Mahābhārata · Adhyāya 3.297
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.297.1
ततः काले बहुतिथे व्यतिक्रान्ते कदाचन ।
प्राप्तः स कालो मर्व्यं यत्रसत्यवता नृप ॥ ३.२९७.१ ॥
Então, passados muitos dias, chegou, ó rei, o tempo em que Satyavān devia morrer.
3.297.2
गणयन्त्याश्च सावित्र्या दिवसदिवसे गते ।
यद्वाक्यं नारदेनोक्तं वर्तते हृदि नित्यशः ॥ ३.२९७.२ ॥
Enquanto os dias passavam e Sāvitrī os contava, as palavras ditas por Nārada permaneciam sempre em seu coração.
3.297.3
चतुर्थेऽहनि मर्तव्यमिति संचिन्त्य भामिनी ।
व्रतं त्रिरात्रमुद्दिश्य दिवारात्रं स्थिताऽभवत् ॥ ३.२९७.३ ॥
Pensando que ele morreria no quarto dia, a radiante mulher empreendeu um voto de três noites e permaneceu firme dia e noite.
3.297.4
त्रयोदश्यां चोपवासं प्रतिपत्सु च पारणम् ।
आयुष्यं वर्धते भर्तुर्व्रतेनानि भारत ॥ ३.२९७.४ ॥
No décimo terceiro dia há jejum, e no primeiro dia se quebra o jejum; por este voto a vida do marido se prolonga, ó Bhārata sem mácula.
3.297.5
तं श्रुत्वा रकनियमं तस्या भृशं दुःखान्वितो नृपः ।
उत्थाय वाक्यं सावित्रीमब्रवीत्परिसान्त्वयन् ॥ ३.२९७.५ ॥
Ao ouvir seu voto e suas regras, o rei, profundamente aflito, levantou-se e falou a Sāvitrī consolando-a.
3.297.6
अतितीव्रोऽयमारम्भस्त्वयाऽऽरब्धो नृपात्मजे ।
तिसृणां वसतीनां हि स्तानं परमदुश्चरम् ॥ ३.२९७.६ ॥
Ó princesa, empreendeste uma observância severíssima; o voto de três noites e o banho são extremamente difíceis de cumprir.
3.297.7
न कार्यस्तात संतापः पारयिष्याम्यहं व्रतम् ।
व्यसंसायकृतं हीदं व्यवसायश्च कारणम् ॥ ३.२९७.७ ॥
Pai, não deves afligir-te. Cumprirei este voto. Este voto foi iniciado pela resolução, e a resolução é a sua causa.
3.297.8
व्रतं भिन्धीति वक्तुं त्वां नास्मि शक्तः कथंचन ।
पारयस्वेति वचनं युक्तमस्मद्विधो वदेत् ॥ ३.२९७.८ ॥
De modo algum tenho força para te dizer que quebres o voto. «Cumpre-o» é a palavra que alguém como eu deve dizer.
3.297.9
एवमुक्त्वा द्युमत्सेनो विरराम महामनाः ।
तिष्ठन्ती चैव सावित्री काण्ठभूतेव लक्ष्यते ॥ ३.२९७.९ ॥
Assim falando, Dyumatsena, de grande coração, calou-se. Sāvitrī, de pé, parecia transformada em madeira.
3.297.10
श्वोभूते भर्तृमरणे सावित्र्या भरतर्षभ ।
दुःखान्वितायास्तिष्ठन्त्याः सा रात्रिर्व्यत्यवर्तत ॥ ३.२९७.१० ॥
Ó touro dos Bharatas, quando chegou a manhã seguinte à morte do marido, passou aquela noite para Sāvitrī, que permanecia afligida pela dor.
3.297.11
अद्य तद्दिवसं चेति हुत्वा दीप्तं हुताशनम् ।
युगमात्रोदिते सूर्येकृत्वा पौर्वाङ्णिकीः क्रियाः ॥ ३.२९७.११ ॥
Pensando «hoje é aquele dia», tendo oferecido oblações ao fogo ardente, e quando o sol subira um comprimento de jugo, tendo realizado os ritos da manhã.
3.297.12
व्रतं समाप्यसावित्री स्नात्वा शुद्धा यशस्विनी ।
ततः सर्वान्द्विजान्वृद्धाञ्श्वश्रूं श्वशुरमेव च।
अभिवाद्यानुपूर्व्येण प्राञ्जलिर्नियता स्थिता ॥ ३.२९७.१२ ॥
Tendo completado o voto, Sāvitrī, pura e gloriosa após banhar-se, saudou então, por ordem, todos os nascidos duas vezes, os anciãos, a sogra e o sogro, e permaneceu de pé, de mãos juntas e contida.
3.297.13
अवैधव्याशिषस्ते तु सावित्र्यर्थं हिताः शुभाः ।
ऊचुस्तपस्विनः सर्वे तपोवननिवासिनः ॥ ३.२९७.१३ ॥
Todos os ascetas que habitavam o eremitério da floresta proferiram bênçãos de não viuvez, benéficas e auspiciosas para Sāvitrī.
3.297.14
एवमस्त्विति सावित्री ध्यानयोगपरायणा ।
मनसा ता गिरः सर्वाः प्रत्यगृह्णात्तपस्विनी ॥ ३.२९७.१४ ॥
Dizendo «Assim seja», Sāvitrī, absorta no yoga da meditação, acolheu em sua mente todas aquelas palavras.
3.297.15
तं कालं तं मुहूर्तं च प्रतीक्षन्ती नृपात्मजा ।
यथोक्तं नारदवचश्चिन्तयन्ती सुदुःखिता ॥ ३.२९७.१५ ॥
A princesa, aguardando aquele tempo e aquele instante, meditando as palavras de Nārada exatamente como foram ditas, estava profundamente aflita.
3.297.16
ततस्तु श्वश्रूश्वशुरावूचतुस्तां नृपात्मजाम् ।
एकान्तमास्थितां वाक्यं प्रीत्या भरतसत्तम ॥ ३.२९७.१६ ॥
Então a sogra e o sogro dirigiram com afeto estas palavras à princesa, que estava sentada à parte, ó melhor dos Bharatas.
3.297.17
व्रतं यथोपदिष्टं तु तथा तत्पारितं त्वया ।
आहारकालः संप्राप्तः क्रियतां यदनन्तरम् ॥ ३.२९७.१७ ॥
Cumpriste o voto exatamente como foi prescrito. Chegou a hora de comer; agora faz o que vem a seguir.
3.297.18
अस्तं गते मयाऽऽदित्ये भोक्तव्यं कृतकामया ।
एष मे हृदि संकल्पः समयश्च कृतो मया ॥ ३.२९७.१८ ॥
Após o pôr do sol, devo comer quando meu desejo estiver realizado. Esta é a resolução do meu coração, e este é o voto que fiz.
3.297.19
एवं संभाषमाणायाः सावित्र्या भोजनं प्रति ।
स्कन्धे परशुमादाय सत्यवान्प्रस्थितो वनम् ॥ ३.२९७.१९ ॥
Enquanto Sāvitrī conversava com ele sobre a refeição, Satyavān partiu para a floresta com um machado no ombro.
3.297.20
सावित्री त्वाह भर्तारं नैकस्त्वं गन्तुमर्हसि ।
सह त्वया गमिष्यामि न हित्वां हातुमुत्सहे ॥ ३.२९७.२० ॥
Sāvitrī disse ao marido: "Não te convém ir sozinho. Irei contigo; não tenho coragem de te deixar."
3.297.21
वनं न गतपूर्वं ते दुःख पन्थाश्च भामिनि ।
व्रतोपवासक्षामा च कथं पद्भ्यां गमिष्यसि ॥ ३.२९७.२१ ॥
Ó radiante, nunca foste à floresta, e o caminho é penoso. Enfraquecida por votos e jejuns, como irás a pé?
3.297.22
उपवासान्न मे ग्लानिर्नास्ति चापि परिश्रमः ।
गमने च कृतोत्साहां प्रतिषेद्धुं न माऽर्हसि ॥ ३.२९७.२२ ॥
O jejum não me causa cansaço nem exaustão. Estou ansiosa por ir; não deves impedir-me.
3.297.23
यदि ते गमनोत्साहः करिष्यामि तव प्रयम् ।
मम त्वामन्त्रय गुरून्न मां दोषः स्पृशेदयम् ॥ ३.२९७.२३ ॥
Se estás ansiosa por ir, realizarei o teu desejo. Mas pede primeiro a permissão dos mais velhos, para que esta falta não me atinja.
3.297.24
साऽभिवाद्याब्रवीच्छ्वश्रूं श्वशुरं च महाव्रता ।
अयं गच्छति मे भर्ता फलाहारो महावनम् ॥ ३.२९७.२४ ॥
Depois de saudar respeitosamente a sogra e o sogro, a grande observante dos votos disse: "O meu marido vai à grande floresta comer frutos."
3.297.25
इच्छेयमभ्यनुज्ञाता आर्यया श्वशुरेण ह ।
अनेन सह निर्गन्तुं न मेऽद्य विरहः क्षमः ॥ ३.२९७.२५ ॥
Se a venerável sogra e o sogro permitirem, desejo partir junto com ele; hoje a separação dele não me é suportável.
3.297.26
गुर्वग्निहोत्रार्तकृतेप्रस्थितश्च सुतस्तव ।
न निवार्यो निवार्यः स्यादन्यथा प्रस्थितो वनम् ॥ ३.२९७.२६ ॥
Seu filho partiu pelo fogo sacrificial do mestre e pelos aflitos; não deve ser retido, pois de outro modo partiria para a floresta.
3.297.27
संवत्सरः किंचिदूनो न निष्क्रान्ताऽहमाश्रमात् ।
वनं कुसुमितं द्रष्टुं परं कौतूहलं हि मे ॥ ३.२९७.२७ ॥
Passou-se um pouco menos de um ano e não saí do eremitério; tenho grande curiosidade de ver a floresta em flor.
3.297.28
यदा प्रभृति सावित्री पित्रा दत्ता स्नाषु मम ।
नानयाऽभ्यर्थनायुक्तमुक्तपूर्वं स्मराम्यहम् ॥ ३.२९७.२८ ॥
Desde que o pai me deu Sāvitrī como nora, não me lembro de que ela tenha feito qualquer pedido ou falado antes.
3.297.29
तदेषा लभतां कामं यथाभिलषितं वधूः ।
अप्रमादश्च कर्तव्यः पुत्रि सत्यवतः पथि ॥ ३.२९७.२९ ॥
Que, portanto, esta nora obtenha o seu desejo conforme deseja; filha, deve-se ser cuidadosa no caminho de Satyavān.
3.297.30
उभाभ्यामभ्यनुज्ञाता सा जगाम यशस्विनी ।
सहभर्त्रा हसन्तीव हृदयेन विदूयता ॥ ३.२९७.३० ॥
Permitida pelos dois, a gloriosa partiu junto com o marido, como se risse, mas atormentada no coração.
3.297.31
सा वनानि विचित्राणि रमणीयानि सर्वशः ।
मयूरगणजुष्टानि ददर्श विपुलेक्षणा ॥ ३.२९७.३१ ॥
A de olhos amplos contemplou por todos os lados as florestas variadas e encantadoras, povoadas de bandos de pavões.
3.297.32
नदीः पुण्यवहाश्चैव पुष्पितांश्च नगोत्तमान् ।
सत्यवानाह पश्येति सावित्रीं मधूरं वचः ॥ ३.२९७.३२ ॥
Satyavān disse docemente a Sāvitrī: "Olha os rios que correm com águas sagradas e as melhores montanhas em flor."
3.297.33
नीरीक्षमाणा भर्तारं सर्वावस्थमनिन्दिता ।
मृतमेव हिं मेने काले मुनिवचः स्मरन् ॥ ३.२९७.३३ ॥
A irrepreensível olhava seu esposo em todas as condições e, lembrando as palavras do sábio naquele momento, creu-o de fato morto.
3.297.34
अनुव्रजन्ती भर्तारं जगाम मृदुगामिनी ।
द्विधेव हृदयं कृत्वा तं च कालमवेक्षती ॥ ३.२९७.३४ ॥
Seguindo seu esposo, a de passos suaves seguiu adiante, como se tivesse partido o coração em dois e observasse aquele momento.