3.294.9
हुत्वा शतसहस्रं स सावित्र्या राजसत्तम ।
षष्ठेषष्ठे तदाकाले बभूव मितमोजनः ॥ ३.२९४.९ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே! அவன் சாவித்ரிக்காக நூறாயிரம் ஆகுதிகளைச் செலுத்தினான்; ஆறாவது ஆறாவது காலத்தில், அப்போது அளவான உணவு உண்பவனானான்.
3.294.10
एतेन नियमेनासीद्वर्षाण्यष्टादशैव तु ।
पूर्णे त्वष्टादशे वर्षे सावित्री तुष्टिमभ्यगात् ॥ ३.२९४.१० ॥
இந்த நியமத்தால் பதினெட்டு ஆண்டுகள் கழிந்தன; பதினெட்டாம் ஆண்டு நிறைவுற்றபோது சாவித்ரி மனநிறைவு கொண்டாள்.
3.294.11
रूपिणी तु तदा राजन्दर्शयामास तं नृपम् ।
अग्निहोत्रात्समुत्थाय हर्षेण महताऽन्विता ॥ ३.२९४.११ ॥
அரசே! அப்போது அவள் உருவத்துடன் தோன்றி, அக்னிஹோத்திரத்திலிருந்து எழுந்து, பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த அரசனுக்குத் தரிசனம் அளித்தாள்.
3.294.12
उवाच चैनं वरदा वचनं पार्थिवं तदा ।
सा तमश्वपतिं राजन्सावित्री नियमे स्थितम् ॥ ३.२९४.१२ ॥
அப்போது வரமளிப்பவளான சாவித்ரி அந்த அரசனிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னாள். அரசே! நியமத்தில் நிலைத்திருந்த அந்த அஷ்வபதியிடம் சாவித்ரி கூறினாள்.
3.294.13
ब्रह्मचर्येण शुद्धेन दमेन नियमेन रच ।
सर्वात्मना च भक्त्या च तुष्टाऽस्मि तव पार्थिवाः ॥ ३.२९४.१३ ॥
தூய பிரம்மச்சரியம், அடக்கம், நியமம் ஆகியவற்றாலும், முழு மனதுடனான பக்தியாலும் நான் உன்மேல் மகிழ்ந்தேன், அரசே.
3.294.14
वरं वृणीष्वाश्वपते मद्रराज यदीप्सितम् ।
न प्रामादश्च धर्मेषु कर्तव्यस्ते कथंचन ॥ ३.२९४.१४ ॥
அசுவபதியே, மத்ர மன்னனே, நீ விரும்புவதை வரமாகக் கேள். தர்மத்தில் எந்த வகையிலும் அலட்சியம் காட்டக்கூடாது.
3.294.15
अपत्यार्थः समारम्भः कृतो धर्मेप्सया मया ।
पुत्रा मे बहवो देवि भवेयुः कुलभावनाः ॥ ३.२९४.१५ ॥
தர்ம நாட்டத்தால் சந்ததிக்காக நான் இந்த முயற்சியைத் தொடங்கினேன். தேவியே, என் பல மகன்கள் குலத்தைத் தாங்குபவர்களாக இருக்கட்டும்.
3.294.16
तुष्टाऽसि यदि मे देवि वरमेतं वृणोम्यहम् ।
संतां परमो धर्म इत्याहुर्मां द्विजातयः ॥ ३.२९४.१६ ॥
தேவியே, நீ என் மேல் மகிழ்ந்திருந்தால், இந்த வரத்தையே நான் தேர்ந்தெடுக்கிறேன். சந்ததியே பரம தர்மம் என்று த்விஜர்கள் கூறுவர்.
3.294.17
पूर्वमेव मया राजन्नभिप्रायमिमं तव ।
ज्ञात्वा पुत्रार्थमुक्तो वै भगवांस्ते पितामहः ॥ ३.२९४.१७ ॥
அரசே, உன் இந்த நோக்கத்தை நான் முன்பே அறிந்தேன். அதனால்தான் மகனுக்காக உன் பூஜ்ய பாட்டனார் என்னிடம் கூறினார்.
3.294.18
प्रसादाच्चैव तस्मात्ते स्वयं विहितवत्यहम् ।
कन्या तेजस्विनी सौम्य क्षिप्रमेव भविष्यति ॥ ३.२९४.१८ ॥
உன் அருளினாலேயே நானே அதை ஏற்பாடு செய்தேன். சௌம்யனே, விரைவில் ஒரு தேஜஸ்வினி பெண் பிறப்பாள்.
3.294.19
उत्तरं च न ते किंचिद्व्याहर्तव्यं कथंचन ।
पितामहनियोगेन तुष्टा ह्येतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.२९४.१९ ॥
நீ எந்த விதத்திலும் மறுமொழி எதுவும் சொல்லக் கூடாது. பிதாமகரின் கட்டளையால் மகிழ்ந்தே இதை உன்னிடம் கூறுகிறேன்.
3.294.20
स तथेति प्रतिज्ञाय सावित्र्या वचनं नृपः ।
प्रसादयामास पुनः क्षिप्रमेतद्भविष्यति
ततः सुमनसः शेषाः प्रतिगृह्य महात्मनः। ॥ ३.२९४.२० ॥
அரசன் 'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்று சாவித்ரியின் சொல்லை ஏற்று, மீண்டும் அவளை மகிழ்வித்தான்; இது விரைவில் நிகழும். பின்பு மகிழ்ந்த மனமுடைய மற்றவர்கள் அந்த மகாத்மாவை ஏற்றுக்கொண்டு...
3.294.21
अन्तर्हितायां सावित्र्यां जगाम स्वपुरं नृपः ।
स्वराज्ये चावसद्बीरः प्रजा धर्मेण पालयन् ॥ ३.२९४.२१ ॥
சாவித்ரி மறைந்ததும் அரசன் தன் நகருக்குச் சென்றான். அந்த வீரன் தன் அரசில் தங்கி அறத்துடன் குடிமக்களைக் காத்து வந்தான்.
3.294.22
कस्मिंश्चित्तु गते काले स राजा नियतब्रतः ।
ज्येष्ठायां धर्मचारिण्यां महिष्यां कगर्भमादधे ॥ ३.२९४.२२ ॥
சிறிது காலம் கழிந்த பின், விரதங்களில் உறுதியான அந்த அரசன் தன் மூத்த, அறம்சார்ந்த அரசியிடம் கருவைத் தரித்தான்.
3.294.23
राजपुत्र्यास्तु गर्भः स मानव्या भरतर्षभ ।
व्यर्धतं तदा शुक्ले तारापतिरिवाम्बरे ॥ ३.२९४.२३ ॥
பாரதர்களில் சிறந்தவனே! அரச மகளின் அந்தக் கரு, அப்போது வெண்பக்ஷத்தில் வானில் விண்மீன்களின் தலைவனாம் சந்திரனைப்போல வளர்ந்தது.
3.294.24
प्राप्ते काले तु सुषुवे कन्यां राजीवलोचनाम् ।
क्रियाश्च तस्या मुदितश्चक्रे च नृपसत्तमः ॥ ३.२९४.२४ ॥
காலம் வந்ததும் அவள் தாமரைக் கண்ணுடைய ஒரு மகளைப் பெற்றாள்; அரசர்களில் சிறந்தவன் மகிழ்ந்து அவளுக்குரிய சடங்குகளைச் செய்தான்.
3.294.25
सावित्र्या प्रीतया दत्ता साव्त्र्या द्दुतया ह्यपि ।
सावित्रीत्येव नामास्याश्चक्रुर्विप्रास्तथा पिता ॥ ३.२९४.२५ ॥
சாவித்திரி தேவியின் மகிழ்ச்சியான அருளால் அளிக்கப்பட்டவள் ஆனதால், அந்தணர்களும் தந்தையும் அவளுக்கு சாவித்திரி என்றே பெயர் சூட்டினர்.
3.294.26
सा विग्रहवतीव श्रीव्यवर्धत नृपात्मजा ।
कालेन चापि सा कन्या यौवनस्ता बभूव ह ॥ ३.२९४.२६ ॥
அந்த அரசகுமாரி உருவெடுத்த திருமகளைப் போல வளர்ந்தாள்; காலப்போக்கில் அந்தக் கன்னி இளமைப் பருவத்தை அடைந்தாள்.
3.294.27
तां सुमध्यां पृथुश्रोणीं प्रतिमां काञ्चनीमिव ।
प्राप्तेयं रदेवकन्येति दृष्ट्वा संमेनिरे जनाः ॥ ३.२९४.२७ ॥
மெல்லிய இடையும் அகன்ற அல்குலும் கொண்ட, பொன்னாலான சிலை போன்ற அவளைக் கண்டு, இவள் தேவகன்னியே வந்துவிட்டாள் என்று மக்கள் நினைத்தனர்.
3.294.28
तां तु पद्मपलाशाक्षीं ज्वलन्तीमिव तेजसा ।
न कश्चिद्वरयामास तेजसा प्रतिवारितः ॥ ३.२९४.२८ ॥
தாமரை இதழ் போன்ற கண்களும், ஒளியால் ஜொலிக்கும் தன்மையும் கொண்ட அவளை, அவளுடைய ஒளியால் தடுக்கப்பட்டவராக யாரும் மணம்புரிய முன்வரவில்லை.
3.294.29
अथोपोष्य शिरःस्नाता देवतामभिगम्य सा ।
हुत्वाग्निं विधिवद्विप्रान्वाचयामास पर्वणि ॥ ३.२९४.२९ ॥
பின்னர் அவள் உபவாசமிருந்து, தலைக்கு நீராடி, தெய்வத்தை அணுகினாள்; விதிப்படி அக்னியில் ஆஹுதி அளித்து, பண்டிகை நாளில் அந்தணர்களைக் கொண்டு வேதம் ஓதச் செய்தாள்.
3.294.30
पितुः समीपमगमद्देवी श्रीरिव रूपिणी ॥ ३.२९४.३० ॥
தேவி, உருவெடுத்த திருமகளைப் போல, தந்தையின் அருகில் சென்றாள்.
3.294.31
साऽभिवाद्य पितुः पादौ शेषाः पूर्वं निवेद्य च ।
कृताञ्जलिर्वरारोहा नृपतेः पार्श्वमास्थिता ॥ ३.२९४.३१ ॥
அவள் தந்தையின் பாதங்களை வணங்கி, முதலில் மற்ற பெரியோர்களுக்கு அறிவித்த பின், கைகூப்பி அழகிய இடையுடைய அவள் அரசனின் அருகில் நின்றாள்.
3.294.32
यौवनस्थां तु तां दृष्ट्वा स्वां सुतां देवरूपिणीम् ।
अयाच्यमानां च वरैर्नृपतिर्दुःखितोऽभवत् ॥ ३.२९४.३२ ॥
யௌவனத்தில் நின்ற, தேவ உருவம் கொண்ட தன் மகளைப் பார்த்து, வரர்களால் கேட்கப்படாமல் இருப்பதைக் கண்ட அரசன் துயரமடைந்தான்.
3.294.33
पुत्रि प्रदानकालस्ते न च कश्चिद्वृणोति माम् ।
स्वयमन्विच्छ भर्तारं गुणैः सदृशमात्मनः ॥ ३.२९४.३३ ॥
மகளே, உன் திருமணக் காலம் வந்துவிட்டது; ஆனால் யாரும் என்னை வரிக்கவில்லை. உனக்கு ஏற்ற குணமுள்ள கணவனை நீயே தேடு.
3.294.34
प्रार्थितः पुरुषो यश्च स निवेद्यस्त्वया मम ।
विमृश्याहं प्रदास्यामि वरय त्वं यथेप्सितम् ॥ ३.२९४.३४ ॥
நீ விரும்பும் ஆண்மகனை எனக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும்; ஆராய்ந்து நான் உனக்குக் கொடுப்பேன். நீ விரும்பியபடி வரனைத் தேர்ந்தெடு.
3.294.35
श्रुतं हि धर्मशास्त्रेषु पठ्यमानं द्विजातिभिः ।
तथा त्वमपिकल्याणि गदतो मे वचः शृणु ॥ ३.२९४.३५ ॥
தர்மசாஸ்திரங்களில் இருபிறப்பாளர்களால் ஓதப்படுவதை நீயும் கேட்டிருப்பாய். நல்லவளே, நான் சொல்லும் வார்த்தைகளைக் கேள்.
3.294.36
अप्रदाता पिता वाच्यो वाच्यश्चानुपयन्पतिः ।
मृते पितरि पुत्रश्च वाच्यो मातुररक्षिता ॥ ३.२९४.३६ ॥
மகளைக் கொடுக்காத தந்தை பழிக்கப்படுபவன் என்றும், மணக்காத கணவனும் பழிக்கப்படுபவன் என்றும் கூறப்படும். தந்தை இறந்தபின் தாயைக் காக்காத மகனும் பழிக்கப்படுபவனே.
3.294.37
इदं मे वचनं क्षुत्वा भर्तुरन्वेषणे न्वर ।
देवतानां यथा याच्यो न भवेयं तथा कुरु ॥ ३.२९४.३७ ॥
என் இந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, கணவனைத் தேடுவதில் விரைவாகச் செயல்படு; தேவர்களிடம் யாசிக்க வேண்டியவளாக நான் ஆகாதபடி அவ்வாறே செய்.
3.294.38
एवमुक्त्वा दुहितरं तथा वृद्धांश्च मन्त्रिणः ।
व्यादिदेशानुयात्रं च गम्यतां चेत्यचोदयत् ॥ ३.२९४.३८ ॥
இவ்வாறு மகளிடமும் பெரியோராகிய அமைச்சர்களிடமும் சொல்லி, பரிவாரத்தாருக்கு ஆணையிட்டு, 'செல்லுங்கள்' என்று ஏவினார்.
3.294.39
साऽभिवाद्य पितुः पादौ व्रीडितेव मनस्विनी ।
पितुर्वचनमाज्ञाय निर्जगामाविचारितम् ॥ ३.२९४.३९ ॥
அந்த உயர்மனத்தவள் நாணியவள் போல தந்தையின் பாதங்களை வணங்கி, தந்தையின் சொல்லை அறிந்து, சிந்திக்காமல் புறப்பட்டாள்.
3.294.40
सा हैमं रथमास्थाय स्थविरैः सचिवैर्वृता ।
तपोवनानिरम्याणि राजर्षीणां जगाम ह ॥ ३.२९४.४० ॥
அவள் பொன்மயமான தேரில் ஏறி, முதிய அமைச்சர்களால் சூழப்பட்டு, இராஜரிஷிகளின் இனிய தவோவனங்களுக்குச் சென்றாள்.
3.294.41
मान्यानां तत्र वृद्धानां कृत्वा पादाभिवादनम् ।
वनानि क्रमशस्तात सर्वाण्येवाभ्यगच्छत ॥ ३.२९४.४१ ॥
அங்கு மதிப்புக்குரிய பெரியோர்களின் பாதங்களை வணங்கி, அன்பனே, அவள் வரிசையாக எல்லா வனங்களுக்கும் சென்றாள்.
3.294.42
एवं तीर्थेषु सर्वेषु धनोत्सर्गं नृपात्मजा ।
कुर्वी द्विजमुख्यानां तंतं देशं जगाम ह ॥ ३.२९४.४२ ॥
இவ்வாறு எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் செல்வத்தை அளித்தவளாக, அரசமகள் சிறந்த அந்தணர்களுக்காக ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் சென்றாள்.