マハーバーラタ · 章 3.297
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.297.1
ततः काले बहुतिथे व्यतिक्रान्ते कदाचन ।
प्राप्तः स कालो मर्व्यं यत्रसत्यवता नृप ॥ ३.२९७.१ ॥
その後、多くの日が過ぎたとき、王よ、サティヤヴァーンが死ぬべき時が来た。
3.297.2
गणयन्त्याश्च सावित्र्या दिवसदिवसे गते ।
यद्वाक्यं नारदेनोक्तं वर्तते हृदि नित्यशः ॥ ३.२९७.२ ॥
日々が過ぎ、数えているサーヴィトリーの心には、ナーラダが語った言葉がいつも残っていた。
3.297.3
चतुर्थेऽहनि मर्तव्यमिति संचिन्त्य भामिनी ।
व्रतं त्रिरात्रमुद्दिश्य दिवारात्रं स्थिताऽभवत् ॥ ३.२९७.३ ॥
四日目に死ぬのだと考え、その輝ける女性は三夜の誓いを立て、昼も夜も揺るぎなくとどまった。
3.297.4
त्रयोदश्यां चोपवासं प्रतिपत्सु च पारणम् ।
आयुष्यं वर्धते भर्तुर्व्रतेनानि भारत ॥ ३.२९७.४ ॥
十三日には断食し、一日には断食を破る。この誓いによって夫の寿命は延びる、罪なきバーラタよ。
3.297.5
तं श्रुत्वा रकनियमं तस्या भृशं दुःखान्वितो नृपः ।
उत्थाय वाक्यं सावित्रीमब्रवीत्परिसान्त्वयन् ॥ ३.२९७.५ ॥
彼女の誓いとその戒律を聞いて、王は深く悲しみ、立ち上がってサーヴィトリーを慰めながら語った。
3.297.6
अतितीव्रोऽयमारम्भस्त्वयाऽऽरब्धो नृपात्मजे ।
तिसृणां वसतीनां हि स्तानं परमदुश्चरम् ॥ ३.२९७.६ ॥
王女よ、あなたは極めて厳しい行を始めた。三夜の誓いと沐浴は非常に行いがたい。
3.297.7
न कार्यस्तात संतापः पारयिष्याम्यहं व्रतम् ।
व्यसंसायकृतं हीदं व्यवसायश्च कारणम् ॥ ३.२९७.७ ॥
父上、お嘆きになってはなりません。私はこの誓願を果たします。この誓願は決意によって始められたもので、決意こそがその因なのです。
3.297.8
व्रतं भिन्धीति वक्तुं त्वां नास्मि शक्तः कथंचन ।
पारयस्वेति वचनं युक्तमस्मद्विधो वदेत् ॥ ३.२९७.८ ॥
「誓願を破れ」と君に言う力は、私には決してありません。「果たせ」と言うことこそ、私のような者にふさわしい言葉です。
3.297.9
एवमुक्त्वा द्युमत्सेनो विरराम महामनाः ।
तिष्ठन्ती चैव सावित्री काण्ठभूतेव लक्ष्यते ॥ ३.२९७.९ ॥
こう言ってから、大度のドゥマトセーナは黙した。立っているサーヴィトリーは、まるで木片になったかのように見えた。
3.297.10
श्वोभूते भर्तृमरणे सावित्र्या भरतर्षभ ।
दुःखान्वितायास्तिष्ठन्त्याः सा रात्रिर्व्यत्यवर्तत ॥ ३.२९७.१० ॥
バラタ族の雄牛よ、夫の死の翌日が来たとき、悲しみに沈んで立ち続けていたサーヴィトリーのその夜は過ぎ去った。
3.297.11
अद्य तद्दिवसं चेति हुत्वा दीप्तं हुताशनम् ।
युगमात्रोदिते सूर्येकृत्वा पौर्वाङ्णिकीः क्रियाः ॥ ३.२९७.११ ॥
「今日がその日だ」と思い、燃え盛る火に供物を捧げ、太陽が一つの軛の長さほど昇ったとき、午前の儀礼を行って。
3.297.12
व्रतं समाप्यसावित्री स्नात्वा शुद्धा यशस्विनी ।
ततः सर्वान्द्विजान्वृद्धाञ्श्वश्रूं श्वशुरमेव च।
अभिवाद्यानुपूर्व्येण प्राञ्जलिर्नियता स्थिता ॥ ३.२९७.१२ ॥
誓願を果たし、沐浴して清らかで栄光あるサーヴィトリーは、次に一切の再生族、長老、義母、義父に順に礼をし、合掌して慎み深く立った。
3.297.13
अवैधव्याशिषस्ते तु सावित्र्यर्थं हिताः शुभाः ।
ऊचुस्तपस्विनः सर्वे तपोवननिवासिनः ॥ ३.२९७.१३ ॥
苦行林に住むすべての苦行者たちは、サーヴィトリーのために益あり吉祥なる寡婦とならぬ祝福を唱えた。
3.297.14
एवमस्त्विति सावित्री ध्यानयोगपरायणा ।
मनसा ता गिरः सर्वाः प्रत्यगृह्णात्तपस्विनी ॥ ३.२९७.१४ ॥
「そうなりますように」と言って、禅定ヨーガに専念するサーヴィトリーは、それらの言葉すべてを心で受け取った。
3.297.15
तं कालं तं मुहूर्तं च प्रतीक्षन्ती नृपात्मजा ।
यथोक्तं नारदवचश्चिन्तयन्ती सुदुःखिता ॥ ३.२९७.१५ ॥
その時とその瞬間を待つ王女は、ナーラダの言葉を言われたとおりに思い巡らし、深く悲嘆していた。
3.297.16
ततस्तु श्वश्रूश्वशुरावूचतुस्तां नृपात्मजाम् ।
एकान्तमास्थितां वाक्यं प्रीत्या भरतसत्तम ॥ ३.२९७.१६ ॥
そこで義母と義父は、ひとり離れて座っていた王女に、慈しみをもってこの言葉を告げた。バラタの最良の者よ。
3.297.17
व्रतं यथोपदिष्टं तु तथा तत्पारितं त्वया ।
आहारकालः संप्राप्तः क्रियतां यदनन्तरम् ॥ ३.२९७.१७ ॥
あなたは定められたとおりに誓戒を成し遂げた。食事の時が来た。では次にすべきことをせよ。
3.297.18
अस्तं गते मयाऽऽदित्ये भोक्तव्यं कृतकामया ।
एष मे हृदि संकल्पः समयश्च कृतो मया ॥ ३.२९७.१८ ॥
日没の後、私の願いが成就してから食べるべきです。これが私の心の決意であり、私が立てた誓いです。
3.297.19
एवं संभाषमाणायाः सावित्र्या भोजनं प्रति ।
स्कन्धे परशुमादाय सत्यवान्प्रस्थितो वनम् ॥ ३.२९७.१९ ॥
サーヴィトリーと食事のことを話している間に、サティヤヴァーンは斧を肩にかけて森へ出発した。
3.297.20
सावित्री त्वाह भर्तारं नैकस्त्वं गन्तुमर्हसि ।
सह त्वया गमिष्यामि न हित्वां हातुमुत्सहे ॥ ३.२९७.२० ॥
サーヴィトリーは夫に言った。「あなたが一人で行くのはふさわしくありません。私もご一緒します。あなたを残して行くことはできません。」
3.297.21
वनं न गतपूर्वं ते दुःख पन्थाश्च भामिनि ।
व्रतोपवासक्षामा च कथं पद्भ्यां गमिष्यसि ॥ ३.२९७.२१ ॥
ああ、輝ける人よ。あなたは以前一度も森へ行ったことがなく、道は苦しいものです。誓いと断食で衰弱したあなたが、どうして徒歩で行けるでしょうか。
3.297.22
उपवासान्न मे ग्लानिर्नास्ति चापि परिश्रमः ।
गमने च कृतोत्साहां प्रतिषेद्धुं न माऽर्हसि ॥ ३.२९७.२२ ॥
断食によって私は疲れも消耗も感じていません。行くことを強く望んでいます。どうか私を止めないでください。
3.297.23
यदि ते गमनोत्साहः करिष्यामि तव प्रयम् ।
मम त्वामन्त्रय गुरून्न मां दोषः स्पृशेदयम् ॥ ३.२९७.२३ ॥
あなたが行きたいのであれば、その願いを叶えましょう。ただ、まず目上の方々に許しを請いなさい。そうすれば、この過ちは私にかかりません。
3.297.24
साऽभिवाद्याब्रवीच्छ्वश्रूं श्वशुरं च महाव्रता ।
अयं गच्छति मे भर्ता फलाहारो महावनम् ॥ ३.२९७.२४ ॥
偉大な誓いを守る女性は、義母と義父に敬礼してから言った。「夫は果物を食べるために、この大きな森へ行くのです。」
3.297.25
इच्छेयमभ्यनुज्ञाता आर्यया श्वशुरेण ह ।
अनेन सह निर्गन्तुं न मेऽद्य विरहः क्षमः ॥ ३.२९७.२५ ॥
尊い姑と舅がお許しくださるなら、私は夫と共に出かけたいのです。今日、夫と離れることは私には耐えられません。
3.297.26
गुर्वग्निहोत्रार्तकृतेप्रस्थितश्च सुतस्तव ।
न निवार्यो निवार्यः स्यादन्यथा प्रस्थितो वनम् ॥ ३.२९७.२६ ॥
あなたの息子は師のアグニホートラと苦しむ人々のために出発しました。引き止めてはなりません。さもなければ森へ去ってしまうでしょう。
3.297.27
संवत्सरः किंचिदूनो न निष्क्रान्ताऽहमाश्रमात् ।
वनं कुसुमितं द्रष्टुं परं कौतूहलं हि मे ॥ ३.२९७.२७ ॥
一年足らずが過ぎましたが、私は庵の外へ出たことがありません。花咲く森を見たいという思いが強いのです。
3.297.28
यदा प्रभृति सावित्री पित्रा दत्ता स्नाषु मम ।
नानयाऽभ्यर्थनायुक्तमुक्तपूर्वं स्मराम्यहम् ॥ ३.२९७.२८ ॥
父親がサーヴィトリーを私の嫁として与えて以来、彼女が何かを願い出たり、以前に何かを言ったことを私は覚えていません。
3.297.29
तदेषा लभतां कामं यथाभिलषितं वधूः ।
अप्रमादश्च कर्तव्यः पुत्रि सत्यवतः पथि ॥ ३.२९७.२९ ॥
ですから、この嫁は望むとおりに願いを叶えなさい。娘よ、サティヤヴァーンの道では慎みを保たねばなりません。
3.297.30
उभाभ्यामभ्यनुज्ञाता सा जगाम यशस्विनी ।
सहभर्त्रा हसन्तीव हृदयेन विदूयता ॥ ३.२९७.३० ॥
両親の許しを得て、その栄光ある女性は夫と共に去りました。笑うかのようでしたが、心は苦しんでいました。
3.297.31
सा वनानि विचित्राणि रमणीयानि सर्वशः ।
मयूरगणजुष्टानि ददर्श विपुलेक्षणा ॥ ३.२९७.३१ ॥
広い瞳の女性は、四方の、色とりどりで美しく、孔雀の群れに満ちた森を見た。
3.297.32
नदीः पुण्यवहाश्चैव पुष्पितांश्च नगोत्तमान् ।
सत्यवानाह पश्येति सावित्रीं मधूरं वचः ॥ ३.२९७.३२ ॥
サティヤヴァーンはサーヴィトリーに甘い言葉で言った。「聖なる水を運ぶ川々と、花咲く最上の山々を見なさい。」
3.297.33
नीरीक्षमाणा भर्तारं सर्वावस्थमनिन्दिता ।
मृतमेव हिं मेने काले मुनिवचः स्मरन् ॥ ३.२९७.३३ ॥
非難のない彼女は夫をあらゆる様子で見つめ続け、その時、聖者の言葉を思い出して、彼はまさに死んだものと思った。
3.297.34
अनुव्रजन्ती भर्तारं जगाम मृदुगामिनी ।
द्विधेव हृदयं कृत्वा तं च कालमवेक्षती ॥ ३.२९७.३४ ॥
夫に従い、彼女は穏やかな足取りで歩んだ。まるで心を二つに分けて、その時を見つめるかのように。